Βασίλης Μάγγος, επίμετρο για το γελαστό παιδί

Βασίλης Μάγγος, το γελαστό παιδί

Ο Βασίλης Μάγγος έφυγε απροειδοποίητα στις 13 Ιούλη 2020, στις τριάντα μέρες ακριβώς από το βίαιο ξυλοδαρμό του μπροστά στα δικαστήρια Βόλου στις 14 Ιούνη, την κακοποίησή του μέσα στο όχημα της ασφάλειας και το βασανισμό του στην αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας.

Η βία και το μένος με την οποία τον αντιμετώπισε η αστυνομία δεν είχε όρια. Του επιτέθηκαν μπροστά στα δικαστήριο άνδρες της ασφάλειας και ματατζήδες όταν βρέθηκε ξαφνικά μόνος στον κεντρικό δρόμο που χωρίζει τα δικαστήρια και την πλ. Ελευθερίας όπου ήταν συγκεντρωμένοι συναγωνιστές για να συμπαρασταθούν στους δυο συλληφθέντες της προηγούμενης μέρας κατά την πορεία διαμαρτυρία κατά της καύσης σκουπιδιών στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ που επίσης γνώρισε βίαιη καταστολή.

Τα δικαστήρια του Βόλου ήταν ζωσμένα με δυνάμεις των ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, άντρες της ασφάλειας Βόλου. Κανένας από τους συγκεντρωμένους δεν μπόρεσε να τον βοηθήσει καθώς τα ΜΑΤ προωθήθηκαν στην πλ. Ελευθερίας κάνοντας εκτεταμένη χρήση χημικών απωθώντας τους αλληλέγγυους.

Η βία της αστυνομίας συμπληρώθηκε με το απύθμενο θράσος του υφυπουργού της Οικονόμου, ο οποίος αναφερόμενος στο περιστατικό μετά από επερώτηση δήλωσε ότι: «Ένας εξ αυτών προσέγγισε τους αστυνομικούς απαιτώντας βίαια την απελευθέρωση του κρατουμένου. Η βίαιη και απειλητική συμπεριφορά του οδήγησε τους αστυνομικούς να τον προσαγάγουν, ενώ λίγο αργότερα αφέθηκε ελεύθερος.”.

Η ιδιότυπη “απόπειρα απελευθέρωσης κρατουμένου” που αποτελεί αυτόφωρο αδίκημα σε μια περιοχή ζωσμένη από τις δυνάμεις του “Νόμου και της Τάξης”, οδήγησε τελικά τις αστυνομικές αρχές να αναθεωρήσουν τις σκέψεις τους περί απελευθέρωσης κρατουμένου και να τον απελευθερώσουν. Όπως είπε ο Βασίλης, οι αστυνομικοί, αν τον συλλάμβαναν, θα έπρεπε οι ίδιοι να τον πάνε στο νοσοκομείο με έξι πλευρά σπασμένα και θλάσεις σε χολή και συκώτι. Έτσι προτίμησαν να τον πετάξουν σα σακί έξω από το τμήμα.

Μόνο οι εχθροί του λαού θέλουν να αποσυνδέσουν το θάνατό του από τη συστηματική κακοποίηση και το βασανισμό που υπέστη για να αποσείσουν τις πολιτικές και πραγματικές ευθύνες τους. Ανάμεσα σε αυτούς και «επιφανείς» ψυχίατροι της αστυνομίας που τολμούν να υποστηρίζουν ότι όσοι αγωνιζόμαστε κατά του καπιταλισμού και του κράτους του, είμαστε “αντικοινωνικοί και κατά 50% εγκληματίες”! Μόνο έτσι μπορεί να νομιμοποιηθεί στο ευρύ κοινό η κρατική καταστολή. Αυτές οι απόψεις που υιοθετούνται από την άρχουσα τάξη δείχνουν τον οπισθοδρομικό της χαρακτήρα ως παράγοντα της κοινωνικής ζωής καθώς η τεκμηρίωσή τους αποτελεί απομάκρυνση από την ίδια την επιστήμη γενικά (δεν υπάρχει ρύπανση στο Βόλο), συμπεριλαμβανομένης και της ψυχιατρικής.

Η παραγωγή της ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑΣ (Η βία της αριστείας – ΔΕΡΝΟΥΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΣ) αποθανατίζει τις “ένδοξες” στιγμές της αστυνομικής βίας, μεταξύ αυτών τον ξυλοδαρμό του σ. φοιτητή μπροστά στην πύλη της ΑΓΕΤ και του Βασίλη μπροστά στα δικαστήρια του Βόλου. Η προεκλογική υπόσχεση της ΝΔ έχει τύχει εφαρμογής από πέρυσι το χειμώνα, διακόπηκε λόγω πανδημίας κι επανήλθε δριμύτερη για να αντιμετωπίσει τις νέες εκατοντάδες χιλιάδες ανέργων που προστίθενται στο ήδη υπάρχον ένα εκατομμύριο σε ένα σύστημα χωρίς στρατηγική εξόδου από την παγκόσμια κρίση και την πανδημία. Το κράτος έχει να αντιμετωπίσει κοινωνικές προκλήσεις όπως της Μινεάπολις κι η παρούσα αναπόφευκτα τακτική της θα φέρει νέα θύματα στο προσκλητήριο του αγώνα μας.

Ο καλλιτέχνης με το ψευδώνυμο ΑΟΥΑ φιλοτέχνησε ένα σκίτσο του Βασίλη την ώρα της αναχώρησής του, με τα χέρια στις τσέπες, ένα μειδίαμα κι ένα δάκρυ στο μάγουλο για την τύχη του κόσμου που αφήνει πίσω του. Με εξαιρετική ευαισθησία αποτυπώνει, όσα δεν είδαν οι κύκλοι της αστυνομίας, της κυβέρνησης, προύχοντες του τόπου και οι επιστημονικοί φορείς της πόλης που την επομένη της βίαιης καταστολής αγωνιούσαν για την αέρια ρύπανση αλλά δεν βρήκαν να πουν λέξη για την καταστολή της πορείας στην ΑΓΕΤ και τα εκτεταμένα επεισόδια που προκάλεσε η αστυνομία από τα ανατολικά έως τα δυτικά της πόλης.

Ο καλλιτέχνης αντιλήφθηκε πολλά περισσότερα για την έκτακτη αναχώρηση του Βασίλη από τους Χρυσοχοΐδη και σια. Αποτελεί τεκμήριο της τέχνης να βλέπει ό,τι δεν βλέπει η εξουσία και ο ανεκπαίδευτος νους. Το σκίτσο συμπεριλήφθηκε στο προσκλητήριο για το πολιτικό μνημόσυνο που δεν γίνεται σύμφωνα με το θρησκευτικό τελετουργικό στις σαράντα μέρες αλλά μόνο στις δεκαεπτά. Αν για το Βασίλη ο χρόνος γύρισε πίσω (χους εις χουν) για όλους εμάς ο χρόνος συμπυκνώθηκε και μας σπρώχνει μπροστά και με μεγαλύτερη ταχύτητα.

Με τον Βασίλη δεν βρισκόμασταν στους ίδιους ιδεολογικούς χώρους αλλά στην ίδια πλευρά του ταξικού οδοφράγματος και από αυτό δεν έλειψε ποτέ. Έτσι τον γνωρίσαμε εμείς. Αυτό μας επιτρέπει να τον αποκαλούμε σύντροφο.

Ο θάνατός του μας συγκλόνισε και για όσους πολιτικοποιήθηκαν αμέσως μετά τη πτώση της χούντας και βλέπουν το σκίτσο, θυμούνται τους στίχους που έγιναν τραγούδι αγώνα:

Το γελαστό παιδί

Ήταν πρωΐ του Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή
βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη
βλέπω μια κόρη κλαίει σπαραχτικά θρηνεί
σπάσε καρδιά μου εχάθη το γελαστό παιδί

Είχεν αντρεία και θάρρος και αιώνια θα θρηνώ
το πηδηχτό του βήμα το γέλιο το γλυκό
ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή
σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί

Μον’ να `ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι
και μόνον από βόλι Εγγλέζου να `χε πάει
κι από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή
θα `ταν τιμή μου που `χασα το γελαστό παιδί

Βασιλικιά μου αγάπη μ’ αγάπη θα στο λέω
για το ό,τι έκανες αιώνια θα σε κλαίω
γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ
δόξα τιμή στ’ αξέχαστο γελαστό παιδί

Σύντροφε Βασίλη, Hasta la victoria siempre (μέχρι την τελική νίκη)!

26 Ιούλη 2020

Γιάννης Πευκιώτης

Βασίλης Μάγγος, το γελαστό παιδί

Αγωνιστική συγκέντρωση και πολιτικό μνημόσυνο για το γελαστό παιδί

συγκεντρωση_300720_bwΗ ανακοίνωση του ΕΕΚ:                                                                                                          ΓΙΑ ΤΟ ΣΎΝΤΡΟΦΟ ΒΑΣΙΛΗ ΜΑΓΓΟ

Η έκτακτη και απροειδοποίητη αναχώρηση του Βασίλη, όπως τον γνωρίζουμε εμείς, Βασίλειου όπως τον αποκαλούν οι οικείοι του, Μπιλάρα όπως τον αποκαλούν οι κολλητοί του, Βασίλειος Αγαμέμνων Μάγγος όπως γράφει η ταυτότητά του, έπεσε σαν κεραυνός στην πόλη του Βόλου κι αμέσως μετά σε ολόκληρη τη χώρα.

Μόνο πολιτικοί φωστήρες και πολιτικά ανεύθυνοι μπορούν να αποσυνδέσουν το θάνατό του από την εκτεταμένη αστυνομική καταστολή της πορείας στην ΑΓΕΤ την 13η Ιούνη και τον ανελέητο ξυλοδαρμό και βασανισμό του την 14η Ιούνη μπροστά στα δικαστήρια του Βόλου, στο όχημα της ασφάλειας που τον μετέφερε στο τμήμα και τα βασανιστήρια που υπέστη εκεί, πριν τον πετάξουν έξω από αυτό σαν σακί. Οι πρώτοι πολιτικά υπεύθυνοι για τον πρόωρο χαμό του είναι ο Χρυσοχοΐδης και ο Μητσοτάκης.

Τα γεγονότα της ΑΓΕΤ και ό,τι ακολούθησε και συμβαίνει ακόμα και σήμερα στην πόλη του Βόλου, εκτεταμένες έρευνες, προσαγωγές, εντάλματα έρευνας σε σπίτια και πολλά άλλα, αποδείχτηκαν ένα επεισόδιο από αυτό που συμβαίνει σε ολόκληρη τη χώρα.

Δεν πρόκειται για το παρελθόν αλλά για το εφιαλτικό μέλλον. Η πανδημία του 2020, ενσωματώνοντας και αλληλεπιδρώντας με την παγκόσμια κρίση που σηματοδότησε η χρεοκοπία της Lehman Brotherς το 2008, σπρώχνει τον καπιταλισμό στο κενό. Στο κενό συμπαρασύρει ζωντανούς και νεκρούς. Οι αυτοκτονίες για τα μνημόνια έπαψαν να δημοσιεύονται γιατί προκαλούν κοινωνική θλίψη ή και οργή. Προφανώς πρόκειται για χιλιάδες “διαταραγμένα” άτομα. Η αστυνομία δεν έχει στην υπηρεσία της μόνο τα ΜΑΤ και τους βασανιστές αλλά κι ένα ολόκληρο προσωπικό επιστημόνων, ψυχολόγων, ψυχιάτρων, ιατροδικαστών, κομπιουτεράδων, επικοινωνιολόγων, νομικών για την διερεύνηση και τον έλεγχο του πληθυσμού.

Το πλήρες αδιέξοδο και η πλήρης αδυναμία να λειτουργήσει ξανά το σύστημα οδηγεί αναπόφευκτα σε νέες ταξικές συγκρούσεις. Είτε η ύφεση είναι 10%, είτε 15% όπως προειδοποιούν πολλοί, σημαίνει ότι μέχρι το Σεπτέμβρη που λήγουν όλα τα μέτρα πυρόσβεσης της κοινωνικής αναταραχής, τουλάχιστον 500.000 – 750.000 νέοι άνεργοι θα προστεθούν στο ήδη υπάρχον ένα εκατομμύριο.

Οι πρακτικές της αστυνομίας από τη λήξη του συναγερμού για την πανδημία και η “ανεξήγητη βία” όπως λένε πολλοί, είναι η προληπτική δράση ενάντια σε κινδύνους όπως τα Κίτρινα Γιλέκα ή τη γιγαντιαία πάλη μαύρων, κίτρινων και λευκών, στην Αμερική.

Το ρολόι της ιστορίας γυρνά ξανά στο 2008, αλλά σε ένα ανώτερο επίπεδο. Ο ρόλος μας είναι να μην αφήσουμε ξανά την ιστορία μισοτελειωμένη, με την κυβερνώσα “αριστερά” να προσπαθεί απελπισμένα να ανακτήσει το έδαφος που έχασε με την υπογραφή των μνημονίων ανοίγοντας το δρόμο στη χειρότερη δεξιά-ακροδεξιά κυβέρνηση που γνωρίσαμε από τη χούντα μέχρι σήμερα. Η αστυνομία και το αστικό κράτος ούτε εκδημοκρατίζονται, ούτε μεταρρυθμίζονται – μονάχα ανατρέπονται από μια νέα κοινωνική τάξη, το προλεταριάτο, που δεν έχει κανένα συμφέρον για την ύπαρξή τους, για την ύπαρξη μιας ένοπλης δύναμης χωρισμένης από το λαό και υψωμένης πάνω από την κοινωνία.

Χωρίς τη νέα γενιά, τους Βασίληδες, ατρόμητους και παράτολμους, με θάρρος και χωρίς κανέναν ενδοιασμό για τη ζωή τους, καμιά κοινωνική επανάσταση δεν είναι εφικτή.

Η ενότητα των γενιών αποτελεί ένα σοβαρό και κρίσιμο πρόβλημα προς επίλυση. Η δολοφονική επίθεση κατά του Βασίλη στις 14 Ιούνη είναι η προσπάθεια του κράτους να διατηρήσει, διασπείροντας τον φόβο, αυτό το χάσμα για τη διατήρηση της κυριαρχίας των μπουρζουάδων.

Σύντροφε Βασίλη καλό δρόμο, μέχρι τη νίκη.

18/7/2020

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

EEK: Πορεία κατά της αστυνομοκρατίας & της καύσης σκουπιδιών, 3 Ιούλη

aget_poreia_2020 (13)

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ
ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ 3 ΙΟΥΛΗ, 7 μ.μ. ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ – ΒΟΛΟΣ

Το ΕΕΚ καλεί σε μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση και πορεία στις 3 Ιουλίου στην πλατεία Ελευθερίας στο Βόλο που καλούν συλλογικότητες κατά της καύσης σκουπιδιών και της αστυνομοκρατίας. Η κρατική καταστολή στις 13/6 στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ και η απαγγελία κατηγοριών σε διαδηλωτές που ξυλοκοπήθηκαν από τα ΜΑΤ συνεχίζεται με κατ’ οίκον έρευνες και επισκέψεις της ασφάλειας σε μια απέλπιδα προσπάθεια η αστυνομική βία να δικαιολογηθεί μετά την κοινωνική κατακραυγή.
Οι μέθοδοι της αστυνομίας και της ασφάλειας δεν μας είναι άγνωστες. Πολύ περισσότερο όταν πλατύτερα λαϊκά στρώματα μπαίνουν στον αγώνα με προωθημένα πολιτικά και κοινωνικά αιτήματα.

Η καταστολή στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ και σε όλη την πόλη του Βόλου συνδέεται άμεσα με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της ΝΔ και τις αντιστάσεις που προβάλλονται αλλά έχουν ακόμα έναν τοπικό κοινωνικό κινηματικό (καύση, ανεμογεννήτριες) ή συνδικαλιστικό κλαδικό χαρακτήρα ΛΑΡΚΟ, εκπαιδευτικοί).
Η επειγότητα ψήφισης του νομοσχεδίου κατά των διαδηλώσεων από τη ΝΔ, αγκαζέ με τους ακροδεξιούς φίλους της, οφείλεται όχι στο παρελθόν αλλά στο εφιαλτικό μέλλον της γιγαντιαίας ύφεσης και της χωρίς ελπίδα νεοφιλελεύθερης στρατηγικής να εμποδίσει τη βουτιά στο κενό.
Δεν πρόκειται για την εύρυθμη λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς όπως διατείνεται η ΝΔ για το χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο καθώς αυτές έχουν ήδη απορρυθμιστεί πλήρως. Οι δείκτες της ανεργίας και της ανέχειας έχουν ήδη εκτοξευτεί.
Κινήματα, συλλογικότητες και οργανώσεις της αριστεράς αντιμετωπίζουν τα ίδια στρατηγικά ερωτήματα που έχουν ήδη τεθεί από την εξέγερση του 2008 και τους αγώνες κατά των μνημονίων: Ποια κοινωνική τάξη θα κάνει κουμάντο στη χώρα, για ποιους και γιατί.

Οι χωρίς ελπίδα που είναι η μόνη ελπίδα της κοινωνίας, είναι ξανά εδώ γεμίζοντας τους δρόμους. Το αστικό κράτος επιχειρεί να τους εκκενώσει πριν αυτοί αποκτήσουν μια κρίσιμη μάζα και μια σαφή επαναστατική προοπτική.
Το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης βρίσκεται ήδη σε αναταραχή, σχεδιάζει κι εξοπλίζεται. Τελευταίο σωσίβιο σωτηρίας τους είναι η συστηματική κρατική βία, οι διώξεις. Αυτές δεν εμπόδισαν το κίνημα να κάνει την έφοδο στον ουρανό με το Πολυτεχνείο, που οδήγησε στην πτώση της χούντας το 1974, ούτε την οργάνωση του λαού κάτω από δυσμενέστερες συνθήκες.
Το δικό μας σωσίβιο είναι η επαναστατική ανατροπή της κυβέρνησης της Δεξιάς και ακροδεξιάς του Κούλη Μητσοτάκη, και του καπιταλισμού, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, ταξικές διακρίσεις, πολυεθνικές και αστυνομία.

2 Ιούλη 2020

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΛΟΥ: Για τη μάχη του Βόλου και το νέο συλλαλητήριο 3 Ιούλη

aget_poreia_2020 (7)

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΣΑΝΟΥΜΕ

ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΜΟΝΑΚΟ

ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ LAFARGE

ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Όλοι/ες στο συλλαλητήριο την Παρασκευή 3 Ιούλη, 7μμ, πλ.Ελευθερίας-Βόλος, ενάντια στην καύση σκουπιδιών, το μπεἰκό εργοστάσιο και την αστυνομική βία.

Χιλιάδες πολίτες όλων των ηλικιών συμμετείχαν στο συλλαλητήριο στις 13 Ιούνη κατά της καύσης σκουπιδιών στο εργοστάσιο της Lafarge στο Βόλο και το εργοστάσιο παραγωγής σκουπιδιών προς καύση που προωθεί η δημοτική αρχή Μπέου, η περιφέρεια του Αγοραστού και η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Στο συλλαλητήριο που κάλεσε ο Συντονισμός, ανταποκρίθηκαν συλλογικότητες κατά της καύσης σκουπιδιών που ενεργοποιούνται στο Βόλο και συμμετείχαν εκπρόσωποι από την υπόλοιπη Ελλάδα που αντιλαμβάνονται ότι το επενδυτικό πλάνο της δεξιάς περνάει μέσα από την ισοπέδωση βουνών, νερών, πόλεων, την ιδιωτικοποίηση των πάντων κι απειλούν την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Στο εμβληματικό συλλαλητήριο απουσίασαν επιδεικτικά η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών και το ΠΑΜΕ που αντ’αυτού οργάνωσαν μια άμαζη εκδήλωση στις 5 Ιούνη για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος.

Τα γεγονότα που εκτυλίχτηκαν από την πορεία στην ΑΓΕΤ στις 13 Ιούνη μέχρι και την ψήφιση στη Λάρισα από τον περιφερειάρχη Αγοραστό στις 16 Ιούνη είναι ήδη γνωστά στο πανελλήνιο εξαιτίας της βίαιης καταστολής για τέσσερις συνεχόμενες ημέρες. Το γεγονός αυτό συνδέεται πλέον άμεσα και με τον αγώνα των κατοίκων στις Σταγιάτες Πηλίου που ο Μπέος επιχειρεί την ιδιωτικοποίηση των πηγών του Πηλίου.

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου κατάφερε με την πορεία “Νοσοκομείο Βόλου-ΑΓΕΤ” να αναδείξει ότι παρέμενε εν κρυπτώ στην πόλη τρία χρόνια πάλης και μεγάλων κινητοποιήσεων:

  • Να τεθεί επί τάπητος το αίτημα να φύγει η Lafarge από την πόλη και να ξεπεραστεί ο σκόπελος των κανονισμών, των μετρήσεων, των ορίων και της διαρκούς συνδιαλλαγής με την εξουσία τι είναι..νόμιμο. Το λόμπι τσιμεντοβιομήχανων σε επίπεδο Ευρωπαἰκής Ένωσης καθορίζει τη νομιμότητα της καύσης σκουπιδιών. Ο τσιμεντοβιομήχανος της ΤΙΤΑΝ (που έλαβε άδεια καύσης σκουπιδιών στη Θεσ/νίκη) έγινε ο νέος πρόεδρος του ΣΕΒ. Ο ίδιος ο Μπέος υπενθύμισε σε χυδαία συνέντευξή του ότι η καύση σκουπιδιών προβλέπεται από τους Κανονισμούς της ΕΕ και να πάμε να τα βάλουμε με αυτούς στις Βρυξέλες. Γιατί να εξαιρέσουμε τους τοπικούς εκπροσώπους της;

  • Να θυμίσει ότι η απομάκρυνση του εργοστασίου της ΑΓΕΤ προβλέπεται από τον Γενικό Πολεοδομικό Κανονισμός της πόλης.

  • Να ξεσκεπάσει τα κοινά συμφέροντα δημοτικής και περιφερειακής αρχής, κυβέρνησης, μεγάλου κεφαλαίου (πολυεθνικών), αστυνομίας.

  • Να αποκαλύψει το ρόλο της αστυνομίας όταν ο λαός δεν συμφωνεί με το κεφάλαιο και τις αρχές του τόπου. Ο “κοινωνικός” ρόλος της αστυνομίας μπορεί να υπάρξει μόνο σε μια κοινωνία ταξικών ανισοτήτητων, φτώχειας, και απελπισίας. Το “ κοινωνικό της προφίλ” εξαφανίζεται αυτοστιγμή όταν πρόκειται να υπερασπίσει τα συμφέροντα των καπιταλιστών ενάντια στη θέληση της πλειοψηφίας του λαού. Μετά την πανδημία και με αφορμή αυτήν, το κράτος και η αστυνομία ξεκίνησαν την καταστολή ενάντια στη νεολαία στις πλατείες με αφορμή την πανδημία, προχώρησαν στην μαζική προσαγωγή διαδηλωτών για τα εργατικά δικαιώματα στο Κερατσίνι και συνέχισαν το σερί τους ενάντια στα κινήματα στο Βόλο. Πολύ σύντομα, η νεοφιλελεύθερη ΝΔ και οι ακροδεξιοί υπουργοί της πρόκειται να ενεργοποιήσουν νόμους της χούντας για τις διαδηλώσεις και τις συγκεντρώσεις. Με αυτή τη νομοθεσία έγινε η καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973 που προδιέγραψε το τέλος της.

  • Να αναγκάσει το Χρυσοχοὶδη (υπουργό προστασίας της Lafarge) να κάνει προφορική προκταταρκτική εξέταση για τη καταστολή στο Βόλο, για “πιθανή αλόγιστη και υπέρμετρη βία της αστυνομίας”. Σκοπός της εξέτασης είναι η συγκάλυψη των ευθυνών της αστυνομικής διεύθυνσης Μαγνησίας. Δεν θρηνήσαμε θύματα μόνο από τύχη αλλά και από την πρόνοια των διαδηλωτών που έβαλαν σε προτεραιότητα την προστασία της ανθρώπινης ζωής για την οποία η αστυνομία δεν έδωσε δεκάρα τσακιστή.

  • Να γελιοποιήσει το θεσμικό πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης που ενώ είναι υπέρ της καύσης και των πολυεθνικών, να συζητούν για το μέλλον της καύσης σκουπιδιών. Οι Μαραβέγιας, Μεἰκόπουλος και σία επιχειρούν και τριπλάρουν με το λαἰκό κίνημα που αμφισβήτησε για τέταρτη φορά μέσα σε τρία χρόνια τις επιλογές της ΝΔ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και οι διάφοροι πασοκοσχηματισμοί που σήμερα δεν τους στοιχίζει τίποτα να είναι κατά της καύσης.

  • Να περιθωριοποιήσει όσους βρίσκονται μέσα στο κίνημα αλλά αλληθωρίζουν προς την εξουσία κι επιθυμούν μια συζήτηση τεχνικών ζητημάτων για την υγεία του πληθυσμού. Η Περιβαλλοντική Επιτροπή Μαγνησίας (μέλη της συμμετέχουν στην Επιτροπή Αγώνα Πολιτών) έστειλε πρόσκληση στον Χατζηδάκη να έρθει στο Βόλο για να συζητηθεί το θέμα ξανά. Προεκλογικά το 2019 η Επιτροπή συζήτησε με τον Μητσοτάκη προκειμένου να …δεσμευτεί κατά της καύσης. Μια πιθανή επίσκεψη Χατζηδάκη είναι αφορμή για μια νέα μεγαλύτερη κινητοποίηση και γιαυτό το πιθανότερο είναι να πάνε στο υπουργείο του.

  • Να εκθέσει διάφορους επιστημονικούς φορείς που ανησυχούν για τη ρύπανση ή είναι κατά της καύσης αλλά δεν κάλεσαν στο συλλαλητήριο. Οι φορείς επιθυμούν να λύσουν το ζήτημα με ανακοινώσεις και διάλογο στα υπουργεία. Στο κοινό τους ανακοινωθέν δεν υπάρχει μια λέξη για την καταστολή που αποδεικνύεται πιο επικίνδυνη και από την καύση στην ΑΓΕΤ.

  • Να ξεσκεπάσει το ΔΣ των Εργαζομένων στην ΑΓΕΤ που ανησυχούν για την ασφάλεια των εργαζομένων από τους διαδηλωτές και όχι από τα ΜΑΤ μέσα στο εργοστάσιό τους. Η ανακοίνωση του σωματείου είναι γραμμένη μαζί με στελέχη της Lafarge. Πριν λαλήσει τρις, στις 18 Ιούνη ένα σοβαρό βιομηχανικό ατύχημα στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ (φωτιά στο ταινιόδρομο μεταφοράς, πιθανότατα εξαιτίας των περικοπών στη συντήρηση), κοντά στην αποθήκη σκουπιδιών, κόντεψε να λαμπαδιάσει όχι μόνο τους εργαζόμενους αλλά όλη τη πόλη. Δίπλα από την ΑΓΕΤ βρίσκονται αποθηκευμένοι πάνω από 25.000 τόνοι πετρελαίου κα βενζίνης στις δεξαμενές της ΕΛΙΝ.

  • Να συνδέσει κινήματα από όλη την Ελλάδα και να θέσει το αίτημα να ενωθούν όλα τα ρυάκια σε ένα μεγάλο ποτάμι κοινωνικής και ταξικής ανατροπής. Δέκα χρόνια μνημόνια αρκούν και το ερώτημα ποιος κάνει κουμάντο στη χώρα και στην πόλη μας επανέρχεται διαρκώς.

  • Να μετατρέψει το σύνθημα μαύρων και λευκών στις ΗΠΑ “Δεν μπορούμε να ανασάνουμε” (για τη δολοφονία του George Floyd, I can’t breathe) σε ένα αίτημα να απαλλαγούμε από την ασφυξία των μνημονίων, της ανεργίας, της φτώχειας, της διαρκούς υποβάθμισης της υγείας, της παιδείας, της φύσης, της ίδιας μας της ζωής. Ο καπιταλισμός είναι ασύμβατος με τη ζωή και πρέπει να ανατραπεί. Σε αυτό το πολιτικό μήνυμα οφείλεται και η προληπτική κρατική καταστολή στυνομίας πριν αυτό γίνει συνείδηση από όλο το λαό.

  • Να δοκιμάσει και να εξυψώσει το αγωνιστικό φρόνημα του λαού. Να αναδειχτούν οι δυνατότητες της πάλης και ό,τι πρέπει να γίνει στο μέλλον για τη νίκη.

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων στέκεται στο πλευρό όλων των θυμάτων της αστυνομικής βίας και εύχεται ταχεία ανάρρωση για να περπατήσουμε ξανά μαζί στο δρόμο του αγώνα..

Χαιρετίζουμε με θέρμη όλους/ες τους διαδηλωτές/τριες, ιδιαίτερα τις μωρομάνες, γέροντες, νεολαία, τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, που στάθηκαν όρθιοι/ες στη πορεία στην ΑΓΕΤ αλλά και σε ότι ακολούθησε. Η συσσωρευμένη οργή θα βρει διέξοδο στο δρόμο του συνειδητού και οργανωμένου αγώνα. Ο προγραμματισμός της επόμενης περιόδου ήδη ξεκίνησε.

Η κοινωνία χωρίς ταξικές διακρίσεις και ανισότητα, εκμετάλλευση, φτώχεια και καταπίεση δεν χρειάζεται ούτε τις πολυεθνικές, ούτε την αστυνομία.

23/6/2020

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΛΟΥ

https://www.facebook.com/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%AE%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%92%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CE%95%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%9A%CE%B1%CF%8D%CF%83%CE%B7-%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD-100238991472841

Σταγιάτες: Όχι στην ιδιωτικοποίηση των πηγών του Πηλίου

Όχι στην ιδιωτικοποίηση των πηγών του Πηλίου

του Γιάννη Πευκιώτη

Στις 17 Απριλίου 2020 η ΔΕΥΑΜΒ (δημοτική επιχείρηση του νερού στο Βόλου) με εντολή του δήμαρχου Μπέου έκοψε απροειδοποίητα την υδροδότηση του χωριού των Σταγιατών από την πηγή της Κρύας Βρύσης, που επί 350 χρόνια τροφοδοτούσε το χωριό αυτό του Πηλίου, συνδέοντάς το με το εφεδρικό δίκτυο της Πορταριάς που είχε κατασκευαστεί στις πρώτες απόπειρες ιδιωτικοποίησης του νερού πριν από μια δεκαετία.

Τότε, οι κοινοτικές αρχές με σύσσωμο το χωριό, απέτρεψαν την ιδιωτικοποίηση της πηγής της Κρύας Βρύσης. Αλλά όπως είναι γνωστό, τα σχέδια μένουν στο συρτάρι των επενδυτών μέχρι να έρθει η κατάλληλη ώρα και η ώρα ήρθε με ένα δήμαρχο manager ποδοσφαιρικών ομάδων και μια κυβέρνηση ιδιωτικοποίησης των πάντων.

(Πορεία των κατοίκων στην οικία του εκλεγμένου τοπάρχη όπου επιδόθηκε το ψήφισμα της Λαἰκής Συνέλευσης του χωριού ότι αναλαμβάνει τη διαχείριση των τοπικών θεμάτων)

Σε αντίθεση με το παρελθόν που οι εκπρόσωποι της κοινότητας Σταγιατών καταψήφισαν την πρόταση για υδροδότηση του χωριού από την Πορταριά, αυτή τη φορά, ο νέος εκπρόσωπος της τοπικής κοινότητας που προέρχεται από το ψηφοδέλτιο Μπέου δήλωσε …. άγνοια για τις ενέργειες της ΔΕΥΑΜΒ μέσα στην πανδημία.

Παρά την… άγνοια, οι κάτοικοι καταγγέλλουν ότι ο εκλεγμένος τοπικός της κοινότητας (Αθ. Μπόγκας) έχει κατ’ επανάληψη επιχειρήσει να υπονομεύσει την αυτοδιαχείριση δυο κτηρίων του χωριού που οι δραστήριοι κάτοικοι χρησιμοποιούν για μουσείο (στο οποίο έδωσαν προσωπικά τους αντικείμενα) για πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων και το πρώην δημοτικό σχολείο που θα είχε πέσει αν οι κάτοικοι δεν συνέβαλλαν στη διάσωσή του.

Καθώς δεν υπήρξε η ελάχιστη αντίσταση στα σχέδια Μπέου από τον εκλεγμένο εκπρόσωπο του χωριού, οι κάτοικοι ελλείψει πραγματικού εκπροσώπου της κοινότητάς τους αποφάσισαν να αναλάβει η Λαϊκή Συνέλευση του χωριού όλα τα διαχειριστικά ζητήματα.

Το νερό των Σταγιατών και η απόπειρα ιδιωτικοποίησης των πηγών του Πηλίου απέκτησε πανελλαδική και όχι μόνο εμβέλεια όταν ο Μπέος (η εποχή της κρίσης έφερε στην επιφάνεια και… τέρατα) σε ζωντανή τηλεοπτική συνέντευξη ανέλυσε το επενδυτικό όνειρο του Μονακό και καθύβρισε τους πάντες μαζί και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη που στηρίζει τον αγώνα των κατοίκων. Ο Αλκίνοος, που διαμένει πλέον στην περιοχή, έχει συνθέσει ένα τραγούδι που παρουσιάστηκε πέρυσι το Σεπτέμβρη στις Σταγιάτες στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων που γίνονται σχεδόν δέκα χρόνια από τους ίδιους τους κατοίκους χωρίς καμιά χρηματοδότηση.

Ο υβριστής Μπέος κινητοποίησε τα αντανακλαστικά πλήθους καλλιτεχνών που ενυπόγραφα εναντιώνονται στον υβριστή Μπέο και στηρίζουν τους αγώνες των κατοίκων για το νερό αλλά και όσους εναντιώνονται στο άλλο μεγάλο project Μπέου που περιλαμβάνει την κατασκευή εργοστασίου SRF-RDF ώστε το εργοστάσιο της Lafarge στο Βόλο να πουλάει ελληνικά σκουπίδια για καύση.

Εξαιτίας της δράσης των κατοίκων του χωριού και της πλατιάς υποστήριξης που έχουν λάβει από όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, ο μαινόμενος Μπέος εμφανίστηκε στις 5/6/20 στο χωριό συνοδεία του εκλεγμένου τοπικού παράγοντα Θ. Μπόγκα (που είχε… άγνοια), υπηρεσιακούς παράγοντες, φουσκωτούς, συνοδεία δημοτικής αστυνομίας και της αστυνομίας της περιοχής προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στα δυο κτήρια που χρησιμοποιούνται από τους κατοίκους.

(αφίσα των κατοίκων για τον περίπατο στην πηγή της Κρύας Βρύσης)

Οι κάτοικοι όμως κινητοποιήθηκαν και τον έδιωξαν. Ήδη στη σημερινή συνέλευση του χωριού (7/6/20), πλήθος αγωνιστών από όλη την Ελλάδα συμμετείχαν δηλώνοντας έμπρακτα τη συμμετοχή τους στον αγώνα που πρέπει να αποκτήσει πανελλαδική εμβέλεια τη στιγμή που το επόμενο θύμα δεν είναι οι πηγές του Πηλίου αλλά η ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και τα υδροηλεκτρικά φράγματα που ελέγχουν ένα σημαντικό ποσοστό της ύδρευσης, της άρδευσης και της παραγωγής ενέργειας όλης της χώρας.

Όπως λέει και το τραγούδι: “Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει, όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει. Δεν τ’ αγοράζω, δε πουλώ, μα με κερνάς και στο κερνώ, σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει”.

7/6/2020

Στο πλευρό των κατοίκων των Σταγιατών

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου από τη πρώτη στιγμή βρίσκεται στο πλευρό των κατοίκων. Με ανακοίνωσή του τονίζει τα παρακάτω:

Για τον αγώνα των κατοίκων στο χωριό Σταγιάτες και την ιδιωτικοποίηση των πηγών του Πηλίου

Κρυφά και χωρίς καμιά ενημέρωση η ΔΕΥΑΜΒ αποσύνδεσε την Μεγάλη Παρασκευή, εν μέσω πανδημίας, την υδροδότηση του χωριού των Σταγιατών από την πηγή Κρύα Βρύση και την συνέδεσε με το εφεδρικό δίκτυο της Πορταριάς, ένα δίκτυο αχρησιμοποίητο για δεκαετίες.

Η ενέργεια αυτή της δημοτικής αρχής έρχεται ως αποτέλεσμα της συστηματικής προσπάθειας των χωριών του Πηλίου να εμποδίσουν την ιδιωτικοποίηση των πηγών του και την εκχώρησή τους για εκμετάλλευση στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Με ποιο τρόπο; Ο νέος διορισμένος πρόεδρος της ΔΕΑΜΒ, επιχειρηματίας στο επάγγελμα, δήλωσε στις 23 Γενάρη «Γιατί λοιπόν να μην εκμεταλλευτούμε τις πηγές του ξακουστού σε όλον τον κόσμο Πηλίου και να μην εμφιαλώσουμε το άριστης ποιότητας νερό του, ώστε να πωλείται σε όλη την Ελλάδα;». Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο επενδυτής είναι υπ’ ατμόν και αναμένει να καταθέσει προτάσεις.

Η δημοτική αρχή Μπέου έφαγε τα μούτρα της στην προσπάθεια ελέγχου της άρδευσης εντάσσοντάς την αρχικά στη ΔΕΥΑΜΒ και φουσκώνοντας τους λογαριασμούς για το πότισμα των κηπευτικών της περιοχής. Επιχείρησε να εκχωρήσει τον βιολογικό καθαρισμό της πόλης σε ιδιώτες αλλά έχασε. Προσπάθησε αρχικά να θέσει υπό έλεγχο την πηγή της κρύας Βρύσης χλωριώνοντας το νερό αν και για 350 χρόνια δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα μολύνσεων και ακαταλληλότητας του νερού και οι κάτοικοι ελέγχουν χημικά το νερό και καθαρίζουν μόνοι τους τις δεξαμενές. Προσπάθησε να δυσφημήσει όλους όσους αγωνίζονται για να μην ιδιωτικοποιηθούν οι πηγές του Πηλίου και να μην βάλει λουκέτο η ΔΕΥΑΜΒ. Η επιχειρηματολογία Μπέου είναι πανομοιότυπη είτε αφορά τους Σταγιάτες, είτε την Καραμπατζάκη, είτε το εργοστάσιο σκουπιδιών και την καύση τους από την ΑΓΕΤ. Υβριστική και απαξιωτική για όσους αγωνίζονται χαρακτηρίζοντας όλους ανεξαιρέτως ως “ταραξίες, μειοψηφίες, βολεψάδηκες, τσαμπατζήδες”. Ποιος τα λέει όλα αυτά; Ο αδέκαστος Μπέος!

(Σωλήνα που έμεινε στον τόπο του εγκλήματος όταν πρόσφατα η ΔΕΥΑΜΒ αναγκάστηκε να αποκαταστήσει τμήμα του δικτύου πορταριάς από όπου υδρεύεται τώρα το χωριό. Το εσωτερικό κίτρινο χρώμα δεν είναι το κανονικό χρώμα της….Η σωλήνα είναι χρώματος μπλε, εξωτερικά-εσωτερικά).

Οι κάτοικοι του χωριού απάντησαν στην πρόκληση της ανερμάτιστης δημοτικής αρχής αποφασίζοντας ότι απoτελούν τη μόνο διαχειριστική αρχή των θεμάτων τους στη βάση των γενικών συνελεύσεων του χωριού τους. Η απόφαση αυτή θα στηριχτεί από όλο το μαχόμενο τμήμα της πόλης. Εξ άλλου ο εκλεγμένος τοπικός παράγοντας της κοινότητας, είτε αγνοήθηκε πλήρως από τον Μπέο, είτε είχε ενημερωθεί αλλά κάτω από το βάρος των αντιδράσεων ποιεί την νήσσαν.

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου στέκεται αταλάντευτα στο πλευρό των κατοίκων των Σταγιατών για την αποκατάσταση της υδροδότησης του χωριού από την Κρύα Βρύση και βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με τη δημοτική αρχή Μπέου που επιχειρεί αλά ΝΔ την ιδιωτικοποίηση των πάντων.

Νίκη στον αγώνα των κατοίκων των Σταγιατών

Καμιά ιδιωτικοποίηση κοινωνικών αγαθών

Αυτοδιαχείριση και κοινωνικός έλεγχος παντού.

Η Κρύα Βρύση θ’ αφήσει το Μπέο στα κρύα του λουτρού.

15/5/2020

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΛΟΥ

Το νερό των Σταγιατών: Αγώνας κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού μέσω της εκποίησης της ΔΕΥΑΜΒ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΤΑΓΙΑΤΩΝ

ΣΤΑΓΙΑΤΕΣ 11-5-2020

Οι Σταγιάτες πηγάζουν από την Κρύα Βρύση! Η μακραίωνη ιστορία του χωριού και οι παραδόσεις του είναι άρρηκτα δεμένες μαζί της. Όπως και η ζωή μας. Χωρίς την πηγή αυτή, το χωριό μας δεν θα υπήρχε. Το καθαρό της νερό είναι το πολυτιμότερο αγαθό που προσφέρει ο τόπος μας.

Οι παρακάτω υπογράφοντες/ουσες κάτοικοι Σταγιατών, σήμερα Κυριακή 10-5-20 συγκεντρωθήκαμε στην πλατεία Σταγιατών και αποφασίσαμε τα εξής:

– Θεωρούμε υποβάθμιση της ποιότητας του νερού και της ζωής μας την αλλαγή της πηγής υδροδότησης του χωριού και τον αποκλεισμό των Σταγιατών από την Κρύα Βρύση, από την οποία παραδοσιακά υδρεύεται τους τελευταίους αιώνες.

– Η Κρύα Βρύση είναι η πηγή ζωής του χωριού μας, μέρος της παράδοσης και της ιστορίας του τόπου μας και κύριο συστατικό της βιολογικής και της πολιτιστικής υπόστασης των κατοίκων.

– Η χωρίς προειδοποίηση και ενημέρωση, αυθαίρετη και παράλογη ενέργεια της ΔΕΥΑΜΒ βρίσκει αντίθετο το σύνολο των μόνιμων κατοίκων του χωριού, καθώς και των ετεροδημοτών.

– Η αλλαγή της υδροδότησης έγινε εν αγνοία του προέδρου, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος. Έκτοτε, δεν έχει προβεί σε καμία επίσημη ενέργεια για την αποκατάσταση του δικτύου. Είναι φανερό ότι δεν συμπάσχει με την αγωνία των κατοίκων και δεν μπορεί να εκφράσει τον αγώνα τους. Από σήμερα, η Λαϊκή Συνέλευση Σταγιατών αποτελεί το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων του χωριού.

– Θα προβούμε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση της υδροδότησης του χωριού μας από την Κρύα Βρύση.

– Η πηγή μας αποτελεί τον ομφάλιο λώρο των Σταγιατών, τον δεσμό μας με τη ζωή του χωριού μας, με τη φύση, την υγεία, την κοινότητα, την παράδοσή μας, με ό,τι πολυτιμότερο έχουμε. Είμαστε οργανικά, βιολογικά και πολιτιστικά δεμένοι μαζί της εδώ και 350 χρόνια. Απαιτούμε την παροχή νερού της Κρύας Βρύσης στα σπίτια μας, χωρίς χημικές παρεμβολές, όπως ορίζει ο νόμος περί χλωρίωσης για κοινότητες κάτω των 3000 κατοίκων. (Υ.Μ. 5673/4-12-57 Υγ. Διάταξη)

– Ο αγώνας μας θα είναι ανυποχώρητος.

Το παρόν ψήφισμα θα επιδοθεί σε κάθε αρμόδιο και στον τύπο.

Ακολουθούν υπογραφές.

Πηγή: https://watervolo.blogspot.com/2020/05/blog-post_11.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Watervolo+%28WaterVolo+%29

Βόλος: τα ελληνικά σκουπίδια είναι καλύτερα (ο επιμένων ελληνικά!!)

Ο επιμένων ελληνικά ………….σκουπίδια

του Γιάννη Πευκιώτη

Η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής  SRF από τα σκουπίδια της περιοχής του Βόλου υπερψηφίστηκε χθες (11/5/20) από τη πλειοψηφία της δημοτικής αρχής Μπέου, αν και στο παρελθόν ο Μπέος είχε αποκλείσει το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ με απορριμματοφόρα του δήμου για να σταματήσει η καύση σκουπιδιών.

Όπως ο ίδιος ομολογεί στην χθεσινή συζήτηση,  η καύση σκουπιδιών έχει επιβληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση (δηλ. τα λόμπυ των μεγαλοκαπιταλιστών) και την κυβέρνηση (νυν και προηγούμενες). Η κάθε δημοτική αρχή οφείλει να συμμορφωθεί. Ο «ανυπότακτος» Μπέος οφείλει να παίξει με τους κανόνες του παιχνιδιού. Μπορεί να θέλει να ρίξει χαστούκια (όπως λέει ευθαρσώς μέσα στο δημοτικό συμβούλιο) σε όσους διαμαρτύρονταν την ίδια ώρα έξω από το δημαρχείο του Βόλου παρουσία ΜΑΤ, αστυνομίας και ασφάλειας Βόλου αλλά ο τσαμπουκάς του δημάρχου εξαντλείται εκεί.

Με ποια γλώσσα μιλάει ο Μπέος και οι συν αυτώ στην κυβέρνηση και τους μεγαλοκαπιταλιστές; Μα με τη γλώσσα του μεγαλοπαράγοντα του ποδοσφαίρου και όχι του δημάρχου που αγωνίζεται για τα κοινωνικά συμφέροντα της πόλης.

Χρειάζεται να έχεις τη δικιά σου ομάδα, καλή σχέση με τους μεγαλοπαράγοντες (ακόμα κι αν τσακώνεσαι μαζί τους), επαφή με τους διαιτητές και παρουσία στα μεγάλα συμβάντα του αγώνα διαμαρτυρόμενος για κάθε γκολ που τρως. Ακόμα όμως και μια ήττα στο ποδόσφαιρο επιφέρει καμιά φορά πιο πολλά κέρδη από μια νίκη. Αυτό είναι γνωστό σε παγκόσμια κλίμακα αρκεί να μην εκθέτει το προϊόν του ποδοσφαίρου.

Ο Μπέος έχει ενισχύσει φέτος την επίθεση, εκτός από τον πρόεδρο δημοτικού συμβουλίου Μουλά πολύ γνωστό γιατρό, είναι αγκαζέ και με το μεγαλοβιομήχανο Λούλη, νυν γενικό γραμματέα στο υπουργείο Τουρισμού, λάτρη των χουντικών και του μοναστικού βίου. Αν ο πρώτος δεν φείδεται υβριστικών και ειρωνικών σχολίων κατά δημοτικών συμβούλων και των πολιτών που διαμαρτύρονται, ο δεύτερος τροφοδοτεί την ένταση στο δημοτικό συμβούλιο για να συρρικνώνονται οι διαδικασίες στο επίπεδο της ψηφοφορίας και ο τρίτος στην μέση της πανδημίας υπενθυμίζει με ωμό κυνισμό ότι το κράτος δεν είναι ασφαλιστική εταιρεία για να αποζημιώνει.

Ο Μπέος δεν χρειάζεται πλέον να υποχρεώνεται δεξιά κι αριστερά. Έχει μια σημαντική επαφή με τη κυβέρνηση της δεξιάς για απευθείας συνομιλίες και προώθηση του κυβερνητικού έργου.

Ο Μπέος εξαφανίστηκε την περίοδο της καραντίνας όταν οι περισσότεροι δήμαρχοι της χώρας έτρεχαν από γειτονιά σε γειτονιά για να ενημερώσουν για την πανδημία. Δεν ήταν όμως σε απομόνωση ο ίδιος αλλά έκανε την εαρινή του προπόνηση. Προετοίμαζε τα επόμενα έργα του, όπως πάντα για το… καλό της πόλης ενάντια στους ταραξίες.

Διέκοψε την υδροδότηση των Σταγιατών από τη Κρύα Βρύση μετά από 350 χρόνια. Υπέγραψε τη σύμβαση του έργου για την οδό Καραμπατζάκη παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων και τα προτεινόμενα σχέδια ανάπλασης που θα προσέφεραν ένα νέο τοπίο στο Βόλο και τη Ν. Ιωνία. Ενέκρινε την Περιβαλλοντική Μελέτη για το εργοστάσιο SRF  γιατί είναι προτιμότερο να καίγονται ελληνικά σκουπίδια από τα… αβέβαια προϊόντα άλλων χωρών!

Η περιβαλλοντική μελέτη σχεδόν προδικάζει την αγορά του παραγόμενου προϊόντος από την ΑΓΕΤ. Η ΑΓΕΤ όμως αγοράζει στην παγκόσμια αγορά με τελείως διαφορετικά κριτήρια και όχι επειδή το προϊόν είναι… βολιώτικο. Αν τελικά δεν υπάρξει αγορά, τότε το παραγόμενο προϊόν θα θάβεται αντί να καίγεται.

Το γεγονός ότι η συζήτηση από τη δημοτική πλειοψηφία μετατίθεται στο εγχώριο ποιοτικά καλύτερο προϊόν (όχι απαραίτητα φθηνότερο), το πιθανότερο είναι η ΑΓΕΤ να αγοράζει (αν το εργοστάσιο κατασκευαστεί) μια ποσότητα από το παραγόμενο προϊόν για να μπορεί να νομιμοποιήσει κοινωνικά την καύση σκουπιδιών και ταυτόχρονα να αγοράζει την επιτρεπόμενη για καύση ποσότητα στη διεθνή αγορά όπως ήδη κάνει. Χωρίς αμφιβολία αυτό είναι ήδη προσυμφωνημένο.

Η κωλοτούμπα Μπέου στο θέμα της κατασκευής εργοστασίου SRF, ανάλογη της κωλοτούμπας Τσίπρα, έχει ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών. Αλλά όπως και με τις κυβερνήσεις των μνημονίων, με τις χιλιάδες απεργών και διαδηλωτών, έτσι κι οι χιλιάδες που διαδήλωσαν κατά της καύσης σκουπιδιών, αποκαλούνται… μειοψηφίες.

Με manager το Μπέο και τεχνικούς συμβούλους Λούλη και Μουλά, ο Βόλος ίσως χάνει τη νεοσύστατη ποδοσφαιρική ομάδα (που μάλλον αλλάζει μετοχικό πακέτο) αλλά παραμένει πρωταθλητής στον καρκίνο με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο.

Η κυβέρνηση κι ο κάθε Μπέος δεν έμαθαν τίποτα από την πανδημία του κορωνοϊού, την περιφρόνηση που έχει επιδειχτεί για τη φύση και τον ίδιο τον άνθρωπο. Οι μεγαλοκαρχαρίες και το αστικό κράτος χρειάζονται τον Μπέο και ο Μπέος για να επιβιώσει αυτούς. Όλοι μεταξύ τους συμφωνούν στο business as usual.

Το περίφημο διαφημιστικό σποτάκι “προτιμάτε ελληνικά”  έρχεται ετεροχρονισμένο σε μια πόλη που τα παχύδερμα της πόλης υποσχέθηκαν να γίνει Μονακό.

12/5/2020

Ο επιμένων ελληνικά… σκουπίδια

ΛΑΡΚΟ: Κρίσιμη συνέλευση των εργατών

των Γιάννη Πευκιώτη και Σωτήρη Παπαδημητρίου

Kρίσιμη γενική συνέλευση των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ πρόκειται να πραγματοποιηθεί την Τρίτη 28 Απρίλη για να συζητηθεί το πλαίσιο του αγώνα μετά την ανακοίνωση των περικοπών μισθών από τον διορισμένο εκκαθαριστή.

Η αρχική πρόταση από την πλευρά της πλειοψηφίας διοίκησης του σωματείου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) ήταν η κάθοδος σε γενική απεργία διαρκείας. Όπως αναφέρεται από τη διοίκηση του σωματείου μετά την ανακοίνωση των περικοπών “Μετά την Συνάντηση με τον Ειδικό Διαχειριστή πραγματοποιήθηκε Συντονιστικό των Σωματείων παρουσία του Δικηγόρου μας. Οι περικοπές χαρακτηρίστηκαν από όλους ως σφαγή και φυσικά απορρίφθησαν από το σύνολο των παρευρισκομένων. Πρέπει να αντισταθούμε σθεναρά σε αυτά τα μέτρα και ο μόνος τρόπος για αυτό είναι η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στη ΛΑΡΚΟ. Η παραγωγή της Εταιρίας έτσι κι αλλιώς είναι ανύπαρκτη χωρίς να ευθύνονται για αυτό ούτε στο ελάχιστο οι εργαζόμενοι. Έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα λάθη τους και την ανεπάρκειά τους.”

Τελικά στο σημερινό ΔΣ (27/4) αποφασίστηκε πρόγραμμα 24ωρων απεργιακών κινητοποιήσεων με αρχή την 1 και 2 Μαΐου που θα συνεχιστούν στις 15, 21 και 29 Μαΐου. Σίγουρα αυτή είναι μια απόφαση πολύ πιο πρόσφορη για την ενίσχυση του μετώπου του αγώνα, από την κήρυξη μιας γενικής απεργίας διαρκείας εν τω μέσω κορωνοϊού και κυρίως χωρίς καμμία προετοιμασία για την ανάδειξη του γιγαντιαίου προβλήματος σε πανεθνική κλίμακα. Προβλήματος, που δεν θα αφορά μόνο τη ΛΑΡΚΟ αλλά, σε μια νέα κλίμακα εθνική και διεθνή, ολόκληρη την εργατική τάξη καθώς εκατομμύρια εργαζόμενοι, χιλιάδες στη χώρα μας, θα βρεθούν στην ανεργία με βοήθεια το… θεό και τα επιδόματα της ΕΕ και της κυβέρνησης.

Για να νικήσουν οι εργάτες κλειδί της νίκης τους είναι η ανάπτυξη της δικιάς τους πρωτοβουλίας μέσα από ένα συνεκτικό σχέδιο δράσης που θα συνδέσει την πάλη για την λύση των δικών τους προβλημάτων με την πάλη για να δοθεί λύση στο συνολικό πρόβλημα των εργατών. Το να υποτιμήσει κανείς τη σημερινή τρέχουσα παγκόσμια κατάσταση, είναι μεγάλο σφάλμα. Δεν μπορεί να γίνει σήμερα αγώνας με προοπτική νίκης αν ληφθεί ως βέβαιη εξ αρχής η προσδοκία ότι θα βρεθεί αγοραστής την εποχή της κατάρρευσης της παγκόσμιας οικονομίας, ή ότι με τις απεργίες θα “εκβιαστεί” ο υποψήφιος αγοραστής να προσλάβει τους εργάτες με αμοιβές που θα καλύπτουν τους προ περικοπών μισθούς.

Οι εργάτες οφείλουν να ξεκινήσουν με την παραδοχή… Τσιόδρα: είμαστε όλοι φορείς του κορωνοϊού, ή για την περίπτωση της ΛΑΡΚΟ “είσαστε όλοι άνεργοι” όπως είπε ο εκκαθαριστής της ΛΑΡΚΟ στους εκπροσώπους των εργατών. Μια τέτοια παραδοχή, μια τέτοια υπόθεση εργασίας, μέσα σε αυτές τις συνθήκες κατάρρευσης της καπιταλιστικής αγοράς, δημιουργεί τα εξής ερωτήματα: ποιος μπορεί να προστατεύσει τη ζωή των εργατών της ΛΑΡΚΟ; Με ποιο τρόπο μπορεί να ξεκινήσει πάλι η παραγωγική δραστηριότητα στον κόσμο και στη ΛΑΡΚΟ, αφού αυτοί δεν μπορούν ή δεν θέλουν;

Με την παραπάνω μεταφορά θέλουμε να γίνει κατανοητό πως αν τα κυβερνητικά μέτρα, οι οδηγίες της ΕΕ περί αθέμιτου ανταγωνισμού, αν οι περικοπές και ό,τι άλλο φανταστεί η άρχουσα τάξη οδηγούν σε ναυάγιο την ΛΑΡΚΟ και τους εργάτες της, οι εργάτες πρέπει από σήμερα και για το χρονικό διάστημα των λίγων μηνών της εκκαθάρισης να είναι έτοιμοι να απαντήσουν σε αυτήν την πρόκληση.

Εμπόδιο κάθε πώλησης, πτώχευσης είναι οι εργαζόμενοι. Σε άλλες εποχές μπορούσε να καταφύγει κανείς στα δικαστήρια και να ζητά δεδουλευμένα, άρση επιβλαβών μέτρων για την εργασία κ.λπ. Σήμερα αυτό είναι αδύνατο, όχι μόνο γιατί οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχόμενου δημιουργούν ένα νομικό περίβλημα αυθαιρεσίας του αστικού κράτους και του κεφαλαίου συνολικά, αλλά και γιατί τα δικαστήρια κάνουν σχεδόν μια δεκαετία για να εκδικάσουν εργατικές απαιτήσεις. Επιπρόσθετα, δεν υπάρχει δουλειά και εισόδημα ώστε να περιμένει κανείς τα “δώρα” των αστικών δικαστηρίων. Αυτό δε σημαίνει καθόλου να απορρίψει κανείς τυχόν νομικές ενέργειες αλλά εκείνο που οφείλει να καθοδηγεί τη σκέψη μας είναι ότι ολόκληρο το σύστημα έχει μπει σε ένα φαύλο κύκλο καταστροφής σε κάθε χώρα, με πρώτα θύματα τους εργάτες και τις οικογένειές τους. Οι νομικές ενέργειες έχουν μόνο επικουρικό χαρακτήρα για τον αγώνα που διεξάγεται, χωρίς καμιά ευγένεια, έξω από τις αίθουσες των δικαστηρίων.

Η αγωνιστική αυτοθυσία των εργαζομένων δεν έλειψε ποτέ και πολύ περισσότερο αυτά τα πέτρινα χρόνια των μνημονίων. Εκείνο που έλειψε από το μεγαλειώδη αγώνα των χαλυβουργών στον Ασπρόπυργο, της ΕΒΟ, της Δωδώνης, της ΚΟΝΤΙ, του ΙΜΑΣ, της COCA-COLA, των ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΑΣ, των μικρών ή μεγάλων μονάδων που έβαλαν λουκέτο ή πτώχευσαν μέσα στα μνημονιακά χρόνια ή ξεπουλήθηκαν με δυσμενέστερους όρους για τους εργάτες, ήταν ότι δεν απόκτησε ευρύτητα το αίτημα “Τα εργοστάσια στους εργάτες” που είναι η πολιτική συνέπεια του πολύ γνωστού συνθήματος“Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά”. Το αίτημα αυτό φέρνει τους εργάτες πρωταγωνιστές και διεκδικητές της ίδιας τους της ζωής, οργανωτές της κοινωνικής εργασίας, κι απαιτείται άμεσα να τεθεί με νέους όρους για να αποφευχθεί η κοινωνική καταστροφή των εργατών.

Ο σχεδιασμός της επόμενης ημέρας μετά τη πρώτη 48ωρη απεργία (1 και 2 Mαΐου) πρέπει να είναι πολιτικός και όχι μόνον αμυντικός οικονομικός. Αυτό που έλειψε από τους περισσότερους αγώνες χθες, να γίνει το κεντρικό καθήκον σήμερα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, ο Μητσοτάκης, ο Χατζηδάκης, ο Βρούτσης, η διοίκηση της Εθνικής και της ΔΕΗ, πρέπει να γνωρίζουν από σήμερα ότι η ΛΑΡΚΟ δεν πρόκειται να πουληθεί ή να πτωχεύσει. Οι κυβερνήσεις των αστών, τα κοράκια των συμβούλων εκκαθαριστών μαζί με τους υποψήφιους επενδυτές θα μείνουν στον άσσο.

Αν οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ νικήσουν, μαζί τους θα νικήσουμε κι εμείς.

27/4/2020

ΛΑΡΚΟ: Κρίσιμη συνέλευση των εργατών

Η σαπίλα του συστήματος ενάντια στους αγωνιζόμενους υγειονομικούς

Σαπίλα

Η σαπίλα του συστήματος ενάντια στους αγωνιζόμενους υγειονομικούς
Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή, 7/4/20

Η Τρίτη 7 Απρίλη πανελλαδική μέρα δράσης για την περίθαλψη σημαδεύτηκε από τις
παραστάσεις διαμαρτυρίας υγειονομικών στις εισόδους δημόσιων νοσοκομείων και ΚΥ σε όλη την χώρα στις οποίες συγκινητική ήταν η συμπαράσταση εκπροσώπων σωματείων, φορέων και συλλογικοτήτων.

Αμαυρώθηκε όμως από την απαράδεκτη αστυνομοκρατία που εξαπολύθηκε ενάντια σε αυτές τις συγκεντρώσεις με αποκορύφωμα την πρωτοφανή αθλιότητα στον «Ευαγγελισμό» όπου δεκάδες πάνοπλοι άνδρες της ΔΙΑΣ (και μάλιστα συγχρωτισμένοι
μπουλουκηδόν χωρίς τήρηση υγειονομικών όρων ασφαλείας) εισέβαλαν στο προαύλιο του «Ευαγγελισμού» θέλοντας να … διώξουν από εκεί τους γιατρούς, νοσηλευτές και λοιπούς υγειονομικούς του ίδιου του νοσοκομείου.
Από τις προηγούμενες μέρες άλλωστε είχε φανεί πως οι «ήρωες με τις λευκές και πράσινες μπλούζες» όπως αποκαλεί ο πρωθυπουργός τους υγειονομικούς της δημόσιας περίθαλψης είναι σύμφωνα με την κυβέρνηση και το σύστημα «ήρωες» μόνο όταν είναι σκυμμένοι και φιμωμένοι.
Όταν ορθώνουν το ανάστημά τους, λένε την αλήθεια και διεκδικούν τα αυτονόητα γίνονται απότομα «ψεύτες», «ανεύθυνοι» και «τρομοκράτες». Αυτά ακούσαμε την περασμένη εβδομάδα από τον υφυπουργό Υγείας κ. Κοντοζαμάνη, αυτά ζήσαμε σήμερα από την ΕΛΑΣ του κ. Χρυσοχοΐδη, αυτά διαβάσαμε πρόσφατα από τα πιο βρωμερά έμμισθα παπαγαλάκια του συστήματος. Και μπορεί από την μία τον κ. Καψή του “Capital” να μην τον παίρνει κανένας στα σοβαρά αφού ο κ. «ΜΑΝΟΛΗΣ» (όπως ο ίδιος αρέσκεται να γράφει το όνομά του) δεν φημίζεται ιδιαίτερα για την ευφυΐα του, όμως ο κ. Ευαγγελίου του “Liberal” δεν μασάει τα λόγια του.
Σπεύδει να κατακεραυνώσει το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή γιατί διεκδικεί μεταξύ άλλων (άκουσον άκουσον …) «πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες. Να μην μπουν στον γύψο τα δημοκρατικά δικαιώματα και η συνδικαλιστική δράση. Συμμετοχή των σωματείων –ομοσπονδιών στις συσκέψεις για την προστασία των εργαζομένων. Καμία ανοχή στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Απαγόρευση των απολύσεων. Άμεση ανάκληση των 40.000 απολύσεων που έγιναν τις τελευταίες μέρες. Καμία χαμένη άδεια – μισθός – ένσημο. Καμία έκθεση εργαζόμενου σε κίνδυνο. Καμία περικοπή στους μισθούς και στις συντάξεις.» Έτσι αποκαλύπτει τους πραγματικούς λόγους που τα κατακάθια του συστήματος, οι βαλτοί των μεγάλων αφεντικών, ΜΙΣΟΥΝ την αγωνιστική πτέρυγα των νοσοκομειακών γιατρών και γενικά των υγειονομικών. Γιατί τα μεγάλα αφεντικά δεν
κοιτούν μόνο προς το σήμερα της επιδημίας. Κοιτούν προς ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ, μετά την επιδημία. Και οι του “Liberal” μέσα στην πρεμούρα τους αποκαλύπτουν ακριβώς ποιές είναι οι επιδιώξεις των μεγάλων αφεντικών τους για την επόμενη μέρα : εργασιακός μεσαίωνας, πλήρης κατάργηση κοινωνικών αγαθών, εν ψυχρώ πλήρης ιδιωτικοποίηση της υγείας, παιδεία χωρίς εκπαιδευτικούς σε πολλά σχολεία με πρόσχημα την τηλεδιδασκαλία, απύθμενη φτώχεια και μηδέν δικαιώματα για την κοινωνική πλειοψηφία, νέα κολοσσιαία υπερκέρδη για τα μεγάλα αφεντικά, αποφάγια ψίχουλα από το τραπέζι των αφεντικών για τα θλιβερά παπαγαλάκια του συστήματος.
Είμαστε περήφανοι για την προσφορά μας, την προσφορά των υγειονομικών της δημόσιας περίθαλψης στην υπεράσπιση της υγείας του λαού ειδικά τώρα με την επιδημία.
Είμαστε περήφανοι για τις διεκδικήσεις μας που αγκαλιάζονται συγκινητικά από τον λαό.
Είμαστε περήφανοι που ως Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή και γενικότερα ως αγωνιστική ταξική πτέρυγα έχουμε μπει στο στόχαστρο της πιο βρωμερής σαπίλας του συστήματος.

ΚΑΙ στην αντιμετώπιση των ασθενών της επιδημίας ΚΑΙ στις διεκδικήσεις μας :
Ψηλά το κεφάλι. Χαμόγελο στα χείλη. Ψυχή βαθιά. ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.

Καπιταλισμός: ασυμβίβαστος με τις απαιτήσεις της ζωής

Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΕK

Ή με το κεφάλαιο ή με την ζωή!

1. Η κλιμακούμενη πανδημία του κορονοϊού συνοδεύεται από το αλληλένδετο πανδαιμόνιο της κατάρρευσης χρηματιστηρίων, εταιρειών, του ίδιου του χρεοκοπημένου παγκόσμιου καπιταλισμού, που πασχίζει να επιβιώσει ρίχνοντας τα βάρη στους λαούς. Υψώνονται όπου γης οι κραυγές εκατομμυρίων θυμάτων της διπλής, χωρίς προηγούμενο, βιβλικής καταστροφής. Κραυγή αγωνίας για την πανδημία και την παγκόσμια κρίση – αλλά και πανανθρώπινη κραυγή κι απαίτηση για σωτηρία της ίδιας της ζωής.

Κραυγή αγωνίας που πέφτει στα κουφά αυτιά των αρχόντων που χρυσώνουν τους χρυσοκάνθαρους δισεκατομμυριούχους, ενώ αφήνουν άοπλους τους εργαζόμενους, με αυτοθυσία, στο διαλυμένο και λεηλατημένο από το κεφάλαιο δημόσιο σύστημα υγείας και ρίχνουν, μαζί με πενταροδεκάρες, όλα τα βάρη της διπλής κρίσης στη λαϊκή πλειοψηφία

Ο αγριανθρωπισμός δεν περιορίζεται στη βάρβαρη στάση του Νέρωνα Τραμπ στην φλεγόμενη από την πανδημία Αμερική ή στην “ανο(η)σία της αγέλης” του Τζόνσον ή στην σκανδαλώδη κτηνωδία του φασίστα Μπολσονάρο στη Βραζιλία, τις διαταγές του Ντουτέρτε στις Φιλιππίνες να πυροβολούνται όσοι σπάζουν την καραντίνα ή την επιβολή δικτατορίας από τον Όρμπαν στην Ουγγαρία. Εκδηλώνεται και στην διαλυόμενη ΕΕ που ακολουθεί το δόγμα “ο σώζων (κεφαλαιοκράτης) εαυτόν σωθήτω” κι όπου η κραταιά άλλοτε Γερμανία αρνείται κάθε βοήθεια στην τραγικά χειμαζόμενη Ιταλία, την Ισπανία κι όλους τους “τεμπέληδες” του ευρωπαϊκού Νότου – μια βοήθεια που γενναιόδωρα δίνει, όπως και σε δεκάδες άλλες χώρες, το μικρό, ηρωικό νησί της πολιορκημένης από τον ιμπεριαλισμό Κούβας. Συνέχεια