ΒΟΛΟΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ: Τα Βαλκάνια στους λαούς τους κι όχι στο κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους φασίστες!

Τα Βαλκάνια στους λαούς τους

κι όχι στο κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους φασίστες!

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ – ΒΟΛΟΣ

23 Φλεβάρη, 6μμ, Κτήριο Παπαστράτου (Θόλος)

Αφού ξεπούλησαν τα πάντα με τα μνημόνια, αφού ξεπούλησαν και το αίμα του λαού σε ΕΕ και ΔΝΤ, όλοι οι υπηρέτες του κεφαλαίου είτε κάθονται τώρα στις κυβερνητικές καρέκλες, είτε καθόντουσαν πριν, είτε θέλουν να στρογγυλοκαθήσουν ξανά, παρέα με χρυσοποίκιλτους δεσποτάδες, “ψεκασμένους” μασκαράδες “μακεδονομάχους”, και κυρίως παρακρατικούς, χρυσαυγίτες Ναζί, και λοιπούς φασίστες, επιχειρούν τώρα να μας ρίξουν στην φωτιά του εθνικιστικού κανιβαλισμού. Με πρόσχημα “ένα πουκάμισο αδειανό” , το “όνομα” της γειτονικής Μακεδονίας. Ταυτόχρονα οι πρωταθλητές στον εθνικισμό είναι και πρωταθλητές στις μίζες της NOVARTIS.
Η “αριστεροδεξιά” κυβέρνηση της Αθήνας των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κατ΄εντολή του ιμπεριαλισμού, του Τράμπ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αλλά και της ντόπιας μπουρζουαζίας θέλει “να πάρει τον ηγεμονικό ρόλο στα Βαλκάνια που της αναλογεί”, όπως για λογαριασμό της είπε ο Τσίπρας. Ο “ηγεμονικός ρόλος της Ελλάδας” ήταν πάντα συνδεδεμένος με την υποταγή στις ισχυρές καπιταλιστικές χώρες κι αγκαζέ με το σωβινιστικό όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Η Τσιπροκαμμένοι αναζητούν συμμάχους στον ακροδεξιό Νετανιάχου και τον Αιγύπτιο δικτάτορα Αλ Σίσι ενώ η πολεμική εμπλοκή Τουρκίας-Ισραήλ στη Συρία μετατρέπουν το ίδιο το Αιγαίο σε εύφλεκτη περιοχή.

Οι αντιδραστικές πανελλαδικές συνάξεις σε Θεσ/νίκη (21/1) και ο εμπρησμός της Libertatia, η επίθεση στο Σχολείο και στην Καμάρα τα πογκρόμ στους δρόμους της πόλης, από φασίστες με την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας, όλες οι μαύρες δυνάμεις της Δεξιάς και της ακροδεξιάς, του κράτους και του παρακράτους, της Εκκλησίας και της ίδιας της άρχουσας τάξης, επιχειρούν να ετοιμάσουν μια εναλλακτική λύση καθώς ούτε η ΝΔ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να γυρίσουν το τροχό της χρεοκοπημένης χώρας δίχως περαιτέρω συρρίκνωση των εισοδημάτων (μισθών, συντάξεων, επιδομάτων), διατήρηση της ανεργίας αλλά και εκποίηση των λαϊκής κατοικίας. Συνέχεια

Advertisements

Εθνικιστική τύφλωση ή διεθνιστική διέξοδος;

Εθνικιστική τύφλωση ή διεθνιστική διέξοδος;

του Σάββα Μιχαήλ

Σημειώσεις για την εισήγηση για το Μακεδονικό στην εκδήλωση του ΕΕΚ,

Λοκομοτίβα, 7 Φεβρουαρίου 2018

Λένε ότι ο δρόμος προς την κόλαση στρώνεται από τις καλές προθέσεις. “Τα βαθιά Βαλκάνια” , όμως, όπως έχει γραφεί, “είναι ένα είδος Κόλασης στρωμένης από τις κακές προθέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων1. Πρέπει να προστεθεί: με τις ευλογίες των ντόπιων αρχόντων και προς όφελος όχι μόνο των ξένων προστατών τους αλλά και των δικών τους ληστρικών συμφερόντων.

Η πρόσφατη έξαρση του “Μακεδονικού” με τις νέες διαπραγματεύσεις Αθήνας-Σκοπίων και την πυροδοτημένη από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους εθνικιστική υστερία των συλλαλητηρίων στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, ασφαλώς και ξεκινάει από τις μαύρες προθέσεις των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ να κλείσουν το γρηγορότερο την διαμάχη για το όνομα της γειτονικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας για να την μαντρώσουν τάχιστα στα δικά τους μπουντρούμια.

Τον Ιούλιο 2018 θα τεθεί το θέμα ενσωμάτωσης της πρώην γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και το συντομότερο να αρχίσουν επίσης οι διαδικασίες ένταξής της στην ΕΕ και άρα πρέπει να αρθεί το ελληνικό βέτο του 2008. ΗΠΑ και ΝΑΤΟ θέλουν να ολοκληρώσουν την περικύκλωση της Ρωσίας με βάσεις και να ελέγξουν τις ενεργειακές οδούς από την Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη. Η ΕΕ θέλει να ενεργοποιήσει ξανά την εξάπλωσή της στα δυτικά Βαλκάνια, ενσωματώνοντας μέχρι το 2025, 6 βαλκανικές χώρες από την διαλυμένη πρώην Γιουγκοσλαβία συν την Αλβανία, επιχειρώντας να αντιστρέψει τις διαλυτικές τάσεις της κρίσης και να ασφαλίσει το Φρούριο- Ευρώπη ενάντια στις προσφυγικές ροές από τις χώρες-θύματά της.

Η πρόσφατη εγκαθίδρυση της φιλο-ευρωενωσιακής εύθραυστης κυβέρνησης Ζάεβ στα Σκόπια θεωρήθηκε “παράθυρο ευκαιρίας”. Η αποδεδειγμένα πλέον πειθήνια στην ιμπεριαλιστική τρόϊκα , μετά την συνθηκολόγηση του Ιουλίου 2015, κυβερνώσα ψευτοαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ νόμισε επίσης ότι βρήκε την ευκαιρία και να προωθήσει τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης “για τον ηγεμονικό ρόλο που της αναλογεί στα Βαλκάνια” (Τσίπρας), να προσπαθήσει να σταθεροποιηθεί καθώς κλυδωνίζεται, δείχνοντας, επικοινωνιακά, ότι “κλείνει προβλήματα χρονίζοντα την ίδια χρονιά που βγάζει την χώρα από τα μνημόνια, στις αγορές” και συνάμα θέλοντας να στριμώξει την παραδοσιακά φιλονατοϊκή και φιλοΕΕ ΝΔ φέρνοντας την σε τριβές με την εθνικιστική της βάση. Ο τακτικισμός της πλάκας έγινε μπούμεραγκ. Συνέχεια

Τα Βαλκάνια στους λαούς τους κι όχι στο κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους φασίστες!

Τα Βαλκάνια στους λαούς τους κι όχι στο κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους φασίστες!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ ΕΕΚ

Τα Βαλκάνια στους λαούς τους

κι όχι στο κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους φασίστες!

Αφού ξεπούλησαν τα πάντα με τα μνημόνια , αφού ξεπούλησαν και το αίμα του λαού σε ΕΕ και ΔΝΤ, όλοι οι υπηρέτες του κεφάλαιου είτε κάθονται τώρα στις κυβερνητικές καρέκλες είτε καθόντουσαν πριν είτε θέλουν να στρογγυλοκαθήσουν ξανά, παρέα με χρυσοποίκιλτους δεσποτάδες, “ψεκασμένους” μασκαράδες “μακεδονομάχους”, και κυρίως παρακρατικούς, χρυσαυγίτες Ναζί, και λοιπούς φασίστες, επιχειρούν τώρα να μας ρίξουν στην φωτιά του εθνικιστικού κανιβαλισμού. Με πρόσχημα “ένα πουκάμισο αδειανό” , το “όνομα” της γειτονικής Μακεδονίας.

Η “αριστεροδεξιά” κυβέρνηση της Αθήνας των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ λέει ασύστολα ψέματα όταν ισχυρίζεται ότι οι συνομιλίες με τους ομογάλακτους της στα Σκόπια για “εξεύρεση κοινής λύσης στο θέμα του ονόματος κλπ” γίνονται προς το συμφέρον του λαοϋ της Ελλάδας. Γίνονται κατ’εντολήν του ιμπεριαλισμού, της Αμερικής του Τραμπ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, προς το συμφέρον το δικό τους αλλά και της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας που ονειρεύεται ,“να πάρει τον ηγεμονικό ρόλο στα Βαλκάνια που της αναλογεί”, όπως για λογαριασμό της είπε ο Τσίπρας. Η ελληνική άρχουσα τάξη ξαναζεσταίνει την παλιά της χίμαιρα που έφερε ιστορικές καταστροφές, να γίνει εμπροσθοφυλακή της ιμπεριαλιστικής Δύσης στα αποσταθεροποιημένα Βαλκάνια και την φλεγόμενη Μέση Ανατολή, ολοκληρώνοντας και την νατοϊκή περικύκλωση της Ρωσίας. Η ανίερη συμμαχία της κυβέρνησης Τσίπρα-Κοτζιά-Καμμένου με τον ακροδεξιό Νετανιάχου και τον Αιγύπτιο δικτάτορα αλ Σίσι εντάσσεται σ’αυτό το πλαίσιο, για νάχουν κι οι άρχουσες τάξεις της περιοχής μερτικό στα κέρδη των πολυεθνικών του πετρελαίου και του αερίου.

Από την άλλη μεριά, το δεξιό σκορπιοχώρι της ΝΔ του Άδωνη και του Κούλη Μητσοτάκη νομίζει ότι πουλώντας “πατρίδα” και υποδαυλίζοντας τον υπαρκτό εθνικιστικό αγριανθρωπισμό θα εισπράξει ψήφους και κυβερνητικές καρέκλες. Φοράει φουστανέλα και ζώνεται την χατζάρα του εθνοσωτήρα, στο πλευρό του στρατοκράτη Φραγκούλη, ενώ κι άλλοτε και τώρα η Δεξιά είναι πρόθυμη να πουλήσει τα πάντα, και τον εαυτό της μαζί, στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά. Κραυγαλέα απόδειξη ο θλιβερός Κούλης που ενώ διατυμπάνιζε ότι δεν θα συναντηθεί επουδενί με τον Τσίπρα για το Μακεδονικό, μόλις τον διέταξε ο αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, πήγε αμέσως, με την ουρά στα σκέλη, στο Μέγαρο Μαξίμου. Έτσι, σαν αρχηγός της ΝΔ, έδειξε έμπρακτα ποιον θεωρεί αφεντικό στον τόπο του.

Γεγονός είναι ότι μετά την αντιδραστική πανελλαδική σύναξη του εθνικιστικού καρναβάλου στην Θεσσαλονίκη στις 21 Ιανουαρίου, που την ακολούθησαν ο εμπρησμός της Libertatia, η επίθεση στο ‘Σχολείο και στην Καμάρα τα πογκρόμ στους δρόμους της πόλης, από φασίστες με την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας, όλες οι μαύρες δυνάμεις της Δεξιάς και της ακροδεξιάς, του κράτους και του παρακράτους, της Εκκλησίας και της ίδιας της άρχουσας τάξης πήραν θάρρος κι εξάγγειλαν νέο συλλαλητήριο στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου.

Ορισμένοι κύκλοι της κεφαλαιοκρατίας ανησυχούν με την παρατεινόμενη κρίση εξουσίας και την αδυναμία της ΝΔ να δώσει πειστική και σταθερή εναλλακτική λύση σε ένα ΣΥΡΙΖΑ που καταρρέει. Επιθυμούν να συσπειρώσουν τα πιο αντεπαναστατικά φασιστοειδή σαν δύναμη κρούσης αλλά και πιθανόν ακροδεξιό εταίρο σε μια κυβέρνηση συνασπισμού Δεξιάς-ακροδεξιάς, όπως στην Αυστρία. Ελπίζουν ότι και στην Ελλάδα, μέσα σε συνθήκες κοινωνικής αποσάθρωσης, απόγνωσης κι εφιαλτικής ανόδου των εθνικισμών σε ευρωπαϊκή και διεθνή κλίμακα, θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν το εθνικιστικό χαρτί.

Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός κι ορατός σε όποιον δεν θέλει να κλείνει τα μάτια, μένοντας σε βολική σύγχυση. Καθώς οι κρατούντες θέλουν να δηλητηριάσουν με το εθνικιστικό φαρμάκι έναν λαό που τον κατάντησαν έθνος απόκληρων, οποιαδήποτε παραχώρηση στον εθνικισμό, μαζί και σ’ εκείνον που μιλάει στο όνομα του “αριστερού πατριωτισμού” είναι έγκλημα. Μετά την Θεσσαλονίκη, ορισμένοι, όπως η ηγεσία της ΛΑΕ, η προσωποκεντρική “Πλεύση Ελευθερίας”, κι άλλοι φωστήρες , νόμισαν ότι θα μαζέψουν ψήφους από τον αναζωπυρωμένο εθνικισμό, νομιμοποιώντας με “αριστερά”, “κοινωνικά ευαίσθητα” ή “γνήσια πατριωτικά” εύσημα την σύναξη. Καλούμε κάθε έντιμο αγωνιστή κι αγωνίστρια μέσα κι έξω από αυτές τις κινήσεις να διαχωρίσει την θέση του δημόσια και να έρθει σε ρήξη με τους “αριστερούς ψάλτες” του Φραγκούλη . Καλούμε όλα τα αριστερά κόμματα, τις οργανώσεις, τις συλλογικότητες του εργατικού, του λαϊκού και του νεολαιίστικου κινήματος, να αντιταχτούν στους βαρβάρους. Κανένας συμβιβασμός, καμιά ταλάντευση! Η διέξοδος ή θα είναι διεθνιστική κι επαναστατική ή δεν θα υπάρξει.

Το ζήτημα είναι ταξικό: ή το κεφάλαιο με τον εθνικισμό θα πνίξει τον λαό σήμερα στην εθνικιστική χολή κι αύριο στο αίμα ενός πολέμου, ή η εργατική τάξη επικεφαλής των φτωχών λαϊκών μαζών θα σηκώσει την σημαία της αδερφοσύνης των καταπιεσμένων λαών και θα τσακίσει το κεφάλαιο. Κανένας λαός δεν μπορεί να είναι ελεύθερος εάν θέλει να υποδουλώσει ή να “ονοματοδοτήσει” άλλο λαό, μαζί και τους κατοίκους της γειτονικής Μακεδονίας.

Αρκετές καταστροφές φέρανε στην περιοχή μας οι ιμπεριαλιστές με τους ντόπιους υποτακτικούς τους, τους αστούς πολιτικάντηδες, τους στρατοκράτες τους, τους ταγματασφαλίτες και τους φασίστες τους. Έξω οι ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ από τα Βαλκάνια, εμπρός στον δρόμο του Ρήγα, για την Βαλκανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία! Θάνατος στον φασισμό, λευτεριά στον λαό!

Ας κάνουμε αμέσως ένα μικρό αλλά θαρραλέο βήμα μπροστά, ας ακουστεί ισχυρή η αντίθετη φωνή του διεθνισμού αυτό το Σαββατοκύριακο. Το ΕΕΚ καλεί στην συμμετοχή στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο-πορεία του Σαββάτου 3 Φεβρουαρίου στην Ρηγίλης στις 6μμ αλλά και στα Προπύλαια, στην αντισωβινιστική διεθνιστική συγκέντρωση την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου στις 1μμ.

30 Ιανουαρίου 2018

 

 

ΕΦΚΑ: άμεση πρόσληψη προσωπικού καθαριότητας

Βρώμα και δυσωδία των μνημονίων

Μπορεί ο υπουργός υγείας να προσήλθε στο νομό μας για θέματα Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης αλλά καθώς τα κτήρια του ΕΦΚΑ εγκαταλείφθηκαν από προσωπικό καθαριότητας, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι και η σημερινή μνημονιακή κυβέρνηση είναι επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία.
Όπως είναι γνωστό, στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς και καθώς οι συμβάσεις με εργολάβους καθαριότητας δεν ανανεώθηκαν, με έγγραφό της (α.π. 23002/5-1-18) η Προϊσταμένη Γενικής Δ/νσης Οικονομικών Υπηρεσιών και Διοικητικής Υποστήριξης ενημερώνει τα καταστήματα του ΕΦΚΑ να ψάξουν να βρουν προσωπικό καθαριότητας μεταξύ των υπαλλήλων που υπηρετούν εντός των καταστημάτων (ή όμορων) και έχουν αντίστοιχη ειδικότητα. Όσα καταστήματα δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, η Διοίκηση του ΕΦΚΑ λέει ότι θα δώσει νέες οδηγίες.
Στα καταστήματα ΕΦΚΑ Μαγνησίας δεν υφίσταται προσωπικό αντίστοιχης ειδικότητας και οδηγίες δεν έχουν έρθει μέχρι σήμερα. Αποτέλεσμα αυτής της ανεύθυνης και τραγικής πολιτικής είναι η καθαριότητα όλων των κτηρίων να έχει εγκαταλειφθεί, οι τουαλέτες, εργαζομένων και κοινού να γίνουν εστία μόλυνσης αφού δεν υπάρχει προσωπικό καθαριότητας για 20 ημέρες και πιθανότατα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι το αισχρό καθεστώς των εργολαβιών καθαριότητας πρέπει να καταργηθεί καθώς οι ανάγκες είναι πάγιες και διαρκείς αλλά τα μνημονιακά μέτρα δεν επιτρέπουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Η κυβέρνηση, αντί να προσλάβει το αναγκαίο προσωπικό, πρόκειται να καταφύγει στο τέχνασμα του ανακυκλούμενου προσωπικού με ατομικές συμβάσεις έργου.
Μπορεί ο σύλλογος εργαζομένων να έχει εκδώσει ανακοίνωση διαμαρτυρίας αλλά όπως είναι γνωστό, με τον χαρτοπόλεμο ούτε μνημόνια και κυβερνήσεις ανατρέπονται, ούτε προσωπικό καθαριότητας προσλαμβάνεται.
Η στάση της Ομοσπονδίας μας αλλά και του συλλόγου μας είναι το λιγότερο ανεπίτρεπτη. Δεν μπορούν ούτε αυτό το στοιχειώδες πρόβλημα να λύσουν. Ποιος να τους εμπιστευτεί για τα σοβαρότερα θέματα;

18/1/2018
Γιάννης Χατζηγιάννης
Εργαζόμενος ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας

Τα ΕΑΣΑΔΙΑ, για το βιβλίο του Θ. Βογιατζή

Για το βιβλίο του Θανάση Βογιατζή, “Τα ΕΑΣΑΔΙΑ. Μέρες δωσιλογισμού στο Βόλο.”

Ο δημοσιογράφος Θανάσης Βογιατζής παραμένει πιστός στο ρητό του Μίλαν Κούντερα ότι ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη. Με ερωτήματα για το παρόν και το μέλλον υποχρεώνεται να αφοσιωθεί στο παρελθόν των μεγάλων ρηγμάτων και τομών. Εκεί που η ιστορία των κυριάρχων διακόπτεται κι αρχίζει η ιστορία των καταπιεσμένων. Ενάντια στο τετριμμένο εξελικτισμό της σοσιαλδημοκρατίας που πετσόκοψε τον μαρξισμό στα μέτρα του δημοκρατικού κοινοβουλευτικού αγώνα, ο ίδιος στρέφει τη ματιά του στην διακοπή της ιστορικής εξέλιξης η οποία οδηγεί στην καταστροφή.
Μέσα από τη καταστροφή, στο βιβλίο του προβάλλει “το υποκείμενο της ιστορικής γνώσης είναι η ίδια η αγωνιζόμενη τάξη, η καταπιεζόμενη τάξη”, όπως δηλώνει στις Θέσεις για την Ιστορία ο Βάλτερ Μπένγιαμιν. Οι εργάτες του βιομηχανικού Βόλου σηκώνουν μέσα στην φασιστική κατοχή το ανάστημά τους και κινητοποιούνται για να διασφαλίσουν τρόφιμα και όταν βιομήχανοι αναστέλλουν τη λειτουργία των εργοστασίων ή παραβιάζουν τις συμφωνίες χορήγησης τροφίμων (Τσαλαπάτας, Αξελός, βιοτέχνες υποδημάτων) τους συλλαμβάνουν όπως στην περίπτωση του Τσαλαπάτα που τον βάζουν σε καροτσάκι και τον φέρνουν με πομπή έναντι του δικαστηρίου προκειμένου να ανοίξει το εργοστάσιό του και να υλοποιήσει τη συμφωνία για χορήγηση τροφίμων στους εργάτες.
Οι βιομήχανοι και οι τοπικές αρχές μαζί με τους κατακτητές συνασπίζονται για να αντιμετωπίσουν τόσο το αναδυόμενο μαχητικό εργατικό κίνημα, την επέκταση του ΕΑΜ μέσα τη πόλη και του ένοπλου τμήματός του ΕΛΑΣ που με την καθοδήγηση του ΚΚΕ αναπτύσσει εκτεταμένη δραστηριότητα σε επίπεδο διεκδικήσεων, τοπικών μαχών και γίνεται κυρίαρχη δύναμη μέσα στη χώρα όταν τα πολιτικά φαντάσματα του παλαιού αστικού κόσμου κρύβονται ή φεύγουν για να σωθούν. Συνέχεια

Γενική απεργία 14 Δεκέμβρη: όλοι/ες στο δρόμο του αγώνα

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑ-ΛΗΣΤΩΝ, ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ανεξάρτητη Ταξική συγκέντρωση στην απεργία της 14ης Δεκέμβρη στις 10:00 στο Ταχυδρομείο Βόλου

Με “κοινωνικά μερίσματα” φτώχειας και όρκους ότι δεν θα μπει σε πλειστηριασμό η λαϊκή κατοικία, η κυβέρνηση του κοινωνικού σφαγείου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκλεισε την 3η αξιολόγηση. Ετοιμάζεται να βγει (καθ΄υπόδειξη των τραπεζιτών) στις αγορές και διαλαλεί παντού για την οριστική έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο 2018. Τα γεράκια των διεθνών οίκων και οι τροϊκανοί συγχαίρουν τη κυβέρνηση του Αλέξη για τα “θετικά” μέτρα που έχουν ληφθεί και επισημαίνουν διαρκώς ότι η συνταγή της επιτυχίας είναι στις ράγες των μνημονίων. Πλέον των περικοπών σε συντάξεις το 2019 και στο αφορολόγητο το 2020, το 2018 είναι έτος διαρθρωτικών αλλαγών, περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις, κυρίως στην ενέργεια μαζί με τις αναγκαίες ρυθμίσεις στα εργασιακά και κυρίως στο δικαίωμα της απεργίας. Σε αντιστάθμισμα των σκληρών μέτρων η κυβέρνηση ποντάρει σε μια μακροπρόθεσμη λύση του δημοσίου χρέους που εξασφαλίζει τη διαιώνιση της κοινωνικής καταστροφής στον αιώνα τον άπαντα. Χωρίς την πλήρη και μονομερή διαγραφή του χρέους καμιά λύση δεν είναι εφικτή για την κοινωνική πλειοψηφία.

Η απεργία των γραφειοκρατών ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ γίνεται μετά την ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης. Τα επίσημα κυβερνητικά όργανα δεν είχαν σκοπό να δημιουργήσουν κωλύματα. Αν η 24ωρη απεργία γίνεται για να εκτονώσει την εργατική οργή και την πολιτική δυσφορία των εκατομμυρίων, δικός μας αντικειμενικός στόχος είναι να οργανώσουμε την οργή και τη δυσφορία σε δύναμη ανατροπής της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων. Το Εργατικό Κέντρο Βόλου αφού υπονόμευσε κάθε δυνατότητα αγώνα ολόκληρη τη προηγούμενη περίοδο, στενός συνεργάτης των μνημονιακών κυβερνήσεων μιλά ακόμα κατά …των μνημονίων. Καμιά εμπιστοσύνη και συμπόρευση δεν είναι δυνατή με τις χρεοκοπημένες πολιτικές τους.

Η πολιτική ανεξαρτησία του εργατικού κινήματος από το κράτος, τις κυβερνήσεις και την εργοδοτική συνδικαλιστική γραφειοκρατία είναι όρος για την ενότητα του κινήματος. Η ενότητα δεν μπορεί να χτιστεί στο “εθνικό καθήκον” όπως προτάσσουν ορισμένες συνδικαλιστικές δυνάμεις. Το “εθνικό καθήκον” αποτέλεσε πάντα το καθήκον την άρχουσας τάξης, του κεφαλαίου. Οι εργάτες και οι καταπιεσμένοι αναγνωρίζουν μόνο το ταξικό καθήκον που σημαίνει μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση, εθνικισμούς και πολέμους. Συνέχεια

Μαζική η συμμετοχή στην απεργία/αποχή από την αξιολόγηση της τρόικας

Με υψηλά ποσοστά αποχής (70-80%) από την αξιολόγηση απάντησε το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων στην (ν)τροπολογία της Κυβέρνησης και της Υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης Όλγας Γεροβασίλη που με την ψήφιση της διάταξης του άρθρου 36 του Ν. 4489/17 υιοθετεί τιμωρητικά μέτρα για όσους υπαλλήλους δεν συμμετάσχουν στην αξιολόγηση της τρόικας.

Η διάταξη προβλέπει ότι σε περίπτωση μη αξιολόγησης του υπαλλήλου, δηλαδή λόγω της συμμετοχής στην απεργία-αποχή της ΑΔΕΔΥ, όσοι υπάλληλοι δεν αξιολογήσουν δεν μπορούν να συμμετάσχουν στις διαδικασίες κρίσεων κι επιλογής για τις θέσεις προϊσταμένων ή διευθύνσεων.

Οι σχετικές διακρίσεις λόγω συμμετοχής σε απεργία καθιστούν την κυβέρνηση εξαιρετικά επικίνδυνη καθώς θεσμοθετούνται μέτρα κατά των απεργών που πιθανότατα θα τα συναντήσουμε στον επικείμενο νόμο περί εκσυγχρονισμού του συνδικαλιστικού κινήματος που κατ΄απαίτηση των τροϊκανών θα επιχειρήσει να περιορίσει το δικαίωμα της απεργίας και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Μπορεί ο Τσίπρας να στήριζε την απεργία της ΑΔΕΔΥ κατά της αξιολόγησης που είχε υιοθετήσει η κυβέρνηση Σαμαρά δια του Κυριάκου Μητσοτάκη αλλά όλοι γνωρίζουν πια με την τροπολογία Γεροβασίλη ότι ούτε αυτό το εννούσε, όπως και όλα τα υπόλοιπα περί μνημονίων. Η τροπολογία Γεροβασίλη είναι ευθέως αντίθετη με το Σύνταγμα και τον υπάρχοντα συνδικαλιστικό νόμο.

Παράλληλα με την αντεργατική τροπολογία, σειρά πιέσεων ασκήθηκαν στους εργαζόμενους προκειμένου να συμμετάσχουν στην αξιολόγηση. Διαρροές κυκλοφόρησαν ότι ο μη αξιολογούμενος υπάλληλος δεν θα μπορεί να μεταταχθεί ή να μετακινηθεί αν και ο σχετικός νόμος για την κινητικότητα δεν αναφέρει κάτι σχετικό. Στο Υπουργείο Παιδείας, αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί δέχτηκαν πιέσεις ότι η μη αξιολόγηση τους θα έχει ως αποτέλεσμα τη μη ανανέωση της απόσπασής τους στο υπουργείο. Σε ορισμένες υπηρεσίες και δήμους το πρωτόκολλο παρέμεινε “ανοικτό” μέχρι της 6/10 αν και η ημερομηνία υποβολής των φύλλων αξιολόγησης από τους υπαλλήλους εξέπνευσε στις 2/10. Στο Νοσοκομείο Αττικό αυτό ανακοινώθηκε απροκάλυπτα.

Με τη μαζική συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων στην απεργία, η θητεία της κυβέρνησης κρίθηκε έως οριακά ανεπαρκής αφού η βαθμολογία της δεν ξεπέρασε τις 30 μονάδες βάσης, σύμφωνα πάντα με τα δικά της υιοθετούμενα κριτήρια για την αξιολόγηση.

Η μαζική συμμετοχή στην απεργία αποχή δείχνει ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι αδρανείς και σίγουρα πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε μεγαλύτερης κλίμακας δράσεις αρκεί να υπάρξει ένα συνεχές σχέδιο αγώνα που να ξεπερνά τη κλαδικότητα των αγώνων. Απαραίτητος όρος ενοποίησης των αγώνων σε δράσεις μεγαλύτερης κλίμακας είναι να τεθούν στον προβληματισμό του εργατικού κινήματος τα κεντρικά πολιτικά ζητήματα και όχι μόνο η αντίσταση στις υπαρκτές αντιδραστικές πολιτικές.

Το να περιορίζει κανείς το εργατικό κίνημα στην αντίσταση, όπως αναφέρεται σε πολλά κείμενα συνδικαλιστικών παρατάξεων, σημαίνει να παίζουμε διαρκή άμυνα σε μια εποχή γενικευμένης κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος που η ισοπαλία είναι ένα αδύνατο αποτέλεσμα.

Ο περιορισμός της οπτικής του εργατικού κινήματος από τη συνολική κατάσταση που διαμορφώνεται με την αποσύνθεση της ΕΕ το χάος της Μέσης Ανατολής ή το νέο πλανητάρχη των πυρηνικών βομβών, σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ούτε τους κινδύνους, ούτε τις επαναστατικές ευκαιρίες που προκύπτουν για το εργατικό κίνημα στη χώρα μας και διεθνώς. Ο διαχωρισμός των καθημερινών ζητημάτων από τα γενικά πολιτικά καθήκοντα της εργατικής τάξης μέσα στα σωματεία μας υποπίπτει σε εκείνο το θανάσιμο σφάλμα που κάνει και τον πιο αγνό μαχητικό συνδικαλιστή υποχείριο της αστικής πολιτικής.

Γιάννης Χατζηγιάννης

Εργαζόμενος ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας