EEK: Πορεία κατά της αστυνομοκρατίας & της καύσης σκουπιδιών, 3 Ιούλη

aget_poreia_2020 (13)

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ
ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ 3 ΙΟΥΛΗ, 7 μ.μ. ΠΛ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ – ΒΟΛΟΣ

Το ΕΕΚ καλεί σε μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση και πορεία στις 3 Ιουλίου στην πλατεία Ελευθερίας στο Βόλο που καλούν συλλογικότητες κατά της καύσης σκουπιδιών και της αστυνομοκρατίας. Η κρατική καταστολή στις 13/6 στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ και η απαγγελία κατηγοριών σε διαδηλωτές που ξυλοκοπήθηκαν από τα ΜΑΤ συνεχίζεται με κατ’ οίκον έρευνες και επισκέψεις της ασφάλειας σε μια απέλπιδα προσπάθεια η αστυνομική βία να δικαιολογηθεί μετά την κοινωνική κατακραυγή.
Οι μέθοδοι της αστυνομίας και της ασφάλειας δεν μας είναι άγνωστες. Πολύ περισσότερο όταν πλατύτερα λαϊκά στρώματα μπαίνουν στον αγώνα με προωθημένα πολιτικά και κοινωνικά αιτήματα.

Η καταστολή στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ και σε όλη την πόλη του Βόλου συνδέεται άμεσα με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της ΝΔ και τις αντιστάσεις που προβάλλονται αλλά έχουν ακόμα έναν τοπικό κοινωνικό κινηματικό (καύση, ανεμογεννήτριες) ή συνδικαλιστικό κλαδικό χαρακτήρα ΛΑΡΚΟ, εκπαιδευτικοί).
Η επειγότητα ψήφισης του νομοσχεδίου κατά των διαδηλώσεων από τη ΝΔ, αγκαζέ με τους ακροδεξιούς φίλους της, οφείλεται όχι στο παρελθόν αλλά στο εφιαλτικό μέλλον της γιγαντιαίας ύφεσης και της χωρίς ελπίδα νεοφιλελεύθερης στρατηγικής να εμποδίσει τη βουτιά στο κενό.
Δεν πρόκειται για την εύρυθμη λειτουργία των επιχειρήσεων και της αγοράς όπως διατείνεται η ΝΔ για το χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο καθώς αυτές έχουν ήδη απορρυθμιστεί πλήρως. Οι δείκτες της ανεργίας και της ανέχειας έχουν ήδη εκτοξευτεί.
Κινήματα, συλλογικότητες και οργανώσεις της αριστεράς αντιμετωπίζουν τα ίδια στρατηγικά ερωτήματα που έχουν ήδη τεθεί από την εξέγερση του 2008 και τους αγώνες κατά των μνημονίων: Ποια κοινωνική τάξη θα κάνει κουμάντο στη χώρα, για ποιους και γιατί.

Οι χωρίς ελπίδα που είναι η μόνη ελπίδα της κοινωνίας, είναι ξανά εδώ γεμίζοντας τους δρόμους. Το αστικό κράτος επιχειρεί να τους εκκενώσει πριν αυτοί αποκτήσουν μια κρίσιμη μάζα και μια σαφή επαναστατική προοπτική.
Το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης βρίσκεται ήδη σε αναταραχή, σχεδιάζει κι εξοπλίζεται. Τελευταίο σωσίβιο σωτηρίας τους είναι η συστηματική κρατική βία, οι διώξεις. Αυτές δεν εμπόδισαν το κίνημα να κάνει την έφοδο στον ουρανό με το Πολυτεχνείο, που οδήγησε στην πτώση της χούντας το 1974, ούτε την οργάνωση του λαού κάτω από δυσμενέστερες συνθήκες.
Το δικό μας σωσίβιο είναι η επαναστατική ανατροπή της κυβέρνησης της Δεξιάς και ακροδεξιάς του Κούλη Μητσοτάκη, και του καπιταλισμού, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, ταξικές διακρίσεις, πολυεθνικές και αστυνομία.

2 Ιούλη 2020

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΛΟΥ: Για τη μάχη του Βόλου και το νέο συλλαλητήριο 3 Ιούλη

aget_poreia_2020 (7)

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΣΑΝΟΥΜΕ

ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΜΟΝΑΚΟ

ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ LAFARGE

ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Όλοι/ες στο συλλαλητήριο την Παρασκευή 3 Ιούλη, 7μμ, πλ.Ελευθερίας-Βόλος, ενάντια στην καύση σκουπιδιών, το μπεἰκό εργοστάσιο και την αστυνομική βία.

Χιλιάδες πολίτες όλων των ηλικιών συμμετείχαν στο συλλαλητήριο στις 13 Ιούνη κατά της καύσης σκουπιδιών στο εργοστάσιο της Lafarge στο Βόλο και το εργοστάσιο παραγωγής σκουπιδιών προς καύση που προωθεί η δημοτική αρχή Μπέου, η περιφέρεια του Αγοραστού και η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Στο συλλαλητήριο που κάλεσε ο Συντονισμός, ανταποκρίθηκαν συλλογικότητες κατά της καύσης σκουπιδιών που ενεργοποιούνται στο Βόλο και συμμετείχαν εκπρόσωποι από την υπόλοιπη Ελλάδα που αντιλαμβάνονται ότι το επενδυτικό πλάνο της δεξιάς περνάει μέσα από την ισοπέδωση βουνών, νερών, πόλεων, την ιδιωτικοποίηση των πάντων κι απειλούν την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Στο εμβληματικό συλλαλητήριο απουσίασαν επιδεικτικά η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών και το ΠΑΜΕ που αντ’αυτού οργάνωσαν μια άμαζη εκδήλωση στις 5 Ιούνη για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος.

Τα γεγονότα που εκτυλίχτηκαν από την πορεία στην ΑΓΕΤ στις 13 Ιούνη μέχρι και την ψήφιση στη Λάρισα από τον περιφερειάρχη Αγοραστό στις 16 Ιούνη είναι ήδη γνωστά στο πανελλήνιο εξαιτίας της βίαιης καταστολής για τέσσερις συνεχόμενες ημέρες. Το γεγονός αυτό συνδέεται πλέον άμεσα και με τον αγώνα των κατοίκων στις Σταγιάτες Πηλίου που ο Μπέος επιχειρεί την ιδιωτικοποίηση των πηγών του Πηλίου.

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου κατάφερε με την πορεία “Νοσοκομείο Βόλου-ΑΓΕΤ” να αναδείξει ότι παρέμενε εν κρυπτώ στην πόλη τρία χρόνια πάλης και μεγάλων κινητοποιήσεων:

  • Να τεθεί επί τάπητος το αίτημα να φύγει η Lafarge από την πόλη και να ξεπεραστεί ο σκόπελος των κανονισμών, των μετρήσεων, των ορίων και της διαρκούς συνδιαλλαγής με την εξουσία τι είναι..νόμιμο. Το λόμπι τσιμεντοβιομήχανων σε επίπεδο Ευρωπαἰκής Ένωσης καθορίζει τη νομιμότητα της καύσης σκουπιδιών. Ο τσιμεντοβιομήχανος της ΤΙΤΑΝ (που έλαβε άδεια καύσης σκουπιδιών στη Θεσ/νίκη) έγινε ο νέος πρόεδρος του ΣΕΒ. Ο ίδιος ο Μπέος υπενθύμισε σε χυδαία συνέντευξή του ότι η καύση σκουπιδιών προβλέπεται από τους Κανονισμούς της ΕΕ και να πάμε να τα βάλουμε με αυτούς στις Βρυξέλες. Γιατί να εξαιρέσουμε τους τοπικούς εκπροσώπους της;

  • Να θυμίσει ότι η απομάκρυνση του εργοστασίου της ΑΓΕΤ προβλέπεται από τον Γενικό Πολεοδομικό Κανονισμός της πόλης.

  • Να ξεσκεπάσει τα κοινά συμφέροντα δημοτικής και περιφερειακής αρχής, κυβέρνησης, μεγάλου κεφαλαίου (πολυεθνικών), αστυνομίας.

  • Να αποκαλύψει το ρόλο της αστυνομίας όταν ο λαός δεν συμφωνεί με το κεφάλαιο και τις αρχές του τόπου. Ο “κοινωνικός” ρόλος της αστυνομίας μπορεί να υπάρξει μόνο σε μια κοινωνία ταξικών ανισοτήτητων, φτώχειας, και απελπισίας. Το “ κοινωνικό της προφίλ” εξαφανίζεται αυτοστιγμή όταν πρόκειται να υπερασπίσει τα συμφέροντα των καπιταλιστών ενάντια στη θέληση της πλειοψηφίας του λαού. Μετά την πανδημία και με αφορμή αυτήν, το κράτος και η αστυνομία ξεκίνησαν την καταστολή ενάντια στη νεολαία στις πλατείες με αφορμή την πανδημία, προχώρησαν στην μαζική προσαγωγή διαδηλωτών για τα εργατικά δικαιώματα στο Κερατσίνι και συνέχισαν το σερί τους ενάντια στα κινήματα στο Βόλο. Πολύ σύντομα, η νεοφιλελεύθερη ΝΔ και οι ακροδεξιοί υπουργοί της πρόκειται να ενεργοποιήσουν νόμους της χούντας για τις διαδηλώσεις και τις συγκεντρώσεις. Με αυτή τη νομοθεσία έγινε η καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973 που προδιέγραψε το τέλος της.

  • Να αναγκάσει το Χρυσοχοὶδη (υπουργό προστασίας της Lafarge) να κάνει προφορική προκταταρκτική εξέταση για τη καταστολή στο Βόλο, για “πιθανή αλόγιστη και υπέρμετρη βία της αστυνομίας”. Σκοπός της εξέτασης είναι η συγκάλυψη των ευθυνών της αστυνομικής διεύθυνσης Μαγνησίας. Δεν θρηνήσαμε θύματα μόνο από τύχη αλλά και από την πρόνοια των διαδηλωτών που έβαλαν σε προτεραιότητα την προστασία της ανθρώπινης ζωής για την οποία η αστυνομία δεν έδωσε δεκάρα τσακιστή.

  • Να γελιοποιήσει το θεσμικό πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης που ενώ είναι υπέρ της καύσης και των πολυεθνικών, να συζητούν για το μέλλον της καύσης σκουπιδιών. Οι Μαραβέγιας, Μεἰκόπουλος και σία επιχειρούν και τριπλάρουν με το λαἰκό κίνημα που αμφισβήτησε για τέταρτη φορά μέσα σε τρία χρόνια τις επιλογές της ΝΔ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και οι διάφοροι πασοκοσχηματισμοί που σήμερα δεν τους στοιχίζει τίποτα να είναι κατά της καύσης.

  • Να περιθωριοποιήσει όσους βρίσκονται μέσα στο κίνημα αλλά αλληθωρίζουν προς την εξουσία κι επιθυμούν μια συζήτηση τεχνικών ζητημάτων για την υγεία του πληθυσμού. Η Περιβαλλοντική Επιτροπή Μαγνησίας (μέλη της συμμετέχουν στην Επιτροπή Αγώνα Πολιτών) έστειλε πρόσκληση στον Χατζηδάκη να έρθει στο Βόλο για να συζητηθεί το θέμα ξανά. Προεκλογικά το 2019 η Επιτροπή συζήτησε με τον Μητσοτάκη προκειμένου να …δεσμευτεί κατά της καύσης. Μια πιθανή επίσκεψη Χατζηδάκη είναι αφορμή για μια νέα μεγαλύτερη κινητοποίηση και γιαυτό το πιθανότερο είναι να πάνε στο υπουργείο του.

  • Να εκθέσει διάφορους επιστημονικούς φορείς που ανησυχούν για τη ρύπανση ή είναι κατά της καύσης αλλά δεν κάλεσαν στο συλλαλητήριο. Οι φορείς επιθυμούν να λύσουν το ζήτημα με ανακοινώσεις και διάλογο στα υπουργεία. Στο κοινό τους ανακοινωθέν δεν υπάρχει μια λέξη για την καταστολή που αποδεικνύεται πιο επικίνδυνη και από την καύση στην ΑΓΕΤ.

  • Να ξεσκεπάσει το ΔΣ των Εργαζομένων στην ΑΓΕΤ που ανησυχούν για την ασφάλεια των εργαζομένων από τους διαδηλωτές και όχι από τα ΜΑΤ μέσα στο εργοστάσιό τους. Η ανακοίνωση του σωματείου είναι γραμμένη μαζί με στελέχη της Lafarge. Πριν λαλήσει τρις, στις 18 Ιούνη ένα σοβαρό βιομηχανικό ατύχημα στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ (φωτιά στο ταινιόδρομο μεταφοράς, πιθανότατα εξαιτίας των περικοπών στη συντήρηση), κοντά στην αποθήκη σκουπιδιών, κόντεψε να λαμπαδιάσει όχι μόνο τους εργαζόμενους αλλά όλη τη πόλη. Δίπλα από την ΑΓΕΤ βρίσκονται αποθηκευμένοι πάνω από 25.000 τόνοι πετρελαίου κα βενζίνης στις δεξαμενές της ΕΛΙΝ.

  • Να συνδέσει κινήματα από όλη την Ελλάδα και να θέσει το αίτημα να ενωθούν όλα τα ρυάκια σε ένα μεγάλο ποτάμι κοινωνικής και ταξικής ανατροπής. Δέκα χρόνια μνημόνια αρκούν και το ερώτημα ποιος κάνει κουμάντο στη χώρα και στην πόλη μας επανέρχεται διαρκώς.

  • Να μετατρέψει το σύνθημα μαύρων και λευκών στις ΗΠΑ “Δεν μπορούμε να ανασάνουμε” (για τη δολοφονία του George Floyd, I can’t breathe) σε ένα αίτημα να απαλλαγούμε από την ασφυξία των μνημονίων, της ανεργίας, της φτώχειας, της διαρκούς υποβάθμισης της υγείας, της παιδείας, της φύσης, της ίδιας μας της ζωής. Ο καπιταλισμός είναι ασύμβατος με τη ζωή και πρέπει να ανατραπεί. Σε αυτό το πολιτικό μήνυμα οφείλεται και η προληπτική κρατική καταστολή στυνομίας πριν αυτό γίνει συνείδηση από όλο το λαό.

  • Να δοκιμάσει και να εξυψώσει το αγωνιστικό φρόνημα του λαού. Να αναδειχτούν οι δυνατότητες της πάλης και ό,τι πρέπει να γίνει στο μέλλον για τη νίκη.

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων στέκεται στο πλευρό όλων των θυμάτων της αστυνομικής βίας και εύχεται ταχεία ανάρρωση για να περπατήσουμε ξανά μαζί στο δρόμο του αγώνα..

Χαιρετίζουμε με θέρμη όλους/ες τους διαδηλωτές/τριες, ιδιαίτερα τις μωρομάνες, γέροντες, νεολαία, τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, που στάθηκαν όρθιοι/ες στη πορεία στην ΑΓΕΤ αλλά και σε ότι ακολούθησε. Η συσσωρευμένη οργή θα βρει διέξοδο στο δρόμο του συνειδητού και οργανωμένου αγώνα. Ο προγραμματισμός της επόμενης περιόδου ήδη ξεκίνησε.

Η κοινωνία χωρίς ταξικές διακρίσεις και ανισότητα, εκμετάλλευση, φτώχεια και καταπίεση δεν χρειάζεται ούτε τις πολυεθνικές, ούτε την αστυνομία.

23/6/2020

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΛΟΥ

https://www.facebook.com/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%AE%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%92%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CE%95%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%9A%CE%B1%CF%8D%CF%83%CE%B7-%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%80%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD-100238991472841

Σταγιάτες: Όχι στην ιδιωτικοποίηση των πηγών του Πηλίου

Όχι στην ιδιωτικοποίηση των πηγών του Πηλίου

του Γιάννη Πευκιώτη

Στις 17 Απριλίου 2020 η ΔΕΥΑΜΒ (δημοτική επιχείρηση του νερού στο Βόλου) με εντολή του δήμαρχου Μπέου έκοψε απροειδοποίητα την υδροδότηση του χωριού των Σταγιατών από την πηγή της Κρύας Βρύσης, που επί 350 χρόνια τροφοδοτούσε το χωριό αυτό του Πηλίου, συνδέοντάς το με το εφεδρικό δίκτυο της Πορταριάς που είχε κατασκευαστεί στις πρώτες απόπειρες ιδιωτικοποίησης του νερού πριν από μια δεκαετία.

Τότε, οι κοινοτικές αρχές με σύσσωμο το χωριό, απέτρεψαν την ιδιωτικοποίηση της πηγής της Κρύας Βρύσης. Αλλά όπως είναι γνωστό, τα σχέδια μένουν στο συρτάρι των επενδυτών μέχρι να έρθει η κατάλληλη ώρα και η ώρα ήρθε με ένα δήμαρχο manager ποδοσφαιρικών ομάδων και μια κυβέρνηση ιδιωτικοποίησης των πάντων.

(Πορεία των κατοίκων στην οικία του εκλεγμένου τοπάρχη όπου επιδόθηκε το ψήφισμα της Λαἰκής Συνέλευσης του χωριού ότι αναλαμβάνει τη διαχείριση των τοπικών θεμάτων)

Σε αντίθεση με το παρελθόν που οι εκπρόσωποι της κοινότητας Σταγιατών καταψήφισαν την πρόταση για υδροδότηση του χωριού από την Πορταριά, αυτή τη φορά, ο νέος εκπρόσωπος της τοπικής κοινότητας που προέρχεται από το ψηφοδέλτιο Μπέου δήλωσε …. άγνοια για τις ενέργειες της ΔΕΥΑΜΒ μέσα στην πανδημία.

Παρά την… άγνοια, οι κάτοικοι καταγγέλλουν ότι ο εκλεγμένος τοπικός της κοινότητας (Αθ. Μπόγκας) έχει κατ’ επανάληψη επιχειρήσει να υπονομεύσει την αυτοδιαχείριση δυο κτηρίων του χωριού που οι δραστήριοι κάτοικοι χρησιμοποιούν για μουσείο (στο οποίο έδωσαν προσωπικά τους αντικείμενα) για πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων και το πρώην δημοτικό σχολείο που θα είχε πέσει αν οι κάτοικοι δεν συνέβαλλαν στη διάσωσή του.

Καθώς δεν υπήρξε η ελάχιστη αντίσταση στα σχέδια Μπέου από τον εκλεγμένο εκπρόσωπο του χωριού, οι κάτοικοι ελλείψει πραγματικού εκπροσώπου της κοινότητάς τους αποφάσισαν να αναλάβει η Λαϊκή Συνέλευση του χωριού όλα τα διαχειριστικά ζητήματα.

Το νερό των Σταγιατών και η απόπειρα ιδιωτικοποίησης των πηγών του Πηλίου απέκτησε πανελλαδική και όχι μόνο εμβέλεια όταν ο Μπέος (η εποχή της κρίσης έφερε στην επιφάνεια και… τέρατα) σε ζωντανή τηλεοπτική συνέντευξη ανέλυσε το επενδυτικό όνειρο του Μονακό και καθύβρισε τους πάντες μαζί και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη που στηρίζει τον αγώνα των κατοίκων. Ο Αλκίνοος, που διαμένει πλέον στην περιοχή, έχει συνθέσει ένα τραγούδι που παρουσιάστηκε πέρυσι το Σεπτέμβρη στις Σταγιάτες στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων που γίνονται σχεδόν δέκα χρόνια από τους ίδιους τους κατοίκους χωρίς καμιά χρηματοδότηση.

Ο υβριστής Μπέος κινητοποίησε τα αντανακλαστικά πλήθους καλλιτεχνών που ενυπόγραφα εναντιώνονται στον υβριστή Μπέο και στηρίζουν τους αγώνες των κατοίκων για το νερό αλλά και όσους εναντιώνονται στο άλλο μεγάλο project Μπέου που περιλαμβάνει την κατασκευή εργοστασίου SRF-RDF ώστε το εργοστάσιο της Lafarge στο Βόλο να πουλάει ελληνικά σκουπίδια για καύση.

Εξαιτίας της δράσης των κατοίκων του χωριού και της πλατιάς υποστήριξης που έχουν λάβει από όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, ο μαινόμενος Μπέος εμφανίστηκε στις 5/6/20 στο χωριό συνοδεία του εκλεγμένου τοπικού παράγοντα Θ. Μπόγκα (που είχε… άγνοια), υπηρεσιακούς παράγοντες, φουσκωτούς, συνοδεία δημοτικής αστυνομίας και της αστυνομίας της περιοχής προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στα δυο κτήρια που χρησιμοποιούνται από τους κατοίκους.

(αφίσα των κατοίκων για τον περίπατο στην πηγή της Κρύας Βρύσης)

Οι κάτοικοι όμως κινητοποιήθηκαν και τον έδιωξαν. Ήδη στη σημερινή συνέλευση του χωριού (7/6/20), πλήθος αγωνιστών από όλη την Ελλάδα συμμετείχαν δηλώνοντας έμπρακτα τη συμμετοχή τους στον αγώνα που πρέπει να αποκτήσει πανελλαδική εμβέλεια τη στιγμή που το επόμενο θύμα δεν είναι οι πηγές του Πηλίου αλλά η ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και τα υδροηλεκτρικά φράγματα που ελέγχουν ένα σημαντικό ποσοστό της ύδρευσης, της άρδευσης και της παραγωγής ενέργειας όλης της χώρας.

Όπως λέει και το τραγούδι: “Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει, όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει. Δεν τ’ αγοράζω, δε πουλώ, μα με κερνάς και στο κερνώ, σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει”.

7/6/2020

Στο πλευρό των κατοίκων των Σταγιατών

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου από τη πρώτη στιγμή βρίσκεται στο πλευρό των κατοίκων. Με ανακοίνωσή του τονίζει τα παρακάτω:

Για τον αγώνα των κατοίκων στο χωριό Σταγιάτες και την ιδιωτικοποίηση των πηγών του Πηλίου

Κρυφά και χωρίς καμιά ενημέρωση η ΔΕΥΑΜΒ αποσύνδεσε την Μεγάλη Παρασκευή, εν μέσω πανδημίας, την υδροδότηση του χωριού των Σταγιατών από την πηγή Κρύα Βρύση και την συνέδεσε με το εφεδρικό δίκτυο της Πορταριάς, ένα δίκτυο αχρησιμοποίητο για δεκαετίες.

Η ενέργεια αυτή της δημοτικής αρχής έρχεται ως αποτέλεσμα της συστηματικής προσπάθειας των χωριών του Πηλίου να εμποδίσουν την ιδιωτικοποίηση των πηγών του και την εκχώρησή τους για εκμετάλλευση στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Με ποιο τρόπο; Ο νέος διορισμένος πρόεδρος της ΔΕΑΜΒ, επιχειρηματίας στο επάγγελμα, δήλωσε στις 23 Γενάρη «Γιατί λοιπόν να μην εκμεταλλευτούμε τις πηγές του ξακουστού σε όλον τον κόσμο Πηλίου και να μην εμφιαλώσουμε το άριστης ποιότητας νερό του, ώστε να πωλείται σε όλη την Ελλάδα;». Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο επενδυτής είναι υπ’ ατμόν και αναμένει να καταθέσει προτάσεις.

Η δημοτική αρχή Μπέου έφαγε τα μούτρα της στην προσπάθεια ελέγχου της άρδευσης εντάσσοντάς την αρχικά στη ΔΕΥΑΜΒ και φουσκώνοντας τους λογαριασμούς για το πότισμα των κηπευτικών της περιοχής. Επιχείρησε να εκχωρήσει τον βιολογικό καθαρισμό της πόλης σε ιδιώτες αλλά έχασε. Προσπάθησε αρχικά να θέσει υπό έλεγχο την πηγή της κρύας Βρύσης χλωριώνοντας το νερό αν και για 350 χρόνια δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα μολύνσεων και ακαταλληλότητας του νερού και οι κάτοικοι ελέγχουν χημικά το νερό και καθαρίζουν μόνοι τους τις δεξαμενές. Προσπάθησε να δυσφημήσει όλους όσους αγωνίζονται για να μην ιδιωτικοποιηθούν οι πηγές του Πηλίου και να μην βάλει λουκέτο η ΔΕΥΑΜΒ. Η επιχειρηματολογία Μπέου είναι πανομοιότυπη είτε αφορά τους Σταγιάτες, είτε την Καραμπατζάκη, είτε το εργοστάσιο σκουπιδιών και την καύση τους από την ΑΓΕΤ. Υβριστική και απαξιωτική για όσους αγωνίζονται χαρακτηρίζοντας όλους ανεξαιρέτως ως “ταραξίες, μειοψηφίες, βολεψάδηκες, τσαμπατζήδες”. Ποιος τα λέει όλα αυτά; Ο αδέκαστος Μπέος!

(Σωλήνα που έμεινε στον τόπο του εγκλήματος όταν πρόσφατα η ΔΕΥΑΜΒ αναγκάστηκε να αποκαταστήσει τμήμα του δικτύου πορταριάς από όπου υδρεύεται τώρα το χωριό. Το εσωτερικό κίτρινο χρώμα δεν είναι το κανονικό χρώμα της….Η σωλήνα είναι χρώματος μπλε, εξωτερικά-εσωτερικά).

Οι κάτοικοι του χωριού απάντησαν στην πρόκληση της ανερμάτιστης δημοτικής αρχής αποφασίζοντας ότι απoτελούν τη μόνο διαχειριστική αρχή των θεμάτων τους στη βάση των γενικών συνελεύσεων του χωριού τους. Η απόφαση αυτή θα στηριχτεί από όλο το μαχόμενο τμήμα της πόλης. Εξ άλλου ο εκλεγμένος τοπικός παράγοντας της κοινότητας, είτε αγνοήθηκε πλήρως από τον Μπέο, είτε είχε ενημερωθεί αλλά κάτω από το βάρος των αντιδράσεων ποιεί την νήσσαν.

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου στέκεται αταλάντευτα στο πλευρό των κατοίκων των Σταγιατών για την αποκατάσταση της υδροδότησης του χωριού από την Κρύα Βρύση και βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με τη δημοτική αρχή Μπέου που επιχειρεί αλά ΝΔ την ιδιωτικοποίηση των πάντων.

Νίκη στον αγώνα των κατοίκων των Σταγιατών

Καμιά ιδιωτικοποίηση κοινωνικών αγαθών

Αυτοδιαχείριση και κοινωνικός έλεγχος παντού.

Η Κρύα Βρύση θ’ αφήσει το Μπέο στα κρύα του λουτρού.

15/5/2020

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΛΟΥ

Το νερό των Σταγιατών: Αγώνας κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού μέσω της εκποίησης της ΔΕΥΑΜΒ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΤΑΓΙΑΤΩΝ

ΣΤΑΓΙΑΤΕΣ 11-5-2020

Οι Σταγιάτες πηγάζουν από την Κρύα Βρύση! Η μακραίωνη ιστορία του χωριού και οι παραδόσεις του είναι άρρηκτα δεμένες μαζί της. Όπως και η ζωή μας. Χωρίς την πηγή αυτή, το χωριό μας δεν θα υπήρχε. Το καθαρό της νερό είναι το πολυτιμότερο αγαθό που προσφέρει ο τόπος μας.

Οι παρακάτω υπογράφοντες/ουσες κάτοικοι Σταγιατών, σήμερα Κυριακή 10-5-20 συγκεντρωθήκαμε στην πλατεία Σταγιατών και αποφασίσαμε τα εξής:

– Θεωρούμε υποβάθμιση της ποιότητας του νερού και της ζωής μας την αλλαγή της πηγής υδροδότησης του χωριού και τον αποκλεισμό των Σταγιατών από την Κρύα Βρύση, από την οποία παραδοσιακά υδρεύεται τους τελευταίους αιώνες.

– Η Κρύα Βρύση είναι η πηγή ζωής του χωριού μας, μέρος της παράδοσης και της ιστορίας του τόπου μας και κύριο συστατικό της βιολογικής και της πολιτιστικής υπόστασης των κατοίκων.

– Η χωρίς προειδοποίηση και ενημέρωση, αυθαίρετη και παράλογη ενέργεια της ΔΕΥΑΜΒ βρίσκει αντίθετο το σύνολο των μόνιμων κατοίκων του χωριού, καθώς και των ετεροδημοτών.

– Η αλλαγή της υδροδότησης έγινε εν αγνοία του προέδρου, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος. Έκτοτε, δεν έχει προβεί σε καμία επίσημη ενέργεια για την αποκατάσταση του δικτύου. Είναι φανερό ότι δεν συμπάσχει με την αγωνία των κατοίκων και δεν μπορεί να εκφράσει τον αγώνα τους. Από σήμερα, η Λαϊκή Συνέλευση Σταγιατών αποτελεί το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων του χωριού.

– Θα προβούμε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση της υδροδότησης του χωριού μας από την Κρύα Βρύση.

– Η πηγή μας αποτελεί τον ομφάλιο λώρο των Σταγιατών, τον δεσμό μας με τη ζωή του χωριού μας, με τη φύση, την υγεία, την κοινότητα, την παράδοσή μας, με ό,τι πολυτιμότερο έχουμε. Είμαστε οργανικά, βιολογικά και πολιτιστικά δεμένοι μαζί της εδώ και 350 χρόνια. Απαιτούμε την παροχή νερού της Κρύας Βρύσης στα σπίτια μας, χωρίς χημικές παρεμβολές, όπως ορίζει ο νόμος περί χλωρίωσης για κοινότητες κάτω των 3000 κατοίκων. (Υ.Μ. 5673/4-12-57 Υγ. Διάταξη)

– Ο αγώνας μας θα είναι ανυποχώρητος.

Το παρόν ψήφισμα θα επιδοθεί σε κάθε αρμόδιο και στον τύπο.

Ακολουθούν υπογραφές.

Πηγή: https://watervolo.blogspot.com/2020/05/blog-post_11.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Watervolo+%28WaterVolo+%29

«Στο μυαλό είναι ο Στόχος»

«Στο μυαλό είναι ο Στόχος»1
ένα σχόλιο στο πεδίο της Νεκροπολιτικής
Καρατζαφέρης Β. Λυκούργος
22/03/2020

Mέσα στον φόβο και στις υποψίες,
με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,
λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε
για ν’ αποφύγουμε τον βέβαιο
τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.
Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν’ αυτός στον δρόμο
ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα
(ή δεν τ’ ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).
Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
κι ανέτοιμους — πού πια καιρός — μας συνεπαίρνει.

Κωνσταντίνος Καβάφης «Τελειωμένα»

Περπατάς και μια κυρία σταματάει. Κρατάει τη μάσκα της και με αυτήν και την ανάσα της. Σε χωρίζουν δύο μέτρα αλλά την βλέπεις δεν αναπνέει. Το είπε και ο πρωθυπουργός: «να περπατάτε σαν να έχετε ήδη τον ιό και δεν πρέπει να τον μεταφέρετε σε άλλους». Ανοίγεις τον υπολογιστή και σε δευτερόλεπτα νιώθεις ένα μικρό γαργαλητό στο λαιμό και ήπιο ξηρό βήχα. Τον κλείνεις και μαζί του και τις ιστοσελίδες που μετράνε νεκρούς και σπέρνουν μηνύματα κοινωνικού κανιβαλισμού και λίγο μετά το γαργαλητό υποχωρεί. Αν σήμερα κάποιοι διαπιστώνουν πως το φτάρνισμα ενός Κινέζου, προκαλεί κατάρρευση στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης κι όλοι μιλάνε για χαοτικά συστήματα, πώς γίνεται να μην υποψιαζόσαστε πως ίσως το κράτημα στην ανάσα ενός ανθρώπου προκαλεί βήχα σε κάποιον άλλο… Εξωτερικεύουμε το θάνατο, εσωτερικεύουμε την αρρώστια, κινούμαστε στην καλύτερη περίπτωση ως άρρωστοι και στη χειρότερη ως ζωντανοί νεκροί. Η εδώ και μερικές δεκαετίες άνοδος των σχετικών με τα ζόμπι τηλεοπτικών και κινηματογραφικών παραγωγών μοιάζει πλέον κατανοητή: «οι νεκροί ποτέ δεν πεθαίνουν». Ας κοιμηθούμε ήσυχα..
Δύο μέτρα.. Τόσο αντιστοιχούν στον καθένα μας για τη διατήρηση της δημόσιας υγείας. Κι ενώ όλο και πιο πολύ αναγνωρίζεται η συμπλοκότητα των θανατηφόρων προβλημάτων που γεννά η καπιταλιστική μηχανή τόσο πιο γραμμικά είναι τα μέτρα που αναγγέλλονται χωρίς να υπάρχει καμία άλλη φροντίδα ή μέριμνα. Δύο μέτρα… Όμως δεν υπάρχει ούτε ένα μέτρο εδάφους που να είναι αδιάφορο για τον κοινωνικό έλεγχο (για το καλό της δημόσιας υγείας). Αυτό που προς το παρόν μοιάζει σαν «κατάσταση εξαίρεσης» πιθανόν να είναι η επερχόμενη κανονικότητα. «Για το καλό όλων». Δύο μέτρα….και δύο σταθμά. Όσο γρήγορα εφαρμόζονται τα μέτρα απαγόρευσης άλλο τόσο αργά κινείται η προετοιμασία του συστήματος υγείας. Όσο κάποιοι πληρώνουν για ένα τεστ άλλο τόσο άλλοι θα εγκαταλειφθούν στον οικιακό τάφο τους. Δύο μέτρα και δύο σταθμά . Γιατί μπορεί να είναι όλοι ίσοι στον ιό δεν είναι όμως στο σύστημα υγείας και στις υπηρεσίες. Δεν έχον όλοι τηλεδουλειά για να πληρώσουν το νοίκι τους και τους λογαριασμούς τους. Όσο η ρητορική του πολέμου εισβάλει στην καθημερινότητά μας και όλοι θέλουν να νοιώθουν ήρωες άλλο τόσο απομακρύνεται η ρητορική της αλληλοβοήθειας και της φροντίδας. Όχι από τα μετόπισθεν στο μέτωπο όσο από άνθρωπο σε συνάνθρωπο. Οποιασδήποτε τάξης, φύλου, φυλής και ηλικίας. Τώρα και πάντα.
Αναδεικνύεται ως κεντρική η έννοια της ατομικής ευθύνης όμως αν «η μάθηση δεν είναι μεταφορά πληροφορίας αλλά αποτελεί μια σχεσιακή συναισθηματική και διαλογική διεργασία που περιλαμβάνει, κατ’ ανάγκην, την προσωπική ευθύνη», τότε μάλλον συγχέουμε (και επιδέξια μας προτρέπουν σε αυτό) την υπακοή σε κρατικές ντιρεκτίβες με την προσωπική ευθύνη. Ο Giorgio Agamben από την Ιταλία είπε λίγες μέρες πριν: «Η γυμνή ζωή –και ο φόβος μην την χάσουν– δεν είναι κάτι που ενώνει τους ανθρώπους, αλλά τους τυφλώνει και τους χωρίζει. Τα άλλα ανθρώπινα πλάσματα… εκλαμβάνονται τώρα μόνον ως δυνητικοί μεταδότες της μόλυνσης που πρέπει πάση θυσία να αποφεύγονται και από τους οποίους πρέπει να τηρείται απόσταση τουλάχιστον ενός μέτρου. Οι νεκροί –οι νεκροί μας– δεν έχουν το δικαίωμα μιας κηδείας και δεν είναι σαφές τι γίνονται τα πτώματα των αγαπημένων μας προσώπων. (…) Τι απογίνονται οι ανθρώπινοι δεσμοί σε μια χώρα που εξοικειώνεται με το να ζει με έναν τέτοιο τρόπο, ποιος ξέρει για πόσον καιρό; Και τι πράγμα είναι μια κοινωνία που δεν έχει άλλη αξία από εκείνη της επιβίωσης;» Συνέχεια

Ο αγώνας για τη Ζωή, ενάντια στην πανδημία του κορονοϊού, στα χέρια των εργατών και του λαού κι όχι των καταστροφέων της Υγείας και του αστυνομικού τους κράτους!

Aπόφαση του Πολιτικού Γραφείου του ΕΕΚ

AΓΩNAΣ ΓIA TH ZΩH!
Ο αγώνας για τη Ζωή, ενάντια στην πανδημία του κορονοϊού, στα χέρια των εργατών και του λαού κι όχι των καταστροφέων της Υγείας και του αστυνομικού τους κράτους!

Tο Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα σε τούτες τις ώρες της κρίσης και απειλητικής εξάπλωσης της πανδημίας του κορονοϊού καλεί την εργατική τάξη και το λαό, ενάντια σε κάθε επανάπαυση, σε ενεργό κινητοποίηση:

1. Πάρτε συλλογικά στα χέρια σας την υπεράσπιση της ζωής σας και της υγείας σας, της υγείας των αγαπημένων σας, συγγενών, φίλων, γειτόνων, κάθε ανήμπορου και κατατρεγμένου, του δοκιμαζόμενου κοινωνικού συνόλου.
Παίρνετε σχολαστικά τα μέτρα προφύλαξης που συνιστούν οι ειδικοί γιατροί. Mην ενδίδετε στο πνεύμα πανικού που διαχέουν τα συστημικά MME κι ο τύπος της κλειδαρότρυπας, ούτε στις σκοταδιστικές ανορθολογικές προτροπές της εκκλησίας, των αντιδραστικών και φασιστών που κερδοσκοπούν ασύστολα στην άγνοια και την σύγχυση.

Δεν το «βάζουμε κάτω», δεν σκύβουμε το κεφάλι. Δεν κλεινόμαστε στον εαυτό μας και στο καβούκι μας, έστω κι αν προσωρινά υποχρεωθούμε να μείνουμε σπίτι.
Mένουμε σπίτι, δεν μένουμε μόνοι. Δεν είμαστε μόνοι. Eίμαστε μέρος του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου των καταπιεσμένων, της τάξης μας, της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού.
Eίμαστε αλληλέγγυοι με όσους δυστυχούν, με τους κατατρεγμένους, τους καταπιεσμένους.
Δεν κλεινόμαστε στους εαυτούς μας, δεν αυτοαπομονωνόμαστε, δεν χάνουμε την ανθρωπιά μας· μένουμε σκεπτόμενοι, κριτικοί στις αποφάσεις της εξουσίας, μαχόμενοι για την υγεία, για τη ζωή κόντρα στο θάνατο, για μια ζωή με αξιοπρέπεια και κοινωνική αλληλεγγύη.

2. H εξάπλωση του ιού κάνει φανερό ότι στα μεγάλα επιδημικά, κοινωνικά ή φυσικά φαινόμενα δεν υπάρχει ατομική λύση, υπάρχει μόνο η από κοινού κοινωνική λύση. Είναι προφανές ότι μπορεί μεν ο ιός να μην κάνει διακρίσεις, η αντιμετώπισή του όμως είναι ταξική, καταδικάζοντας τους πολλούς υπέρ του συμφέροντος των ελάχιστων που έχουν τον πλούτο και τα μέσα στα χέρια τους. Κι είναι ακόμα πιο σαφές ότι η επιδημία μπορεί να πολεμηθεί όχι ατομικά αλλά συλλογικά με ένα υψηλού επιπέδου σύστημα δωρεάν δημόσιας υγείας, για όλο τον λαό, κάτω από τον έλεγχο των ίδιων των εργαζομένων.

Aπό αυτήν την άποψη, και εν όψει του κινδύνου ανεξέλεγκτης εξάπλωσης της νόσου, το EEK απαιτεί : Συνέχεια

ΑΜΕΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

ΑΜΕΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

Το προγραμματισμένο συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών για την 14 Μάρτη τρέχει ήδη για τον Μάιο. Η προγραμματισμένη συνέλευση του Συντονισμού (13/3) για να εκτιμηθεί η τρέχουσα κατάσταση οδήγησε στην αναβολή του συλλαλητηρίου, όχι εξαιτίας ορισμένων δημοσιογράφων που μας εγκαλούν ότι ζούμε σε άλλο κόσμο αλλά γιατί οι στόχοι που είχαν τεθεί δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν στο συγκεκριμένο χρόνο, δηλ. σε μια μεγάλη διαδήλωση ενάντια σε όλους όσους προωθούν ανερυθρίαστα τη καύση σκουπιδιών.
Σημαντικό μέρος πολιτών δεν θα μπορούσαν να συμμετάσχουν εξαιτίας των έκτακτων μέτρων της πανδημίας του κορονοϊού.
Το γεγονός ότι υλοποιήσαμε όλο το σκέλος της καμπάνιας μας μέχρι τη τελευταία στιγμή και η απόφαση που λάβαμε αφαιρεί από τους κακοπροαίρετους τον καταλογισμό ευθυνών για τη δημόσια υγεία όταν θα έπρεπε να στρέφονται εναντίον άλλων: των κυβερνήσεων που υποβάθμισαν δραματικά το δημόσιο σύστημα υγείας ή εναντίον όσων συνδέουν σκοταδιστικά τη θρησκεία με την επιστήμη.

Η μεγάλη καμπάνια που κάναμε δεν έχει πάει χαμένη. Η ανταπόκριση στην πρωτοβουλία μας ήταν πολύ μεγάλη μέσα στην πόλη αλλά και από αγωνιστικές κινήσεις της Θεσσαλίας και της υπόλοιπης Ελλάδας. Η πανδημία έσωσε, προσωρινά, τους υπεύθυνους της αρνητικής πρωτιάς στα κρούσματα καρκίνου, αναπνευστικών και καρδιολογικών προβλημάτων από μια μεγάλη κινητοποίηση που ενώνει πολίτες και συλλογικότητες εντός κι εκτός πόλης πάνω στα κρίσιμα πολιτικά και ταξικά προβλήματα της καύσης. Οι λογαριασμοί μένουν ανοικτοί για το άμεσο μέλλον.

Είναι γνωστό ότι το συλλαλητήριο θα ξεκινούσε από το Νοσοκομείο του Βόλου, όχι τυχαία. Πρόσφατα δημοσιεύθηκε στο Τhe Lancet (Global Health) στις 25/2/20 ανάλυση στοιχείων (https://www.thelancet.com/, “Potential association between COVID – 19 mortality and health – care resource availability”, Yunpeng Ji et al) από δεκάδες χιλιάδες περιστατικά της επιδημίας COVID – 19 στην Κίνα και εξέταση των δεικτών θνητότητας ανά περιοχή. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν πως σε περιοχές με ικανοποιητική δυνατότητα πρόσβασης του πληθυσμού σε επαρκείς υπηρεσίες περίθαλψης η θνητότητα (θάνατοι επί % των νοσησάντων) ήταν 0 – 0,3 % ενώ σε περιοχές που για διάφορους λόγους δεν υπήρχε τέτοια ικανοποιητική δυνατότητα, η θνητότητα ήταν υπερδεκαπλάσια (3 – 5 %).

Εξηγούσαμε ότι οι παραγωγικές επιλογές δεν είναι χωρίς συνέπειες στους πληθυσμούς και πολύ περισσότερο σε ένα διαλυμένο από τα μνημόνια δημόσιο σύστημα υγείας:

Ο αγώνας ενάντια στην καύση είναι αγώνας για τη ζωή μιας ολόκληρης πόλης κόντρα σε ένα οικονομικό σύστημα που μετατρέπει την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και το περιβάλλον σε πεδίο εκμετάλλευσης και τελικά καταστροφής στο βωμό της αύξησης της κερδοφορίας. Η ΑΓΕΤ δεν καίει απλά σκουπίδια. Ρίχνει στην πυρά αργά και σταθερά τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων, μετατρέποντας τους σε ένα ιδιότυπο καύσιμο στην ατμομηχανή του καπιταλισμού σε συνθήκες ύφεσης και χρεοκοπίας. Το δημόσιο σύστημα υγείας, ξεχαρβαλωμένο από τα μνημόνια και τις επιταγές της δημοσιονομικής πειθαρχίας της ΕΕ, αδυνατεί να εξυπηρετήσει τα θύματα του συστήματος. Κι εδώ οι ιδιώτες θα δώσουν λύση με επενδύσεις στα δημόσια νοσοκομεία και κέντρα υγείας για να ξεζουμίσουν τους αναιμικούς δημόσιους πόρους. Στο τέλος, όποιος νοσήσει αν δεν έχει φράγκα και άκρες, ειδικά σε καταστάσεις όπως ο καρκίνος, πεθαίνει! Λεφτά υπάρχουν για αεροπλάνα, φρεγάτες, υπερπόντια νατοϊκά ταξίδια αλλά για την υγεία, τίποτα απολύτως. Το ζήτημα είναι ταξικό κι έτσι θα λυθεί. Η καύση σκουπιδιών δεν αφορά μια διαταξική συνεννόηση μεταξύ ελεύθερων ανθρώπων για να τα βρούμε μεταξύ μας, με το κράτος, την κυβέρνηση, τους περιφερειάρχες, τους δημάρχους και όλους τους κολαούζους τους. Όλοι αυτοί αποδείχτηκαν απέναντί μας σε όλα τα ζητήματα, εργασίας και ζωής.”

Η πιο νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, με ακροδεξιούς υπουργούς, είναι υποχρεωμένη, αν δεν θέλει να ζήσει το δικό της Μάτι, να κάνει ό,τι δεν επιθυμούσε: Να στηρίξει το δημόσιο σύστημα υγείας που θέλει να ιδιωτικοποιήσει, να αναστείλει το κυνήγι των υπερχρεωμένων νοικοκυριών ενώ προετοιμάζει εξώσεις, κατασχέσεις, πλειστηριασμούς, να επιδοτήσει τους εργαζόμενους ενώ θέλει να περικόψει τα κουτσουρεμένα επιδόματα, να παρατείνει την ασφαλιστική κάλυψη όλων ενώ επιθυμεί να πετάξει κι άλλους έξω από τη δημόσια περίθαλψη για την ενίσχυση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, να καταρτίσει έναν ελλειμματικό αντί πλεονασματικό προϋπολογισμό ενάντια στο δημοσιονομικό σύμφωνο σταθερότητας, να υπολογίσει πλέον την ύφεση αντί την ανάπτυξη που δεν θα έρθει.

Οι μεγάλες μάχες είναι ξανά μπροστά μας.
14/3/2020
Γιάννης Χατζηγιάννης

 

 

Συνέχεια

Μπαμπά, να πάω 5 εξάμηνα κολλέγιο ή 5 χρόνια δημόσιο πανεπιστήμιο;

Κοριτσάκι μου, εξαρτάται σε ποιο κόσμο θέλεις να ζήσεις.

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Εξίσωση κολεγίων και Πανεπιστημίων:
Ένα ακόμη βήμα προς την ιδιωτικοποίηση και υποβάθμιση των Πανεπιστημίων

Η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ ενάντια στην Ανώτατη εκπαίδευση και την νεολαία συνεχίζεται με σφοδρότητα. Από την μια ψηφίζεται νέος νόμος με βάση τις οδηγίες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ ώστε να δοθεί «νέα πνοή» στην εμπορευματοποίηση-ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης και από την άλλη καταργείται το πανεπιστημιακό άσυλο και εφαρμόζεται το δόγμα «Νόμος και Τάξη».

Πιο συγκεκριμένα:

Πρώτον, η κυβερνητική πολιτική συνεχίζει να υποβαθμίζει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο μέσω της υποχρηματοδότησης, της συκοφάντησης εργαζομένων και φοιτητών, της απαξίωσης. Αξίζει να τονιστεί ότι η χρηματοδότηση των ΑΕΙ έχει μειωθεί σε ποσοστό πέραν του 40% κατά την περίοδο της κρίσης ενώ έχει χαθεί χωρίς αναπλήρωση μεγάλο μέρος του προσωπικού (ΔΕΠ, διοικητικοί κ.ά.) και γνωστικών αντικειμένων. Παράλληλα, η συρρίκνωση των μελών ΔΕΠ αντιμετωπίζεται με την εμπέδωση των πλέον ευέλικτων και κακοπληρωμένων συνθηκών εργασίας για τους/τις νέους/ες διδάσκοντες/ουσες, που καλούνται να καλύψουν τα εκπαιδευτικά κενά, κατασκευάζοντας έτσι υπόδειγμα εργασίας όχι μόνο για τον δημόσιο τομέα αλλά και για το σύνολο της κοινωνίας. Την ίδια στιγμή η πλήρης κατάργηση του ανώτατου τεχνολογικού τομέα με την πανεπιστημιοποίηση όλων των ΤΕΙ, που έκανε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, και η δημιουργία νέων Τμημάτων και Σχολών σε όλη την Ελλάδα χωρίς να έχει υπάρξει προηγούμενα κάποιος σχεδιασμός ή κάποια μελέτη, ώθησε τις βάσεις πολλών Τμημάτων σε μεγάλο ποσοστό κάτω από τη βάση του 10. Η επαναφορά της βάσης για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, που μελετάει η κυβέρνηση της ΝΔ, στις συνθήκες που δημιούργησε ο νόμος Γαβρόγλου, εντείνει την αβεβαιότητα για τα νέα Τμήματα αλλά και τα Τμήματα των περιφερειακών Πανεπιστημίων, και ανοίγει πεδίο κερδοφορίας για την ιδιωτική εκπαίδευση.

Δεύτερον, η κυβέρνηση ψηφίζει το άρθρο 50 του Ν. 4653/2020 εξισώνοντας στην πράξη τα πτυχία των ιδιωτικών κολεγίων με αυτά των Δημόσιων Πανεπιστημίων. Έτσι, για πρώτη φορά δίνεται το δικαίωμα στους αποφοίτους των κολεγίων να συμμετάσχουν σε εξετάσεις του ΑΣΕΠ για διορισμό στη δημόσια εκπαίδευση χωρίς να είναι απαραίτητη η αναγνώριση του πτυχίου τους από τον ΔΟΑΤΑΠ. Στην πράξη αυτό σημαίνει ουσιαστική ισοτίμηση πτυχίων κολεγίων και Πανεπιστημίων και ας μην υπάρχει η ακαδημαϊκή ισοτίμηση.

Πριν προλάβει να «στεγνώσει το μελάνι» του νόμου της αντιστοίχησης των πτυχίων των ιδιωτικών κολεγίων με αυτά των Δημόσιων Πανεπιστημίων, το Αυτοτελές Τμήμα Εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας (ΑΤΕΕΝ), του υπουργείου Παιδείας αντιστοίχησε πτυχίο από ιδιωτικό κολέγιο με διάρκεια φοίτησης πέντε εξαμήνων με πτυχίο από ελληνικό ΑΕΙ με διάρκεια φοίτησης πέντε ετών.

Η επιχείρηση αναγνώρισης των κολεγίων ξεκίνησε με την Οδηγία 36/2005 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που ενσωματώθηκε στο ελληνικό Δίκαιο με το ΠΔ 38/2010, συνεχίστηκε απ’ όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις διευρύνοντας το πλαίσιο επαγγελματικής αναγνώρισης και σε κολέγια εκτός ΕΕ, και ολοκληρώνεται τώρα με την κυβέρνηση της ΝΔ.

Πρόκειται για πολιτική που αποτυπώνει τη λαχτάρα και τη νεοφιλελεύθερη μανία του Υπουργείου Παιδείας όλων των κυβερνήσεων για επαγγελματική αλλά και ακαδημαϊκή ισοτίμηση των πτυχίων των κολεγίων με τα πτυχία των Δημόσιων Πανεπιστημίων. Αποτυπώνει τη νεοφιλελεύθερη πολιτική για δημιουργία εκτεταμένων εκπαιδευτικών αγορών και προϊόντων προς κατανάλωση σε όσους τομείς δεν είχε καταφέρει ακόμα να εισβάλει το κεφάλαιο με προνομιακούς όρους, όπως στην εκπαίδευση και τον πολιτισμό. Οι επιπτώσεις αυτής της εξέλιξης θα είναι άμεσες και ραγδαίες στην ποιότητα της Δημόσιας Ανώτατης Εκπαίδευσης. Η ισοτίμηση του πτυχίου ενός νέου, ο οποίος προσπάθησε με δουλειά και ξενύχτι να το αποκτήσει, με αυτό που πρακτικά αγοράστηκε, θα δημιουργήσει ασφυκτικές πιέσεις υποβάθμισης του επιπέδου των πανεπιστημιακών σπουδών.

Τρίτον, στον Ν. 4653/2020 προβλέπεται η χορήγηση μόνο του 80% της μειούμενης τακτικής κρατικής χρηματοδότησης στα ΑΕΙ της χώρας, ενώ το υπόλοιπο 20% θα δίνεται με βάση ενδεικτικούς δείκτες «αξιολόγησης» και συγκεκριμένα με αγοραία κριτήρια. Στο πλαίσιο αυτό, ιδρύεται νέα «ανεξάρτητη» Εθνική Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας για την Ανώτατη Εκπαίδευση (ΕΘΑΑΕ), η οποία θα διορίζεται από τον υπουργό, με ενισχυμένες αρμοδιότητες, που αντικαθιστά την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) και η οποία θα ελέγχει το αν τα Α.Ε.Ι. ανταποκρίνονται και προσαρμόζονται στα λεγόμενα κριτήρια ποιότητας. Αφού περιέκοψαν τους προϋπολογισμούς και μείωσαν το προσωπικό τώρα απαιτούν πλήρη προσαρμογή στις ανάγκες της αγοράς για να μπορεί να υπάρχει ένα Τμήμα ή ΑΕΙ.

Δεν θα είναι μακριά η μέρα όπου ακόμα και ο μισθός μας θα εξαρτάται από αντίστοιχα αγοραία κριτήρια και από την «ικανότητά» μας να φέρνουμε χρήματα για να λειτουργεί το Πανεπιστήμιο. Αργά ή γρήγορα θα τεθεί το ζήτημα με ωμό τρόπο: «βρείτε τρόπους για να επιβιώσετε αλλιώς θα κλείσετε».

Η λαλίστατη κατά τα άλλα διοίκηση της ΠΟΣΔΕΠ, η οποία μπορεί για περιθωριακά ζητήματα των Πανεπιστημίων να βγάζει δεκάδες ανακοινώσεις και να πραγματοποιεί συναντήσεις, για αυτά τα κορυφαία ζητήματα στάθηκε στο πλάι της κυβέρνησης και του υπουργείου, μιας και είναι σύμφωνη με τις βασικές κατευθύνσεις αυτών των αλλαγών και αυτής της πολιτικής.

Μπροστά σ’ αυτήν την επιθετική πολιτική είναι χρέος μας να αντισταθούμε. Τα μαχόμενα τμήματα των πανεπιστημιακών πρέπει να απευθυνθούμε και να συντονιστούμε με τα αγωνιστικά τμήματα των φοιτητών, των μελών ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ, τους άνεργους και τους υπό εκμετάλλευση διδάκτορες, τους διοικητικούς, όλους τους ελαστικά εργαζόμενους στο Πανεπιστήμιο και τους εκπαιδευτικούς. Για να συμβάλουμε στη συγκρότηση ενός αγωνιστικού μπλοκ ανατροπής της αστικής-νεοφιλελεύθερης επίθεσης.

18 / 02 / 2020

Κραυγή αγωνίας και οργής μιας ολόκληρης γενιάς

82428887_2507674616218874_462341465498976256_n
Δελτίο Τύπου της συντονιστικής ομάδας του ειδικού προγράμματος
Εδώ και δύο μήνες οι Εργαζόμενοι του Ειδικού Προγράμματος Απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 5.500 άνεργους πτυχιούχους ηλικίας 22-29 ετών, βρισκόμαστε σε συνεχείς κινητοποιήσεις ενόψει της λήξης των συμβάσεών μας.
Μπροστά στην απόλυση η απεργιακή κινητοποίηση τέθηκε ως μονόδρομος για εμάς και έτσι, την Παρασκευή 10/01, πραγματοποιήσαμε μια διαδήλωση ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τις απολύσεις, την ανακύκλωση της ανεργίας, για την ανανέωση των συμβάσεων όλων των συμβασιούχων καθώς και για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Στο πλευρό μας συντάχθηκε πλήθος κόσμου που βιώνει την ίδια εργασιακή επισφάλεια και ανασφάλεια με εμάς, καθώς ο αγώνας για την ανανέωση των συμβάσεών μας, αφορά και κάθε εργαζόμενο/η που βλέπει τα δικαιώματά του να περιστέλλονται.
Η πορεία μας με αφετηρία τα Προπύλαια, κατευθύνθηκε προς το Υπουργείο Εργασίας όπου και αρνήθηκαν στην αντιπροσωπεία μας να συναντηθεί με κάποιον αρμόδιο. Έπειτα, συνεχίσαμε δυναμικά προς τη Βουλή και το Μέγαρο Μαξίμου, έχοντας δηλώσει πως δεν θα αποχωρήσουμε αν δεν μας δεχθεί ο Διευθυντής του Πρωθυπουργικού Γραφείου.
Ωστόσο, ο εμπαιγμός της κυβέρνησης συνεχίστηκε και εκεί, καθώς και πάλι αρνήθηκαν το διάλογο και μια ξεκάθαρη απάντηση στο δίκαιο αίτημά μας, τη στιγμή που σε λίγες ημέρες ξεκινούν οι πρώτες απολύσεις συναδέλφων του προγράμματός μας.
Η προκλητική πολιτική επιλογή της κυβέρνησης να πετάξει στο δρόμο 3.650 εργαζόμενους του προγράμματός μας η οποία και επιβεβαιώνεται από τις μέχρι τώρα κινήσεις της, αδιαφορώντας για την καθημερινή προσφορά μας στο κοινωνικό σύνολο και εντείνοντας την ήδη ασφυκτική κατάσταση υποστελέχωσης των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα, δεν θα μείνει αναπάντητη. Θα βρουν απέναντί τους σύσσωμη την κοινωνία, θα βρουν απέναντί τους όλους και όλες εμάς, τους «ανακυκλώσιμους» εργαζόμενους, που καλύπτουμε τα κενά που οι ίδιοι δημιούργησαν με τις μνημονιακές πολιτικές τους.
Με τους ανυποχώρητους αγώνες μας θα ανατρέψουμε τις πολιτικές τους και θα διεκδικήσουμε το μέλλον που μας αξίζει! Στις 22/01 ξεκινάνε να λήγουν οι πρώτες συμβάσεις των εργαζομένων του προγράμματος.Αυτό σημαίνει πως τα πόστα τους στις δημόσιες υπηρεσίες που βρίσκονται, θα αδειάσουν αφήνοντας στον «αέρα» την εξυπηρέτηση και τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων. Εργαζόμαστε σε υπηρεσίες υγείας [Κέντρο Αιμοδοσίας, Κέντρα Υγείας και Πρόνοιας κ.α.], ασφάλισης [ΕΟΠΠΥ, ΕΦΚΑ, ΙΚΑ κ.α.], σε πολλά Υπουργεία [Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού, Ανάπτυξης, Τουρισμού κ.α.], αλλά και σε οργανισμούς όπως ο ΟΑΕΔ.
Η κυβέρνηση που αφήνει ακάλυπτα χιλιάδες κενά στο Δημόσιο, έρχεται να προσθέσει ακόμη 3.650. Με τα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας -όπως είναι και το δικό μας- προσπαθεί να «ξεγελάσει» τόσο τους εργαζόμενους, όσο και τους πολίτες, ώστε να καλύψει την εικόνα κατάρρευσης που παρουσιάζει ο Δημόσιος τομέας. Όμως για ένα πράγμα να είναι σίγουροι: αν δεν ανακαλέσουν την απόφασή τους για την απόλυσή μας, θα γίνουμε ο εφιάλτης τους!
81802310_597641191049591_5821085840465461248_n
Αρνούμαστε να συναινέσουμε σε αυτή την πολιτική διάλυσης του δημοσίου και των εργασιακών σχέσεων και δεν θα υποχωρήσουμε!Να πούμε «φτάνει πια» με την μετανάστευση του πιο ελπιδοφόρου δυναμικού της χώρας, της νεολαία της, στο εξωτερικό! Δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή από το να «σηκώσουμε το γάντι» με τη συνέχιση των διεκδικήσεών μας.
Στη μαζική συνέλευση αγώνα που πραγματοποιήσαμε στις 10/01, αποφασίσαμε την κλιμάκωση των κινητοποιήσεών μας, ενόψει των επερχόμενων απολύσεων:
  • Το Σάββατο 18/01 στη 13.00στο Σύνταγμα με κατεύθυνση προς την Ερμού, καλούμε όλους τους συμβασιούχους που είτε δουλεύουν με κάποιο πρόγραμμα, είτε με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και βιώνουν τη συνεχή εργασιακή ανασφάλεια, σε κοινή κινητοποίηση ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τις απολύσεις, για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες/ους.
  • Την Τετάρτη 22/01 θα προχωρήσουμε σε πανελλαδική κινητοποίηση και πορεία στις 12.00 στα Προπύλαια.Απαιτούμε την κήρυξη στάσης εργασίας για τους συμβασιούχους του προγράμματός μας την Τρίτη 21/01, καθώς και την κήρυξη πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργίας την Τετάρτη 22/01.
  • Καλούμε τους εργαζόμενους/ες του προγράμματος να προχωρήσουν και σε κατά τόπους δράσης ενημέρωσης και αγώνα. Καλούμε σωματεία, συλλογικότητες, ομοσπονδίες και φορείς να αγωνιστούν μαζί μας για το δικαίωμα στην αξιοπρεπή δουλειά με δικαιώματα. Δε σταματάμε, δεν υποχωρούμε, συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε με όπλο μας την απεργία!

Διεκδικούμε:

Άμεση ανανέωση-παράταση της σύμβασής μας για χρονική διάρκεια ίση με την αρχική προκήρυξη [12 μήνες] για το ήδη υφιστάμενο προσωπικό. Άμεση αναγνώριση προϋπηρεσίας και ένσημα για όλες/ους!

– Να σταματήσει η πολιτική ανακύκλωσης της ανεργίας μέσω των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ. – Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες/ους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Να μπει τέλος στις ελαστικές σχέσεις εργασίας! Ίση αντιμετώπιση των εργαζομένων. Ίση αμοιβή για ίση εργασία με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα. Ίσα δικαιώματα για τις εργαζόμενες μητέρες και τις εγκύους.

– Στελέχωση των Υπουργείων, των δημόσιων υπηρεσιών με μόνιμο και σταθερό προσωπικό. -Καμιά απόλυση συναδέλφου/ισσας.

-Καμιά συρρίκνωση του δημόσιου τομέα. Καμιά ιδιωτικοποίηση των δημοσίων φορέων. Καμία σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) στους δημόσιους φορείς.

-Λεφτά για τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι για τα πλεονάσματα. Συντονιστικό αγώνα εργαζομένων του ειδικού προγράμματος απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 5500 ανέργους πτυχιούχους ηλικίας 22-29.

10 Γενάρη, απεργία & στάση εργασίας: Να στηρίξουμε τις ελπίδες της νέας γενιάς γιατί χωρίς αυτήν δεν υπάρχει ελπίδα.

programma-oaed-5500-diamarturia-balitses-pano-ymath

Να στηρίξουμε τις ελπίδες της νέας γενιάς γιατί χωρίς αυτήν δεν υπάρχει ελπίδα.

Απεργία κήρυξε η ΑΔΕΔΥ στις 10 Γενάρη για να καλύψει τις κινητοποιήσεις που πραγματοποιούν περίπου 3.600 νέοι και νέες που προσλήφθηκαν πριν από ένα χρόνο μέσω του “Ειδικού Προγράμματος Απασχόλησης του ΟΑΕΔ, για 5500 πτυχιούχους ηλικίας 22 – 29 ετών” καθώς το πρόγραμμα λήγει τέλη Γενάρη και το αίτημα παράτασής του έχει απορριφθεί από τη κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Την ίδια ημέρα έχει κηρυχθεί και στάση εργασίας (από 11πμ μέχρι τη λήξη του ωραρίου) για όλους του δημοσίους υπαλλήλους προκειμένου να υποστηριχτεί ο αγώνας της νέας γενιάς για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες.

Εκατοντάδες νέοι/ες εργάζονται στον ΕΦΚΑ (και πολλές άλλες υπηρεσίες του δημοσίου) ήδη από πέρυσι, ένα νευραλγικό οργανισμό ο οποίος βρίσκεται σε μια διαρκή φθίνουσα πορεία στελέχωσης και μια διαρκώς αυξανόμενη μέση ηλικία του μόνιμου προσωπικού. Οι νέοι/ες εργαζόμενοι/ες για τους οποίους απαιτήθηκε αρκετός χρόνος εκπαίδευσης για να ανταποκριθούν στα εργασιακά τους καθήκοντα, έχουν καλύψει επάξια τα τεράστια κενά που άφησε πίσω του το κύμα της μεγάλης φυγής των προηγούμενων μνημονιακών χρόνων. Η μελλοντική τους αντικατάσταση από άλλους μέσω νέου προγράμματος, υποτιμά το γεγονός ότι οι εκκρεμότητες που καλύφθηκαν μέσα σε ένα χρόνο πρόκειται να δημιουργηθούν ξανά φέρνοντας το συνολικό επίπεδο της εργασίας εκεί που ήταν πριν από ένα χρόνο.

Η απελπιστική κατάσταση στον ΕΦΚΑ φαίνεται από το γεγονός ότι είναι ο μοναδικός οργανισμός του δημοσίου του οποίου το προσωπικό εξαιρέθηκε από το σύστημα της κινητικότητας μέχρι και το τέλος του 2020. Οι απελπιστικές συνθήκες εργασίας είχαν οδηγήσει τους εργαζόμενους του ΕΦΚΑ να έχουν την πρωτιά στις αιτήσεις μετακίνησης σε άλλες υπηρεσίες τη στιγμή που χρειαζόταν το έμπειρο προσωπικό για να επιτευχθεί ο μνημονιακός στόχος του υπερταμείου. Από την άλλη πλευρά, η αρνητική διάταξη της εξαίρεσης μας από την κινητικότητα δείχνει και την δύναμη του έχουν οι εργαζόμενοι που ποτέ δεν αξιοποιήθηκε εξαιτίας της πολιτικής προσαρμογής των συνδικαλιστικών μας ηγεσιών στις εκάστοτε μνημονιακές κυβερνήσεις.

Παρά τη στήριξη των απεργιακών κινητοποιήσεων από την ΑΔΕΔΥ, οι Ομοσπονδίες και τα Πρωτοβάθμια σωματεία των Οργανισμών δεν έχουν αγκαλιάσει αυτόν το αγώνα, γεγονός που δείχνει τον επιρρεπή χαρακτήρα των ηγεσιών των συνδικάτων μας να απορρίπτουν στα λόγια την ελαστική εργασία αλλά να μην εγγράφουν τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου σε αυτά και να μην συμμετέχουν στους αγώνες με την δικαιολογία ότι τα προγράμματα πρέπει να λήξουν και να γίνουν μόνιμες προσλήψεις.

Από την άλλη αγνοείται ότι μόνο η έμπρακτη και σθεναρή στήριξη του αγώνα των νέων από τα συνδικάτα μας θα μπορούσε να οδηγήσει τις μνημονιακές κυβερνήσεις σε μια διαδικασία μόνιμων προσλήψεων και όχι ανακύκλωσης της ανεργίας.

Καθώς όμως τα συνδικάτα μας δεν παλεύουν με σχέδιο και τόλμη τις προσλήψεις μέσω της διεκδίκησης της μείωσης του χρόνου εργασίας (χωρίς φυσικά καμιά μείωση μισθού αλλά και επιπρόσθετα με αναπλήρωση όσων έχουμε χάσει), η αναιμική στήριξη του αγώνα της νέας γενιάς οδηγεί στην υποταγή όλων μας στην πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων, στην ανακύκλωση της ανεργίας, εισάγοντας και διευρύνοντας τις νέες ελαστικές μορφές εργασίας που στον ιδιωτικό τομέα οδήγησαν στην διάλυση των σωματείων και στην απαξίωση τους. Για ένα μεγάλο τμήμα εργαζομένων που η ζωή τους έχει μετατραπεί όπως μια πολύ καλή φίλη όρισε τη ζωή της, ως “εργασιακή περιπλάνηση”, από βάουτσερ στην ανεργία, μετά στην επιμόρφωση, από εκεί στην οκτάμηνη ή δωδεκάμηνη εργασία και ξανά στην ανεργία για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα.

Οι άνεργοι, αυτός ο γιγαντιαίος εφεδρικός στρατός του καπιταλισμού αλλά και όσοι εργάζονται με τα 200€ του Άδωνι Γεωργιάδη δείχνουν το μέγεθος της ανισότητας όσων έχουν ένα στοιχειώδες εισόδημα (μισθό, σύνταξη ή επίδομα) και όσους συνέχισαν ασταμάτητα να συσσωρεύουν πλούτη όλη τη περίοδο της πτώχευσης της χώρας.

Η νέα γενιά πρέπει να ζήσει και γι αυτό στεκόμαστε στο πλευρό της.

9/1/2020

Γιάννης Χατζηγιάννης

μέλος της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης

εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας.