To EEK στηρίζει την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ στις περιφερειακές εκλογές

Για τις περιφερειακές εκλογές στη Θεσσαλία και την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα καλεί την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα να απορρίψουν στις επικείμενες τριπλές εκλογές τις μνημονιακές κυβερνήσεις, μνημονιακούς περιφερειάρχες και δημάρχους και τη λογική του “μικρότερου κακού”.
Το σημαντικό ερώτημα που απασχολεί την ευρωπαϊκή εργατική τάξη, μαζί και το λαό μας είναι ποια είναι η διέξοδος από τη καπιταλιστική κρίση, τα μνημόνια, τη λιτότητα και την ανεργία διαρκείας. Το παραπάνω ερώτημα συμπυκνώνεται σε τρία αλληλένδετα ζητήματα: Με ποια κυβέρνηση, σε ποια Ευρώπη, με ποια εξουσία.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η παραλίγο “πρώτη φορά αριστερά”, όπως έχει συμβεί σε ολόκληρη την Ευρώπη και την Λατινική Αμερική αφού εξαπάτησε το λαό με την αυταπάτη της διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, έγινε το μαξιλάρι της άρχουσας τάξης με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο: τη διάψευση των ελπίδων ενός ολόκληρου λαού. Παράλληλα, το μεγάλο αυτό πολιτικό μάθημα εξαντλεί και τις ψευδαισθήσεις για έναν καλύτερο διαχειριστή της κρίσης με μεθόδους αστικού κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Καθώς η παγκόσμια οικονομία μπαίνει σε νέα απρόβλεπτη ύφεση με την Ευρώπη τον αδύναμο κρίκο της, η “έξοδος από τα μνημόνια” μόνο ως φάρσα μπορεί να εκληφθεί.
Tο πουλόβερ της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρχισε να ξηλώνεται με τη χρεοκοπία της Ελλάδας και συνεχίζεται με το BREXIT, ενώ τα πολιτικά κόμματα που κυριάρχησαν στην Ευρώπη, χριστιανοδημοκράτες, σοσιαλδημοκράτες, εργατικοί βρίσκονται σε βαθιά κρίση. Η πλήρης αποτυχία των think tanks το κεφαλαίου να δοθεί μια λύση στην παγκόσμια κρίση έχει θέσει ανοικτά το αδιέξοδο όχι της μιας ή της άλλης αστικής κυβέρνησης αλλά το ζήτημα της υπέρβασης του ίδιου του καπιταλισμού και των βαμπίρ του κεφαλαίου. Κάθε άλλη προοπτική οδηγεί σε νέα δεινά, εξοντωτικούς, κηρυγμένους και ακήρυχτους πολέμους, ενάντια στον εξωτερικό αλλά κυρίως ενάντια στον εσωτερικό εχθρό, την ίδια την εργατική τάξη.
Οι στόχοι του ΕΕΚ δεν εξαντλούνται στην εκλογική συμπόρευση με δυνάμεις που ήδη συνεργάζεται σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα δουλειάς και κοινής δράσης αλλά στην εμφάνιση μιας θετικής εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, επαναστατικής και διεθνιστικής, που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων καθώς η νέα ιστορική αναμέτρηση βρίσκεται μπροστά και όχι πίσω μας.
Μετά τις εκλογές ολόκληρος ο πολιτικός χάρτης θα έχει αναδιαταχθεί και η αντικαπιταλιστική, επαναστατική και διεθνιστική αριστερά θα έχει να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις για τις οποίες απαιτείται να προετοιμαστεί. Στα πλαίσια αυτά το ΕΕΚ στηρίζει στις επερχόμενες περιφερειακές εκλογές το περιφερειακό σχήμα και ψηφοδέλτιο “ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ-ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ” .

17/4/2019
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Ταξικός αγώνας κατά της καύσης σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ, 16 ΜΑΡΤΗ Προσυγκέντρωση 12 πμ, Κτήριο Παπαστράτου (Θόλος)

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ
 16 ΜΑΡΤΗ
Προσυγκέντρωση 12 πμ, Κτήριο Παπαστράτου (Θόλος)
ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟ ΝΕΡΟ.
ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!
Η καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ
Τα δύο τελευταία χρόνια το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ, ιδιοκτησία της πολυεθνικής Lafarge-Holcim καίει σκουπίδια (RDF) με σκοπό την παραγωγή ενέργειας για τη λειτουργία των φούρνων τσιμέντου. Το ίδιο διάστημα ο λαός του Βόλου ύψωσε κραυγή διαμαρτυρίας για τις δραματικές επιπτώσεις της καύσης στο νομό πρωταθλητή του καρκίνου που η βαριά βιομηχανία στις παρυφές της πόλης έρχεται να επιδεινώσει. Ο αγώνας κορυφώθηκε στην διαδήλωση της 5ης Μάη 2018 όταν αποδείχτηκε ότι το εισαγόμενο σκουπιδομάνι, παρά τις διαβεβαιώσεις ήταν εκτός προδιαγραφών, αποκλειστικά πλαστικό!
Οι ευθύνες
Έκτοτε, η πολυεθνική, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η περιφέρεια Θεσσαλίας, τοπάρχες και κυβερνητικού βουλευτές, και η δημοτική αρχή του Βόλου που συνεργάζεται με την ΑΓΕΤ για να γίνει ο αποκλειστικός αγοραστής ελληνικών σκουπιδιών με το εργοστάσιο SRF, προσπαθούν να πείσουν το λαό που αγωνίζεται για την ίδια του τη ζωή ότι η καύση σκουπιδιών είναι “ασφαλής διαδικασία, χωρίς επιπτώσεις, εντός των νόμιμων ορίων εκπομπής ρύπων κι εντελώς αβλαβής”.
Οι μεγαλομέτοχοι της ΑΓΕΤ απαιτούν αύξηση των κερδών τους σε βάρος της υγείας μας και αυτή την απαίτηση υλοποιούν η κυβέρνηση η δημοτική αρχή και η Περιφέρεια. Άλλωστε η κατασκευή εργοστασίου SRF είναι ρητή οδηγία της ΕΕ την οποία ανοιχτά και δημόσια έχουν δηλώσει όλοι τους ότι θα την υπηρετήσουν. Ιστορικά, η ΑΓΕΤ ταλαιπωρεί τους κατοίκους με σοβαρά προβλήματα υγείας και επιβαρύνει το περιβάλλον διαχρονικά, ιδιαίτερα μετά τη γιγάντωση του εργοστασίου στο τέλος της δεκαετίας του ’70 με την εκλυόμενη σκόνη και τα προϊόντα της καύσης. Τώρα, η ρύπανση από τα προϊόντα της καύσης των σκουπιδιών είναι ποιοτικά αναβαθμισμένη και πολύ πιο επικίνδυνη για την υγεία των κατοίκων. Είναι γνωστό ότι η Lafarge Holcim στην οποία ανήκει η ΑΓΕΤ, τον Μάρτιο του 2017 αναγκάστηκε να παραδεχθεί πως χρηματοδότησε τον ISIS μεταξύ του 2013 και του 2014. Η ισοπεδωμένη Συρία θα χρειαστεί πολύ τσιμέντο….
Εξάλλουτο νόμιμο και ασφαλές της διαδικασίας μας το “εγγυάται” η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκεί που τα λόμπυ των καπιταλιστών κανονίζουν τα συμφέροντά τους, τους κανονισμούς και τους τρόπους εκμετάλλευσης ολόκληρου του κόσμου.
Η διαδήλωση της 16 Μάρτη βάζει στο στόχαστρο του αγώνα τους πραγματικούς ενόχους, τους παραθεριστές της Ελβετίας που από τις Άλπεις κοιτάνε τις μετοχές τους να ανεβοκατεβαίνουν ενώ ο λαός στριμώχνεται στα νοσοκομεία για χημειο-ακτινοθεραπείες, αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα. Σε αυτό τον αγώνα καλούμε και τους εργαζόμενους, μόνιμους και εργολαβικούς της ΑΓΕΤ να σταθούν στο πλευρό του αγώνα κατά της καύσης που αφορά όλο το λαό. Οι λύσεις όμως του προβλήματος είναι ταξικές.
Χρεοκοπία και σκουπιδομάνι
Η παγκόσμια κρίση και η χρεοκοπία της χώρας το 2010 μετέτρεψε τα ομόλογα σε σκουπίδια, οι ίδιοι οι άνθρωποι στράφηκαν για αναζήτηση τροφής στα σκουπίδια και αυτοί που πραγματικά κυβερνούν τη χώρα, πολυεθνικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις μας αντιμετωπίζουν ως σκουπίδια. Ακόμα και πριν από την καύση σκουπιδιών η ΑΓΕΤ άπλωνε ένα ντουμάνι καπνό πάνω από ολόκληρη τη πόλη, τα βουνά και τη θάλασσα που εκτεινόταν σε ακτίνα χιλιομέτρων. Η μόλυνση και η υποβάθμιση της ζωής πάνε χέρι-χέρι με την τα μνημόνια και τις επιταγές των δανειστών.
Ο αγώνας ενάντια στην καύση είναι αγώνας για τη ζωή μιας ολόκληρης πόλης κόντρα σε ένα οικονομικό σύστημα που μετατρέπει την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και το περιβάλλον σε πεδίο εκμετάλλευσης και τελικά καταστροφής στο βωμό της αύξησης της κερδοφορίας. Η ΑΓΕΤ δεν καίει απλά σκουπίδια. Ρίχνει στην πυρά αργά και σταθερά τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων, μετατρέποντας τους σε ένα ιδιότυπο καύσιμο στην ατμομηχανή του καπιταλισμού σε συνθήκες ύφεσης και χρεοκοπίας. Οι επιπτώσεις της καύσης αφορούν όλους/ες μας αλλά η λύση του προβλήματος έχει ταξική διάσταση.
Η καύση είναι ταξικό ζήτημα
Η παραγωγική δραστηριότητα όπως οργανώνεται από τα αφεντικά του πλανήτη στέκεται εχθρικά τόσο απέναντι στον άνθρωπο όσο και στη φύση. Όλες οι τεχνολογικές καινοτομίες αντί να υπηρετήσουν τη ζωή, στρέφονται τελικά ενάντια τον εργαζόμενο που παράγει όλο το πλούτο της ανθρωπότητας και μια φούχτα ληστές τον χρησιμοποιούν μόνο για δικό τους όφελος που περνά και από την καταστροφή της φύσης κι ολόκληρων κοινωνιών.
Η ΑΓΕΤ πρέπει να μετεγκατασταθεί ως μη επιτρεπόμενη δραστηριότητα εντός της πόλης. Να απαγορευτεί η καύση σκουπιδιών (ιταλικών ή ελληνικών). Η ΑΓΕΤ, όπως και όλοι οι στρατηγικοί τομείς της οικονομίας πρέπει να κοινωνικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση στο κεφάλαιο και να τεθούν κάτω από εργατικό έλεγχο για να υπηρετήσουν την πλειοψηφία της κοινωνίας.
Η πορεία πάει στην ΑΓΕΤ
Σε αυτές τις συνθήκες η διαδήλωση πρέπει να αποτελέσει κορυφαίο βήμα κλιμάκωσης του αγώνα. Δεν διατρανώνουμε απλά την αντίθεσή μας στην καύση σκουπιδιών. Δε βγαίνουμε στο δρόμο για συμβολικούς λόγους, δεν παλεύουμε να “βάλουμε μυαλό” στους επιχειρηματικούς και θεσμικούς εκφραστές κάποιας υποτιθέμενης “ανορθολογικής διαχείρισης”, ούτε ζητάμε από τους βιομηχάνους πλαστικά αντισταθμιστικά οφέλη. Δεν ψάχνουμε σωτήρες που θα αναλάβουν εργολαβικά την υπεράσπιση της ζωής μας με “περίτεχνους συμβιβασμούς” που θα παντρεύουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών κολοσσών με εκείνα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Διεκδικούμε με μαχητικούς όρους κινήματος το παλλαϊκό αίτημα για την παύση κάθε διαδικασίας καύσης σκουπιδιών να επιβληθεί και να τσακιστεί η συμμαχία εργοδοσίας, κυβέρνησης και τοπικών παραγόντων. Διεκδικούμε να καθορίσουμε το μέλλον των ζωών μας ενάντια σε όσους μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμα υλικά. Για αυτό η διαδήλωση δεν μπορεί να είναι ένας “ανοιξιάτικος περίπατος”, αλλά μια παλλαϊκή διαδήλωση που βασικό της στόχο θα έχει τον αποκλεισμό του εργοστασίου της ΑΓΕΤ, το μπλοκάρισμα των οικονομικών και παραγωγικών της ροών και τελικά την υπονόμευση όλου του σχεδιασμού για την καύση σκουπιδιών στο χώρο του εγκλήματος.
Προσυγκέντρωση των συλλογικοτήτων στο
Κτήριο Παπαστράτου (Πανεπιστήμιο-Θόλος)
Η προσυγκέντρωση των συλλογικοτήτων στο Θόλο υπηρετεί το διακηρυγμένο στόχο να φθάσει η διαδήλωση στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ. Δεν είναι λίγοι που προσπαθούν, κυρίως όσοι θέλουν να διαχειριστούν την οργή του κόσμου ή επιθυμούν να διαπραγματευτούν το ζήτημα της καύσης με ή ακόμα και να “βγάλουν λάδι” τη Lafarge ενημερώνοντας μας πως για τους καρκίνους στο Βόλο φταίει το πότο… Η προστασία των καπιταλιστικών ομίλων (El Dorado, Lafarge, Μάνεσης, Κοπελούζος κτλ) ενώνει όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας, μαζί και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς από την κοινωνική ελίτ της πόλης μας δε θέλει να τα χαλάσει με έναν πολυεθνικό κολοσσό (πόσο μάλλον ο Μητσοτάκης!), γιατί η ΑΓΕΤ έχει “κοινωνικό” εταιρικό πρόγραμμα ευθύνης, κι όπως λέει ο λαός “είναι πολλά τα λεφτά” κι έτσι όλοι ξαφνικά βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο…
Όλοι/ες στη διαδήλωση της 16 Μάρτη
Επιχειρώντας να συμβάλουμε στη κατεύθυνση κλιμάκωσης του αγώνα, με αποτελεσματικά βήματα και μορφές πάλης που να δημιουργούν ένα μαζικό κοινωνικό αγωνιστικό ρεύμα κόντρα στο διαρκή εκβιασμό των επιχειρηματικών συμφερόντων. Στόχος μας είναι να πορευτούμε σε μια μεγάλη κοινή διαδήλωση με όλο τον αγωνιζόμενο λαό, που θα υπερβαίνει τη “διαμαρτυρία του θεαθήναι”, τις ετερογενείς συμμαχίες με “φορείς” που δεν προωθούν τα ταξικά συμφέροντα της εργατικής τάξης. Θέλουμε να συγκροτήσουμε έναν ισχυρό διεκδικητικό ανατρεπτικό πόλο απέναντι στους επιχειρηματικούς κολοσσούς, τα κυβερνητικά κέντρα, τους παράγοντες της τοπικής διοίκησης, τον ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα για μια άλλη κοινωνία χωρίς ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς τη δυσοσμία ενός σάπιου μέχρι το μεδούλι συστήματος.
5/3/2019
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ
(Αυτόνομη Λαϊκή Αγορά, Κατάληψη Ματσάγγου, Κίνηση κατοίκων Πηλίου και Βόλου για το Νερό, Λαϊκή Συνέλευση Αγίου Νεκταρίου, Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου, Χώρος Κινημάτων-Στέκι Μεταναστών, σύντροφοι/ισες)

Ἀμεση χορήγηση αδειών στον Δημήτρη Κουφοντίνα

Άμεση χορήγηση αδειών στον Δημήτρη Κουφοντίνα
Κανένας όμηρος στα χέρια του κράτους

O Δημήτρης Kουφοντίνας, καταδικασμένος σε πολλαπλά ισόβια πληροί όλους τους όρους για την χορήγηση της προβλεπόμενης από το νόμο ολιγοήμερης άδειας από τις φυλακές. Έξι φορές του έχει χορηγηθεί η προβλεπόμενη άδεια και ο ίδιος τήρησε τους όρους αυτής.
Στη νέα του αίτηση που υποβλήθηκε (19/2/19) στις Αγροτικές Φυλακές Βόλου (Κασσαβέτειας) όπου κρατείται, όπως και πριν από την λήψη της πρώτης του άδειας, ο εισαγγελέας του Πειθαρχικού Συμβουλίου της φυλακής διαφώνησε κι έτσι το αίτημά συζητήθηκε την 21/2/19 από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου το οποίο με το βούλευμα 37/2019 απέρριψε το αίτημα για τη χορήγηση αδείας.
Η καινοφανής απόφαση στηρίζεται στην έλλειψη “ μεταμέλειας” αν και αυτό δεν προβλέπεται από το νόμο. Η ομολογία της μεταμέλειας είναι η ανάλογη Δήλωση Μετάνοιας που ζήταγε από όλους τους κομμουνιστές το μετεμφυλιακό αστικό κράτος. Το σκεπτικό της απόφασης δημιουργεί και μια νέα ερμηνεία του Σωφρονιστικού Κώδικα (άρθρο 55), ότι δεν πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις του νόμου γιατί αυτός δεν αναφέρεται ρητά σε πολυ-ισοβίτες!
Η συγκεκριμένη ερμηνεία κλείνει την πόρτα των αδειών που προβλέπει ο νόμος για όλους τους κρατούμενους κι αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο για όλους όσους επικαλούνται ότι οφείλουμε να αγωνιστούμε και να πιάσουμε ξανά το κόκκινο κι επαναστατικό νήμα των αγώνων αν θέλουμε να γλυτώσουμε από τα βάσανα των μνημονίων, του πολέμου, του εθνικισμού και του ρατσισμού.
Η συγκεκριμένη απόφαση τελεί υπό τις ευλογίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που με τις οδηγίες της αμερικάνικης πρεσβείας στα πλαίσια της “ευτυχούς” συνεργασίας τους στον αμυντικό τομέα και στην εξόρυξη πετρελαίου, επιθυμεί να μην ταράξει τα νερά του δεξιού ακροατηρίου, ειδικά ενόψει των τριπλών ή τετραπλών εκλογών του Μαΐου. Η πρόσφατη πολυπληθής μετεγκατάσταση αμερικάνικων στρατευμάτων στην περιοχή του Βόλου (Στεφανοβίκειο, στρατόπεδο Γεωργούλας) δημιουργεί νέες υποχρεώσεις στην κυβέρνηση των yesmen ακόμα κι αν ο Καμμένος δεν είναι στην κυβέρνηση.
Παρά την παρέλευση τόσων ετών από την δίκη και καταδίκη της 17 Νοέμβρη και παρά τα ποικίλα σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια που έχουν υποστεί τα μέλη της (λευκά κελιά, απομόνωση, κτλ.) το αστικό κράτος μέσω του δικαστικού συστήματος διατηρεί άσβεστο το μένος ενάντιά τους. Η 17Ν, όπως αντίστοιχα οι Ερυθρές Ταξιαρχίες στην Ιταλία, διέπραξε το ύψιστο αμάρτημα εναντίον του αστικού κράτους: αμφισβήτησε το αποκλειστικό δικαίωμά του στην ταξική βία – και ως εκ τούτου αυτό στοχεύει στην πλήρη εκμηδένιση της ανθρώπινης υπόστασης των μελών της.
Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα στηρίζει τον αγώνα του Δημήτρη Κουφοντίνα και όλων των πολιτικών κρατουμένων και καλεί το εργατικό και κοινωνικό κίνημα, σωματεία, συλλογικότητες και εργατικές πολιτικές οργανώσεις να συνταχθούν στον αγώνα αυτόν, τόσο για τα άμεσα νόμιμα δικαιώματα των πολιτικών κρατουμένων, όσο και στη γενικότερη πάλη για την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων. Όταν παραβιάζεται το νόμιμο δικαίωμα ενός φυλακισμένου παραβιάζονται τα δικαιώματα των εργατών, των απεργών, του αγωνιζόμενου λαού.

3 Μαρτίου 2019
EPΓATIKO EΠANAΣTATIKO KOMMA (ΕΕΚ)

 

Διαδήλωση κατά της καύσης σκουπιδιών 16 Μάρτη 2019, 12πμ , Πανεπιστήμιο Παπαστράτου

Ομόλογα σκουπίδια, άνθρωποι στα σκουπίδια γιατί να μην καίμε τα σκουπίδια; Ένα ερώτημα για τη φύση του καπιταλισμού, τον καπιταλισμό της φύσης και της ανθρώπινης υπόστασης. Να απαντηθεί στο συλλαλητήριο.
Κάλεσμα των συλλογικοτήτων του Βόλου.
Κάλεσμα συμμετοχής στο παλλαϊκό συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών 

στις 16 Μαρτίου 2019
Προσυγκέντρωση συλλογικοτήτων στις 12:00 στο Θόλο 
 
Εδώ και περίπου 2 χρόνια ο λαός του Βόλου έχει ξεκινήσει έναν τιτάνιο αγώνα ενάντια στην καύση σκουπιδιών. Έναν αγώνα απέναντι στις αντιλαϊκές μεθοδεύσεις και σχεδιασμούς που από κοινού επεξεργάζονται και υλοποιούν ο επιχειρηματικός κολοσσός της Lafarge -Holcim, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και οι τοπικοί παράγοντες της δημοτικής και περιφερειακής αρχής, στη βάση των κατευθύνσεων και οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αγώνας ενάντια στην καύση είναι αγώνας για τη ζωή μιας ολόκληρης πόλης κόντρα σε ένα οικονομικό σύστημα που μετατρέπει την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και το περιβάλλον σε πεδίο εκμετάλλευσης και τελικά καταστροφής στο βωμό της αύξησης της κερδοφορίας. Η ΑΓΕΤ δεν καίει απλά σκουπίδια. Ρίχνει στην πυρά αργά και σταθερά τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων, μετατρέποντας τους σε ένα ιδιότυπο καύσιμο στην ατμομηχανή του καπιταλισμού σε συνθήκες ύφεσης και χρεοκοπίας.
Σε αυτές τις συνθήκες η διαδήλωση που διοργανώνεται στις 16 Μαρτίου πρέπει να αποτελέσει κορυφαίο βήμα κλιμάκωσης του αγώνα. Δεν διατρανώνουμε απλά την αντίθεσή μας στην καύση σκουπιδιών. Δε βγαίνουμε στο δρόμο για συμβολικούς λόγους, δεν παλεύουμε να “βάλουμε μυαλό” στους επιχειρηματικούς και θεσμικούς εκφραστές κάποιας υποτιθέμενης “ανορθολογικής διαχείρισης”, ούτε ψάχνουμε σωτήρες που θα αναλάβουν εργολαβικά την υπεράσπιση των ζωών μας με “περίτεχνους συμβιβασμούς” που θα παντρεύουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών κολοσσών με εκείνα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Διεκδικούμε με μαχητικούς όρους κινήματος το παλλαϊκό αίτημα για την παύση κάθε διαδικασίας καύσης σκουπιδιών να επιβληθεί και να τσακιστεί η συμμαχία εργοδοσίας, κυβέρνησης και τοπικών παραγόντων. Διεκδικούμε να καθορίσουμε το μέλλον των ζωών μας ενάντια σε όσους μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμα υλικά. Για αυτό η διαδήλωση της 16ης Μαρτίου δεν μπορεί να είναι ένας “ανοιξιάτικος περίπατος”, αλλά μια παλλαϊκή διαδήλωση που βασικό της στόχο θα έχει τον αποκλεισμό του εργοστασίου της ΑΓΕΤ, το μπλοκάρισμα των οικονομικών και παραγωγικών της ροών και τελικά την υπονόμευση όλου του σχεδιασμού για την καύση σκουπιδιών στους ίδιους τους χώρους του εγκλήματος.
Ο καθορισμός του δημαρχείου ως τόπο συγκέντρωσης για τη διαδήλωση της 16ης Μάρτη,(5 χιλιόμετρα μακριά από την ΑΓΕΤ…) υπό την πίεση διάφορων θεσμικών κολαούζων σημερινών ή παλιότερων κυβερνητικών σχημάτων, αποτελεί σχεδιασμό που επιδιώκει να μετατρέψει την κινητοποίηση σε ακίνδυνη προεκλογική φιέστα και “πλυντήριο” διάφορων επίδοξων διαχειριστών και διαπραγματευτών με τη Lafarge. Είναι οι ίδιοι που πριν λίγο καιρό προσπάθησαν να “βγάλουν λάδι” τη Lafarge ενημερώνοντας μας πως για τους καρκίνους στο Βόλο φταίει το πότο… Είναι μια προσπάθεια να διατηρηθεί “το πέπλο προστασίας που στοργικά έχουν πλέξει” γύρο από τους καπιταλιστικούς ομίλους (El Doranto, Lafarge, Μάνεσης, Κοπελούζος κτλ) η κυβέρνηση και όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας, ως φορέα σταθερότητας της εξουσίας τους. Κανείς από την κοινωνική ελίτ της πόλης μας δε θέλει να τα χαλάσει με έναν πολυεθνικό κολοσσό, γιατί ο πολυεθνικός όμιλος έχει “κοινωνικό” εταιρικό πρόγραμμα ευθύνης, κι όπως λέει ο λαός “είναι πολλά τα λεφτά” και κάπως έτσι όλοι ξαφνικά βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο…
Η διαδήλωση της 16ης Μαρτίου πρέπει να καταλήξει και θα καταλήξει στην ΑΓΕΤ. Επιχειρώντας να συμβάλουμε σε μια τέτοια κατεύθυνση κλιμάκωσης, με αποτελεσματικά βήματα και μορφές πάλης που να δημιουργούν ένα μαζικό κοινωνικό αγωνιστικό ρεύμα κόντρα στο διαρκή εκβιασμό των επιχειρηματικών συμφερόντων, οι κινηματικές και κοινωνικές συλλογικότητες της πόλης καλούμε σε προσυγκέντρωση στο Θόλο (πανεπιστημιακό συγκρότημα Παπαστράτου) στις 16 Μαρτίου στις 12:00. Στόχος μας είναι να πορευτούμε σε μια μεγάλη κοινή διαδήλωση με όλο τον αγωνιζόμενο λαό, που θα υπερβαίνει τη “διαμαρτυρία του θεαθήναι” την οποία μεθοδεύουν μια σειρά φορέων για να συγκροτήσουμε έναν ισχυρό διεκδικητικό ανατρεπτικό πόλο απέναντι στους επιχειρηματικούς κολοσσούς, τα κυβερνητικά κέντρα και τους παράγοντες της τοπικής διοίκησης. Για εμάς μόνο αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα νικηφόρο σχέδιο.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ (Αυτόνομη Λαϊκή Αγορά, Κατάληψη Ματσάγγου, Κίνηση κατοίκων Πηλίου και Βόλου για το Νερό, Λαϊκή Συνέλευση Αγίου Νεκταρίου, Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου, Στέκι Μεταναστών)

Νέα συνέλευση για το δημοτικό σχήμα (2 Μάρτη)

Θόλος 16.2 (11)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ίδρυση δημοτικής κίνησης/σχήματος στο Βόλο

Συνέλευση: 2 Μαρτίου, 7μμ, Λέσχη Εργαζομένων & Νεολαίας, Μεταμορφώσεως 19, Βόλος

Σε κλίμα συντροφικό και αγωνιστικό έγινε το Σάββατο 16/2/19 η ιδρυτική συνέλευση για μια αριστερή αντικαπιταλιστική/αντιδιαχειριστική δημοτική κίνηση στο Βόλο. Άξονας της συζήτησης ήταν το σχέδιο προγράμματος που επεξεργάστηκε η επιτροπή που είχε συσταθεί για το σκοπό αυτό, ενώ οι εισηγήσεις που έγιναν από τον σ. Στέφανο Μολόχα και τον σ. Γιάννη Χατζηγιάννη είχαν σκοπό να αποσαφηνίσουν τον πολιτικό χαρακτήρα του δημοτικού σχήματος και τους στόχους του την επόμενη κρίσιμη περίοδο.

Τα μέλη της κίνησης ξεκίνησαν την παρουσίαση εστιάζοντας στον ανατρεπτικό αντικαπιταλιστικό και αντιδιαχειριστικό χαρακτήρα της κίνησης. Η κίνηση βρίσκεται σε πλήρη ρήξη όχι μόνο με τον εκάστοτε δήμαρχο ως προέκταση του ίδιου του κράτους, αλλά και με την κυβέρνηση που διατύπωσε τη “συνέχεια του κράτους” που σήμαινε και τη συνέχεια των αντιδραστικών μνημονίων. Την ΕΕ που μέσω των δημοσιονομικών προγραμμάτων σταθερότητας και των χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων ΕΣΠΑ έχει οδηγήσει σε κατάρρευση τον εργαζόμενο πληθυσμό για τη σωτηρία του κεφαλαίου και ταυτόχρονα κατευθύνει όλα τα οικονομικά κονδύλια σε στοχευμένες παρεμβάσεις προς όφελος του ιδιωτικού κεφαλαίου αποσαθρώνοντας εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα.

Το πρόγραμμα του δημοτικού σχήματος δεν έρχεται να ενισχύσει την αυταπάτη ότι ένας πιο έντιμος δήμαρχος θα μπορέσει να αλλάξει τον πολιτικό χαρακτήρα των Δήμων ενώ ταυτόχρονα θα υποτάσσεται πειθήνια στις επιταγές των μνημονίων, του οικονομικού ελέγχου από τις νέες υπηρεσίες που προβλέπει ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ και θα προσαρμόζεται στις απαιτήσεις των ΕΣΠΑ. Αντίθετα, εκείνο που απαιτείται είναι η κινητοποίηση του εργαζόμενου και άνεργου πληθυσμού σε ένα πολιτικό πρόγραμμα που δεν μετατρέπει τις δημοτικές εκλογές σε μια συνθηματολογία για την “έξυπνη, την ανθρώπινη πόλη, όλοι μαζί αλά Σκάι”, όταν όλοι όσοι τα επικαλούνται ταυτόχρονα υποστηρίζουν την πιο απάνθρωπη πολιτική κατά του εργαζόμενου πληθυσμού. Ο Μπέος δεν εκλέχτηκε στη βάση του προγράμματος του αλλά στη βάση της δυσαρέσκειας κατά όλων όσων ψήφισαν τα μνημόνια επιχειρώντας να επιβάλλει τη νομιμότητα των μπράβων. Τόσο οι προηγούμενες κυβερνήσεις όσο και οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο ενισχύουν τη γραμμή Μπέου, αλλά αποτελούν ένα αδιαίρετο συνεχές προώθησης των συμφερόντων ντόπιων και ξένων κεφαλαίων

Το πρόγραμμα μας συνδέει τα τοπικά προβλήματα με ένα πολιτικό πρόγραμμα ρήξης με το αστικό σύστημα, ένα πρόγραμμα που επιθυμούμε να συζητηθεί πλατιά μέσα στο λαό ως μια βάση συζήτησης για τα μικρά και μεγάλα ζητήματα με στόχευση την μαχητική ενότητα στη δράση για την άμεση ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών (εργασία, στέγη, νερό, ρεύμα, υγεία, περιβάλλον, πολιτισμός, δικαιώματα, λαϊκές ελευθερίες, πάλη κατά του φασισμού, του εθνικισμού και του πολέμου) ώστε να μπει τέλος στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού δείχνοντας το δρόμο για μια άλλη κοινωνία με την εξουσία στα χέρια των καταπιεσμένων.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο δημοτικός σύμβουλος Ν. Κανελλής (εκλεγμένος με το σχήμα που στήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2014 και σήμερα ανεξαρτητοποιημένος) ο οποίος έθεσε το ερώτημα κατά πόσο το δημοτικό σχήμα που προτείνεται έχει σκοπό μια ευρύτερη εκλογική συνεργασία. Από τους ομιλητές διευκρινίστηκε, πως η πολιτική σύγκληση σε ένα ανατρεπτικό πρόγραμμα που θα ιεραρχεί ψηλά την εναντίωση στην ΕΕ και τα ΕΣΠΑ, θα παλεύει ενάντια στο θεσμικό και μνημονιακό πλαίσιο παίρνοντας διαζύγιο από λογικές διαχείρισης του μικρότερου κακού και ταυτόχρονα θα επιχειρεί να δομήσει μια αγωνιστική ενότητα που θα δώσει συγκροτημένα της μάχες του επόμενου διαστήματος, αποτελεί τη βάση για τον αναγκαίο διάλογο που πρέπει να υπάρχει μέσα στις αγωνιζόμενες δυνάμεις. Στην παρούσα χρονική στιγμή και με δεδομένο πως απευθυνθήκαμε στο σύνολο των ανατρεπτικών δυνάμεων της πόλης μας, δε διαφαίνεται να υπάρχουν δυνάμεις ή δημοτικές κινήσεις που να επιθυμούν να συζητήσουν σε μια τέτοια βάση. Ιδιαίτερα δε οι δυνάμεις της ΛΑΕ εκτιμάμε πως ουσιαστικά αναπαράγουν και αναδιατυπώνουν μια προγραμματική εκδοχή του «καλού ΣΥΡΙΖΑ του 2015», που αντικειμενικά φλερτάρει με λογικές διαχείρισης και όχι ανατροπής του πλαισίου που καταλήγουν ακόμα και σε προσπάθειες επικοινωνίας με εθνικιστικά ακροατήρια, σε μια προσπάθεια κοινοβουλευτικής εξαργύρωσης.

Όπως αναφέρεται και στη διακήρυξη της κίνησης,

Δεν επιδιώκουμε μια ευκαιριακή συμμαχία δυνάμεων και αγωνιστών, ούτε τη συγκρότηση ενός ψηφοδελτίου μιας χρήσης. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός ενωτικού, μαζικού, δημοκρατικού, μαχητικού σχήματος, που θα γίνει ένας ζωντανός πόλος αντιπαράθεσης με την αστική πολιτική και θα είναι κύτταρο αγώνα”

Η πολιτική πρόταση που καταθέτουμε απευθύνεται στον μαχόμενο κόσμο της εργασίας, σε αριστερές πολιτικές οργανώσεις, συλλογικότητες και κάθε αγωνιστή για την ενότητα στη δράση και την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος στη βάση ενός προγράμματος εξόδου από την καπιταλιστική κρίση για την ουσιαστική βελτίωση των όρων ζωής του εργαζόμενου λαού δίνοντας πραγματική διέξοδο στα συμφέροντα, τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα της εργατικής τάξης και όλων των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων στρωμάτων της κοινωνίας. Μπορεί να συμβάλει στην ανατροπή της αστικής κυριαρχίας για να αναδυθεί μια άλλη, κάθετα αντίθετη προς αυτή, εξουσία πλειοψηφίας, η εργατική εξουσία με την πιο πλατιά δημοκρατία, για μια κοινωνία χειραφετημένη και απελευθερωμένη απ΄ όλα τα δεσμά της βαρβαρότητας. Η πρόταση είναι όχι μόνο αναγκαία για την επιβίωση και τη ζωή του εργαζόμενου λαού, αλλά και ρεαλιστική όσο ποτέ μέχρι σήμερα”.

Στη νέα συνέλευση θα συζητηθεί το όνομα του σχήματος και το πρόγραμμα δράσης.

27/2/2019

Η επιτροπή προγράμματος για μια αριστερή, αντιδιαχειριστική, αντικαπιταλιστική κίνησης-σχήματος

Καταγγελία για την απαγόρευση

καταγγελία για την απαγόρευση της εργατικής διαδήλωσης να πέρασει από την οδό Ερμού.

Published by at 11:52 pm under Απεργίες – Παρεμβάσεις

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

* Συνεχίζουμε με ταξική αλληλεγγύη, με οργάνωση από τα κάτω και συλλογική αντίσταση-διεκδίκηση

* Καταγγέλλουμε την απαγόρευση της συνέχισης της εργατικής διαδήλωσης, τον αυταρχισμό εργοδοσίας-κυβέρνησης-κράτους

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019 στην Αθήνα η συγκέντρωση και η εργατική διαδήλωση που καλούσαμε δεκάδες κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία του ιδιωτικού τομέα, εκπαιδευτικά σωματεία και συντονισμοί, καθώς και πολλές εργατικές συλλογικότητες και κινήσεις του ταξικού – κοινωνικού κινήματος.

Εκατοντάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες, άνεργοι και άνεργες, συγκεντρωθήκαμε στην Πλ. Κοραή και λίγο μετά τις 12.30 μ.μ. συγκρότησαμε διαδήλωση με πρώτη στάση το Υπουργείο Εργασίας, έξω από το οποίο φωνάξαμε τις διεκδικήσεις και γράψαμε τα συνθήματα της εργατικής διαδήλωσης για Αυξήσεις σε μισθούς και αμοιβές και Συλλογικές Συμβάσεις σύμφωνα με τις ανάγκες των εργαζομένων, ενάντια στις απολύσεις και την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία.

Η διαδήλωση, με πολλά μπλοκ και πανό των εργατικών σωματείων που καλούσαν και στήριζαν την κινητοποίηση καθώς και συλλογικοτήτων του κινήματος, συνέχισε προς το Σύνταγμα και την οδό Ερμού, όπου βρέθηκε αντιμέτωπη με μπλόκο-φραγμό των δυνάμεων καταστολής, με ΜΑΤ και ΥΜΕΤ παραταγμένα κάθετα στην Ερμού.

Οι διαδηλωτές και τα σωματεία απαιτήσαμε να ανοίξει ο δρόμος και να συνεχιστεί η διαδήλωση, φωνάζοντας συνθήματα κατά της καταστολής και της παρουσίας της αστυνομίας. Η απάντηση του επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων είναι ότι έχει εντολή να μην αφήσει τη συνέχιση της πορείας επί της Ερμού, παρά μόνο αν γινόταν περικυκλωμένη από τα ΜΑΤ, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό από την πλευρά μας.

Η διαδήλωση παρέμεινε για αρκετή ώρα στην είσοδο της Ερμού και το Σύνταγμα φωνάζοντας συνθήματα και συνέχισε συγκροτημένα με πορεία στη Βουλή και τα Προπύλαια.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση, το υπουργείο «προστασίας πολίτη» και τη ΓΑΔΑ για την προκλητική απαγόρευση συνέχισης μιας πορείας εργατικών σωματείων. Ο αυταρχισμός και η καταστολή απέναντι σε εργατικές κινητοποιήσεις, στην οδό Ερμού μάλιστα, πεζόδρομο στον οποίο όλο το προηγούμενο διάστημα έχουμε κάνει δεκάδες κινητοποιήσεις και πορείες, δείχνει ότι το κράτος και η κυβέρνηση φυλάνε και στηρίζουν τους εργοδότες, τα αφεντικά, την ίδια ώρα που εφαρμόζουν βάρβαρες πολιτικές απέναντι στους εργαζόμενους και τους άνεργους. Δείχνει ότι στέκονται απέναντι στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, ότι φοβούνται την ανεξάρτητη δράση και τον οριζόντιο συντονισμό εργατικών σωματείων, τον αγώνα του ταξικού εργατικού και κοινωνικού κινήματος.

Οι αγώνες για πραγματικές αυξήσεις και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνες με τις ανάγκες μας, η δράση των σωματείων και συλλογικοτήτων για να έρθουν μπροστά τα εργατικά συμφέροντα θα συνεχιστούν, με νέα βήματα και δράση από τα κάτω, με συντονισμό και μαχητικότητα.

Η καταστολή και ο αυταρχισμός εργοδοσίας-κυβέρνησης-κράτους δεν θα περάσουν!

Αθήνα, 16/2/2019

Κλαδικά και Επιχειρησιακά Σωματεία που διοργάνωσαν την εργατική διαδήλωση της 16ης Φλεβάρη 2019

https://svemko.espivblogs.net/?p=1296

ΒΟΛΟΣ: Παρουσίαση του προγράμματος και του σχεδίου αγώνα

Αστικό και περιαστικό περιβάλλον (*)

Θόλος 16.2 (23)

Το παρόν κείμενο είναι συμπλήρωμα του προγράμματος το οποίο έχει κυκλοφορήσει και καταγράφει τις άμεσες ενέργειες που θα πρέπει να ληφθούν προκειμένου η ζωή στην πόλη να εξυπηρετεί το σύνολο των κοινωνικών αναγκών των ανθρώπων.
Αυτό απαιτεί μια συνολικά διαφορετική αντίληψη των κοινωνικών σχέσεων, της σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον (φυσικό και δομημένο) και του ανθρώπου με τον ίδιο του τον εαυτό.
Η χρεοκοπία της χώρας και η επιβολή των μνημονίων επιδείνωσε όλους τους όρους της ύπαρξης του ανθρώπου καθώς ο ίδιος αντιμετωπίζεται ως πλεονάζον υλικό της εμπορευματικής κυκλοφορίας που αποσύρεται από αυτήν. Την ίδια τύχη έχει και το περιβάλλον καθώς όλες οι παρεμβάσεις που γίνονται σε αυτό δεν λογίζονται ως παρέμβαση του ανθρώπου στο αναπόσπαστο σώμα του αλλά αποσκοπούν στην διευρυνόμενη κυκλοφορία του κεφαλαίου ως αντικείμενο της.
Οι παρεμβάσεις μέσα στην πόλη βασίζονται στην λειτουργία της ως τμήμα της ταχύτερης παραγωγής και κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, ο δημόσιος χώρος συντρίβεται ως χώρος κατανάλωσης, δρόμοι και αρτηρίες για να διοχετευτεί το “τουριστικό προϊόν” στους εξωτικούς προορισμούς και το φυσικό περιβάλλον υπάρχει μόνο όταν εξυπηρετεί τις ανάγκες του κεφαλαίου.
Μία σειρά από απλά αλλά και πολύπλοκα περιβαλλοντικό-κοινωνικά προβλήματα ασκούν γιγαντιαίες πιέσεις στις κοινωνίες των αστικών και περαστικών περιοχών με κακή διαχείριση του υπαρκτού κοινόχρηστου αλλά και ιδιωτικού χώρου, ως μονάδα, ξεκομμένου από την βιώσιμη σύνδεση του με τον υπόλοιπο αστικό ιστό και τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που κατοικούν σ΄ αυτό.
1. Ποιότητα αέρα
Αιτίες
Τα προβλήματα της ρύπανσης του αέρα στην πόλη μας είναι γνωστά, όπως και οι αιτίες που τα δημιουργούν. Κυκλοφορία αυτοκινήτων, βιομηχανική δραστηριότητα στην είσοδο και την έξοδο της πόλης, καύση για θέρμανση το χειμώνα (πολύ περισσότερο με την καύση ξύλων σε όλη την πόλη εξαιτίας της κρίσης), ακόμη και η σκόνη από τη Σαχάρα κ.λ.π.
Άμεση αντιμετώπιση
Επιβάλλεται η συνεχής παρακολούθηση και ενημέρωση για τα επίπεδα διάφορων ρύπων στον ατμοσφαιρικό αέρα καθώς και η εκτίμηση και διαχείριση της ποιότητας του αέρα, ώστε να διασφαλίζεται η προστασία της υγείας των εργαζομένων και των πολιτών καθώς και η προστασία του περιβάλλοντος. Όταν γνωρίζεις το μέγεθος του προβλήματος μπορείς και να το αντιμετωπίσεις.

2. Κυκλοφοριακό – Αστική μετακίνηση
Αιτίες
Ίσως το σημαντικότερο από τα προβλήματα της πόλης, με τη συντριπτική πλειοψηφία των μέχρι τώρα σχεδιασμών να αποσκοπούν στην διευκόλυνση της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων, μετατρέποντας την κάθε γωνιά της πόλης, πρωτίστως σε χώρο αυτοκινήτου, βάζοντας τον άνθρωπο σε υποδεέστερη θέση.
Άμεση αντιμετώπιση
Αποθάρρυνση της χρήσης του Ι.Χ. με μοναδικό σκοπό την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης μέσα από κοινωνικό σχεδιασμό που να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τον παράγοντα άνθρωπο ως υποκείμενο και τον κοινωνικοπεριβαλλοντικό χώρο της πόλης ως όρο της ύπαρξη του. Συνέχεια