Ένα άγνωστο κείμενο του ΜΕΡΑ Μαγνησίας με ημερομηνία 11/12/2008

ΜΕ.ΡΑ.= Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς, συνεργασία ΝΑΡ,νΚΑ,ΕΚΚΕ,ΕΕΚ, Αυτόνομη Κομμουνιστική Οργάνωση Σερρών.

Το 2009 το σύνολο των οργανώσεων του ΜΕΡΑ πλην του ΕΕΚ σχημάτισαν με το ΕΝΑΝΤΙΑ (ΣΕΚ, ΑΡΑΝ,ΑΡΑΣ, ΟΚΔΕ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ) την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε την 11/12/2008 ,μετά την προγραμματισμένη από τη ΓΣΕΕ γενική Απεργία (10/12), την απελπισμένη προσπάθεια Καραμανλή (9/12) να ακυρωθεί η απεργία και μετά την σύσκεψη πολιτικών αρχηγών την ίδια μέρα το πρωί και την αποτυχία του αστικού κράτους να κηρύξει στρατιωτικό νόμο.

ΤΑ ΠΟΛΙΤIΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ο ΝΕΚΡΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

To ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (ΜΕ.Ρ.Α) χαιρετίζει τη μαθητική και φοιτητική νεολαία, τους εργαζόμενους, άνεργους και συνταξιούχους που βρέθηκαν στους δρόμους σε συνθήκες ταξικής σύγκρουσης και κοινωνικής εξέγερσης για να αποτίσουν φόρο τιμής στον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, μαθητή 16 χρονών, θύμα της συστηματικής καταπίεσης του ελληνικού κράτους, κράτους των σκανδάλων, της διαφθοράς και της εκμετάλλευσης.
Η εξέγερση της μαθητικής και φοιτητικής νεολαίας, που συστηματικά συκοφαντήθηκε κατά τη διάρκεια των καταλήψεων για το σύνολο των αιτημάτων της, βρέθηκε στη πρώτη γραμμή του αγώνα, για ό,τι την καταπιέζει και ότι την ενοχλεί: το σχολείο φυλακή, τη γνωστική αμάθεια, για ένα μέλλον χωρίς ζωή.
Η νέα γενιά απέκτησε το δικό της ορόσημο και το δικό της νεκρό.
Το ΜΕΡΑ καλεί τους μαθητές που βρίσκονται σε καταλήψεις, ν’ αναρτήσουν τη φωτογραφία του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ δίπλα σε αυτή του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΛΤΕΖΑ σε όλα τα σχολεία και να καθιερώσουν την 5/12/2008 (σ.σ.ΕΡΓΑΤΗ, η ορθή ημερομηνία είναι 6/12), ημέρα μνήμης ενάντια στην κρατική καταστολή.

Ο ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ

Η κυβέρνηση Καραμανλή είναι ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας και θα μπορούσε να πέσει με ένα φύσημα του ανέμου. Η απελπισμένη κίνηση Καραμανλή να συναντηθεί με τους πολιτικούς αρχηγούς στις 9/12/08 οριοθετεί τους συμμάχους του κοινωνικού κινήματος: To ΠΑΣΟΚ ζήτησε συναίνεση και κατηγόρησε την αστυνομία για έλλειψη σχεδίου (δηλαδή πόσοι ακόμα νεκροί;), το ΚΚΕ κατηγόρησε την εξέγερση ως κρατικά υποκινούμενη και κατηγόρησε το ΣΥΡΙΖΑ (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 9/12/08), και ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλυσε τα αίτια της κρίσης και ομολόγησε ότι η μόνη λύση είναι οι εκλογές (ΑΥΓΗ, 9/12/08), δηλαδή μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με ή χωρίς ΣΥΡΙΖΑ.
Η επιστολή του Καραμανλή στη ΓΣΕΕ (9/12/08) για αναστολή της απεργίας της 10ης Δεκέμβρη, ναι μεν έπεσε στο κενό, αλλά η ΓΣΕΕ αρνήθηκε να κινητοποιήσει την εργατική τάξη στο πλευρό των μαθητών, φοιτητών και να ενώσει όλο το κίνημα σε ένα ποτάμι για την ανατροπή της κυβέρνησης των δολοφόνων.
Το ερώτημα που βασανίζει όλα τα μέλη της αριστεράς είναι γιατί και με ποιο σκοπό οι ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ συναντήθηκαν με τον Καραμανλή, ηθικό αυτουργό της δολοφονίας σε συνθήκες κοινωνικής εξέγερσης;

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ;

Το πολεμικό πεδίο σε όλη την Ελλάδα απέδειξε ότι ο αστυνομικός κρατικός μηχανισμός είναι ανίκανος να αντεπεξέλθει σε μια γενικευμένη συμπλοκή του πληθυσμού, όπου η αστική νομιμότητα καταλύεται και όλο και μεγαλύτερα τμήματα του λαού, με άτακτο τρόπο και χωρίς σχέδιο, εμπλέκονται στην εξέγερση (εξέγερση σημαίνει φωτιά για όσους δεν διαβάζουν μόνο τα σχολικά εγχειρίδια): γι αυτό ακριβώς οι σκέψεις του κεφαλαίου για αναστολή άρθρων του Συντάγματος δεν ήταν χωρίς νόημα, ιδιαίτερα για το τραπεζικό κεφάλαιο που δέχτηκε τη μεγαλύτερη πίεση από τις καταστροφές καταστημάτων τραπεζών σε όλη της Ελλάδα, καταστροφή που χειροκροτήθηκε σε πολλές περιπτώσεις όπως συνέβη στο Βόλο, όπου οι έκπληκτοι και φοβισμένοι μαγαζάτορες διαπίστωναν ότι δεν έσπασε ούτε μια βιτρίνα τους αλλά μονάχα οι τράπεζες που θα πάρουν 28 δις ευρώ για να σώσουν το δικό τους τομάρι κι όχι του εργαζόμενου πληθυσμού, όπως και η καταστροφή των δικαστηρίων, κολαστήριο των πτωχεύσεων και κατασχέσεων της ζωής των φτωχών.
Το σύνολο των αστυνομικών τμημάτων δέχτηκε αφόρητη πίεση σε όλη την επικράτεια και έγινε φανερό, ότι ακόμα και μαθητές, μπορούσαν να τα αφοπλίσουν (ΑΤ ΒΟΥΛΑΣ). Η έκρυθμη κατάσταση τόσο στους χώρους των αστυνομικών τμημάτων αλλά και στους δρόμους έφερε τη κυβέρνηση στις 8/12 σε πλήρες αδιέξοδο, παράλυτη, ένα πρωθυπουργό διαγγελμάτων (χωρίς να κουνάει τα χέρια του πλέον) και μια αστυνομία να έχει πέσει θύμα της καταστολής της.
Ο αφοπλισμός της αστυνομίας και η πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν στόχοι εφικτοί αν η εργατική τάξη στις 10/12 εμπλεκόταν στον αγώνα με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα πάλης.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Γι αυτό, το ΜΕΡΑ ΜΑΓΝΗΣΊΑΣ, έχοντας πλήρη συνείδηση των επιπλοκών της πάλης και των αναγκαίων βημάτων, πρότεινε στη καταλήψεις των συνελεύσεων του πανεπιστημίου Θεσσαλίας και στήριξε στη συνέλευση που προηγήθηκε της πορείας τη Κυριακή (7/12), τη διάλυση της φιέστας (παπάδες, βουλευτές, δήμαρχοι, νομάρχες και πολλοί παρατρεχάμενοι συνδικαλιστές) του εορτασμού των 100 χρόνων του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟ ΒΟΛΟΥ (ΕΚΒ), πράγμα που έγινε μετά την σύγκρουση στην αστυνομική διεύθυνση Μαγνησίας, προτείνοντας στην έτσι κι αλλιώς ανύπαρκτη ηγεσία του (ικανή μόνο για δημόσιες σχέσεις και ρουσφέτια), να κηρύξει νέα απεργία
για τις 9/12/08 & 11/12/08 με στόχο τη συνένωση του αγώνα (εργάτες, μαθητές, φοιτητές, αγρότες) και την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή.
Σχεδόν όλη η πορεία μετά τη σύγκρουση στο αστυνομικό τμήμα, εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις, ακολούθησε τη πορεία μέχρι το ΕΚΒ και διέλυσε τη φιέστα απαιτώντας από το ΕΚΒ να σταθεί δίπλα στην εξεγερμένη νεολαία..
Εκτιμώντας τις συνθήκες της πάλης και το αδιέξοδο της κυβέρνησης, το ΜΕΡΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ συναντήθηκε με εκπρόσωπο του ΠΑΜΕ (βράδυ 8/12) προκειμένου να συζητήσουμε τη κατάσταση και να επισημάνουμε ότι η συνένωση της αριστεράς πάνω σε ένα ταξικό πρόγραμμα πάλης τώρα, θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για την ανατροπή της κυβέρνησης και προτείναμε τη σύγκλιση της πορείας όλων στις 10/12 στο ΕΚΒ, όπου θα απαιτούσαμε όλοι μαζί, με τον «ευγενικό» τρόπο που το εννοούσε όλες αυτές τις ημέρες η εξεγερμένη νεολαία, να κηρυχτεί νέα απεργία την επόμενη ημέρα με κύριο αίτημα την ανατροπή της κυβέρνησης των δολοφόνων, από τα κάτω και από τα αριστερά.
Οργανωτικοί λόγοι, που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν σε συνθήκες ταξικού πολέμου και εξέγερσης, δεν έκαναν εφικτό το εγχείρημά μας.
Στις 9/12, και μετά την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, σήμανε σάλπιγγα υποχώρησης και ο κύβος της συναίνεσης είχε ήδη ριφθεί. Το ΠΑΣΟΚ ζητούσε αυτοσυγκράτηση και κεριά με προσευχές, η γ.γ. του ΚΚΕ κατηγορούσε το ΣΥΡΙΖΑ, και ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε εκλογές ως τη μόνη λύση, ενώ την επομένη η ΓΣΕΕ καλούσε σε νέα απεργία με τη ψήφιση του προϋπολογισμού μετά από 15 ημέρες, ως συνήθως……..(δηλώσεις Παναγόπουλου σε ραδιοφωνική συνέντευξη, 10/12/08).
Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά και ο αντιεξουσιαστικός χώρος βρέθηκαν στους δρόμους και μια νέα πολιτική συζήτηση έχει ξεκινήσει για το μέλλον του αγώνα. Επίσης τέλειωσαν οριστικά και αμετάκλητα οι ανέξοδες συναντήσεις γραφείων κι έτσι η συζήτηση (minimum-maximum) προγραμματικών συγκλίσεων για τις ευρωεκλογές βρήκαν ένα νέο σαφώς πιο ταξικό επίπεδο.

ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ (ΜΜΕ)
Τα ΜΜΕ είχαν διπλό στόχο: Ο πρώτος ήταν, προβάλλοντας τον τρόμο που ένοιωθε το κεφάλαιο και η κυβέρνηση ως τρόμο των πολιτών, θέλησαν να απευθυνθούν στην παλαιότερη ηλικιακά γενιά κινητοποιώντας τα συντηρητικά αντανακλαστικά της θυμίζοντας έντεχνα τις δύσκολες εποχές που έζησε η ίδια (πόλεμος, εμφύλιος, χούντα, διώξεις, δολοφονίες, καταστροφές), και ο δεύτερος θέλησαν να προβάλλουν, την πραγματική έτσι κι αλλιώς, απελπισία των μικροαστικών στρωμάτων που έχασαν τα καταστήματά τους μέσα στην τυφλή εξέγερση, προσπαθώντας να δημιουργήσουν ένα ειδικό αντίβαρο κινητοποιώντας τους ενάντια στη νεολαία.
Η εξέλιξη των πραγμάτων ήταν απροσδόκητη: Η παλιότερη γενιά μπορεί να μην συμμετείχε με όλο της το ειδικό βάρος, αλλά δεν καταδίκασε την εξέγερση της νεολαίας αντίθετα την υπεράσπισε σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις.
Οι μικροαστοί προσπάθησαν κι αυτοί να υπερασπίσουν τα καταστήματά τους και την περιουσία τους, χωρίς όμως να συμπλακούν και να καταδικάσουν τη νεολαία. Η ίδια καταστροφή που απειλεί τη νεολαία και την οδηγεί στην εξέγερση, έχει ήδη χτυπήσει την πόρτα τους με την παγκόσμια κρίση, και πολλοί ίσως να ένοιωθαν ……ότι απλά το τέλος ήρθε λίγο πιο νωρίς.
Το παιχνίδι των ΜΜΕ απέτυχε: όσο περισσότερο πρόβαλλαν τον τρόμο, τόσο πιο πολύς κόσμος κατέβαινε στο δρόμο. Πλήρες επικοινωνιακό αδιέξοδο.
Η πορεία στο Βόλο χιλιάδων ανθρώπων το βράδυ της 9/12/08, η μεγαλύτερη τις τελευταίες δεκαετίες, δεν μπορούσε να κρυφτεί. Κόσμος αγανακτισμένος που έβγαινε για πρώτη φορά στο δρόμο, αψηφώντας τη τρομολαγνεία και τη συκοφαντία εναντίον των εξεγερμένων που έσπερναν τα τοπικά κανάλια: τα τοπικά ΜΜΕ παραδέχτηκαν την ήττα τους αλλά εφεύραν μια άλλη εκδοχή: Υπήρξαν δήθεν πάρα πολλοί διαδηλωτές που ήρθαν από άλλες πόλεις.
Αλήθεια τι ανάγκη είχε όποιος ήθελε να διαδηλώσει, να έρθει στο Βόλο, όταν όλη η Ελλάδα καιγόταν από άκρη σε άκρη;

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Το πρόβλημα της κυβέρνησης των δολοφόνων είναι διπλό: από τη μια έχει χάσει την όποια εμπιστοσύνη των μαζών (σκάνδαλα, διαφθορά, δολοφονίες, οικονομική χρεοκοπία) και από την άλλη η αστική τάξη δεν την εμπιστεύεται πλέον ότι είναι ικανή να αντεπεξέλθει σε συγκρουσιακές καταστάσεις για την προάσπιση του καπιταλιστικού συστήματος και της κυριαρχίας της.
Παράλληλα, το ελληνικό κεφάλαιο αντιμετωπίζει ένα σοβαρό δίλημμα: Μπορεί το αναξιόπιστο ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίσει την επερχόμενη κοινωνική θύελλα, ακόμα κι αν αποκτήσει αυτοδυναμία; Ο Γιώργος Παπανδρέου, φάντασμα του θείου του με εξαιρετική εμπειρία στη δολοπλοκία, συνομώτης των άγγλων στη κυβέρνηση του 1944 και σκιά του πατέρα του, βαρόνου της διαχείρισης των μαζών και της αριστεράς, μπορεί να συγκρατήσει τις μάζες και να τα καταφέρει; Γι αυτό το λόγο, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι ακόμα κι αν το ΠΑΣΟΚ βγεί αυτοδύναμο, να προσφέρει υπουργεία στην αριστερά με αντάλλαγμα τη κοινωνική συναίνεση.
Όμως οι παράγοντες της εξέγερσης είναι παρόντες και κλιμακώνονται με ταχύτατους ρυθμούς: Η παγκόσμια κρίση επιδεινώνει ραγδαία όλους τους οικονομικούς δείκτες και μόνο η εικονική πραγματικότητα του προϋπολογισμού που καταθέτει ο Αλογοσκούφης δείχνει μια θετική όψη της οικονομίας. Τα επέλαση των προμηθευτών στα νοσοκομεία και η κατάρρευση του ταμείου των δημοσίων υπαλλήλων είναι η αρχή μιας ακήρυχτης χρεοκοπίας, η πτώση της ζήτησης και ο αποπληθωρισμός οδηγούν τα δημόσια οικονομικά σε κατάρρευση και μαζική ανεργία, ενώ το ελληνικό δημόσιο θα αναζητά το επόμενο εξάμηνο αναχρηματοδότηση του χρέους σε συνθήκες ύφεσης της παγκόσμιας οικονομίας με επιτόκια που αγγίζουν αυτά χωρών που οδηγήθηκαν στο ΔΝΤ.

ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ;
Η αμετανόητη κατάθεση του δολοφόνου και η ανάθεση της υπεράσπισής του στον ανεκδιήγητο και πρόστυχο Κούγια θα διατηρήσουν τη δολοφονία στο επίκεντρο της προσοχής όλων μέχρι την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης (;).
Οι επερχόμενες κοινωνικές συγκρούσεις θα αποκτήσουν ένα βαθύτερο περιεχόμενο και η όποια επόμενη κυβέρνηση θα έχει να αναμετρηθεί με την εργατική τάξη και τους αγρότες.
Ίσως ποτέ άλλοτε δεν φαίνονται τόσο καθαρά τα σημάδια της κοινωνικής θύελλας που έσπειραν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Αν η κυβέρνηση Καραμανλή θελήσει να γατζωθεί στην εξουσία είναι υποχρεωμένη να αποδείξει ότι μπορεί: αυτό σημαίνει ότι παρά τη κοινωνική κατακραυγή θα εντείνει τη καταστολή κινητοποιώντας θεσμούς του παρακράτους, τις φασιστικές ομάδες της Χρυσής Αυγής.
Ίσως ποτέ άλλοτε δεν φάνηκαν τόσο καθαρά οι ευκαιρίες για την οικοδόμηση ενός επαναστατικού σχηματισμού, όχι απλά σε μια κινηματική βάση, που απαιτεί πρόγραμμα, οργάνωση, πειθαρχία και αποφασιστικότητα στη μάχη.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ
Το ΜΕΡΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ υποστηρίζει κάθε κινητοποίηση και δραστηριότητα που οργανώνεται για την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή. Δεν αγωνιζόμαστε για μια αριστερούτσικη κυβέρνηση γιατί η παγκόσμια κρίση εξαντλεί τα αποθέματα του «υπεύθυνου» καπιταλισμού που επιδιώκουν οι ηγεσίες της καθεστωτικής αριστεράς.
Απαντάμε μόνο με ένα τρόπο: Καμμία υποχώρηση κανένας συμβιβασμός.
Απεργία Διαρκείας για την ανατροπή της κυβέρνησης των δολοφόνων.
Όλοι στους δρόμους! Ο αγώνας συνεχίζεται!

• Διάλυση των κατασταλτικών μηχανισμών, των ΜΑΤ και των Ειδικών Δυνάμεων αστυνομίας. Να απελευθερωθούν όλοι οι συλληφθέντες. Να καταργηθούν όλοι οι τρομονόμοι.
• Δημόσια, δωρεάν Παιδεία και Yγεία υψηλού επιπέδου με κοινωνικό έλεγχο των συνδικάτων.
• Να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση του καπιταλισμού. Ούτε ένα ευρώ για τους τραπεζίτες. Eθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο όλων των τραπεζών και ασφαλιστικών ιδρυμάτων.
• Eνάντια στο κλείσιμο των εργοστασίων και την ανεργία. Aπαγόρευση των απολύσεων. Eθνικοποίηση των εργοστασίων και επιχειρήσεων που απολύουν ή κλείνουν, χωρίς αποζημίωση και λειτουργία τους κάτω από εργατικό έλεγχο.
• Eνάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων. Λειτουργία των επιχειρήσεων Kοινής Ωφέλειας κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση προς όφελος του κοινωνικού συμφέροντος και όχι για το κέρδος. Eπανεθνικοποίηση όλων των επιχειρήσεων που ξεπουλήθηκαν, χωρίς αποζημίωση στα τρωκτικά του κεφαλαίου, ντόπια και ξένα.
• Aπαλλοτρίωση όλης της μοναστηριακής και εκκλησιαστικής μεγάλης περιουσίας και των τσιφλικιών. Πλήρης διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος.
• Eνάντια στην ακρίβεια που συνθλίβει το λαϊκό και εργατικό εισόδημα και κάνει αφόρητη τη ζωή ιδίως των χαμηλοσυνταξιούχων. Xτυπήστε το καπιταλιστικό κέρδος των μεσαζόντων στα αγροτικά προϊόντα. Kρατικό πρόγραμμα προμήθειας με φθηνά βιομηχανικά είδη και λιπάσματα στους αγρότες έναντι φθηνών αγροτικών προϊόντων. Eθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των μεγάλων αλυσίδων σούπερ μάρκετ, ντόπιων και πολυεθνικών.
• Eνάντια στη λιτότητα. Bασικός μισθός στα 1500 ευρώ, αυξήσεις και αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή μισθών και συντάξεων (ATA). Eπίδομα ανεργίας 1500 ευρώ για όλους τους ανέργους.
• Έξω οι ιμπεριαλιστές από την χώρα, ξήλωμα των αμερικανο-νατοϊκών βάσεων, έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ιμπεριαλιστική ΕΕ. Πάλη μαζί με τους άλλους λαούς για την σοσιαλιστική ενοποίηση της Βαλκανικής, της Ευρώπης κι όλου του κόσμου.
• Kάτω η κυβέρνηση της Δεξιάς. Kαμιά καπιταλιστική κυβέρνηση, ούτε κεντροδεξιά, ούτε κεντροαριστερά. Eργατική εξουσία.
VENCEREMOS !

ΜΕΡΑ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
http://www.meranet.gr
e-mail: mera.magnisias@yahoo.gr
11/12/2008

Εγκατάσταση προσφύγων σε ξενοδοχειακή μονάδα της Άλλης Μεριάς

Πρόσφυγες και μετανάστες καλοδεχούμενοι.

ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ 11-11-2019

Στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ, ρατσιστές, εθνικιστές και φασίστες, ανεπιθύμητοι.

Σε ένα νέο κύκλο αναμέτρησης μπαίνει το αντιφασιστικό κίνημα στη Μαγνησία και σε ολόκληρη τη χώρα. Παρά το γεγονός της εκλογικής ήττας της ναζιστικής Χρυσής Αυγής και την εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει, η επιχείρηση της ΝΔ για την μετεγκατάσταση προσφύγων και μεταναστών στην ενδοχώρα από τα μαρτυρικά νησιά και οι αντιδράσεις που έχουν προκύψει, δείχνει ότι η ρητορική του ρατσιστικού μίσους, στενά συνδεδεμένη με τον εθνικισμό, δεν χρειάζεται τους ναζιστές για να εκδηλωθεί. Είναι βαθιά ριζωμένη στον αγριανθρωπισμό του εκμεταλλευτικού συστήματος που ζούμε και παραμένει ενσωματωμένη στην εχθρότητα του Άλλου, του διαφορετικού, του ξένου γιατί αποτελεί όρο ύπαρξης της ταξικής κοινωνίας.

Η κατάπτυστη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που συνυπέγραψαν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και συνεχίζει η κυβέρνηση της ΝΔ έχει εγκλωβίσει χιλιάδες πρόσφυγες σε Τουρκία, Ελλάδα, ενώ ευρωπαϊκές χώρες αρνούνται την μετεγκατάσταση προσφύγων και μεταναστών δημιουργώντας κλίμα ισλαμοβοφίας και ρατσιστικών πολιτικών. Ενώ οι πολιτικές ΕΕ και ΗΠΑ ισοπέδωσαν χώρες ολόκληρες, σήμερα διαμαρτύρονται για την μετακίνηση πληθυσμών που επιχειρούν να σωθούν.

Μαζί με τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις και οι “αγανακτισμένοι” κάτοικοι διάφορων περιοχών της χώρας μας, όπως και ορισμένοι γνωστοί και μη εξαιρετέοι κάτοικοι της Άλλης Μεριάς στη Μαγνησία με τη συνδρομή ακροδεξιών του Βόλου αντιτίθενται στην εγκατάσταση προσφύγων σε ξενοδοχειακή μονάδα της περιοχής γιατί μάλλον τα θύματα ενός πολέμου θα διαταράξουν την καθημερινότητά τους και την αισθητική τους.

Φοβούνται να δουν το δράμα που ζουν εκατομμύρια άνθρωποι μπροστά στα μάτια τους και όχι από το καναπέ και τη τηλεόρασή τους. Αφήνουν τα παιδάκια τους να παίζουν αιματηρά βιντεοπαιχνίδια και δεν βγάζουν μιλιά όταν οι δολοφόνοι του συριακού λαού αποβιβάζονται στο λιμάνι του Βόλου με ελικόπτερα Απάτσι φορτωμένα με βόμβες και τα σπορ αυτοκινητάκια μεταφοράς προσωπικού Χάμβι. Οι ελληναράδες δεν διαμαρτύρονται για την παρουσία στην πόλη μας και σε ολόκληρη τη χώρα των δολοφόνων ενός ολόκληρου λαού αλλά φωνάζουν για τα θύματα των εγκληματικών τους ενεργειών.

Ξεχνούν ότι οι σύριοι άνοιξαν τις πόρτες τους στους ανθρώπους χωρίς διαβατήριο όχι μια αλλά πολλές φορές: Έλληνες, Αρμένιοι, Λιβανέζοι, Παλαιστίνιοι και Ιρακινοί σε καιρούς δύσκολους είχαν βρει στη δοκιμαζόμενη χώρα ένα «λιμάνι» ασφάλειας. Η θαυμάσια πολυπολιτισμική χώρα είναι σήμερα ένας σωρός από ερείπια, ένα απέραντο νεκροταφείο.

Ξεχνούν ότι οι Έλληνες που κατέφυγαν στο Χαλέπι της Συρίας και επαναπατρίστηκαν αργότερα εξοντώθηκαν (όπως οι Πόντιοι που κάηκαν ζωντανοί σε Κλειστό, Αμπελόφυτο, Κυδωνιά περιοχής Κρουσίων Κιλκίς) από τους ναζιστές εξαιτίας της αντιστασιακής τους δράσης στα πλαίσια της συλλογικής ευθύνης που εφάρμοσαν οι φασίστες.

Ο αγώνας κατά τους ρατσισμού, του εθνικισμού και του φασισμού δεν έχει τελειώσει γιατί είναι αλληλένδετος με το τέλος του καπιταλισμού, των κυβερνήσεων και του κράτους του.

Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία πλήρως απελευθερωμένη από τα δεσμά της καταπίεσης, της φτώχειας και του πολέμου. Ακριβώς γι αυτό το λόγο είμαστε στο πλευρό των προσφύγων και των μεταναστών.

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

Κόντρα στην ηττοπάθεια και την παράδοση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας

Κοινή ανακοίνωση σωματείων για μια νέα διακλαδική και οργανωμένη από τα κάτω απεργία στις 19/3/2020 [+εργατική διαδήλωση: 30/11/2019]

Πέμπτη 19 Μάρτη 2020 :: Νέα διακλαδική καιοργανωμένη από τα κάτω απεργία

Σάββατο 30 Νοέμβρη 2019 :: Εργατική διαδήλωση στοκέντρο της Αθήνας | Αρχική συγκέντρωση: 12μ., Πλ. Κοραή

Δευτέρα 25 Νοέμβρη 2019, 7.30μμ :: Επόμενη ανοιχτή σύσκεψη σωματείων

Τρίτη 19 Νοέμβρη 2019, 7.30μμ :: Κάλεσμα σε ενημέρωση-συζήτηση για τη στήριξη της εργατικής διαδήλωσης της 30ης Νοέμβρη 2019 και της όλης κοινής κίνησης των σωματείων μας

Ως εργατικά σωματεία, στην προσπάθειά μας να δώσουμε μια δυναμική συνέχεια στους αγώνες μας για τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, για τις ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας, έχουμε επιλέξει το δρόμο της κοινής, οριζόντιας συντονισμένης και οργανωμένης από τα κάτω δράσης.

Βασικοί σταθμοί της προσπάθειας αυτής υπήρξαν η διακλαδική και οργανωμένη από τα κάτω απεργία της 1ης Νοέμβρη 2018, καθώς και η εργατική διαδήλωση της 16ης Φλεβάρη 2019. Συμπληρωματικά, κατά τον τελευταίο χρόνο, όπως βέβαια και κατά τις προηγούμενες περιόδους, ως σωματεία έχουμε προχωρήσει σε πολλές κοινές δράσεις κι έχουμε αλληλοενισχυθεί σε διάφορες μάχες που δίνουμε στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς μας.

Μέσα από τις συσκέψεις των σωματείων μας κατά την προηγούμενη περίοδο (Άνοιξη – Καλοκαίρι 2019) είχε προκριθεί η επιλογή να προσανατολιστούμε σε μια νέα διακλαδική και οργανωμένη από τα κάτω απεργία στις αρχές της άνοιξης του 2020. Ως ημέρα για την απεργία αυτή έχουμε ορίσει ήδη από τον περασμένο Οκτώβρη την Πέμπτη 19 Μάρτη 2020.

Τα σωματεία μας κατά το τρέχον και το επόμενο διάστημα προχωρούν και σε νέες γενικές συνελεύσεις, ώστε μέσα από τις διαδικασίες βάσης μας να συνεχίσουμε τη συζήτηση για την απεργία, να αποφασίσουμε για την κήρυξή της και να την οργανώσουμε στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς μας.

Βαδίζοντας προς την απεργία αυτή, ως σωματεία επιλέγουμε να προχωρήσουμε και σε μια σειρά νέων ανοιχτών συσκέψεων για το συνεχή συντονισμό μας, για την οργάνωση κοινών δράσεων, όπως εργατικές διαδηλώσεις και παρεμβάσεις με αφορμή και τα αντεργατικά μέτρα και τις επιθέσεις της κυβέρνησης και των εργοδοτών καθώς και σε διάφορες εκδηλώσεις.

Για την εργατική διαδήλωση στις 30 Νοέμβρη 2019:

Έχουμε ήδη (από τα μέσα Οκτώβρη) δρομολογήσει την οργάνωση μιας νέας εργατικής διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας για το Σάββατο 30 Νοέμβρη 2019. Η αρχική συγκέντρωση θα είναι στις 12 το μεσημέρι στην Πλατεία Κοραή (όπως και η αντίστοιχη διαδήλωσή μας στις 16/2/19). Η συμμετοχή σε αυτήν καθώς και η συνδιοργάνωσή της είναι ανοιχτή σε όλα τα σωματεία (άσχετα με το αν έχουν ήδη αποφασίσει να προχωρήσουν σε απεργία στις 19/3/2020 ή με το αν προτίθενται να συζητήσουν σχετικά ή να λάβουν μια τέτοια απόφαση στη συνέχεια). Δημοσιεύουμε από τώρα τη σχετική αφίσα με το κάλεσμα στη διαδήλωση. Στη συνέχεια θα δημοσιευτεί και η τελική αφίσα (με το σύνολο των σωματείων που θα αναφέρονται σε αυτή).

Επίσης, απευθύνουμε κάλεσμα και σε εργατικά σωματεία, εργατικές-κοινωνικές συλλογικότητες και συναδέλφους-συναδέλφισσες από διάφορες πόλεις της Ελλάδας να προχωρήσουν στην οργάνωση αντίστοιχων κινητοποιήσεων την ίδια μέρα (30/11/19).

Στο πλαίσιο της οργάνωσης της διαδήλωσης αυτής απευθύνουμε κάλεσμα και σε όλους τους συναδέλφους και όλες τις συναδέλφισσες από κάθε εργασιακό κλάδο και χώρο δουλειάς, τις συλλογικότητες εργαζομένων και ανέργων, τα συλλογικά εγχειρήματα αγώνα σε γειτονιές και όλες τις δυνάμεις του ταξικού-κοινωνικού κινήματος. Τους καλούμε την Τρίτη 19/11/19 στις 7.30μμ στα γραφεία των ΣΥΒΧΨΑ, ΣΕΦΚ, ΣΒΕΜΚΟ & Σωμ. Εργαζ. Public (Λόντου 6, Εξάρχεια) για να συζητήσουμε για το περιεχόμενο της διαδήλωσης, για τις κινήσεις που οργανώνουμε για την προπαγάνδισή της, καθώς και για τη δυνατότητα-επιλογή τους να συμμετέχουν στη διαδήλωση. [Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι αναμένουμε -ιδανικά μέχρι την Κυριακή 10/11/19- και σχετική ενημέρωση από όσους-όσες ενδιαφέρονται να κολλήσουν την κοινή αφίσα της διαδήλωσης σε χώρους δουλειάς και γειτονιές, ώστε να ληφθεί υπόψη στο τελικό τιράζ που θα εκτυπωθεί.]

Εν τω μεταξύ, κατά τις προηγούμενες συσκέψεις είχαμε συζητήσει για τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις μας (παρεμβάσεις, διαδηλώσεις, απεργίες,…) ενάντια στις νέες αντεργατικές-αντικοινωνικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης σε πλήρη συμπαιγνία με τους εκπροσώπους του κεφαλαίου (βλ. νέα επίθεση στις ΣΣΕ και τους μισθούς μας, περαιτέρω παρεμβάσεις του κράτους στη λειτουργία των σωματείων,…).

Μέσα από την όλη αυτή προσπάθεια επιχειρούμε:

Να βάλουμε μπροστά και πάλι με ένα δυναμικό τρόπο τις διεκδικήσεις μας. Τόσο τις διεκδικήσεις μας σε κάθε κλάδο και χώρο εργασίας, όσο και τις συνολικές διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος. Αναφέρουμε ενδεικτικά -σε αυτή τη φάση- τον αγώνα για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και για αυξήσειςσε μισθούς και αμοιβές. Τη μάχη ενάντια σε κεφάλαιο και κράτος για την ευθύνη τους για τα λεγόμενα «εργατικά ατυχήματα». Την πάλη ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία και ενάντια στην ποινικοποίηση και κατατρομοκράτηση των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Την εναντίωση στη μαύρη και υποδηλωμένη εργασία, στη μη καταβολή δεδουλευμένων, στη μη προστασία των εργαζόμενων μητέρων και στις σεξιστικές συμπεριφορές στους χώρους εργασίας. Την εναντίωση στην εργασιακή επισφάλεια και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, καθώς και τη διεκδίκηση για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Να συνδέσουμε τις αντιστάσεις μας στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς μας και να ισχυροποιήσουμε τη θέση όλων μας απέναντι στους εργοδότες μας και τους κυβερνώντες (όποιοι και να είναι αυτοί κάθε περίοδο), απέναντι συνολικά στον κοινό ταξικό εχθρό.

Να καταδείξουμε και πάλι προς κάθε κατεύθυνση πως ο κόσμος της εργασίας μπορεί βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις να οργανώνει από τα κάτω και να πραγματοποιεί αποτελεσματικά τους αγώνες του.

Καλούμε κάθε εργατικό σωματείο του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα όλης της ελληνικής επικράτειας που ενδιαφέρεται να κινηθεί σε μια τέτοια κατεύθυνση -είτε συνολικά, είτε και μερικώς- να γίνει κομμάτι της προσπάθειας αυτής, να συμμετέχει στις επόμενες σχετικές συσκέψεις (ή -ιδίως για κάποιο σωματείο της επαρχίας- να έρθει σε επικοινωνία μαζί μας), όπως άλλωστε και στη διακλαδική απεργία και στις υπόλοιπες κοινές δράσεις (όπως την προσεχή εργατική διαδήλωση στις 30/9/19).

Βέβαια, για κάθε σωματείο είναι ανοιχτό το να κινηθεί σε μια τέτοια κατεύθυνση είτε συνυπογράφοντας τις όποιες κοινές ανακοινώσεις-αφίσες που προκύπτουν, είτε και με δική του σχετική ανακοίνωση και δράση στην οποία θα μπορεί να προβάλλει και τα όποια ιδιαίτερα ζητήματα της εργασιακής πραγματικότητας των μελών του. Άλλωστε, ιδίως η διακλαδική απεργία βασίζεται στην όλη απεργιακή προσπάθεια που θα γίνει σε κάθε κλάδο και κάθε εργασιακόχώρο από το κάθε σωματείο του κλάδου-χώρου αυτού. Σε κάθε περίπτωση το κάθε σωματείο μπορεί να κινηθεί με τους δικούς του ρυθμούς και με όποιο τρόπο κρίνει αυτό πιο πρόσφορο. Ενδεικτικά για τα σωματεία του δημοσίου τομέα σημειώνουμε ότι, όπως το είχαμε συζητήσει-εκφράσει και μπροστά στην πρώτη διακλαδική απεργία (1/11/18), θα μπορούσε με πρωτοβουλία σωματείων του τομέα αυτού να γίνει και μια παράλληλη διαδικασία συντονισμού.

Τέλος, διευκρινίζουμε ότι οι συσκέψεις σωματείων που πραγματοποιούμε είναι ανοιχτές και σε συνάδέλφους-συναδέλφισσες από σωματεία που μπορεί να μην έχουν -ως τη στιγμή των συσκέψεων- κάποια συλλογική απόφαση συμμετοχής. Ωστόσο, η όποια κίνηση συνδιαμορφώνεται κάθε φορά (μέσα από τις συσκέψεις αυτές) αποτελεί προϊόν συνδιαμόρφωσης των τοποθετήσεων των σωματείων με σχετική συλλογική απόφαση.

Η ανακοίνωση αυτή (που αποτελεί επικαιροποιημένη εκδοχή μιας σχετικής ανακοίνωσης που δημοσιοποιήθηκε αρχικά τον Ιούλη του2019) συνυπογράφεται από τα ακόλουθα σωματεία:

– Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
– Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
– Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
– Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΣΒΕΜΚΟ)
– Σωματείο Εργαζόμενων στα Public
– Σωματείο Εργαζομένων στη ΜΚΟ Άρσις
– Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia Ελλάδος
– Σωματείο Εργαζόμενων στην εταιρεία Πλαίσιο Νομού Αττικής
– Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού (ΣΣΜ)

Τέλος, σημειώνεται ότι στο πλαίσιο της όλης διεργασίας συντονισμού μας συμμετέχουν με συλλογική απόφαση και τα ακόλουθα σωματεία:

Από Θεσσαλονίκη:
– Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας (ΣΒΕΨΥΚΟΙ)
– Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας
– Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Νομού Θεσσαλονίκης

Από Ιωάννινα:
– Σωματείο Βάσης Εργαζόμενων Διανομέων Ιωαννίνων (ΣΒΕΔΙ)

Γη και Ύδωρ στους ιμπερια-ληστές των λαών

Φωτό (CNN) κατά την άφιξη ελικοπτέρων ΑΠΑΤΣΙ των ΗΠΑ στο λιμάνι του Βόλου

Δελτίο Τύπου

Καταγγέλλουμε στον Βολιώτικο λαό την παρουσία των αμερικανονατοϊκών φονιάδων και των πολεμικών τους μηχανών στην πόλη μας όπως επίσης και τη δημιουργία βάσεων σε Στεφανοβίκειο και Λάρισα.
Βάσεις που θα χρησιμοποιηθούν σε επεμβάσεις και εστίες πολέμου των αμερικάνων ιμπεριαλιστών, όπως στη Συρία. Η κυβέρνηση της ΝΔ, συνεχίζει στην ίδια ρότα με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παραδίνοντας γη, αέρα και νερό στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Η ντόπια αστική τάξη και οι κυβερνήσεις που την υπηρετούν, συμμετέχοντας ενεργά στις πολεμικές εξορμήσεις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, μετατρέπουν τη Θεσσαλία και ολόκληρη τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου αλλά και σε στόχο άλλων ιμπεριαλιστικών όπλων, βάζοντας σε κίνδυνο τόσο το λαό μας, όσο και τους λαούς της περιοχής.
Καλούμε την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία σε μια αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση το Σάββατο 9/11 στις 11,30 στην πλ. Αγ. Νικολάου.

• Έξω ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Βάσεις από τη Θεσσαλία και τη χώρα
• Όχι στην Τούρκική εισβολή στη Συρία
• Έξω από τη Συρία οι στρατοί της Τουρκίας και όλων των ιμπεριαλιστών
• Αλληλεγγύη στο Συριακό και Κουρδικό λαό
• Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες
• Πάλη ενάντια σε ιμπεριαλισμό-πόλεμο-εθνικισμό

Αριστερές Οργανώσεις – Συλλογικότητες

Η νεολαία να μπει στην πρώτη γραμμή

podhlatomotoporeia

ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΡΟΘΙΕΣ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ,ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ.

Τόσο πανελλαδικά όσο και στον Βόλο βλέπουμε να ξεπηδάνε κινήματα τα οποία εναντιώνονται στην καταστροφή του περιβάλλοντος από την πολυσυζητημένη ανάπτυξη «πράσινη ή συμβατική (καύση σκουπιδιών, αιολικά πάρκα-ανεμογεννήτριες ,εξόρυξη υδρογονανθράκων και η λίστα δε τελειώνει). Τα τελευταία δύο χρόνια ο λαός του Βόλου αντιστέκεται και εναντιώνεται απέναντι στο μαύρο μπλόκ ΑΓΕΤ-κυβερνήσεων- δήμου-περιφέρειας και ΜΜΕ, το οποίο προσπαθεί να τρομοκρατήσει και να φιμώσει οποιαδήποτε φωνή αμφισβήτησης. Αγωνίζεται για να σταματήσει η δολοφονική καύση σκουπιδιών που απειλεί τις ζωές μας, την κοινωνία μας και την ελευθερία μας.

Η Lafarge είναι μία από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως πολυεθνική η οποία χωρίς κανέναν ενδοιασμό στον βωμό του κέρδους θυσιάζει το περιβάλλον και την ανθρώπινη ζωή. Την ίδια στιγμή που σπέρνει καρκίνο, λειτουργεί υπό άθλιες συνθήκες εργασίας (εργολαβικοί εργαζόμενοι) και χρηματοδοτεί τον πόλεμο στην Συρία, προσπαθεί να κοιμίσει τη κοινωνική πλειοψηφία πλασάροντας μια κοινωνική ευαισθησία για το θεαθήναι κάνοντας δωρεές σε σχολεία. Ταυτόχρονα κυβερνήσεις – ΜΜΕ και τα τοπικά τους φερέφωνα προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι «κοινωνικές ανάγκες» απαιτούν επιπλέον παραγωγή ενεργείας, δωρεάν για τα συμφέροντα των εταιριών και πανάκριβη για την υπόλοιπη κοινωνία και ότι η μοναδική καινοτόμα και πλέον ακίνδυνη λύση για τον άνθρωπο και το περιβάλλον είναι οι Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΒΑΠΕ) και η κυκλική οικονομία της καύσης σκουπιδιών. Τελικά όμως ο ενεργειακός παροξυσμός υπηρετεί μόνο την καπιταλιστική κερδοφορία.

Αν θέλουμε να δώσουμε τέλος στην περιβαλλοντική καταστροφή θα πρέπει να ορίσουμε τελικά τις πραγματικές ανάγκες και να δοθεί απάντηση στην ρίζα του προβλήματος. Να αμφισβητήσουμε τον ενεργοβόρο καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και να ορίσουμε εμείς οι ίδιοι το πώς θα ζήσουμε σε μια κοινωνία όπου δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και περιβάλλοντος. Δεν αναγνωρίζουμε το δικαίωμα σε κανέναν πολυεθνικό κολοσσό να ορίζει το περιβάλλον της πόλης της οποίας ζούμε με το διαρκή εκβιασμό των θέσεων εργασίας. Παλεύουμε για την κοινωνικοποίηση των εγκαταστάσεων της ΑΓΕΤ, την εκδίωξη της Lafarge, τον έλεγχο της παραγωγής κάτω από εργατικό έλεγχο και τελικά τη μετεγκατάσταση της παραγωγή τσιμέντου εκτός αστικού ιστού και υπό προϋποθέσεις που δε θα επιβαρύνουν το περιβάλλον και δε θα καθορίζονται από τις χρηματιστηριακές ανάγκες των πολυεθνικών.

Το τελευταίο διάστημα η Lafarge κλιμακώνει την επίθεση στην κοινωνία του Βόλου με την κατάθεση αγωγών εναντίων αγωνιστών ενάντια στην καύση σκουπιδιών. Μια τακτική που επιχειρεί να ποινικοποιήσει συνολικά τον αγώνα του λαού της πόλης μας. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όσους υψώνουν τις φωνές και τις γροθιές τους ενάντια στο σύστημα που γεννά την εκμετάλλευση, την φτώχεια και την ανεργία. Όσο και να προσπαθούν Lafarge, δήμος, περιφέρεια και αστική δικαιοσύνη δεν μας τρομοκρατούν. Να παρθούν πίσω οι μηνύσεις στους 3 αγωνιστές της Επιτροπής Αγώνα Πολιτών αλλά και της ίδια της επιτροπής.

Αντιμετωπίζουμε τις μαθητικές καταλήψεις του τελευταίου διαστήματος ως κομμάτι του μεγάλου αγώνα. Αγωνιζόμαστε για το συντονισμό και την κλιμάκωση όλων των αγωνιστικών ρευμάτων προκειμένου να βγούμε νικητές σε αυτό το μεγάλο αγώνα. Καλούμε στη στήριξη όλων των αγωνιστικών πρωτοβουλιών του επόμενου διαστήματος για να διαμορφωθεί ένα ασυγκράτητο ποτάμι νίκης και ανατροπής.
Σας καλούμε Παρασκευή 01/11 στις 18:00 στον Αγ. Νικόλαο στη μοτοποδηλατοπορεία ενάντια στην καύση σκουπιδιών.

Συντονισμός Συλλογικοτήτων

ΙΚΑ Βόλου: Περίεργα πράγματα για τη σημερινή στάση εργασίας

Χωρίς την παρέμβαση της ΕΑΚ όλοι νόμιζαν ότι η στάση εργασίας είναι 2ωρη (9πμ-11πμ). Σύγχυση εκ προθέσεως και όχι από αβλεψία αν λάβει κανείς υπόψη ότι καταργήθηκαν οι εσωτερικές διαδικασίες πριν από κάθε απεργία ή στάση εργασίας…..

OΛOI/ΕΣ ΣTHN ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ THΣ 2 OKTΩBPH 2019

Από 11πμ έως τη λήξη του ωραρίου

Η απεργία στις 24 Σεπτέμβρη κινητοποίησε σημαντικό αριθμό πρωτοβάθμιων σωματείων, τα οποία ανταποκρίθηκαν στα καλέσματα των εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών. Xιλιάδες εργαζόμενοι απήργησαν και αρκετές χιλιάδες διαδήλωσαν εκφράζοντας την αντίθεσή τους στο «νομοσχέδιο-σκούπα» της Δεξιάς και στα συσσωρευμένα προβλήματα που παράγει η καπιταλιστική κρίση και οι πολιτικές των μνημονιακών αστικών κυβερνήσεων. Mε επιτυχία επίσης οι ναυτεργάτες αντιστάθηκαν στη συνδυασμένη επίθεση εφοπλιστών – δικαστών που κήρυξαν παράνομη την απεργία της ΠNO. H απαγόρευση δεν πέρασε!

H ΑΔΕΔΥ, αν και ορκίζεται για κλιμάκωση των αγώνων, κήρυξε μόνο μια 4ωρη στάση εργασίας. Ειδικά για το νομό Μαγνησίας, η ΑΔΕΔΥ επέκτεινε τη στάση εργασίας κατά 2 ώρες (9πμ-11πμ) προκειμένου να στηρίξει τη συγκέντρωση του ΕΚΒ το οποίο όμως ακολούθησε την 24/9 την απεργοσπαστική πολιτική της εργοδοτικής ΓΣΕΕ.

Καθώς το ΔΣ του Συλλόγου μας, όχι από αβλεψία, μοίρασε μόνο την επέκταση της στάσης εργασίας κατά 2ώρες, δημιουργήθηκε σύγχυση ως προς το χρόνο της στάσης εργασίας που πανελλαδικά είναι από 11πμ έως τη λήξη του ωραρίου.

H απεργία της 24ης Σεπτεμβρίου έδειξε τις δυνατότητες ανάπτυξης της εργατικής αντίστασης. Η αναμέτρηση με την αντεργατική κυβέρνηση της δεξιάς Νέας Δημοκρατίας έχει ήδη τεθεί σε τροχιά και απαιτείται να κλιμακωθεί ενάντια στην πολιτική της ιδιωτικοποίησης των πάντων, συμπεριλαμβανομένης και της επικουρικής ασφάλισης.

Παρά την κρίση των θεσμοθετημένων επίσημων φορέων εκπροσώπησης των εργαζόμενων σε δεύτερο και τρίτο βαθμό, η αναμέτρηση θα έχει συνέχεια και έκταση. Αυτός είναι εξάλλου ο λόγος που η κυβέρνηση και η εργοδοσία επιχειρούν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους και να ποδηγετήσουν τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζόμενων, ενεργώντας προληπτικά εναντίον αυτών από τους οποίους αισθάνονται απειλούμενοι.

Η παράταση της απαγόρευσης της κινητικότητας των εργαζομένων του ΕΦΚΑ μέχρι το τέλος του 2020 δείχνει με αντεστραμμένο τρόπο τη δύναμη των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία, δύναμη που ποτέ δεν εκτιμήθηκε για τη χάραξη μιας σωστής στρατηγικής και τακτικής από τα σωματεία μας και την Ομοσπονδία μας την ΠΟΣΕ-ΙΚΑ.

Όποιος δεν αντιλαμβάνεται αυτή τη δύναμη, είναι αδύνατον να οργανώσει την πάλη για την ανάκτηση όλων των απωλειών των μνημονιακών νόμων τα τελευταία 10 χρόνια

Για να αποφευχθεί η σύγχυση και να αυξηθεί η συμμετοχή στην απεργία, καλούμε όλους/ες να πραγματοποιήσουν στάση εργασίας από τις 11πμ μέχρι τη λήξη του ωραρίου

2/10/2019

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας

Βόλος: Απεργία 24/9 ενάντια στη δεξιά πολυκατοικία

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 24/9 ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΤΗΣ ΜΑΤΩΜΕΝΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ
Να μην περάσει στο αντεργατικό νομοσχέδιο της ΝΔ

To “αναπτυξιακό” νομοσχέδιο της ΝΔ, κατά παραγγελία του ΣΕΒ και των διεθνών επενδυτών, αφορά στην ανάπτυξη των λίγων και την διαρκή επιβάρυνση με χρέη των πολλών. Όσων ήδη πληρώνουν αυτά τα τελευταία δέκα χρόνια το μάρμαρο της καπιταλιστικής κρίσης.
Το πολυνομοσχέδιο με στρωμένο το χαλί από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρεί να διαμορφώσει όλες τις συνθήκες για τον στραγγαλισμό του εργατικού κινήματος, ενώ επιφέρει σημαντικές αλλαγές στη σχέση εθνικών, κλαδικών, τοπικών, επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας θεσπίζοντας για πρώτη φορά την υπερίσχυση της χαμηλότερης σύμβασης, ακόμα κι αν υπάρχει εθνική ή κλαδική σύμβαση που έχει υπογραφεί. Αυτό σημαίνει νέες μειώσεις σε μισθούς με εξουδετέρωση της επεκτασιμότητας της ευνοϊκότερης συλλογικής σύμβασης.
Μαζί με αυτό η νέα κυβέρνηση επιχειρεί να χαρτογραφήσει τα σωματεία, αποσπώντας τον έλεγχο των αποφάσεών τους σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες μελών, ταμιακώς τακτοποιημένων και να ελέγξει τις διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων ειδικά στο θέμα της κήρυξης των απεργιών.
Ο έλεγχος των σωματείων απευθύνεται κυρίως στις πρωτοβάθμιες οργανώσεις οι οποίες εμφανίζουν σημαντική απεργιακή δραστηριότητα και είναι οι μοχλοί υποκίνησης εργατικών διεκδικήσεων χωρίς την άδεια των γραφειοκρατικοποιημένων δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Ενώ δεκάδες σωματεία, δευτεροβάθμιες οργανώσεις ακόμα και η ΑΔΕΔΥ αποφάσισαν απεργία στις 24 Σεπτέμβρη, η αποστεωμένη και απονομιμοποιημένη ΓΣΕΕ με όσα εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες ελέγχει, αποφάσισαν να μεταφέρουν την απεργία στις 25/9 ή ακόμα και πιο μακριά αρχές Οκτώβρη. Την ίδια τακτική ακολούθησε και η πλειοψηφία της διοίκησης του ΕΚΒ σε μια ανοιχτά απεργοσπαστική τακτική. Η τακτική που επιλέγει η υποτιθέμενη ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος δεν αποσκοπεί ούτε στους σχεδιασμούς των παλαιότερων εποχών για “εθιμοτυπικούς αγώνες”. Στοχεύει στην ολοκληρωτική διάλυση του εργατικού κινήματος ως τάση σύγκρουσής με τους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς και την εργοδοσία και τη διατήρηση του θεσμικού ρόλου της γραβατωμένης αλητείας των επαγγελματιών συνδικαλιστών. Από αυτή την άποψη ο γραφειοκρατικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός γίνεται μέσο υλοποίησης της αντεργατικής πολιτικής και κοινωνικός φορέας υλοποίησης της. Τα διαλυτικά γεγονότα του τελευταίου διαστήματος στη ΓΣΕΕ εκφράζουν εξάλλου απόλυτα αυτές τις διεργασίες, που αποτελούν και μία από τις βασικές αιτίες για την αποστροφή της εργαζόμενης πλειοψηφίας προς την οργανωμένη εργατική πάλη.
Το ΠΑΜΕ ευθύνεται για το γεγονός ότι δεν ακολούθησε με συνέπεια την πολιτική ανεξαρτησία του εργατικού κινήματος και βρέθηκε μπλεγμένο σε σωρεία αντιφατικών απεργιακών αποφάσεων μέσα στην ίδια χρονιά, προσπαθώντας να αλλάξει τους συσχετισμούς μέσα στο εργατικό κίνημα με μεθόδους που προκάλεσαν πολιτική σύγχυση. Η πάλη για κατάκτηση των κορυφών του συνδικαλιστικού κινήματος (με μεθόδους που πολλές φορές μοιάζουν με εκείνες των σημερινών ηγεσιών) μοιάζει με το κυνήγι ενός αδειανού πουκάμισου, που σε καμία περίπτωση δε θα διευκολύνει την οργάνωση της εργαζόμενης πλειοψηφίας, απλά θα αλλάξει το διαχειριστή της ζοφερής πραγματικότητας του εργασιακού μεσαίωνα.
Ίσως ποτέ άλλοτε δεν ήταν πιο επείγουσα η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος σε μια ταξική βάση σε πλήρη ανεξαρτησία από το αστικό κράτος, την εργοδοσία και την υποταγμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία με ένα πλατύ ενωτικό μέτωπο όλων των αγωνιζόμενων που απαιτεί πρόγραμμα και σχέδιο δράσης. Σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί ελπιδοφόρο σημάδι η κινητοποίηση πρωτοβάθμιων σωματείων σε ιδιαίτερα κρίσιμους κλάδους (εστίαση, ντελίβερι, τηλεπικοινωνίες κτλ), η δράση των οποίων τείνει να δημιουργήσει ένα άλλο κέντρο αγώνα εντός του εργατικού κινήματος, σε ευθεία σύγκρουση με την εργοδοσία και τους αστικούς σχεδιασμούς
Η συμμετοχή όλων μας στην απεργία υπηρετεί αυτό το σκοπό, για να δοθεί η μάχη της ζωής του εργαζόμενου πληθυσμού μέχρι το τέλος, χωρίς ταλαντεύσεις, με γενικευμένη κλιμάκωση, μέχρι τη νίκη.
Οι δυνάμεις που συγκροτούν τον ταξικό συντονισμό ανατροπής, αλλά και άλλες δυνάμεις του ταξικού εργατικού κινήματος που δεν γίνονται ουρά των σχεδιασμών του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού δίνουν εδώ και χρόνια στην πόλη του Βόλου τη μάχη για τη διαρκή εμφάνιση ενός άλλου κέντρου ταξικού αγώνα στην πόλη. Συνεχίζουμε να βαδίζουμε σε αυτό το δρόμο παρά το δυσμενή συσχετισμό και παρά το παραλυτικό θέατρο των διαρκώς μεταβαλλόμενων απεργιών.
Να δώσουμε τη μάχη στους χώρους δουλειάς και στο δρόμο του αγώνα.

23/9/2019
Ταξικός συντονισμός Ανατροπής
Συνδικαλιστικών κινήσεων, οργανώσεων, συλλογικοτήτων, ανέργων