Βόλος: τα ελληνικά σκουπίδια είναι καλύτερα (ο επιμένων ελληνικά!!)

Ο επιμένων ελληνικά ………….σκουπίδια

του Γιάννη Πευκιώτη

Η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής  SRF από τα σκουπίδια της περιοχής του Βόλου υπερψηφίστηκε χθες (11/5/20) από τη πλειοψηφία της δημοτικής αρχής Μπέου, αν και στο παρελθόν ο Μπέος είχε αποκλείσει το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ με απορριμματοφόρα του δήμου για να σταματήσει η καύση σκουπιδιών.

Όπως ο ίδιος ομολογεί στην χθεσινή συζήτηση,  η καύση σκουπιδιών έχει επιβληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση (δηλ. τα λόμπυ των μεγαλοκαπιταλιστών) και την κυβέρνηση (νυν και προηγούμενες). Η κάθε δημοτική αρχή οφείλει να συμμορφωθεί. Ο «ανυπότακτος» Μπέος οφείλει να παίξει με τους κανόνες του παιχνιδιού. Μπορεί να θέλει να ρίξει χαστούκια (όπως λέει ευθαρσώς μέσα στο δημοτικό συμβούλιο) σε όσους διαμαρτύρονταν την ίδια ώρα έξω από το δημαρχείο του Βόλου παρουσία ΜΑΤ, αστυνομίας και ασφάλειας Βόλου αλλά ο τσαμπουκάς του δημάρχου εξαντλείται εκεί.

Με ποια γλώσσα μιλάει ο Μπέος και οι συν αυτώ στην κυβέρνηση και τους μεγαλοκαπιταλιστές; Μα με τη γλώσσα του μεγαλοπαράγοντα του ποδοσφαίρου και όχι του δημάρχου που αγωνίζεται για τα κοινωνικά συμφέροντα της πόλης.

Χρειάζεται να έχεις τη δικιά σου ομάδα, καλή σχέση με τους μεγαλοπαράγοντες (ακόμα κι αν τσακώνεσαι μαζί τους), επαφή με τους διαιτητές και παρουσία στα μεγάλα συμβάντα του αγώνα διαμαρτυρόμενος για κάθε γκολ που τρως. Ακόμα όμως και μια ήττα στο ποδόσφαιρο επιφέρει καμιά φορά πιο πολλά κέρδη από μια νίκη. Αυτό είναι γνωστό σε παγκόσμια κλίμακα αρκεί να μην εκθέτει το προϊόν του ποδοσφαίρου.

Ο Μπέος έχει ενισχύσει φέτος την επίθεση, εκτός από τον πρόεδρο δημοτικού συμβουλίου Μουλά πολύ γνωστό γιατρό, είναι αγκαζέ και με το μεγαλοβιομήχανο Λούλη, νυν γενικό γραμματέα στο υπουργείο Τουρισμού, λάτρη των χουντικών και του μοναστικού βίου. Αν ο πρώτος δεν φείδεται υβριστικών και ειρωνικών σχολίων κατά δημοτικών συμβούλων και των πολιτών που διαμαρτύρονται, ο δεύτερος τροφοδοτεί την ένταση στο δημοτικό συμβούλιο για να συρρικνώνονται οι διαδικασίες στο επίπεδο της ψηφοφορίας και ο τρίτος στην μέση της πανδημίας υπενθυμίζει με ωμό κυνισμό ότι το κράτος δεν είναι ασφαλιστική εταιρεία για να αποζημιώνει.

Ο Μπέος δεν χρειάζεται πλέον να υποχρεώνεται δεξιά κι αριστερά. Έχει μια σημαντική επαφή με τη κυβέρνηση της δεξιάς για απευθείας συνομιλίες και προώθηση του κυβερνητικού έργου.

Ο Μπέος εξαφανίστηκε την περίοδο της καραντίνας όταν οι περισσότεροι δήμαρχοι της χώρας έτρεχαν από γειτονιά σε γειτονιά για να ενημερώσουν για την πανδημία. Δεν ήταν όμως σε απομόνωση ο ίδιος αλλά έκανε την εαρινή του προπόνηση. Προετοίμαζε τα επόμενα έργα του, όπως πάντα για το… καλό της πόλης ενάντια στους ταραξίες.

Διέκοψε την υδροδότηση των Σταγιατών από τη Κρύα Βρύση μετά από 350 χρόνια. Υπέγραψε τη σύμβαση του έργου για την οδό Καραμπατζάκη παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων και τα προτεινόμενα σχέδια ανάπλασης που θα προσέφεραν ένα νέο τοπίο στο Βόλο και τη Ν. Ιωνία. Ενέκρινε την Περιβαλλοντική Μελέτη για το εργοστάσιο SRF  γιατί είναι προτιμότερο να καίγονται ελληνικά σκουπίδια από τα… αβέβαια προϊόντα άλλων χωρών!

Η περιβαλλοντική μελέτη σχεδόν προδικάζει την αγορά του παραγόμενου προϊόντος από την ΑΓΕΤ. Η ΑΓΕΤ όμως αγοράζει στην παγκόσμια αγορά με τελείως διαφορετικά κριτήρια και όχι επειδή το προϊόν είναι… βολιώτικο. Αν τελικά δεν υπάρξει αγορά, τότε το παραγόμενο προϊόν θα θάβεται αντί να καίγεται.

Το γεγονός ότι η συζήτηση από τη δημοτική πλειοψηφία μετατίθεται στο εγχώριο ποιοτικά καλύτερο προϊόν (όχι απαραίτητα φθηνότερο), το πιθανότερο είναι η ΑΓΕΤ να αγοράζει (αν το εργοστάσιο κατασκευαστεί) μια ποσότητα από το παραγόμενο προϊόν για να μπορεί να νομιμοποιήσει κοινωνικά την καύση σκουπιδιών και ταυτόχρονα να αγοράζει την επιτρεπόμενη για καύση ποσότητα στη διεθνή αγορά όπως ήδη κάνει. Χωρίς αμφιβολία αυτό είναι ήδη προσυμφωνημένο.

Η κωλοτούμπα Μπέου στο θέμα της κατασκευής εργοστασίου SRF, ανάλογη της κωλοτούμπας Τσίπρα, έχει ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών. Αλλά όπως και με τις κυβερνήσεις των μνημονίων, με τις χιλιάδες απεργών και διαδηλωτών, έτσι κι οι χιλιάδες που διαδήλωσαν κατά της καύσης σκουπιδιών, αποκαλούνται… μειοψηφίες.

Με manager το Μπέο και τεχνικούς συμβούλους Λούλη και Μουλά, ο Βόλος ίσως χάνει τη νεοσύστατη ποδοσφαιρική ομάδα (που μάλλον αλλάζει μετοχικό πακέτο) αλλά παραμένει πρωταθλητής στον καρκίνο με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο.

Η κυβέρνηση κι ο κάθε Μπέος δεν έμαθαν τίποτα από την πανδημία του κορωνοϊού, την περιφρόνηση που έχει επιδειχτεί για τη φύση και τον ίδιο τον άνθρωπο. Οι μεγαλοκαρχαρίες και το αστικό κράτος χρειάζονται τον Μπέο και ο Μπέος για να επιβιώσει αυτούς. Όλοι μεταξύ τους συμφωνούν στο business as usual.

Το περίφημο διαφημιστικό σποτάκι “προτιμάτε ελληνικά”  έρχεται ετεροχρονισμένο σε μια πόλη που τα παχύδερμα της πόλης υποσχέθηκαν να γίνει Μονακό.

12/5/2020

Ο επιμένων ελληνικά… σκουπίδια

Ταξικός αγώνας κατά της καύσης σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ, 16 ΜΑΡΤΗ Προσυγκέντρωση 12 πμ, Κτήριο Παπαστράτου (Θόλος)

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ
 16 ΜΑΡΤΗ
Προσυγκέντρωση 12 πμ, Κτήριο Παπαστράτου (Θόλος)
ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟ ΝΕΡΟ.
ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!
Η καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ
Τα δύο τελευταία χρόνια το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ, ιδιοκτησία της πολυεθνικής Lafarge-Holcim καίει σκουπίδια (RDF) με σκοπό την παραγωγή ενέργειας για τη λειτουργία των φούρνων τσιμέντου. Το ίδιο διάστημα ο λαός του Βόλου ύψωσε κραυγή διαμαρτυρίας για τις δραματικές επιπτώσεις της καύσης στο νομό πρωταθλητή του καρκίνου που η βαριά βιομηχανία στις παρυφές της πόλης έρχεται να επιδεινώσει. Ο αγώνας κορυφώθηκε στην διαδήλωση της 5ης Μάη 2018 όταν αποδείχτηκε ότι το εισαγόμενο σκουπιδομάνι, παρά τις διαβεβαιώσεις ήταν εκτός προδιαγραφών, αποκλειστικά πλαστικό!
Οι ευθύνες
Έκτοτε, η πολυεθνική, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η περιφέρεια Θεσσαλίας, τοπάρχες και κυβερνητικού βουλευτές, και η δημοτική αρχή του Βόλου που συνεργάζεται με την ΑΓΕΤ για να γίνει ο αποκλειστικός αγοραστής ελληνικών σκουπιδιών με το εργοστάσιο SRF, προσπαθούν να πείσουν το λαό που αγωνίζεται για την ίδια του τη ζωή ότι η καύση σκουπιδιών είναι “ασφαλής διαδικασία, χωρίς επιπτώσεις, εντός των νόμιμων ορίων εκπομπής ρύπων κι εντελώς αβλαβής”.
Οι μεγαλομέτοχοι της ΑΓΕΤ απαιτούν αύξηση των κερδών τους σε βάρος της υγείας μας και αυτή την απαίτηση υλοποιούν η κυβέρνηση η δημοτική αρχή και η Περιφέρεια. Άλλωστε η κατασκευή εργοστασίου SRF είναι ρητή οδηγία της ΕΕ την οποία ανοιχτά και δημόσια έχουν δηλώσει όλοι τους ότι θα την υπηρετήσουν. Ιστορικά, η ΑΓΕΤ ταλαιπωρεί τους κατοίκους με σοβαρά προβλήματα υγείας και επιβαρύνει το περιβάλλον διαχρονικά, ιδιαίτερα μετά τη γιγάντωση του εργοστασίου στο τέλος της δεκαετίας του ’70 με την εκλυόμενη σκόνη και τα προϊόντα της καύσης. Τώρα, η ρύπανση από τα προϊόντα της καύσης των σκουπιδιών είναι ποιοτικά αναβαθμισμένη και πολύ πιο επικίνδυνη για την υγεία των κατοίκων. Είναι γνωστό ότι η Lafarge Holcim στην οποία ανήκει η ΑΓΕΤ, τον Μάρτιο του 2017 αναγκάστηκε να παραδεχθεί πως χρηματοδότησε τον ISIS μεταξύ του 2013 και του 2014. Η ισοπεδωμένη Συρία θα χρειαστεί πολύ τσιμέντο….
Εξάλλουτο νόμιμο και ασφαλές της διαδικασίας μας το “εγγυάται” η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκεί που τα λόμπυ των καπιταλιστών κανονίζουν τα συμφέροντά τους, τους κανονισμούς και τους τρόπους εκμετάλλευσης ολόκληρου του κόσμου.
Η διαδήλωση της 16 Μάρτη βάζει στο στόχαστρο του αγώνα τους πραγματικούς ενόχους, τους παραθεριστές της Ελβετίας που από τις Άλπεις κοιτάνε τις μετοχές τους να ανεβοκατεβαίνουν ενώ ο λαός στριμώχνεται στα νοσοκομεία για χημειο-ακτινοθεραπείες, αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα. Σε αυτό τον αγώνα καλούμε και τους εργαζόμενους, μόνιμους και εργολαβικούς της ΑΓΕΤ να σταθούν στο πλευρό του αγώνα κατά της καύσης που αφορά όλο το λαό. Οι λύσεις όμως του προβλήματος είναι ταξικές.
Χρεοκοπία και σκουπιδομάνι
Η παγκόσμια κρίση και η χρεοκοπία της χώρας το 2010 μετέτρεψε τα ομόλογα σε σκουπίδια, οι ίδιοι οι άνθρωποι στράφηκαν για αναζήτηση τροφής στα σκουπίδια και αυτοί που πραγματικά κυβερνούν τη χώρα, πολυεθνικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις μας αντιμετωπίζουν ως σκουπίδια. Ακόμα και πριν από την καύση σκουπιδιών η ΑΓΕΤ άπλωνε ένα ντουμάνι καπνό πάνω από ολόκληρη τη πόλη, τα βουνά και τη θάλασσα που εκτεινόταν σε ακτίνα χιλιομέτρων. Η μόλυνση και η υποβάθμιση της ζωής πάνε χέρι-χέρι με την τα μνημόνια και τις επιταγές των δανειστών.
Ο αγώνας ενάντια στην καύση είναι αγώνας για τη ζωή μιας ολόκληρης πόλης κόντρα σε ένα οικονομικό σύστημα που μετατρέπει την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και το περιβάλλον σε πεδίο εκμετάλλευσης και τελικά καταστροφής στο βωμό της αύξησης της κερδοφορίας. Η ΑΓΕΤ δεν καίει απλά σκουπίδια. Ρίχνει στην πυρά αργά και σταθερά τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων, μετατρέποντας τους σε ένα ιδιότυπο καύσιμο στην ατμομηχανή του καπιταλισμού σε συνθήκες ύφεσης και χρεοκοπίας. Οι επιπτώσεις της καύσης αφορούν όλους/ες μας αλλά η λύση του προβλήματος έχει ταξική διάσταση.
Η καύση είναι ταξικό ζήτημα
Η παραγωγική δραστηριότητα όπως οργανώνεται από τα αφεντικά του πλανήτη στέκεται εχθρικά τόσο απέναντι στον άνθρωπο όσο και στη φύση. Όλες οι τεχνολογικές καινοτομίες αντί να υπηρετήσουν τη ζωή, στρέφονται τελικά ενάντια τον εργαζόμενο που παράγει όλο το πλούτο της ανθρωπότητας και μια φούχτα ληστές τον χρησιμοποιούν μόνο για δικό τους όφελος που περνά και από την καταστροφή της φύσης κι ολόκληρων κοινωνιών.
Η ΑΓΕΤ πρέπει να μετεγκατασταθεί ως μη επιτρεπόμενη δραστηριότητα εντός της πόλης. Να απαγορευτεί η καύση σκουπιδιών (ιταλικών ή ελληνικών). Η ΑΓΕΤ, όπως και όλοι οι στρατηγικοί τομείς της οικονομίας πρέπει να κοινωνικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση στο κεφάλαιο και να τεθούν κάτω από εργατικό έλεγχο για να υπηρετήσουν την πλειοψηφία της κοινωνίας.
Η πορεία πάει στην ΑΓΕΤ
Σε αυτές τις συνθήκες η διαδήλωση πρέπει να αποτελέσει κορυφαίο βήμα κλιμάκωσης του αγώνα. Δεν διατρανώνουμε απλά την αντίθεσή μας στην καύση σκουπιδιών. Δε βγαίνουμε στο δρόμο για συμβολικούς λόγους, δεν παλεύουμε να “βάλουμε μυαλό” στους επιχειρηματικούς και θεσμικούς εκφραστές κάποιας υποτιθέμενης “ανορθολογικής διαχείρισης”, ούτε ζητάμε από τους βιομηχάνους πλαστικά αντισταθμιστικά οφέλη. Δεν ψάχνουμε σωτήρες που θα αναλάβουν εργολαβικά την υπεράσπιση της ζωής μας με “περίτεχνους συμβιβασμούς” που θα παντρεύουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών κολοσσών με εκείνα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Διεκδικούμε με μαχητικούς όρους κινήματος το παλλαϊκό αίτημα για την παύση κάθε διαδικασίας καύσης σκουπιδιών να επιβληθεί και να τσακιστεί η συμμαχία εργοδοσίας, κυβέρνησης και τοπικών παραγόντων. Διεκδικούμε να καθορίσουμε το μέλλον των ζωών μας ενάντια σε όσους μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμα υλικά. Για αυτό η διαδήλωση δεν μπορεί να είναι ένας “ανοιξιάτικος περίπατος”, αλλά μια παλλαϊκή διαδήλωση που βασικό της στόχο θα έχει τον αποκλεισμό του εργοστασίου της ΑΓΕΤ, το μπλοκάρισμα των οικονομικών και παραγωγικών της ροών και τελικά την υπονόμευση όλου του σχεδιασμού για την καύση σκουπιδιών στο χώρο του εγκλήματος.
Προσυγκέντρωση των συλλογικοτήτων στο
Κτήριο Παπαστράτου (Πανεπιστήμιο-Θόλος)
Η προσυγκέντρωση των συλλογικοτήτων στο Θόλο υπηρετεί το διακηρυγμένο στόχο να φθάσει η διαδήλωση στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ. Δεν είναι λίγοι που προσπαθούν, κυρίως όσοι θέλουν να διαχειριστούν την οργή του κόσμου ή επιθυμούν να διαπραγματευτούν το ζήτημα της καύσης με ή ακόμα και να “βγάλουν λάδι” τη Lafarge ενημερώνοντας μας πως για τους καρκίνους στο Βόλο φταίει το πότο… Η προστασία των καπιταλιστικών ομίλων (El Dorado, Lafarge, Μάνεσης, Κοπελούζος κτλ) ενώνει όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας, μαζί και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς από την κοινωνική ελίτ της πόλης μας δε θέλει να τα χαλάσει με έναν πολυεθνικό κολοσσό (πόσο μάλλον ο Μητσοτάκης!), γιατί η ΑΓΕΤ έχει “κοινωνικό” εταιρικό πρόγραμμα ευθύνης, κι όπως λέει ο λαός “είναι πολλά τα λεφτά” κι έτσι όλοι ξαφνικά βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο…
Όλοι/ες στη διαδήλωση της 16 Μάρτη
Επιχειρώντας να συμβάλουμε στη κατεύθυνση κλιμάκωσης του αγώνα, με αποτελεσματικά βήματα και μορφές πάλης που να δημιουργούν ένα μαζικό κοινωνικό αγωνιστικό ρεύμα κόντρα στο διαρκή εκβιασμό των επιχειρηματικών συμφερόντων. Στόχος μας είναι να πορευτούμε σε μια μεγάλη κοινή διαδήλωση με όλο τον αγωνιζόμενο λαό, που θα υπερβαίνει τη “διαμαρτυρία του θεαθήναι”, τις ετερογενείς συμμαχίες με “φορείς” που δεν προωθούν τα ταξικά συμφέροντα της εργατικής τάξης. Θέλουμε να συγκροτήσουμε έναν ισχυρό διεκδικητικό ανατρεπτικό πόλο απέναντι στους επιχειρηματικούς κολοσσούς, τα κυβερνητικά κέντρα, τους παράγοντες της τοπικής διοίκησης, τον ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα για μια άλλη κοινωνία χωρίς ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς τη δυσοσμία ενός σάπιου μέχρι το μεδούλι συστήματος.
5/3/2019
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ
(Αυτόνομη Λαϊκή Αγορά, Κατάληψη Ματσάγγου, Κίνηση κατοίκων Πηλίου και Βόλου για το Νερό, Λαϊκή Συνέλευση Αγίου Νεκταρίου, Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου, Χώρος Κινημάτων-Στέκι Μεταναστών, σύντροφοι/ισες)

ΕΑΚ ΕΦΚΑ Mισθωτών Μαγνησίας: Όχι στην καύση σκουπιδιών, όλοι στον αγώνα κατά των Μνημονίων

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ
ΟΧΙ στις κυβερνήσεις των Μνημονίων της κοινωνικής και φυσικής καταστροφής

Η ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ Εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας καλεί όλους/ες τους συναδέλφους/ισες να συμμετάσχουν μαζικά στο συλλαλητήριο που οργανώνει η Επιτροπή Αγώνα κατά της καύσης σκουπιδιών (RDF) από το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ στο Βόλο και τη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής καύσιμου υλικού σκουπιδιών (SRF) από το Δήμο Βόλου.
Τόσο η απόφαση της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ, όσο και η απόφαση του Δήμου Βόλου να φτιάξει εργοστάσιο παραγωγής καύσιμου υλικού από σκουπίδια μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους την στιγμή που η πόλη μας κάνει πρωταθλητισμό στις καρκινικές νόσους, στα καρδιοαγγειακά νοσήματα και τις αναπνευστικές συστηματικές νόσους.
Η υγεία των εργαζομένων και όλων των πολιτών έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από τα Μνημόνια που έσπρωξαν εκατομμύρια στον καιάδα της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Όταν υπεγράφησαν τα πρώτα μνημόνια, που συνεχίζονται απρόσκοπτα μέχρι σήμερα, όλες οι εκθέσεις μας διαφώτιζαν ότι όπου εφαρμόστηκαν τα προγράμματα λιτότητας του ΔΝΤ και πλέον της Ε.Ε , το μέσο προσδόκιμο της ζωής μειώθηκε. Δημόσιες υποδομές ξεπουλήθηκαν στο ιδιωτικό κεφάλαιο και το φυσικό περιβάλλον γνώρισε από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, που άλωσαν τις χώρες αυτές, μια ανείπωτη καταστροφή.
Ο αγώνας κατά της καύσης σκουπιδιών είναι ο αγώνας του λαού μας κατά των Μνημονίων που συνεχίζεται αδιάκοπα εδώ κι οκτώ χρόνια. Είναι ο αγώνας κατά των κυβερνήσεων που τα υπηρετούν και του κεφαλαίου που μέσα από τρόικες ή θεσμούς, ΕΕ & ΔΝΤ, υπαγορεύουν και υπονομεύουν την πορεία της ζωής μας.
Μια ημέρα πριν από το προγραμματισμένο συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών, η Υπουργός Εργασίας επισκέπτεται τον Βόλο, την πόλη της ανεργίας. Χωρίς καμιά ντροπή, μας λανσάρουν τα προγράμματα φτώχειας, ως προγράμματα ….εργασίας. Όπως ακριβώς την καύση σκουπιδιών ως….ανακύκλωση.
Κυβέρνηση, Δημοτική Αρχή, Περιφέρεια, Πολυεθνικές βλάπτουν σοβαρά την υγεία του πληθυσμού!
Μόνο οι εργαζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να λύσουν τα άλυτα προβλήματα του καπιταλισμού, της εκμετάλλευσης, της καταστροφής του περιβάλλοντος.

Να είμαστε όλοι/ες το Σάββατο 5 Μάη, 12πμ στην πλ. Ελευθερίας κάτω από τη σημαία του διαρκούς ταξικού αγώνα χωρίς κανένα συμβιβασμό και καμιά υποχώρηση.

3/5/2018

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας

Απλήρωτοι από 3-6 μήνες οι εργαζόμενοι στους φορείς διαχείρισης του ΥΠΕΚΑ

Τηγανητά αυγά χελώνας, δέρμα φώκιας, καυσόξυλα από τους προστατευόμενους δρυμούς, mini ξενοδοχειακές μονάδες στους υδροβιότοπους.

Η κρίση συντρίβει ότι μέχρι σήμερα προστατευόταν. Οι εργαζόμενοι απλήρωτοι, οι φορείς χωρίς προϋπολογισμούς και οι προστατευόμενες περιοχές έτοιμες για τουριστικές εκστρατείες……

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ

photo gallery

Οι Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών αποτελούν τα εργαλεία της ελληνικής πολιτείας για τη διαχείριση και διοίκηση των σημαντικότερων προστατευόμενων περιοχών της χώρας μας. Εκείνων, δηλαδή, των περιοχών που αποτελούν τα διαμάντια της ελληνικής φύσης και τους κύριους θώκους της ελληνικής βιοποικοιλότητας. Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνονται Εθνικοί Δρυμοί, Γεωπάρκα, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους κ.ά., αντιστοιχώντας στο 27% περίπου των περιοχών του Δικτύου Natura 2000.

Αν και οι Φορείς Διαχείρισης σχεδιάστηκαν από την ελληνική πολιτεία με πρωτοποριακό για την εποχή τρόπο (Ν. 2742/99), προβλέποντας τη δυνατότητα συμμετοχής του συνόλου σχεδόν των φορέων κάθε περιοχής στα Διοικητικά τους Συμβούλια, με σκοπό την ευρεία συμμετοχή και διαβούλευση των τοπικών κοινωνιών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, εντούτοις στην πράξη αποδεικνύεται ότι ο σχεδιασμός αυτός έμεινε, δυστυχώς, στα χαρτιά. Τα χρόνια που ακολούθησαν την σύστασή τους (Ν. 3044/2002) μέχρι και σήμερα, οι Φορείς Διαχείρισης κλήθηκαν να ανταποκριθούν στο εξαιρετικά σημαντικό έργο που τους ανατέθηκε. Στην πορεία αυτή, αντιμετώπισαν και ανταπεξήλθαν σε μια σειρά από πολύ σημαντικά εμπόδια, ξεκινώντας από την ενεργοποίηση και επίτευξη της λειτουργίας τους με τη στελέχωση, την οργάνωση και τη δομή που αρμόζει σε μία σοβαρή δημόσια υπηρεσία μέχρι τη σταδιακή και με κόπο αντιστροφή ενός πραγματικά αρνητικού κλίματος που επικρατούσε εκείνη την εποχή στις τοπικές κοινωνίες για το θεσμό των προστατευόμενων περιοχών. Πάνω από όλα όμως, είχαν να αντιμετωπίσουν την ουσιαστική εγκατάλειψη από την πολιτική ηγεσία, τόσο σε θεσμικό και οργανωτικό επίπεδο, όσο και σε οικονομικό. Συνέχεια