ΒΟΛΟΣ: Σύσκεψη συντονισμού για έναν μαχητικό αντιφασιστικό Σεπτέμβρη

Δελτίο Τύπου
Βόλος,22/7/2019
Σύσκεψη συντονισμού για έναν μαχητικό αντιφασιστικό Σεπτέμβρη

Στη σύσκεψη για τον αντιφασιστικό συντονισμό, που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας την Τετάρτη 17/7, συμμετείχαν αγωνιστές από το ΕΕΚ, το ΝΑΡ και το Ξεκίνημα καθώς και ανένταχτοι σύντροφοι.
Στη σύσκεψη συζητήθηκαν οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τη δίκη της ΧΑ, την εκλογική της ήττα, την εικόνα αποδιάρθρωσης που παρουσιάζει καθώς και ο κρίσιμος ρόλος τον οποίο έπαιξε το αντιφασιστικό κίνημα όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Καθώς η δίκη της Χρυσής Αυγής μπαίνει στην τελική ευθεία και η απόφαση του δικαστηρίου αναμένεται μέσα στον Σεπτέμβρη, θα ήταν σφάλμα να υποθέσει κανείς ότι το αστικό κράτος και η ταξική δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητοι θεσμοί και ότι η καταδίκη των ηγετικών στελεχών της ναζιστικής οργάνωσης είναι εκ των προτέρων δοσμένη στη βάση όλων των αποκαλυπτικών στοιχείων που παρουσιάστηκαν στη δίκη.
Ακριβώς γι αυτό δεν πρέπει να δημιουργηθεί κανένας εφησυχασμός ότι ξεμπερδέψαμε με τους φασίστες γιατί η κρίση του συστήματος δημιουργεί τις συνθήκες που τρέφουν το φασισμό και το αστικό κράτος τους έχει ανάγκη ως εφεδρεία απέναντι στο εργατικό-λαϊκό κίνημα. Επιπλέον, παρακολουθούμε στενά τις ανακατατάξεις στον εθνικιστικό και ακροδεξιό πολιτικό χώρο, όπως η είσοδος του Βελόπουλου στη Βουλή, η εγκόλπωση μέρους της ακροδεξιάς από την ΝΔ, αποχωρήσεις στελεχών της Χ.Α. με δηλώσεις ότι “ο αγώνας συνεχίζεται” κοκ.
Ο αγώνας κατά των φασιστών πρέπει να συνδυάζεται ανελλιπώς κατά του δίδυμου αδελφού του, τον πόλεμο, φαινόμενα της σήψης του καπιταλιστικού συστήματος. Η όξυνση των εθνικισμών (Μακεδονικό, Ελληνοτουρκικά) και ο ανελέητος ανταγωνισμός για την εκμετάλλευση ενεργειακών πηγών στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου (Κυπριακή ΑΟΖ) πρέπει να θέσει σε άμεση ετοιμότητα ολόκληρο το εργατικό κίνημα.
Σε ότι αφορά τη δίκη συμφωνήθηκε ότι το κίνημα δεν πρέπει να αφήσει κανένα περιθώριο στην αστική δικαιοσύνη να ρίξει στα μαλακά στην ηγεσία της ΧΑ. Οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα, του Σαχζάτ Λουκμάν, του Πετρίτ Ζίλφε, των αναρίθμητων επιθέσεων στη μετανάστες, αριστερούς και αναρχικούς, πρέπει να μπουν βαθιά στη φυλακή!
Με βάση το παραπάνω σκεπτικό συμφωνήθηκαν τα εξής:
1. είναι απαραίτητος ο ευρύτερος δυνατός συντονισμός οργανώσεων και συλλογικοτήτων με σκοπό την πραγματοποίηση μιας μαζικής, ενωτικής και μαχητικής αντιφασιστικής κινητοποίησης την Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία πριν από 6 χρόνια τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα.
2. Αιχμή της κινητοποίησης στις 18 Σεπτεμβρίου θα είναι το αίτημα να μπει βαθιά στη φυλακή όλη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής με πρώτο τον φυρερίσκο Μιχαλολιάκο.
3. Εκτός από την κινητοποίηση στις 18/9 διερευνούμε την πιθανότητα διοργάνωσης ανοιχτής πολιτικής εκδήλωσης το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου. Ο χώρος και το ακριβές περιεχόμενο θα αποφασιστούν στην επόμενη συνάντηση.
4. Θα είμαστε σε συντονισμό με το αντιφασιστικό κίνημα πανελλαδικά και ειδικά τον Αντιφασιστικό Συντονισμό Αθήνας-Πειραιά για μέρες δράσης σε κρίσιμες ημερομηνίες της δίκης.
5. Η επόμενη ανοιχτή σύσκεψη θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Αυγούστου, στις 8μμ στο Θόλο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας η οποία είναι ανοιχτή σε όλες τις οργανώσεις και συλλογικότητες της αριστεράς και του ελευθεριακού αναρχικού χώρου που έχουν βρεθεί όλα αυτά τα χρόνια στην πρώτη γραμμή της πάλης κατά της ναζιστικής Χρυσής Αυγής και κατά των μνημονιακών πολιτικών που την εξέθρεψαν.

ΒΟΛΟΣ: πρωτομαγιά 2019 στο Ταχυδρομείο, 10πμ

Πρωτομαγιάτικη Διακήρυξη του ΕΕΚ – 2019

H EPΓATIKH TAΞH EINAI ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΤΕΙΧΗ – EINAI ΔIEΘNIΣTIKH KAI EΠANAΣTATIKH

Eργάτες / εργάτριες, άνεργοι και άνεργες, εργαζόμενοι της μαύρης ελαστικής εργασίας, αποκλεισμένοι και περιθωριοποιημένοι

1. Δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, με την κατάρρευση της εμβληματικής Λήμαν Mπράδερς, το 2008, και την χρεοκοπία της καπιταλιστικής Eλλάδας και μιας σειράς άλλων περιφερειακών καπιταλιστικών χωρών, βρισκόμαστε για δεύτερη φορά στα πρόθυρα μιας νέας οικονομικής καταστροφής.
Aνεξάρτητα από τα ψέματα που αραδιάζει ο αστικός πολιτικός κόσμος, ιδίως καθώς βαδίζουμε σε πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις, και τους κυβερνητικούς κομπασμούς για «έξοδο» από τα Mνημόνια, τα βουητά της κρίσης ακούγονται ηχηρά από την Aργεντινή και την Tουρκία που βυθίζονται στη νέα φάση της καπιταλιστικής χρεοκοπίας.
Tο καπιταλιστικό σύστημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας από το κεφάλαιο, έχει ιστορικά εξαντλήσει τα όριά του ήδη στον 20ο αιώνα, οδηγώντας σε δύο παγκόσμιους πολέμους και στη φασιστική βαρβαρότητα. H μεταπολεμική καπιταλιστική άνθιση χτισμένη πάνω στα ερείπια της τρομακτικής καταστροφής του B’ Παγκόσμιου πολέμου και της Συμφωνίας της Γιάλτας της Μόσχας με τους ιμπεριαλιστές, οδήγησε σε ολοένα αυξανόμενες και πιο καταστροφικές κρίσεις, με κορύφωση την τρέχουσα, άλυτη μέχρι τώρα και επιδεινούμενη παγκόσμια κρίση.
Παρά την γιγάντια πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας το καπιταλιστικό σύστημα έχει μπλοκαριστεί εξ αιτίας των εσωτερικών του αντιφάσεων. H κρίση, όπως δείχνει και η 11χρονη πορεία μετά το 2008 δεν μπορεί να λυθεί μέσα στα πλαίσια των καπιταλιστικών σχέσεων ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και του εθνικού κράτους. Mια νέα τρομακτική καταστροφή απειλεί τον άνθρωπο και τη φύση, αν δεν ξεπεραστεί με την πάλη της εργατικής τάξης και των λαών το παρηκμασμένο καπιταλιστικό σύστημα που βασίζεται στο κέρδος και όχι στις κοινωνικές ανάγκες.
Για άλλη μία φορά το δίλημμα της Pόζας Λούξεμπουργκ «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» τίθεται επί τάπητος. Συνέχεια

To EEK στηρίζει την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ στις περιφερειακές εκλογές

Για τις περιφερειακές εκλογές στη Θεσσαλία και την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα καλεί την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα να απορρίψουν στις επικείμενες τριπλές εκλογές τις μνημονιακές κυβερνήσεις, μνημονιακούς περιφερειάρχες και δημάρχους και τη λογική του “μικρότερου κακού”.
Το σημαντικό ερώτημα που απασχολεί την ευρωπαϊκή εργατική τάξη, μαζί και το λαό μας είναι ποια είναι η διέξοδος από τη καπιταλιστική κρίση, τα μνημόνια, τη λιτότητα και την ανεργία διαρκείας. Το παραπάνω ερώτημα συμπυκνώνεται σε τρία αλληλένδετα ζητήματα: Με ποια κυβέρνηση, σε ποια Ευρώπη, με ποια εξουσία.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η παραλίγο “πρώτη φορά αριστερά”, όπως έχει συμβεί σε ολόκληρη την Ευρώπη και την Λατινική Αμερική αφού εξαπάτησε το λαό με την αυταπάτη της διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, έγινε το μαξιλάρι της άρχουσας τάξης με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο: τη διάψευση των ελπίδων ενός ολόκληρου λαού. Παράλληλα, το μεγάλο αυτό πολιτικό μάθημα εξαντλεί και τις ψευδαισθήσεις για έναν καλύτερο διαχειριστή της κρίσης με μεθόδους αστικού κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Καθώς η παγκόσμια οικονομία μπαίνει σε νέα απρόβλεπτη ύφεση με την Ευρώπη τον αδύναμο κρίκο της, η “έξοδος από τα μνημόνια” μόνο ως φάρσα μπορεί να εκληφθεί.
Tο πουλόβερ της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρχισε να ξηλώνεται με τη χρεοκοπία της Ελλάδας και συνεχίζεται με το BREXIT, ενώ τα πολιτικά κόμματα που κυριάρχησαν στην Ευρώπη, χριστιανοδημοκράτες, σοσιαλδημοκράτες, εργατικοί βρίσκονται σε βαθιά κρίση. Η πλήρης αποτυχία των think tanks το κεφαλαίου να δοθεί μια λύση στην παγκόσμια κρίση έχει θέσει ανοικτά το αδιέξοδο όχι της μιας ή της άλλης αστικής κυβέρνησης αλλά το ζήτημα της υπέρβασης του ίδιου του καπιταλισμού και των βαμπίρ του κεφαλαίου. Κάθε άλλη προοπτική οδηγεί σε νέα δεινά, εξοντωτικούς, κηρυγμένους και ακήρυχτους πολέμους, ενάντια στον εξωτερικό αλλά κυρίως ενάντια στον εσωτερικό εχθρό, την ίδια την εργατική τάξη.
Οι στόχοι του ΕΕΚ δεν εξαντλούνται στην εκλογική συμπόρευση με δυνάμεις που ήδη συνεργάζεται σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα δουλειάς και κοινής δράσης αλλά στην εμφάνιση μιας θετικής εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, επαναστατικής και διεθνιστικής, που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων καθώς η νέα ιστορική αναμέτρηση βρίσκεται μπροστά και όχι πίσω μας.
Μετά τις εκλογές ολόκληρος ο πολιτικός χάρτης θα έχει αναδιαταχθεί και η αντικαπιταλιστική, επαναστατική και διεθνιστική αριστερά θα έχει να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις για τις οποίες απαιτείται να προετοιμαστεί. Στα πλαίσια αυτά το ΕΕΚ στηρίζει στις επερχόμενες περιφερειακές εκλογές το περιφερειακό σχήμα και ψηφοδέλτιο “ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ-ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ” .

17/4/2019
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Βόλος: Η συνέχεια του κράτους, των μνημονίων και της καταστολής

Η συνέχεια του κράτους, των μνημονίων και της καταστολής

venetia-grigoriadis

από την ΕΦΣΥΝ του Κώστα Γρηγοριάδη

Κανένα αριστερό πολιτικό κόμμα δεν χρειάζεται τις δυνάμεις της τάξης και ασφάλειας του αστικού κράτους για να διαφυλάξει τις κομματικές του συγκεντρώσεις. Μόνη προστασία παραμένει η πολιτική του κατεύθυνση εφόσον αυτή υπηρετεί τα ταξικά συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Δεν χρειάζεται να κάνουμε μαθήματα μαρξισμού σε όσους απέρριψαν κάθε πολιτικό του συμπέρασμα. Δεν είναι οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι.

dhmarxeo_epeisodia_skoyrleths-18-1-19

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στα ζητήματα στήριξης των μνημονίων και των δεσμεύσεων που έχει υπογράψει ή των νομοθετημάτων της ΕΕ που υπερασπίζουν τα δικαιώματα του χρηματιστηριακού και βιομηχανικού κεφαλαίου (όπως με το PSI για τη σωτηρία των τραπεζών ή στην περίπτωση της ΑΓΕΤ με το ζήτημα της καύσης σκουπιδιών), δεν κάνει διακρίσεις σε “γκρουπούσκουλα”, ακτιβισμούς ή μαζικές διαδηλώσεις. Η καταστολή των κινητοποιήσεων των αναπληρωτών εκπαιδευτικών αρκεί σαν απόδειξη.

Ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται να μας απειλεί ότι ανοίγουμε το δρόμο του Μπέου ή του Κούλη όταν η μαχόμενη αριστερά, ο ελευθεριακός αναρχικός χώρος, συλλογικότητες κι εργατικά σωματεία μπήκαν μπροστά σε όλες τις μεγάλες κινητοποιήσεις του λαού κατά των μνημονίων και αυταρχικών συμπεριφορών όταν εκείνοι είχαν στο μυαλό τους τη “συνέχεια του κράτους”, μαζί με τη συνέχεια των μνημονιακών δεσμεύσεων. Η πολιτική συνεργασία με τους εθνικιστές ΑΝΕΛ και η προσχώρηση των λαομίσητων πασοκογενών στελεχών σε κυβερνητικά πόστα, η υπερψήφιση των μνημονίων ανοίγουν το δρόμο για τον εθνικισμό, την άκρα δεξιά, τους φασίστες και τον πόλεμο.

Ο πολιτικός ενθουσιασμός υπερψήφισης του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 έχει μετατραπεί πλέον σε μια επιλογή του μικρότερου κακού που όμως οδηγεί σε χειρότερα δεινά καθώς η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση επιδεινώνεται σε αντίθεση με ότι συζητιέται περί εξόδου από τη κρίση. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να εμπεδώσει ότι δεν κατάφεραν οι πασοκοδεξιοί, ότι δήθεν δεν υπήρχε και δεν υπάρχει εναλλακτική λύση για το λαό.

Η πολιτική τύχη των κεντροαριστερών εγχειρημάτων στη Λατινική Αμερική δείχνει ότι χωρίς μια συστηματική πάλη για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη, που σημαίνει και μια ανελέητη πάλη κατά των ψευδαισθήσεων για τον εκδημοκρατισμό του αστικού κράτους, ανοίγει η πόρτα σε αυταρχικότερες μορφές διακυβέρνησης για τη συντριβή των εργατικών οργανώσεων και όλων των κοινωνικών και εργατικών κατακτήσεων.

Οι πολιτικές ελπίδες στην Ευρώπη αναζωογονούνται όχι από την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και τις συμμαχίες του με τη χρεοκοπημένη διεθνή σοσιαλδημοκρατία αλλά από τα κίτρινα γιλέκα στη Γαλλία, τις κινητοποιήσεις στην Ουγγαρία κατά του νόμου των σκλάβων, τις κινητοποιήσεις των αναπληρωτών καθηγητών στην Ελλάδα.

Το σύνθημα “όλη η εξουσία στους εργάτες και τα συμβούλια τους” είναι η μόνη πρακτική απάντηση εναλλακτικής πρότασης εξουσίας στη βαρβαρότητα των υπερασπιστών της αστικής νομιμότητας. Μόνο τότε μπορεί να γίνει πράξη “η κατάργηση των μνημονίων με ένα νόμο κι ένα άρθρο”. Όλα τ΄ άλλα αποδείχτηκε ότι ήταν φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες όπως ακριβώς υποσχόταν ο Μπέος ότι θα έκανε το Βόλο…..Μονακό. Η ταύτιση των μεθόδων εξαπάτησης δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας στο ποιος ανοίγει το δρόμο σε ποιον.

20/1/2019

ΕΕΚ

ΕΕΚ: Για τις δημοτικές εκλογές στο Βόλο

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΒΟΛΟ

Το ΕΕΚ έχει αποφασίσει να στηρίξει την πολιτική προσπάθεια συγκρότησης ενός αριστερού-ανατρεπτικού δημοτικού ψηφοδελτίου στο Βόλο.
Οι τριπλές ή τετραπλές εκλογές του Μαΐου συνηγορούν να συνεχιστεί η πάλη σε όλα τα επίπεδα χωρίς να αγνοήσουμε την ιδιομορφία της σημερινής δημοτικής αρχής του Μπέου και ταυτόχρονα να μην υποπέσουμε στο σφάλμα μιας φτηνής αντιμπεικής ή αντιμνημονιακής εκλογικής καμπάνιας.

Η συγκρότηση ενός αριστερού ανατρεπτικού δημοτικού σχήματος θα ενισχύσει και την καμπάνια για τις περιφερειακές εκλογές όπου το ΕΕΚ το 2014 είχε στηρίξει εκλογικά το περιφερειακό ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τοπικά όμως δεν υπήρχε μια εναλλακτική πολιτική λύση που σήμερα αναζητείται από πολλούς μετά από πέντε χρόνια Μπέου και οκτώ χρόνια μνημονίων.

Οι δημοτικές εκλογές 2019 συνδέονται στενά με τις περιφερειακές εκλογές, τις ευρωεκλογές και τις βουλευτικές εκλογές. Οι βασικοί πολιτικοί μας άξονες έχουν ήδη τεθεί από το 16ο συνέδριο και χρειάζεται μια συγκεκριμενοποίηση τους καθώς η συζήτηση για τις εκλογές έχει ήδη ανοίξει. Στο ζήτημα των δημοτικών εκλογών απαιτείται μια εγρήγορση καθώς ήδη διαμορφώνονται (στο παρασκήνιο τις περισσότερες φορές) συμμαχίες, ίντριγκες και προσωπικές φιλοδοξίες.

Το δημοτικό σχήμα που θα θέλαμε δεν μπορεί να είναι η ευκαιριακή σύνταξη ενός εκλογικού ψηφοδελτίου αλλά να ενσωματώνει τους αγώνες της ταξικής πάλης που έχουμε δώσει στην περιοχή και να ενδυναμώνει τις συμμαχίες που έχουμε δημιουργήσει στο δρόμο. Η εκλογική επιτυχία θα ενδυναμώσει τα μέσα και τον σκοπό που επιδιώκουμε και θα αποδείξει την επόμενη ημέρα των εκλογών τη σταθερότητα των πολιτικών σχέσεων που έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή.

Σε αντίθεση με αρκετές αντιλήψεις του ρεφορμισμού, η δημοτική κίνηση δεν έρχεται για να ενσωματώσει τα υπαρκτά κινήματα της πόλης αλλά να αλληλεπιδράσει με αυτά για να βρούμε ένα κοινό βηματισμό χωρίς παραγοντισμούς, καπελώματα, εκατέρωθεν μαχαιρώματα και πολύ περισσότερο ενσωμάτωσης τους σε μια άνευρη δημοτική κοινοβουλευτική προσαρμογή. Είμαστε πολιτικά αντίθετοι με την άποψη που υποστηρίζουν οι επαγγελματίες της πολιτικής σύγχυσης ότι τα κινήματα είναι απαραίτητα ως μηχανισμοί πίεσης για να διευκολύνονται οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι έναντι των δημοτικών αρχών. Η άποψη αυτή στερεί από τα κινήματα τον δυναμισμό που αναπτύσσουν και το κυριότερο την πολιτική τους ανεξαρτησία να καθορίζουν τις μεθόδους του αγώνα που διεξάγουν.

Οι όροι μιας τέτοιας προσπάθειας είναι πολιτικοί, χρειάζεται μια από κοινού επεξεργασία με τις δυνάμεις που συμφωνούν για ένα τέτοιο βήμα, συγκρότησης κι εκλογικής καθόδου στις δημοτικές εκλογές του Βόλου για να καταλήξουμε σε ένα συμφωνημένο σχέδιο διακήρυξης και δράσης.

Ως τέτοιοι πολιτικοί όροι που πρέπει να συζητηθούν μεταξύ μας και τους οποίους προτείνουμε, είναι οι παρακάτω:

  • Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι η συνέχεια του αστικού κράτους και δεν αγωνιζόμαστε για την “αναβάθμισή της” αλλά για την πλήρη της αντικατάσταση (καταστροφή της για την ακρίβεια) από την Λαϊκή Αυτοδιοίκηση που σημαίνει έναν τελείως διαφορετικό τρόπο της διαχείρισης των τοπικών ζητημάτων που επί της ουσίας απαντά το ερώτημα ποιος κάνει κουμάντο, στην πόλη και στη χώρα.
  • Η Λαϊκή Αυτοδιοίκηση απαιτεί την αιρετότητα και άμεση ανακλητότητα όλων των δημοτικών συμβούλων (συμπεριλαμβανομένου του δημάρχου), επαναφορά των συνοικιακών και κοινοτικών επιτροπών (συμβουλίων) αλλά και τη δημιουργία δημοτικών επιτροπών συμβιβασμού που θα επιλύουν τις διαφορές μεταξύ δημοτών, δημόσια, χωρίς δικαστές και δικηγόρους.
  • Τα διαρκή νομοσχέδια για την Τοπική Αυτοδιοίκηση (ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ, ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 1) εξάλειψαν κάθε μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης που σε ορισμένες περιπτώσεις δήμων και κοινοτήτων ενέπλεκαν ενεργά τους πολίτες στα τοπικά ζητήματα. Η χρεοκοπία του ελληνικού καπιταλισμού και τα αλλεπάλληλα μνημόνια, επιβάλλουν μια συγκεντρωτική διαχείριση των τοπικών ζητημάτων υποταγμένη πλήρως στις ανάγκες της χρεοκοπίας, δηλ. του κεφαλαίου και της άρχουσας τάξης. Δεν μπορούμε να υποσχεθούμε “ένα δήμο στην υπηρεσία των πολιτών για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας”, δηλ. τη σωτηρία του καπιταλισμού σε συνθήκες χρεοκοπίας. Ο ρόλος μας στο δήμο θα πρέπει να έχει σκοπό την ενδυνάμωση όλων των λαϊκών αυτοοργανωμένων δομών, πρωτοβουλιών και την προετοιμασία του πληθυσμού για την μάχη ενάντια στον καπιταλισμό , το κεφάλαιο και το κράτος του, κεντρικό και τοπικό.
  • Η κριτική στη σημερινή δημοτική αρχή δεν μπορεί να γίνει με τους όρους που έχουν κινηθεί μέχρι σήμερα οι δημοτικές κινήσεις κάθε χρώματος. Χρειάζεται η κινητοποίηση του πληθυσμού στα γιγαντιαία κοινωνικά προβλήματα όπου οι δήμοι είναι σε τοπική κλίμακα μηχανισμοί ενσωμάτωσης στην αστική πολιτική διαχείρισης της κρίσης προσφέροντας θέσεις εργασίας, πρόνοια, δημοτικά ιατρεία και πολλά ρουσφέτια. Οι πολιτικοί καβγάδες στα δημοτικά συμβούλια αποδείχτηκαν αναποτελεσματικοί όπως και η προσπάθεια άσκησης των δικαιωμάτων που προβλέπονται από το κανονισμό του δημοτικού συμβουλίου.
  • Η δημοτική κίνηση πρέπει να έχει σαφή στάση απέναντι στο φασισμό, τον εθνικισμό, το ρατσισμό και τον κίνδυνο του πολέμου σε μια περιοχή στρατηγική για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Απαιτείται μια ξεκάθαρη στάση υπεράσπισης μεταναστών και προσφύγων και πάλη ενάντια σε κάθε προσπάθεια γκετοποίησής τους και υπαγωγής τους στις φιλάνθρωπες ΜΚΟ.
  • Η πάλη μας οφείλει να είναι ξεκάθαρη και σε ένα τμήμα της αριστεράς που συντάσσεται με τον αριστερό εθνικισμό ή άλλων δυνάμεων που ασκούν στα λόγια κριτική σε αυτόν αλλά χωρίς κανένα πρακτικό μέτρο αντιμετώπισής του (πχ αποκλεισμός υποψηφίων στα ψηφοδέλτια) με το επιχείρημα της “χαλαρής αυτοδιοικητικής ψήφου” χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις επιπτώσεις στην ταξική πάλη συνολικά.
  • Η πρόσδεση της χώρας στην ΕΕ και την ΟΝΕ έχει ως απαραίτητο συμπλήρωμά της το σύνολο της ασκούμενης αστικής πολιτικής συμπεριλαμβανομένων περιφερειών και δήμων. Η ανασφάλιστη, προσωρινή, ελαστική εργασία βρήκε ένα τεράστιο έδαφος στο δημόσιο, ιδιαίτερα στους δήμους για τη συντριβή των εργατικών δικαιωμάτων και την υποβάθμιση της ζωής συνολικά του εργαζόμενου πληθυσμού με ταυτόχρονη επέλαση του ιδιωτικού κεφαλαίου μέσω ΣΔΙΤ και δεκάδων άλλων μορφών απομύζησης του κοινωνικού πλούτου. Ο αγώνας μας δεν στρέφεται μόνο κατά του ντόπιου δημάρχου, του περιφερειάρχη και της σημερινής κυβέρνησης αλλά και κατά της καπιταλιστικής ΕΕ για μια αντικαπιταλιστική, επαναστατική, διεθνιστική και από τα κάτω διέξοδο από την παγκόσμια κρίση προς όφελος της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Η περίοδος που διανύουμε, παρά την φαινομενική της ησυχία, φέρνει νέες καταιγίδες και καθήκοντα πολύ μεγαλύτερα από αυτά του 2008 μέχρι σήμερα.
Από την άποψη της στρατηγικής χρειάζεται να εμφανιστούμε ως η αδιάλλακτη δύναμη διεκδίκησης της δημοτικής αρχής και όχι να ξεκινήσουμε από τη θέση ότι θα είμαστε η πιο μάχιμη αντιπολίτευση. Αυτό υποσκάπτει από την αρχή τη δυνατότητα της νίκης και της συσπείρωσης μάχιμων δυνάμεων της πόλης.

18/12/2018
ΕΕΚ Βόλου

Βόλος: Να στείλουμε το φασισμό στα σκουπίδια της ιστορίας

Ισόβια στους νέο-ναζι δολοφόνους της Χρυσής Αυγής

Να στείλουμε το φασισμό στα σκουπίδια της ιστορίας

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες

Οι εκλογικές επιτυχίες της ακροδεξιάς διεθνώς,  η μερική επανεμφάνιση ταγμάτων εφόδου και «αγανακτισμένων» ακροδεξιών σε μια σειρά χώρους,η προσπάθεια υποκίνησης καταλήψεων σχολείων από ακροδεξιούς, τα προβλήματα στη διεξαγωγή και περαίωση της δίκης της Χρυσής Αυγής, παρά το ότι το δικαστήριο έχει αυξήσει τον αριθμό των δικασίμων, καθιστούν επιτακτική την αναβαθμισμένη ενωτική και μαχητική παρουσία του αντιφασιστικού κινήματος.
H ξενοφοβία, ο ρατσισμός, η ομοφοβία, ο εθνικισμός, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο οι ναζί και άλλοι φασίστες επιχειρούν να εκτρέψουν την οργή των πλατιών μαζών, για τη φτώχεια, την ανεργία και τα μνημόνια, σε εμφύλιο πόλεμο των φτωχών.
Σ’ αυτό συμβάλλει η πολιτική της κυβέρνησης ΣYPIZA/ANEΛ.Η κλιμακούμενη αθλιότητα των προσφυγικών στρατοπέδων σαν της Μόριας, η ασυδοσία των δυνάμεων καταστολής σε μια σειρά περιστατικά και η συγκάλυψη του εντεινόμενου αυταρχισμού από την κυβέρνηση, η συνεχιζόμενη φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την πολιτική μοιράσματος της φτώχειας των φτωχών, ο επιθετικός ακροδεξιός λόγος της ΝΔ, καθώς και η απροκάλυπτη επίθεση από συστημικούς παράγοντες στο φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα και στις κινητοποιήσεις τους, συνεχίζουν να δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη ακροδεξιών και φασιστικών θυλάκων.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο
Αντιμέτωποι δεν είμαστε μόνο με τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις, το αστικό κράτος και τις εθνικιστικές και φασιστικές οργανώσεις αλλά και με τον ανοικτό ή υφέρποντα αριστερό εθνικισμό που οδηγεί ακόμη και σε συνεντεύξεις αριστερών σε φασιστοκάναλα ή σε υποστήριξη των εθνικιστικών συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό.
Το μαζικό κίνημα έχει τη δύναμη να τσακίσει το φασισμό στη βάση της κοινής δράσης σε πλήρη πολιτική ανεξαρτησία από το αστικό κράτος, την εργοδοσία και τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Σε αυτό τον αγώνα το κίνημα έχει κάθε δικαίωμα στην αυτοάμυνα απέναντι στη βία των νεοναζί που συχνά και αποδεδειγμένα εξαπολύεται με την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας και του κράτους όπως αποδεικνύεται και από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
Η πρόσφατη μαζική πορεία από το Κερατσίνι στον Πειραιά και σε άλλες πόλεις στην επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, οι μαζικές κινητοποιήσεις για δικαιοσύνη στον άγρια δολοφονημένο lgbt ακτιβιστή Ζακ Κωστόπουλο, η μεγάλη αντιφασιστική – αντιπολεμική διαδήλωση της 12ης Οκτώβρη, επέτειο της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Ναζί κατακτητές το 1944, που διοργάνωσαν αντιφασιστικές, αντιπολεμικές και προσφυγικές συλλογικότητες και οι πρόσφατες μαθητικές, φοιτητικές και εργατικές κινητοποιήσεις δείχνουν ότι η διάθεση και οι δυνάμεις υπάρχουν. Αυτό φαίνεται και από την δημιουργία αντιφασιστικών πρωτοβουλιών σε μια σειρά περιοχές.
No Pasaran! – Δεν θα περάσουν! Με ενωτικούς αγώνες να τσακίσουμε τον φασισμό, τους μηχανισμούς, τα ταξικά συμφέροντα και τις πολιτικές που τον θρέφουν.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας
ΕΕΚ (Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα)
Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση ΞΕΚΙΝΗΜΑ

 

Το απεργιακό κύμα του Νοέμβρη: Οι αγώνες στα χέρια των εργατών

Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα

Οι Aγώνες στα Xέρια των Eργατών!

post image

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΛΑ ΤΑ ΚΛΕΜΕΝΑ!

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ 1ΗΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ, ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 14 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ, ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΙΚH ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

ΚΑΤΩ Η “ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ” ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ – ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΕΕ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ-ΚΡΑΤΙΚΟ ΨΕΥΤΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ!

Eργαζόμενοι/ες

1. Η ΓΣΕΕ κήρυξε “απεργία” στις 28 Nοέμβρη για να αποτρέψει μια αληθινά μαχητική απεργιακή κινητοποίηση. Τώρα με την απόφαση της ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου και των εργοδοτών για μια εθυμοτυπική απεργία στις 28 του Νοέμβρη συντάχθηκαν οι δευτεροβάθμιες ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα συμπεριλαμβανομένων εκείνων του ΠAME.

Δεν θέλουμε μια γραφειοκρατική τουφεκιά! Χρειαζόμαστε αγώνες για τη ζωή, ενάντια σε αυτούς που μας την στερούνε, ενάντια σ’ αυτούς που ποδοπάτησαν και ποδοπατούν την αξιοπρέπεια του συνταξιούχου, του εργάτη, εκείνων που τσακίζουν τα όνειρα των νέων.

Παρά τις υποσχέσεις και τις «δόσεις αισιοδοξίας» της κυβέρνησης για το «τέλος των μνημονίων» βλέπουμε την μαζική ανεργία να σαρώνει, το κλείσιμο επιχειρήσεων να συνεχίζεται, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας να γενικεύονται. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης. Το γαϊτανάκι κόβονται δεν κόβονται οι συντάξεις απλώς χρησιμοποιείται για να δείχνει Hρακλείς τους δουλόφρονες της E.E., του ΔNT και των μνημονίων, του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου.

Οι κινητοποιήσεις της 14ης και της 28ης του Νοέμβρη πρέπει να έρθουν στα χέρια των εργατών κι όχι των υπηρετών του κεφαλαίου. Αυτό που φοβούνται εργατοπατέρες, εργοδότες, κυβέρνηση κι αστική αντιπολίτευση είναι να μην γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων η μαχόμενη εργατική τάξη στην κρίσιμη μεταβατική περίοδο στην οποία έχουμε μπει – περίοδο επιδείνωσης της καπιταλιστικής κρίσης αλλά και προεκλογικών συγκρούσεων για την καρέκλα της αστικής εξουσίας.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

* αυξήσεις στους μισθούς και συλλογικές συμβάσεις εργασίας σύμφωνες με τις εργατικές ανάγκες.

* να σταματήσουν οι απολύσεις και η εργοδοτική τρομοκρατία.

* να καταργηθούν οι αντεργατικοί – αντιαπεργιακοί νόμοι και τα μνημόνια των καπιταλιστικών κυβερνήσεων ΠAΣOK/NΔ και ΣYPIZA/ANEΛ.

Το EEK καλεί την εργατική τάξη στη μάχη για την επιτυχία των επερχόμενων απεργιών όχι με / αλλά παρά και ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣEE και τους “αριστερούς” ουραγούς της.

Για να διαμορφώσουμε τους όρους της ταξικής ανεξαρτησίας του εργατικού κινήματος, για την ανάπτυξη των όρων μιας γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας για την αποτίναξη όλων των όρων κυριαρχίας του σάπιου χρεοκοπημένου καπιταλισμού. Συνέχεια