Βόλος: Η συνέχεια του κράτους, των μνημονίων και της καταστολής

Η συνέχεια του κράτους, των μνημονίων και της καταστολής

venetia-grigoriadis

από την ΕΦΣΥΝ του Κώστα Γρηγοριάδη

Κανένα αριστερό πολιτικό κόμμα δεν χρειάζεται τις δυνάμεις της τάξης και ασφάλειας του αστικού κράτους για να διαφυλάξει τις κομματικές του συγκεντρώσεις. Μόνη προστασία παραμένει η πολιτική του κατεύθυνση εφόσον αυτή υπηρετεί τα ταξικά συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Δεν χρειάζεται να κάνουμε μαθήματα μαρξισμού σε όσους απέρριψαν κάθε πολιτικό του συμπέρασμα. Δεν είναι οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι.

dhmarxeo_epeisodia_skoyrleths-18-1-19

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στα ζητήματα στήριξης των μνημονίων και των δεσμεύσεων που έχει υπογράψει ή των νομοθετημάτων της ΕΕ που υπερασπίζουν τα δικαιώματα του χρηματιστηριακού και βιομηχανικού κεφαλαίου (όπως με το PSI για τη σωτηρία των τραπεζών ή στην περίπτωση της ΑΓΕΤ με το ζήτημα της καύσης σκουπιδιών), δεν κάνει διακρίσεις σε “γκρουπούσκουλα”, ακτιβισμούς ή μαζικές διαδηλώσεις. Η καταστολή των κινητοποιήσεων των αναπληρωτών εκπαιδευτικών αρκεί σαν απόδειξη.

Ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται να μας απειλεί ότι ανοίγουμε το δρόμο του Μπέου ή του Κούλη όταν η μαχόμενη αριστερά, ο ελευθεριακός αναρχικός χώρος, συλλογικότητες κι εργατικά σωματεία μπήκαν μπροστά σε όλες τις μεγάλες κινητοποιήσεις του λαού κατά των μνημονίων και αυταρχικών συμπεριφορών όταν εκείνοι είχαν στο μυαλό τους τη “συνέχεια του κράτους”, μαζί με τη συνέχεια των μνημονιακών δεσμεύσεων. Η πολιτική συνεργασία με τους εθνικιστές ΑΝΕΛ και η προσχώρηση των λαομίσητων πασοκογενών στελεχών σε κυβερνητικά πόστα, η υπερψήφιση των μνημονίων ανοίγουν το δρόμο για τον εθνικισμό, την άκρα δεξιά, τους φασίστες και τον πόλεμο.

Ο πολιτικός ενθουσιασμός υπερψήφισης του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 έχει μετατραπεί πλέον σε μια επιλογή του μικρότερου κακού που όμως οδηγεί σε χειρότερα δεινά καθώς η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση επιδεινώνεται σε αντίθεση με ότι συζητιέται περί εξόδου από τη κρίση. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να εμπεδώσει ότι δεν κατάφεραν οι πασοκοδεξιοί, ότι δήθεν δεν υπήρχε και δεν υπάρχει εναλλακτική λύση για το λαό.

Η πολιτική τύχη των κεντροαριστερών εγχειρημάτων στη Λατινική Αμερική δείχνει ότι χωρίς μια συστηματική πάλη για την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη, που σημαίνει και μια ανελέητη πάλη κατά των ψευδαισθήσεων για τον εκδημοκρατισμό του αστικού κράτους, ανοίγει η πόρτα σε αυταρχικότερες μορφές διακυβέρνησης για τη συντριβή των εργατικών οργανώσεων και όλων των κοινωνικών και εργατικών κατακτήσεων.

Οι πολιτικές ελπίδες στην Ευρώπη αναζωογονούνται όχι από την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και τις συμμαχίες του με τη χρεοκοπημένη διεθνή σοσιαλδημοκρατία αλλά από τα κίτρινα γιλέκα στη Γαλλία, τις κινητοποιήσεις στην Ουγγαρία κατά του νόμου των σκλάβων, τις κινητοποιήσεις των αναπληρωτών καθηγητών στην Ελλάδα.

Το σύνθημα “όλη η εξουσία στους εργάτες και τα συμβούλια τους” είναι η μόνη πρακτική απάντηση εναλλακτικής πρότασης εξουσίας στη βαρβαρότητα των υπερασπιστών της αστικής νομιμότητας. Μόνο τότε μπορεί να γίνει πράξη “η κατάργηση των μνημονίων με ένα νόμο κι ένα άρθρο”. Όλα τ΄ άλλα αποδείχτηκε ότι ήταν φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες όπως ακριβώς υποσχόταν ο Μπέος ότι θα έκανε το Βόλο…..Μονακό. Η ταύτιση των μεθόδων εξαπάτησης δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας στο ποιος ανοίγει το δρόμο σε ποιον.

20/1/2019

ΕΕΚ

Advertisements

ΕΕΚ: Για τις δημοτικές εκλογές στο Βόλο

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΒΟΛΟ

Το ΕΕΚ έχει αποφασίσει να στηρίξει την πολιτική προσπάθεια συγκρότησης ενός αριστερού-ανατρεπτικού δημοτικού ψηφοδελτίου στο Βόλο.
Οι τριπλές ή τετραπλές εκλογές του Μαΐου συνηγορούν να συνεχιστεί η πάλη σε όλα τα επίπεδα χωρίς να αγνοήσουμε την ιδιομορφία της σημερινής δημοτικής αρχής του Μπέου και ταυτόχρονα να μην υποπέσουμε στο σφάλμα μιας φτηνής αντιμπεικής ή αντιμνημονιακής εκλογικής καμπάνιας.

Η συγκρότηση ενός αριστερού ανατρεπτικού δημοτικού σχήματος θα ενισχύσει και την καμπάνια για τις περιφερειακές εκλογές όπου το ΕΕΚ το 2014 είχε στηρίξει εκλογικά το περιφερειακό ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τοπικά όμως δεν υπήρχε μια εναλλακτική πολιτική λύση που σήμερα αναζητείται από πολλούς μετά από πέντε χρόνια Μπέου και οκτώ χρόνια μνημονίων.

Οι δημοτικές εκλογές 2019 συνδέονται στενά με τις περιφερειακές εκλογές, τις ευρωεκλογές και τις βουλευτικές εκλογές. Οι βασικοί πολιτικοί μας άξονες έχουν ήδη τεθεί από το 16ο συνέδριο και χρειάζεται μια συγκεκριμενοποίηση τους καθώς η συζήτηση για τις εκλογές έχει ήδη ανοίξει. Στο ζήτημα των δημοτικών εκλογών απαιτείται μια εγρήγορση καθώς ήδη διαμορφώνονται (στο παρασκήνιο τις περισσότερες φορές) συμμαχίες, ίντριγκες και προσωπικές φιλοδοξίες.

Το δημοτικό σχήμα που θα θέλαμε δεν μπορεί να είναι η ευκαιριακή σύνταξη ενός εκλογικού ψηφοδελτίου αλλά να ενσωματώνει τους αγώνες της ταξικής πάλης που έχουμε δώσει στην περιοχή και να ενδυναμώνει τις συμμαχίες που έχουμε δημιουργήσει στο δρόμο. Η εκλογική επιτυχία θα ενδυναμώσει τα μέσα και τον σκοπό που επιδιώκουμε και θα αποδείξει την επόμενη ημέρα των εκλογών τη σταθερότητα των πολιτικών σχέσεων που έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή.

Σε αντίθεση με αρκετές αντιλήψεις του ρεφορμισμού, η δημοτική κίνηση δεν έρχεται για να ενσωματώσει τα υπαρκτά κινήματα της πόλης αλλά να αλληλεπιδράσει με αυτά για να βρούμε ένα κοινό βηματισμό χωρίς παραγοντισμούς, καπελώματα, εκατέρωθεν μαχαιρώματα και πολύ περισσότερο ενσωμάτωσης τους σε μια άνευρη δημοτική κοινοβουλευτική προσαρμογή. Είμαστε πολιτικά αντίθετοι με την άποψη που υποστηρίζουν οι επαγγελματίες της πολιτικής σύγχυσης ότι τα κινήματα είναι απαραίτητα ως μηχανισμοί πίεσης για να διευκολύνονται οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι έναντι των δημοτικών αρχών. Η άποψη αυτή στερεί από τα κινήματα τον δυναμισμό που αναπτύσσουν και το κυριότερο την πολιτική τους ανεξαρτησία να καθορίζουν τις μεθόδους του αγώνα που διεξάγουν.

Οι όροι μιας τέτοιας προσπάθειας είναι πολιτικοί, χρειάζεται μια από κοινού επεξεργασία με τις δυνάμεις που συμφωνούν για ένα τέτοιο βήμα, συγκρότησης κι εκλογικής καθόδου στις δημοτικές εκλογές του Βόλου για να καταλήξουμε σε ένα συμφωνημένο σχέδιο διακήρυξης και δράσης.

Ως τέτοιοι πολιτικοί όροι που πρέπει να συζητηθούν μεταξύ μας και τους οποίους προτείνουμε, είναι οι παρακάτω:

  • Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι η συνέχεια του αστικού κράτους και δεν αγωνιζόμαστε για την “αναβάθμισή της” αλλά για την πλήρη της αντικατάσταση (καταστροφή της για την ακρίβεια) από την Λαϊκή Αυτοδιοίκηση που σημαίνει έναν τελείως διαφορετικό τρόπο της διαχείρισης των τοπικών ζητημάτων που επί της ουσίας απαντά το ερώτημα ποιος κάνει κουμάντο, στην πόλη και στη χώρα.
  • Η Λαϊκή Αυτοδιοίκηση απαιτεί την αιρετότητα και άμεση ανακλητότητα όλων των δημοτικών συμβούλων (συμπεριλαμβανομένου του δημάρχου), επαναφορά των συνοικιακών και κοινοτικών επιτροπών (συμβουλίων) αλλά και τη δημιουργία δημοτικών επιτροπών συμβιβασμού που θα επιλύουν τις διαφορές μεταξύ δημοτών, δημόσια, χωρίς δικαστές και δικηγόρους.
  • Τα διαρκή νομοσχέδια για την Τοπική Αυτοδιοίκηση (ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ, ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 1) εξάλειψαν κάθε μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης που σε ορισμένες περιπτώσεις δήμων και κοινοτήτων ενέπλεκαν ενεργά τους πολίτες στα τοπικά ζητήματα. Η χρεοκοπία του ελληνικού καπιταλισμού και τα αλλεπάλληλα μνημόνια, επιβάλλουν μια συγκεντρωτική διαχείριση των τοπικών ζητημάτων υποταγμένη πλήρως στις ανάγκες της χρεοκοπίας, δηλ. του κεφαλαίου και της άρχουσας τάξης. Δεν μπορούμε να υποσχεθούμε “ένα δήμο στην υπηρεσία των πολιτών για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας”, δηλ. τη σωτηρία του καπιταλισμού σε συνθήκες χρεοκοπίας. Ο ρόλος μας στο δήμο θα πρέπει να έχει σκοπό την ενδυνάμωση όλων των λαϊκών αυτοοργανωμένων δομών, πρωτοβουλιών και την προετοιμασία του πληθυσμού για την μάχη ενάντια στον καπιταλισμό , το κεφάλαιο και το κράτος του, κεντρικό και τοπικό.
  • Η κριτική στη σημερινή δημοτική αρχή δεν μπορεί να γίνει με τους όρους που έχουν κινηθεί μέχρι σήμερα οι δημοτικές κινήσεις κάθε χρώματος. Χρειάζεται η κινητοποίηση του πληθυσμού στα γιγαντιαία κοινωνικά προβλήματα όπου οι δήμοι είναι σε τοπική κλίμακα μηχανισμοί ενσωμάτωσης στην αστική πολιτική διαχείρισης της κρίσης προσφέροντας θέσεις εργασίας, πρόνοια, δημοτικά ιατρεία και πολλά ρουσφέτια. Οι πολιτικοί καβγάδες στα δημοτικά συμβούλια αποδείχτηκαν αναποτελεσματικοί όπως και η προσπάθεια άσκησης των δικαιωμάτων που προβλέπονται από το κανονισμό του δημοτικού συμβουλίου.
  • Η δημοτική κίνηση πρέπει να έχει σαφή στάση απέναντι στο φασισμό, τον εθνικισμό, το ρατσισμό και τον κίνδυνο του πολέμου σε μια περιοχή στρατηγική για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Απαιτείται μια ξεκάθαρη στάση υπεράσπισης μεταναστών και προσφύγων και πάλη ενάντια σε κάθε προσπάθεια γκετοποίησής τους και υπαγωγής τους στις φιλάνθρωπες ΜΚΟ.
  • Η πάλη μας οφείλει να είναι ξεκάθαρη και σε ένα τμήμα της αριστεράς που συντάσσεται με τον αριστερό εθνικισμό ή άλλων δυνάμεων που ασκούν στα λόγια κριτική σε αυτόν αλλά χωρίς κανένα πρακτικό μέτρο αντιμετώπισής του (πχ αποκλεισμός υποψηφίων στα ψηφοδέλτια) με το επιχείρημα της “χαλαρής αυτοδιοικητικής ψήφου” χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις επιπτώσεις στην ταξική πάλη συνολικά.
  • Η πρόσδεση της χώρας στην ΕΕ και την ΟΝΕ έχει ως απαραίτητο συμπλήρωμά της το σύνολο της ασκούμενης αστικής πολιτικής συμπεριλαμβανομένων περιφερειών και δήμων. Η ανασφάλιστη, προσωρινή, ελαστική εργασία βρήκε ένα τεράστιο έδαφος στο δημόσιο, ιδιαίτερα στους δήμους για τη συντριβή των εργατικών δικαιωμάτων και την υποβάθμιση της ζωής συνολικά του εργαζόμενου πληθυσμού με ταυτόχρονη επέλαση του ιδιωτικού κεφαλαίου μέσω ΣΔΙΤ και δεκάδων άλλων μορφών απομύζησης του κοινωνικού πλούτου. Ο αγώνας μας δεν στρέφεται μόνο κατά του ντόπιου δημάρχου, του περιφερειάρχη και της σημερινής κυβέρνησης αλλά και κατά της καπιταλιστικής ΕΕ για μια αντικαπιταλιστική, επαναστατική, διεθνιστική και από τα κάτω διέξοδο από την παγκόσμια κρίση προς όφελος της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Η περίοδος που διανύουμε, παρά την φαινομενική της ησυχία, φέρνει νέες καταιγίδες και καθήκοντα πολύ μεγαλύτερα από αυτά του 2008 μέχρι σήμερα.
Από την άποψη της στρατηγικής χρειάζεται να εμφανιστούμε ως η αδιάλλακτη δύναμη διεκδίκησης της δημοτικής αρχής και όχι να ξεκινήσουμε από τη θέση ότι θα είμαστε η πιο μάχιμη αντιπολίτευση. Αυτό υποσκάπτει από την αρχή τη δυνατότητα της νίκης και της συσπείρωσης μάχιμων δυνάμεων της πόλης.

18/12/2018
ΕΕΚ Βόλου

Βόλος: Να στείλουμε το φασισμό στα σκουπίδια της ιστορίας

Ισόβια στους νέο-ναζι δολοφόνους της Χρυσής Αυγής

Να στείλουμε το φασισμό στα σκουπίδια της ιστορίας

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες

Οι εκλογικές επιτυχίες της ακροδεξιάς διεθνώς,  η μερική επανεμφάνιση ταγμάτων εφόδου και «αγανακτισμένων» ακροδεξιών σε μια σειρά χώρους,η προσπάθεια υποκίνησης καταλήψεων σχολείων από ακροδεξιούς, τα προβλήματα στη διεξαγωγή και περαίωση της δίκης της Χρυσής Αυγής, παρά το ότι το δικαστήριο έχει αυξήσει τον αριθμό των δικασίμων, καθιστούν επιτακτική την αναβαθμισμένη ενωτική και μαχητική παρουσία του αντιφασιστικού κινήματος.
H ξενοφοβία, ο ρατσισμός, η ομοφοβία, ο εθνικισμός, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο οι ναζί και άλλοι φασίστες επιχειρούν να εκτρέψουν την οργή των πλατιών μαζών, για τη φτώχεια, την ανεργία και τα μνημόνια, σε εμφύλιο πόλεμο των φτωχών.
Σ’ αυτό συμβάλλει η πολιτική της κυβέρνησης ΣYPIZA/ANEΛ.Η κλιμακούμενη αθλιότητα των προσφυγικών στρατοπέδων σαν της Μόριας, η ασυδοσία των δυνάμεων καταστολής σε μια σειρά περιστατικά και η συγκάλυψη του εντεινόμενου αυταρχισμού από την κυβέρνηση, η συνεχιζόμενη φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την πολιτική μοιράσματος της φτώχειας των φτωχών, ο επιθετικός ακροδεξιός λόγος της ΝΔ, καθώς και η απροκάλυπτη επίθεση από συστημικούς παράγοντες στο φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα και στις κινητοποιήσεις τους, συνεχίζουν να δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη ακροδεξιών και φασιστικών θυλάκων.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο
Αντιμέτωποι δεν είμαστε μόνο με τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις, το αστικό κράτος και τις εθνικιστικές και φασιστικές οργανώσεις αλλά και με τον ανοικτό ή υφέρποντα αριστερό εθνικισμό που οδηγεί ακόμη και σε συνεντεύξεις αριστερών σε φασιστοκάναλα ή σε υποστήριξη των εθνικιστικών συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό.
Το μαζικό κίνημα έχει τη δύναμη να τσακίσει το φασισμό στη βάση της κοινής δράσης σε πλήρη πολιτική ανεξαρτησία από το αστικό κράτος, την εργοδοσία και τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Σε αυτό τον αγώνα το κίνημα έχει κάθε δικαίωμα στην αυτοάμυνα απέναντι στη βία των νεοναζί που συχνά και αποδεδειγμένα εξαπολύεται με την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας και του κράτους όπως αποδεικνύεται και από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
Η πρόσφατη μαζική πορεία από το Κερατσίνι στον Πειραιά και σε άλλες πόλεις στην επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, οι μαζικές κινητοποιήσεις για δικαιοσύνη στον άγρια δολοφονημένο lgbt ακτιβιστή Ζακ Κωστόπουλο, η μεγάλη αντιφασιστική – αντιπολεμική διαδήλωση της 12ης Οκτώβρη, επέτειο της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Ναζί κατακτητές το 1944, που διοργάνωσαν αντιφασιστικές, αντιπολεμικές και προσφυγικές συλλογικότητες και οι πρόσφατες μαθητικές, φοιτητικές και εργατικές κινητοποιήσεις δείχνουν ότι η διάθεση και οι δυνάμεις υπάρχουν. Αυτό φαίνεται και από την δημιουργία αντιφασιστικών πρωτοβουλιών σε μια σειρά περιοχές.
No Pasaran! – Δεν θα περάσουν! Με ενωτικούς αγώνες να τσακίσουμε τον φασισμό, τους μηχανισμούς, τα ταξικά συμφέροντα και τις πολιτικές που τον θρέφουν.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας
ΕΕΚ (Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα)
Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση ΞΕΚΙΝΗΜΑ

 

Το απεργιακό κύμα του Νοέμβρη: Οι αγώνες στα χέρια των εργατών

Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα

Οι Aγώνες στα Xέρια των Eργατών!

post image

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΛΑ ΤΑ ΚΛΕΜΕΝΑ!

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ 1ΗΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ, ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 14 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ, ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΙΚH ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

ΚΑΤΩ Η “ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ” ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ – ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΕΕ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ-ΚΡΑΤΙΚΟ ΨΕΥΤΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ!

Eργαζόμενοι/ες

1. Η ΓΣΕΕ κήρυξε “απεργία” στις 28 Nοέμβρη για να αποτρέψει μια αληθινά μαχητική απεργιακή κινητοποίηση. Τώρα με την απόφαση της ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου και των εργοδοτών για μια εθυμοτυπική απεργία στις 28 του Νοέμβρη συντάχθηκαν οι δευτεροβάθμιες ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα συμπεριλαμβανομένων εκείνων του ΠAME.

Δεν θέλουμε μια γραφειοκρατική τουφεκιά! Χρειαζόμαστε αγώνες για τη ζωή, ενάντια σε αυτούς που μας την στερούνε, ενάντια σ’ αυτούς που ποδοπάτησαν και ποδοπατούν την αξιοπρέπεια του συνταξιούχου, του εργάτη, εκείνων που τσακίζουν τα όνειρα των νέων.

Παρά τις υποσχέσεις και τις «δόσεις αισιοδοξίας» της κυβέρνησης για το «τέλος των μνημονίων» βλέπουμε την μαζική ανεργία να σαρώνει, το κλείσιμο επιχειρήσεων να συνεχίζεται, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας να γενικεύονται. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης. Το γαϊτανάκι κόβονται δεν κόβονται οι συντάξεις απλώς χρησιμοποιείται για να δείχνει Hρακλείς τους δουλόφρονες της E.E., του ΔNT και των μνημονίων, του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου.

Οι κινητοποιήσεις της 14ης και της 28ης του Νοέμβρη πρέπει να έρθουν στα χέρια των εργατών κι όχι των υπηρετών του κεφαλαίου. Αυτό που φοβούνται εργατοπατέρες, εργοδότες, κυβέρνηση κι αστική αντιπολίτευση είναι να μην γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων η μαχόμενη εργατική τάξη στην κρίσιμη μεταβατική περίοδο στην οποία έχουμε μπει – περίοδο επιδείνωσης της καπιταλιστικής κρίσης αλλά και προεκλογικών συγκρούσεων για την καρέκλα της αστικής εξουσίας.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

* αυξήσεις στους μισθούς και συλλογικές συμβάσεις εργασίας σύμφωνες με τις εργατικές ανάγκες.

* να σταματήσουν οι απολύσεις και η εργοδοτική τρομοκρατία.

* να καταργηθούν οι αντεργατικοί – αντιαπεργιακοί νόμοι και τα μνημόνια των καπιταλιστικών κυβερνήσεων ΠAΣOK/NΔ και ΣYPIZA/ANEΛ.

Το EEK καλεί την εργατική τάξη στη μάχη για την επιτυχία των επερχόμενων απεργιών όχι με / αλλά παρά και ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣEE και τους “αριστερούς” ουραγούς της.

Για να διαμορφώσουμε τους όρους της ταξικής ανεξαρτησίας του εργατικού κινήματος, για την ανάπτυξη των όρων μιας γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας για την αποτίναξη όλων των όρων κυριαρχίας του σάπιου χρεοκοπημένου καπιταλισμού. Συνέχεια

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ: Συνεπής αγώνας μέχρι την ανατροπή του κεφαλαίου.

ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ, ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Το ΕΕΚ καλεί την εργατική τάξη και τη νεολαία να συμμετάσχουν μαζικά στο βολιώτικο συλλαλητήριο που οργανώνει η Επιτροπή Αγώνα κατά της καύσης σκουπιδιών το Σάββατο 5 Μάη στις 12πμ στην πλ. Ελευθερίας. Καλούμε για μαζική συμμετοχή κάτω από το πανό του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ.

Η απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να χορηγήσει άδεια καύσης 200.000 τόννων σκουπιδιών RDF στο τσιμεντάδικο της ΑΓΕΤ, της πολυεθνικής Lafarge, συμπληρώνει το έγκλημα της αδειοδότησης των μεταλλείων στις Σκουριές της Χαλκιδικής στην πολυεθνική El-Dorado και του αεροδρομίου Ελληνικού που εκχωρείται στο τουριστικό κεφάλαιο για αξιοποίηση αντί για χρήση ως χώρος αναψυχής και πρασίνου. Η υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ στα Μνημόνια και οι επακόλουθες υποχρεώσεις στους δανειστές, έχουν μαζί με την κοινωνική καταστροφή ένα επιπλέον τίμημα, τη μόλυνση και τη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.
Αγκαζέ με τη κυβέρνηση βρίσκεται ο “ αγωνιστής” του περιβάλλοντος Μπέος που πρώτα καταθέτει μια μήνυση κατά της ΑΓΕΤ, αμέσως μετά αποφασίζει να φτιάξει εργοστάσιο παραγωγής άλλου καύσιμου υλικού (SRF) από σκουπίδια προς πώληση στην ΑΓΕΤ ή σε άλλους επίδοξους επιχειρηματικούς κολοσσούς. Οι πόρτες ανοίγουν με διάφορα κλειδιά.
Περιφέρεια και λοιποί ελεγκτικοί μηχανισμοί κάνουν την πάπια για τους κινδύνους τους οποίους επισημαίνει η Επιτροπή Αγώνα αλλά και την ανησυχία για την ποιότητα του υλικού που καίει τώρα η ΑΓΕΤ ακόμα και στα πλαίσια της νομοθεσίας που ενθαρρύνει τη καύση σκουπιδιών. Έπρεπε η Επιτροπή να ακινητοποιήσει φορτηγό μεταφοράς του υλικού στο εργοστάσιο για να ληφθεί δείγμα που αποδείχτηκε ότι ήταν εκτός προδιαγραφών της νομοθεσίας στην περιοχή των πρωταθλητών του καρκίνου.
Το λόμπι των τσιμεντάδων και των σκουπιδοβιομηχάνων στις Βρυξέλλες καθόρισαν τις προδιαγραφές του καύσιμου υλικού και μας διαβεβαιώνουν ότι αυτό είναι ασφαλές για την υγεία των πολιτών. Διεθνείς μελέτες επιστημονικών φορέων υποστηρίζουν την ασφάλειά της μεθόδου. Με τον ίδιο τρόπο κάποτε οι τσιγαροβιομηχανίες παρουσίαζαν τις “αβλαβείς” επιπτώσεις του τσιγάρου στην υγεία των καπνιστών και μη. Το σκάνδαλο της NOVARTIS μας υπενθυμίζει με δραματικό τρόπο πως γίνονται όλες οι δουλειές στον καπιταλισμό.
Παπαγαλάκια της Lafarge ισχυρίζονται ότι ο αγώνας κατά της καύσης σκουπιδιών θα κλείσει το εργοστάσιο. Όμως, τα παπαγαλάκια δεν μπορούν να μας εξηγήσουν γιατί έκλεισε το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ στη Χαλκίδα ή γιατί έκλεισαν τόσα εργοστάσια στην περιοχή μας. Οι εργαζόμενοι (μόνιμοι κι εργολαβικοί) ή θα μπουν επικεφαλείς του αγώνα κατά της καύσης ή θα μπουν στην υπηρεσία του κεφαλαίου καταστρέφοντας και την ίδια τους τη ζωή. Δεν υπάρχει ενδιάμεσος δρόμος. Συνέχεια

ΒΟΛΟΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ: Τα Βαλκάνια στους λαούς τους κι όχι στο κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους φασίστες!

Τα Βαλκάνια στους λαούς τους

κι όχι στο κεφάλαιο, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους φασίστες!

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ – ΒΟΛΟΣ

23 Φλεβάρη, 6μμ, Κτήριο Παπαστράτου (Θόλος)

Αφού ξεπούλησαν τα πάντα με τα μνημόνια, αφού ξεπούλησαν και το αίμα του λαού σε ΕΕ και ΔΝΤ, όλοι οι υπηρέτες του κεφαλαίου είτε κάθονται τώρα στις κυβερνητικές καρέκλες, είτε καθόντουσαν πριν, είτε θέλουν να στρογγυλοκαθήσουν ξανά, παρέα με χρυσοποίκιλτους δεσποτάδες, “ψεκασμένους” μασκαράδες “μακεδονομάχους”, και κυρίως παρακρατικούς, χρυσαυγίτες Ναζί, και λοιπούς φασίστες, επιχειρούν τώρα να μας ρίξουν στην φωτιά του εθνικιστικού κανιβαλισμού. Με πρόσχημα “ένα πουκάμισο αδειανό” , το “όνομα” της γειτονικής Μακεδονίας. Ταυτόχρονα οι πρωταθλητές στον εθνικισμό είναι και πρωταθλητές στις μίζες της NOVARTIS.
Η “αριστεροδεξιά” κυβέρνηση της Αθήνας των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κατ΄εντολή του ιμπεριαλισμού, του Τράμπ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αλλά και της ντόπιας μπουρζουαζίας θέλει “να πάρει τον ηγεμονικό ρόλο στα Βαλκάνια που της αναλογεί”, όπως για λογαριασμό της είπε ο Τσίπρας. Ο “ηγεμονικός ρόλος της Ελλάδας” ήταν πάντα συνδεδεμένος με την υποταγή στις ισχυρές καπιταλιστικές χώρες κι αγκαζέ με το σωβινιστικό όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Η Τσιπροκαμμένοι αναζητούν συμμάχους στον ακροδεξιό Νετανιάχου και τον Αιγύπτιο δικτάτορα Αλ Σίσι ενώ η πολεμική εμπλοκή Τουρκίας-Ισραήλ στη Συρία μετατρέπουν το ίδιο το Αιγαίο σε εύφλεκτη περιοχή.

Οι αντιδραστικές πανελλαδικές συνάξεις σε Θεσ/νίκη (21/1) και ο εμπρησμός της Libertatia, η επίθεση στο Σχολείο και στην Καμάρα τα πογκρόμ στους δρόμους της πόλης, από φασίστες με την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας, όλες οι μαύρες δυνάμεις της Δεξιάς και της ακροδεξιάς, του κράτους και του παρακράτους, της Εκκλησίας και της ίδιας της άρχουσας τάξης, επιχειρούν να ετοιμάσουν μια εναλλακτική λύση καθώς ούτε η ΝΔ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να γυρίσουν το τροχό της χρεοκοπημένης χώρας δίχως περαιτέρω συρρίκνωση των εισοδημάτων (μισθών, συντάξεων, επιδομάτων), διατήρηση της ανεργίας αλλά και εκποίηση των λαϊκής κατοικίας. Συνέχεια

Εθνικιστική τύφλωση ή διεθνιστική διέξοδος;

Εθνικιστική τύφλωση ή διεθνιστική διέξοδος;

του Σάββα Μιχαήλ

Σημειώσεις για την εισήγηση για το Μακεδονικό στην εκδήλωση του ΕΕΚ,

Λοκομοτίβα, 7 Φεβρουαρίου 2018

Λένε ότι ο δρόμος προς την κόλαση στρώνεται από τις καλές προθέσεις. “Τα βαθιά Βαλκάνια” , όμως, όπως έχει γραφεί, “είναι ένα είδος Κόλασης στρωμένης από τις κακές προθέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων1. Πρέπει να προστεθεί: με τις ευλογίες των ντόπιων αρχόντων και προς όφελος όχι μόνο των ξένων προστατών τους αλλά και των δικών τους ληστρικών συμφερόντων.

Η πρόσφατη έξαρση του “Μακεδονικού” με τις νέες διαπραγματεύσεις Αθήνας-Σκοπίων και την πυροδοτημένη από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους εθνικιστική υστερία των συλλαλητηρίων στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, ασφαλώς και ξεκινάει από τις μαύρες προθέσεις των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ να κλείσουν το γρηγορότερο την διαμάχη για το όνομα της γειτονικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας για να την μαντρώσουν τάχιστα στα δικά τους μπουντρούμια.

Τον Ιούλιο 2018 θα τεθεί το θέμα ενσωμάτωσης της πρώην γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και το συντομότερο να αρχίσουν επίσης οι διαδικασίες ένταξής της στην ΕΕ και άρα πρέπει να αρθεί το ελληνικό βέτο του 2008. ΗΠΑ και ΝΑΤΟ θέλουν να ολοκληρώσουν την περικύκλωση της Ρωσίας με βάσεις και να ελέγξουν τις ενεργειακές οδούς από την Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη. Η ΕΕ θέλει να ενεργοποιήσει ξανά την εξάπλωσή της στα δυτικά Βαλκάνια, ενσωματώνοντας μέχρι το 2025, 6 βαλκανικές χώρες από την διαλυμένη πρώην Γιουγκοσλαβία συν την Αλβανία, επιχειρώντας να αντιστρέψει τις διαλυτικές τάσεις της κρίσης και να ασφαλίσει το Φρούριο- Ευρώπη ενάντια στις προσφυγικές ροές από τις χώρες-θύματά της.

Η πρόσφατη εγκαθίδρυση της φιλο-ευρωενωσιακής εύθραυστης κυβέρνησης Ζάεβ στα Σκόπια θεωρήθηκε “παράθυρο ευκαιρίας”. Η αποδεδειγμένα πλέον πειθήνια στην ιμπεριαλιστική τρόϊκα , μετά την συνθηκολόγηση του Ιουλίου 2015, κυβερνώσα ψευτοαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ νόμισε επίσης ότι βρήκε την ευκαιρία και να προωθήσει τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης “για τον ηγεμονικό ρόλο που της αναλογεί στα Βαλκάνια” (Τσίπρας), να προσπαθήσει να σταθεροποιηθεί καθώς κλυδωνίζεται, δείχνοντας, επικοινωνιακά, ότι “κλείνει προβλήματα χρονίζοντα την ίδια χρονιά που βγάζει την χώρα από τα μνημόνια, στις αγορές” και συνάμα θέλοντας να στριμώξει την παραδοσιακά φιλονατοϊκή και φιλοΕΕ ΝΔ φέρνοντας την σε τριβές με την εθνικιστική της βάση. Ο τακτικισμός της πλάκας έγινε μπούμεραγκ. Συνέχεια