ΕΑΚ: Υπονόμευση των αποφάσεων των συνδικάτων μας.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας καταγγέλλει τη στάση του Δημήτρη Κουτσούκου, μέλους του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Διοικητικών Υπαλλήλων ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Ν. Μαγνησίας, για τη προσπάθειά του να αποτρέψει τους/τις εργαζόμενους/ες να πραγματοποιήσουν στάση εργασίας την 14/6/2018 που είχε ανακοινώσει η Ομοσπονδία μας ΠΟΣΕ-ΙΚΑ.

Η απαράδεκτη αυτή συμπεριφορά δεν συνάδει με εκλεγμένο μέλος του Συλλόγου μας, που όχι μόνο υπονομεύει τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας μας αλλά ευτελίζει και το θεσμό της Προέδρου του Συλλόγου μας, που ορθά επικοινώνησε στο υποκατάστημα την στάση εργασίας.

Η ΕΑΚ καλεί την πλειοψηφία του Συλλόγου μας να αποπέμψει τον Δ. Κουτσούκο από το ΔΣ, να δημοσιοποιήσει στο ΝΤ της ΑΔΕΔΥ και την ΠΟΣΕ-ΙΚΑ τη στάση εκλεγμένου μέλους του ΔΣ που δεν συνάδει με την ιδιότητα του συνδικαλιστή.

Στο παρελθόν, η ΕΑΚ έχει ζητήσει την αποπομπή όλων των απεργοσπαστών του ΔΣ του συλλόγου μας, που ενώ έχουν εκλεγεί, δεν διατυπώνουν άλλη άποψη και ψηφίζουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις, κάνουν ανοικτή απεργοσπασία. Η συγκεκριμένη ενέργεια πραγματικά ξεχείλισε το ποτήρι από έναν συνδικαλιστή που δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια ή έλλειψη πληροφόρησης.

Σε μια κρίσιμη περίοδο όπου νέα μέτρα ψηφίστηκαν κατά των εργαζομένων, η στάση ανοχής σε τέτοια φαινόμενα υπονομεύουν το κύρος των συνδικάτων και στέλνουν τους εργαζόμενους στο σπίτι τους αντί στον αγώνα.

22/6/2018

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας

Κοιν.

  1. ΔΣ συλλόγου μας
  2. ΝΤ. ΑΔΕΔΥ
  3. ΠΟΣΕ-ΙΚΑ
  4. Τοπικό τύπο
Advertisements

Εκλογές στο σύλλογο εργαζομένων του ΙΚΑ Βόλου

Για τις εκλογές στο σωματείο εργαζομένων του ΙΚΑ: Και τώρα, τι;

Τη Δευτέρα 17 Ιούλη πραγματοποιούνται οι εκλογές στο Σύλλογο Εργαζομένων Διοικητικών Υπαλλήλων ΙΚΑ Ν. Μαγνησίας. Τρία χρόνια πριν, η πρωτοεμφανιζόμενη Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΑΚ) είχε πετύχει να καταλάβει τις τρεις από από τις επτά έδρες στο Διοικητικό Συμβούλιο και να εκλέξει από έναν αντιπρόσωπο στην Ομοσπονδία (ΠΟΣΕ-ΙΚΑ) και στο Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ.

Όπως και πριν τρία χρόνια, στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση του σωματείου μας, εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας παραβρέθηκαν για να ρίξουν το βάρος τους υπέρ της πλειοψηφούσας παράταξης του ΔΣ, της Δημοκρατικής Συνεργασίας (ΔΗΜ.ΣΥΝ.) που δεν απέχει καθόλου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη (δηλ. το ΠΑΣΟΚ). Όπως φάνηκε τόσο από την εκλογοαπολογιστική συνέλευση, όσο και από την κατάθεση των ψηφοδελτίων, η συγκεκριμένη παράταξη υποχρεώθηκε να ανασύρει ιστορικό της στέλεχος για να διεκδικήσει ότι έχασε πριν τρία χρόνια, αν και όλο αυτό το διάστημα τα εκλεγμένα μέλη της ισχυριζόταν ότι δεν έλκονται πλέον από πολιτικές που έφεραν το σωματείο μας στην άβυσσο.

Το διακύβευμα όμως των εκλογών δεν είναι οι καρέκλες αλλά οι ίδιες οι προοπτικές πάνω στις οποίες οι εργαζόμενοι πρέπει να επιλέξουν. Ακριβώς γι αυτό το λόγο, η συζήτηση αυτή, με πλήρη ευθύνη της πλειοψηφίας του ΔΣ και του προεδρείου της εκλογοαπολογιστικής συνέλευσης εξοβελίστηκε στο πυρ το εξώτερο, θέτοντας την έγκριση του διοικητικού απολογισμού του απερχόμενου ΔΣ ως τρίτο θέμα, μετά την έγκριση του οικονομικού απολογισμού και την εκλογή της εφορευτικής επιτροπής!

Τι δεν συζητήθηκε; Το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ δεν υπάρχει πια αλλά ένα νέο υπερταμείο των φτωχών, ο ΕΦΚΑ. Το νέο οργανόγραμμα που θα θέσει εκτός ταμείου τουλάχιστον τους μισούς υπαλλήλους παρά το διοικητικό κομφούζιο που έχει δημιουργηθεί. Η νέα αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Η εφαρμογή της κινητικότητας. Ο ΕΦΚΑ ως μηχανισμός διαρκών περικοπών συντάξεων και παροχών. Οι ανεπαρκείς μισθοί μας, η αύξηση του χρόνου εργασίας. Η εξαφάνιση του εφάπαξ. Η νέα φοροληστεία με τα 140 προαπαιτούμενα που θα μειώσει περαιτέρω το διαθέσιμο εισόδημα όλων, οι κατασχέσεις κατοικιών, το ξεπούλημα των δημόσιων οργανισμών που θα έχουν τεράστιες επιπτώσεις στη ζωή όλων (ΔΕΗ, νερό κλπ). Ο δρόμος που επιλέχτηκε από την πλειοψηφία του ΔΣ αν ήταν ορθός ή όχι (ο διοικητικός απολογισμός τελικά δεν ψηφίστηκε!). Αν υπήρχαν εναλλακτικά σχέδια δράσης. Τι πρέπει να κάνουμε στο άμεσο μέλλον.

Στην εκλογοαπολογιστική μας συνέλευση υπήρξε ένας σαφής καταμερισμός εργασίας μεταξύ της πλειοψηφίας του ΔΣ και των προσκεκλημένων της Ομοσπονδίας. Οι μεν, ανέλαβαν να εξηγήσουν με ποιο τρόπο “αποκατέστησαν” την ηρεμία στο κατάστημα του Βόλου μετά από αλλεπάλληλα γεγονότα που το εξέθεσαν ανεπανόρθωτα και οι δε, την τρέχουσα συνδικαλιστική-πολιτική κατάσταση σχετικά με τον ΕΦΚΑ και τις τακτικές του υπουργείου. Σε σχέση με οποιοδήποτε σχέδιο δράσης, αμφότεροι εσίγησαν καθώς οποιαδήποτε πρόταση είναι αναγκασμένη να εκθέσει τα πεπραγμένα τόσο των μνημονιακών κυβερνήσεων όσο και των συνδικαλιστικών παρατάξεων που τις στήριξαν.

Η πλειοψηφία του ΔΣ του συλλόγου μας σε πλήρη ευθυγράμμιση με την πολιτική της Ομοσπονδίας, έχει αρνηθεί να χαράξει ένα διαφορετικό δρόμο, να καταθέσει προτάσεις, να κινητοποιήσει τους εργαζόμενους και να υιοθετήσει μια πολιτική άρνησης στο κοινωνικό έγκλημα. Υιοθετώντας την πολιτική της εξαίρεσης του κλάδου μας από τα μνημόνια, τις 24ωρες άσφαιρες απεργιακές τουφεκιές που ενέτειναν την απογοήτευση, με επιμονή στην εσωστρέφεια και τα προβλήματα του καταστήματος μας, χωρίς γενικές συνελεύσεις παρά μόνο την παραμονή απεργιών, με μικροεξυπηρετήσεις και πολιτική των διαδρόμων, ο σύλλογός μας δεν κατάφερε να ξεφύγει από την πεπατημένη, δικαιώνοντας τους υποστηρικτές των μνημονίων, “έγινε ότι ήταν δυνατόν” ή πιο σωστά ότι “δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση” , όπως εύσχημα διατυπώθηκε στον διοικητικό απολογισμό της πλειοψηφίας του ΔΣ.

Η επιτακτική ανάγκη για μια συνειδητή εναλλακτική προοπτική παλεύτηκε από την ΕΑΚ αν και η πλειοψηφία της Δημ.Συν. στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση του σωματείου σχεδόν μας κατηγόρησε για όλα τα δεινά της κατάστασης των εργαζομένων στο ΙΚΑ. Ο θυμός τους οφείλεται στο ότι η ΕΑΚ αρνήθηκε να συρθεί στις επιλογές τους και να υποχωρήσει από τις θέσεις που διακήρυξε πριν τρία χρόνια στις εκλογές. Δεν είναι τυχαίο ότι το ψηφοδέλτιο της Δημ.Συν. δεν χρειάστηκε ποτέ να παρουσιάσει ένα πλαίσιο δεσμεύσεων προς τους εργαζόμενους κατά την εκλογική του κάθοδο καθώς όλος τους ο αγώνας τους ήταν όπως λέχθηκε “η αποκατάσταση της ηρεμίας στο κατάστημα” που συνοδευόταν πάντα από τις αναγκαίες μετακινήσεις ή τη διατήρηση προσωπικού σε θέσεις απαραίτητες για την διασφάλιση του πολιτικού ελέγχου.

Όλη αυτή η πορεία μας έχει φέρει στο χείλος του γκρεμού και αυτός είναι ένας επαρκής λόγος για να στηριχτεί η ΕΑΚ και να αλλάξουμε πορεία από την επομένη των εκλογών.

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΕΑΚ)

Λίγο πριν το 24ο συνέδριο της ΠΟΣΕ ΙΚΑ: περί καλής διάθεσης

Λίγο πριν το 24ο Συνέδριο της ΠΟΣΕ-ΙΚΑ

 «η καλή διάθεση-πίστη-εμπιστοσύνη έχει χαθεί»[1]

 

Αν η παραπάνω δήλωση ήταν πραγματική, τότε η Ομοσπονδία μας δεν θα καλούσε υπουργούς, υφυπουργούς, γραμματείς και Διοικητές στο  24ο συνέδριο της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Αν στον ιδιωτικό τομέα διαπίστωνε κανείς σε συνέδριο σωματείου ή ομοσπονδίας την παρουσία κυβερνητικών παραγόντων και μελών του ΣΕΒ, θα δημιουργούντο εύλογες απορίες.

 

Αντίθετα, στο δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, η παρουσία αντίστοιχων θεσμικών παραγόντων θεωρείται αναγκαία προϋπόθεση της λειτουργίας του συνδικαλιστικού κινήματος για την επίτευξη των στόχων του.

Η ιστορία βέβαια έχει τις ρίζες της στις μεταβολές που υπήρξαν από τη δεκαετία του ’80 όταν το ΠΑΣΟΚ παραχώρησε συνδικαλιστικές ελευθερίες (Ν.1264/82)[2]  με ταυτόχρονη ενσωμάτωση των κορυφαίων θεσμών του εργατικού κινήματος στα Διοικητικά Συμβούλια των οργανισμών τους οποίους το κράτος έλεγχε (Ν.1365/1983)[3].  Στον ίδιο νόμο (άρθρο 4) γίνεται τροποποίηση των άρθρων του 1264/82 περί κήρυξης απεργίας στις «κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις», ως αντάλλαγμα της εκχώρησης θέσεων διοίκησης σε εκλεγμένους συνδικαλιστές στα ΔΣ των επιχειρήσεων και οργανισμών (ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ κλπ) που ελέγχονται από το κράτος.

 

Οι δύο νόμοι, προϊόν της πτώσης της χούντας και της καταπιεστικής δεξιάς, αλληλένδετοι όσον αφορά το περιεχόμενό τους, αποτέλεσαν τον πυρήνα της πολιτικής διείσδυσης του ΠΑΣΟΚ στο συνδικαλιστικό κίνημα στο δημόσιο τομέα αφού ξαναχάραξαν τον ορισμό της «κοινωνικοποιημένης επιχείρησης» (που από την εποχή ακόμα της παρισινής κομμούνας οριζόταν ως ο απόλυτος έλεγχος των εργαζομένων επί των λειτουργιών κάθε επιχείρησης ακόμα και του ίδιου του κράτους , αυτό ήταν και το απόλυτα καινοτόμο στοιχείο του 1871) και ταυτόχρονα συμφιλίωναν τα ταξικά αντίθετα μέρη, εργοδότες και εργαζόμενους μέσω του «ειρηνοποιού και κοινωνικού διαιτητή», το ίδιο το αστικό κράτος στα ΔΣ των επιχειρήσεων και λοιπών οργανισμών.

 

Έτσι, «κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις» θεωρούνται αυτές που η διοίκησή τους ασκείται από το κράτος, τους εργοδότες και τους εργαζόμενους. Η «κοινωνικοποίηση» γίνεται γιατί εξυπηρετείται το «εθνικό και κοινωνικό συμφέρον», αν και το εθνικό συμφέρον ταυτίζεται με την τάξη η οποία ασκεί την ηγεμονία του έθνους  κι εν προκειμένω της άρχουσας τάξης, της αστικής.

 

Η προσαρμογή των συνδικαλιστικών ηγεσιών στο σύνθημα της «Αλλαγής» είχε πολιτικές συνέπειες: Tην παραίτηση από κάθε επαναστατική αλλαγή και ρήξη με την υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων. Ο υπουργός, ο υφυπουργός, ο γραμματέας του υπουργείου, οι ειδικοί σύμβουλοι, οι Διοικητές των επιχειρήσεων και οργανισμών έγιναν πιο προσιτοί, λιγότερο εχθρικοί κι έτσι κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, περισσότερο συνεννοήσιμοι. Οι μεταρρυθμίσεις, μικρές ή μεγάλες συμφωνούντο εκ των προτέρων κι έβρισκαν κοινωνική αποδοχή. Οι μεταρρυθμίσεις έγιναν η ζωή του εργατικού κινήματος σε μια εποχή διαρκούς επέκτασης του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου που απέκτησε ορίζοντα μέσω του νεοφιλελευθερισμού, την αυτορρύθμιση των αγορών και τη παγκοσμιοποίηση.

Το αστικό κράτος νομιμοποίησε το ρόλο του ειρηνοποιού των αγεφύρωτων ταξικών αντιθέσεων κι απέκρυψε συστηματικά το ρόλο του ως μηχανισμού ταξικής κυριαρχίας κι επιβολής. Οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές έγιναν βουλευτές, αφού η απόσταση συμφερόντων που χώριζε πια το εργατικό κίνημα από τους εργοδότες και το ίδιο κράτος είχε μικρύνει τόσο, όσο η απόσταση στις καρέκλες ενός ΔΣ δημόσιας επιχείρησης , ΝΠΔΔ ή ΝΠΙΔ.

Ο ρόλος του ειρηνοποιού του κράτους και η συνεννόηση και συμφιλίωση των αντίθετων ταξικών πλευρών διήρκεσε σχεδόν τρεις δεκαετίες και κατέρρευσε σε μια νύχτα. Το Δεκέμβρη 2008 όταν η νεολαία εξεγέρθηκε για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και τον Απρίλη 2010 όταν ανακοινώθηκε η χρεοκοπία της χώρας. Η παρεχόμενη προστασία στις «κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις» τέλειωσε με ένα σοκ: Το μαύρο στην ΕΡΤ και την πλήρη αγνόηση της ΠΟΣΠΕΡΤ.

 

Από εκεί και μετά φάνηκε όλη η γύμνια της συνδικαλιστικής πρακτικής που εμφάνιζε τους εκλεγμένους συνδικαλιστές μας ικανούς να διαχειριστούν τα εργασιακά μας και όχι μόνο προβλήματα. Σωματεία, Ομοσπονδίες και ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ παρέλυσαν μπροστά στη πρωτοφανή κατάσταση. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση σε χρόνο ρεκόρ ισοπέδωσε τις τρεις δεκαετίες «συνεννόησης, καλής διάθεσης, πίστης κι εμπιστοσύνης». Συνέχεια

Ενότητα για κοινή δράση όλων των εργαζομένων στη βάση ενός πρόγραμματος

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ  ΙΚΑ

Συνάδελφοι και συναδέλφισες,
Όλες οι συνδικαλιστικές παρατάξεις έχουν στραμμένα τα βλέμματά τους στο συνέδριο της Ομοσπονδίας μας που θα γίνει στις αρχές Νοέμβρη. Όσο περισσότερο διατυπώνεται η άποψη το πόσο κρίσιμο είναι το συνέδριο για την ανάδειξη του νέου ΔΣ της ΠΟΣΕ-ΙΚΑ,τόσο λιγότερο συζητιέται πόσο κρίσιμη και ταυτόχρονα τραγική είναι η κατάσταση στη βάση των εργαζομένων και σε ολόκληρη τη κοινωνία.

Ο ΕΦΚΑ κι εμείς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ατζέντα του συνεδρίου θα κινηθεί γύρω από το νέο υπερταμείο των φτωχών, το ΕΦΚΑ, τη κατάργηση του ΙΚΑ και το πώς θα διασφαλιστεί η«συνέχεια» του ΙΚΑ μέσα στο νέο υπερταμείο. Μια σκληρή μάχη θα δοθεί για το ποια συνδικαλιστική πλειοψηφία θα επικρατήσει για να είναι ο προνομιακός συνομιλητής των εκάστοτε υπουργών. Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε μάντεις κακών, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν στο νέο ΕΦΚΑ θα υπάρξει ένα σωματείο και μια Ομοσπονδία όταν το σωματείο του ΟΠΑΔ και οι υπάλληλοι του δεν εντάχτηκαν στα σωματεία του ΙΚΑ.
Αν περιμένουμε άπραγοι και το νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά τότε η κήρυξη μιας απεργίας στο ΕΦΚΑ θα είναι συνεννόηση σε ένα πύργο της Βαβέλ. Όμως ανεξάρτητα τι σκέφτονται οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές μας, όπως ήδη διαρρέεται, εντός 4ετετίας από την ίδρυση του υπερταμείου, από το σύνολο των περίπου 8.500 υπαλλήλων, μόνο 4.500 θα παραμείνουν. Είτε πρόκειται για ένα επεξεργασμένο σχέδιο, είτε πρόκειται για μια στατιστική προβολή της υπάρχουσας κατάστασης, πρόκειται για τη πιο απαισιόδοξη εκδοχή της ιστορίας που υπονομεύει κάθε μελλοντική μάχη πριν καν αυτή δοθεί. Σε αυτό δεν υπολογίζουμε ότι το υπερταμείο ξεκινά με έναν ελλειμματικό προϋπολογισμό που φτάνει τα 3,1δις€ αν και στις οικονομικές καταστάσεις εμφανίζεται μόνο ένα έλλειμμα 1,1 δις€, ενώ το πραγματικό έλλειμμα καλύπτεται από διορθωτικές κινήσεις του προϋπολογισμού ύψους 1,4δις€ και τον κουμπαρά του ΑΚΑΓΕ κατά 400εκ€. Το νέο υπερταμείο ξεκινά χρεοκοπημένο. Δεν υπάρχουν κλαδικές συνδικαλιστικές λύσεις. Η παρούσα συνδικαλιστική μας ηγεσία στη πραγματικότητα έχει αποτύχει: Το προσωπικό του ΙΚΑ συρρικνώθηκε δραματικά, δεκάδες καταστήματα έκλεισαν, ο χρόνος εργασίας αυξήθηκε σε ημερήσια βάση κατά 14% και σε ετήσια 20% ενώ το ετήσιο εισόδημά μας έπεσε μέχρι και 50% χωρίς να υπολογίσει κανείς την υπερφορολόγηση, τις αυξήσεις στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, τη μείωση των συντάξεων και του εφάπαξ αλλά και τις συνολικές επιπτώσεις στη υπερχρέωση κάθε νοικοκυριού εξαιτίας της μαζικής ανεργίας. Συνέχεια

ΙΚΑ-ΕΦΚΑ: Άμεση κήρυξη απεργίας ενάντια στο πρόγραμμα διάλυσης

Ανακοίνωση της Ριζοσπαστικής Παρέμβασης Εργαζομένων στο ΙΚΑ για τη συνάντηση τοης Ομοσπονδίας, ΠΟΣΕ ΙΚΑ, με τον υφυπουργό στις 13/7/2016.

Η ανακοίνωση Ομοσπονδίας του ΙΚΑ κι αμέσως παρακάτω η εκτίμηση της ΡΠΕ-ΙΚΑ

http://www.poseika.gr/index.php/activities-ds-pose/actions-ds-seperator/announcements-menu/2566-13-7-2016ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣΑΠΟΛ 2

Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση ΙΚΑ: ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟ

 Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, το αναπτυξιακό σχέδιο της κυβέρνησης πήγε περίπατο. Η πτώχευση της εταιρείας ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ αφορά το 1% του ΑΕΠ, περίπου 200 εκατομ.€ εισφορές σε ετήσια βάση για το ΙΚΑ κι η τύχη του αφορά περισσότερες από 3.000 συνδεδεμένες επιχειρήσεις. Τα χρέη της ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ξεπερνούν τα 2 δις€.

Μέχρι σήμερα, όλες οι προτάσεις (πρόταση Μαρινόπουλου, πρόταση Σκλαβενίτη, σχέδιο ΑΤΛΑΝΤΙΚ) που έχουν κατατεθεί στο πτωχευτικό τραπέζι αφορούν τη διάσωση του κεφαλαίου και όχι των εργαζομένων.

Η ΕΑΚ, πριν από το δημοψήφισμα και την υπαγωγή της χώρας στο 3ο  μνημόνιο είχε ζητήσει για τη σωτηρία του ασφαλιστικού συστήματος και του λαού τη πλήρη εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, (συμπεριλαμβανομένων και των τραπεζών) χωρίς ένα ευρώ στο κεφάλαιο, κάτω από των έλεγχο των εργαζομένων. Συνέχεια

ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΤΟΥ ΙΚΑ ΠΛ. ΟΜΟΝΟΙΑΣ

13625272_304755779859408_422103129_n