Βόλος: Στις 6 Ιούνη, 7μμ στο Ταχυδρομείο δίνουμε Διεθνιστική, Αντιπολεμική Εργατική απάντηση

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ,ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ

6 ΙΟΥΝΗ, 7μμ, ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΒΟΛΟΥ

ΤΣΑ 6-6-2016.jpg

Δεξιοί, ακροδεξιοί, φασίστες και “αγνοί” πολιτιστικοί σύλλογοι, μαζί με το σκοταδιστικό παπαδαριό οργανώνουν σε πανεθνική κλίμακα τη παρέμβασή τους στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τη γείτονα χώρα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Παρατρεχάμενοι της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ προπαγανδίζουν το εθνικιστικό συλλαλητήριο το οποίο αφορά το όνομα, το σύνταγμα και το πως θα αποκαλείται η εθνότητα μιας άλλης χώρας.

Το κήρυγμα αγάπης του Χριστού θα αντικατασταθεί με το κήρυγμα του μίσους, το κήρυγμα του ακραίου εθνικισμού. Μαζί τους αυτή τη φορά ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Πατούλης της ΝΔ που θέλει να πιάσει πρώτο στασίδι και καλεί τους δημάρχους της χώρας να βοηθήσουν να σωθεί, όχι η χώρα από τη χρεοκοπία και τα μνημόνια, την επιτροπεία και τους δανειστές της ΕΕ και του ΔΝΤ αλλά από τον …. σλαβικό κίνδυνο. Συνέχεια

Advertisements

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΘΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ ΣΤΟ 25ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΣΕ-ΙΚΑ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΘΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ
ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ ΣΤΟ 25ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΣΕ-ΙΚΑ

Η επιχείρηση παραπλάνησης των εργαζομένων από την ΑΔΕΔΥ για την “απεργία” στις 30 Μάη πρέπει να αποκαλυφθεί. Η ΑΔΕΔΥ μας ενημερώνει στη σχετική της ανακοίνωση (http://adedy.gr/24vriapergia3052018) για το σύνολο των αιτημάτων για τα οποία γίνεται η “απεργία” αλλά δεν μας εξηγεί τι αφορούν οι παρακάτω είκοσι λέξεις στον πρόλογο του κειμένου της “Οι δέκα φορείς που συγκροτήσαμε την κοινωνική Συμμαχία, προκρίναμε αυτή τη μορφή δράσης ύστερα από επίπονο διάλογο και αμοιβαίες υποχωρήσεις…” .
Οι μυστικές συναντήσεις των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που πήραν τη μορφή ενός μνημονίου συναντίληψης των συνδικαλιστικών οργάνων με τμήματα του κεφαλαίου περιέχονται στο πρόγραμμα της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ.
Ο “επίπονος διάλογος και (οι) αμοιβαίες υποχωρήσεις” συνίστανται στον να μην υπάρχουν στο κείμενο οι λέξεις “Μνημόνιο, Χρέος, ΕΕ, ΔΝΤ, Τράπεζες, Σκάνδαλα, Διαφθορά, Φασισμός, Πόλεμος”. Πιθανόν δεν ενδιαφέρει ποιος θα πληρώσει το Δημόσιο Χρέος που φτάνει το 180% του ΑΕΠ, χρέος που δημιουργήθηκε για τη σωτηρία του ελληνικού καπιταλισμού και των τραπεζών, επιταχύνθηκε στα πλαίσια των ανισομερειών που δημιούργησε η ΕΕ και η παγκοσμιοποίηση των αγορών κεφαλαίου που ανέδυσαν ακροδεξιούς, φασίστες και φέρνουν όλο και πιο κοντά το κίνδυνο του πολέμου. Η ουσία του μνημονίου συναντίληψης είναι ότι για να σωθούν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι , τα φτωχά λαϊκά στρώματα, πρέπει να σωθεί ο καπιταλισμός και όλοι όσοι μας έφεραν σε ελεύθερη πτώση στο γκρεμό της χρεοκοπίας.

Η σκληρή κριτική στις ενέργειες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ έχει οδηγήσει πολλές Ομοσπονδίες να μην εκδώσουν ανακοίνωση για την “απεργία” στις 30 Μάη, διοικήσεις πρωτοβάθμιων σωματείων που πλειοψηφούν οι θιασώτες της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ να μην έχουν κάνει γενικές συνελεύσεις και απλά να μοιράζουν τη χαρτούρα των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Στην πραγματικότητα συμφωνούν μαζί τους αλλά για να περάσει στο απυρόβλητο η αισχρή και προδοτική συμφωνία, προτιμούν να κρυφτούν από πίσω από την ήδη προκηρυχθείσα “απεργία”. Συνέχεια

Αν θέλουμε να πάμε αλλιώς, πρέπει να κάνουμε τα πράγματα αλλιώς. Σε κάθε άλλη περίπτωση, μάλλον κάνουμε τα ίδια.

Σε άρθρο τους ο Παντελής Αυθίνος και η Ζέττα Μελαμπιανάκη (το άρθρο στο https://www.elaliberta.gr) αναφέρονται στο γιατί τα ταξικά συνδικάτα και κατ΄επέκταση η αντικαπιταλιστική κι επαναστατική αριστερά πρέπει να συμμετάσχουν, όπως έχει ήδη κάνει το ΠΑΜΕ (ΚΚΕ) και το ΜΕΤΑ (ΛΑΕ), ενεργητικά στην απεργία-ημέρα πανεθνικής δράσης που κήρυξαν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με τμήματα του κεφαλαίου στις 30 Μάη.

Η επιχειρηματολογία, αν και πλούσια σε στοιχεία που φωτίζει μερικές πλευρές των γεγονότων που οδήγησαν τις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις σε αυτή την απεργία, είναι εξαιρετικά φτωχή σε συμπεράσματα κι επαναλαμβάνει ότι ακριβώς λεγόταν σε όλες τις προηγούμενες απεργίες, όταν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ τις οργάνωναν είτε κάτω από τη πίεση του κινήματος, είτε για τους εθιμοτυπικούς λόγους δικαιολόγησης της ύπαρξής τους.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν αυτή η απεργία εμπεριέχει κάτι καινούργιο ή αποτελεί συνέχεια της προδοσίας που έχει ήδη συντελεστεί και απλά στο κύκλο των προδοσιών προστίθεται το πρόγραμμα της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ που σε τελευταία ανάλυση δεν είναι και τόσο διαφορετικό, όπως λένε οι συγγραφείς, από τη συνυπογραφή του ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ που ήδη ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ έχουν συμφωνήσει με ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕ,ΕΣΕΕ στα πλαίσια της Οικονομικής Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ), εκεί δηλ. όπου οι ξεπουλημένοι συνδικαλιστές γραφειοκράτες μαζί με το κεφάλαιο συναποφασίζουν πότε θα απεργήσουν και πότε δεν θα απεργήσουν. Όμως οι συγγραφείς θα πρέπει να να συμφωνήσουν μαζί μας ότι είναι τελείως διαφορετικό η υπογραφή μιας συμφωνίας και άλλο η κινητοποίηση των μαζών κάτω από τη σημαία της συμφωνίας όπως ακριβώς είναι η διαφορά των εθνικιστικών παραληρημάτων σε εφημερίδες από την πραγματική κινητοποίηση μαζών στα εθνικιστικά συλλαλητήρια και η οργάνωση της πάλης εναντίον τους.
Οι συγγραφείς παρουσιάζουν τη κήρυξη της απεργίας ως αποτέλεσμα των ενδοαστικών αντιθέσεων, τη σύγκρουση στα υψηλά κλιμάκια της άρχουσας τάξης πάνω στο ζήτημα του τέλους των Μνημονίων με τη προληπτική πιστωτική γραμμή ή με μια καθαρή έξοδο, δηλ. ως μια διαμάχη για το ποιος θα ευνοηθεί από τη μια ή την άλλη επιλογή που αναμφίβολα καμιά από τις δυο επιλογές δεν ευνοεί την εργατική τάξη, παρά μόνο στη λογική του μικρότερου κακού, δηλ. μια επιλογή ανάμεσα στη Σκύλα και τη Χάρυβδη. Πρακτικά ισχυρίζονται ότι πρόκειται για μια απεργία με τις ευλογίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την προπαγάνδιση της καθαρής εξόδου που βρίσκει συμμάχους και τα μικροαστικά στρώματα καθώς αναμένουν μια μείωση των φορολογικών βαρών για τη βελτίωση κερδών και εισοδημάτων.
Ὀμως σε αντίθεση με την πρόσκαιρη συμμαχία στην απεργία της 4/1/16 που επισημαίνουν οι συγγραφείς, που κάθε φορέας είχε το δικό του πρόγραμμα, εδώ δεν πρόκειται για μια πρόσκαιρη συμμαχία, έστω αντιμνημονιακού χαρακτήρα αλλά για μια πολιτική συμφωνία σωτηρίας και ανόρθωσης του χρεοκοπημένου καπιταλισμού. Οι συγγραφείς δεν θέλουν να πιστέψουν ή εσκεμμένα αγνοούν ότι η κήρυξη της απεργίας στις 30 Μάη αποσκοπεί στην διάλυση του άτυπου μπλοκ που δημιουργήθηκε μεταξύ ΠΑΜΕ και Πρωτοβάθμιων Σωματείων στις 12/1/18 κατά του αντισυνδικαλιστικού νόμου για την απεργία, συν όλων των άλλων μνημονιακών μέτρων που ψηφίστηκαν την ημέρα εκείνη.

Η 30 Μάη είναι μια προληπτική απεργία για την ανάληψη της πρωτοβουλίας των κινήσεων από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και την αποτροπή δημιουργίας ενός συμπαγούς εργατικού αντικαπιταλιστικού-επαναστατικού μετώπου έξω και πέρα από τα όρια της. Συνέχεια

Απεργία 30 Μάη: Όχι στην απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, όχι στο συνδικαλιστικό φετιχισμό

Η απεργία της 30 Μάη και ο συνδικαλιστικός φετιχισμός

Η απεργία της 30 Μάη δεν εντάσσεται στις καθιερωμένες απεργιακές τουφεκιές των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, σας αυτές που οργάνωναν τα τελευταία 10 χρόνια της κρίσης. Δεν έχουν καμιά βαρύτητα τα αιτήματα που αυτοτελώς προβάλλουν, οικονομικού ή θεσμικού χαρακτήρα. Η πολιτική κατεύθυνση της απεργίας δεν σκοπεύει στην εκτόνωση της συσσωρευμένης οργής, ούτε αποτελεί μια επανεκτίμηση της αποτυχημένης γραμμής τους. Οι πολιτικές επιδιώξεις της απεργίας κρύβονται στο μνημόνιο συναντίληψης των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με επαγγελματικούς φορείς του κεφαλαίου και των μικροαστικών στρωμάτων, στο πρόγραμμα της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ.

Ὀχι λίγοι συνδικαλιστές επεσήμαναν με ακρίβεια το πρόγραμμα ταξικής συνεργασίας που φέρει τον τίτλο ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ αλλά προβληματίζονται για το τι θα κάνουν την ημέρα της απεργίας: Θα απεργήσουν ή όχι; Τα ερωτήματα και ο προβληματισμός προέρχονται κυρίως από αγωνιστές που συμμετείχαν σε όλες, ακόμα και στις πιο αποτυχημένες, απεργιακές κινητοποιήσεις, όταν ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ δεν κούνησαν το δαχτυλάκι για την επιτυχία τους. Ορισμένοι, όπως και συνολικά το ΠΑΜΕ, σκέφτονται ότι είναι σημαντικό να καταγγείλουμε την ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά απεργώντας να δημιουργήσουμε στο δρόμο έναν ταξικό συσχετισμό δύναμης.
Το ΠΑΜΕ συμμετέχει στην απεργία γιατί οι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ οικειοποιήθηκαν το σύνθημα του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΕ για την Κοινωνική Συμμαχία όπως κάποτε ο Παπανδρέου το σύνθημα της Αλλαγής. Η υιοθέτηση του συνθήματος της πραγματικής Κοινωνικής Συμμαχίας δεν πρόκειται να βοηθήσει το ΠΑΜΕ, όπως δεν βοήθησε και το σύνθημα της Πραγματικής Αλλαγής. Αυτή τη στιγμή, η επίδειξη νομιμοφροσύνης στα κελεύσματα του ΣΕΒ και ΣΙΑ για τη κινητοποίηση της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων κάτω από τη σημαία του κυβερνητικού προγράμματος της δίκαιης ανάπτυξης και τη σημαία της προετοιμασίας του πολέμου δεν είναι η καλύτερη πολιτική συμβουλή ακόμα κι αν το ΠΑΜΕ διαμορφώνει το δικό του μπλοκ και τα δικά του συνθήματα. Συνέχεια

ΔΣ εργαζομένων ή ανακριτικό γραφείο;

ΒΟΛΟΣ: Δ.Σ. Εργαζομένων ή Ανακριτικό Γραφείο;

            Ο σ. Γιάννης Χατζηγιάννης είναι εργαζόμενος στον ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας και την Παρασκευή 4/5/2018 κατάφερε να θέσει το ζήτημα της έλλειψης προσωπικού καθαριότητας στην υπουργό εργασίας Αχτσιόγλου κατά την επίσκεψή της στο Βόλο.  Το ζήτημα είναι γνωστό σε όλους  τους εργαζόμενους και στα συνδικαλιστικά όργανα στον ΕΦΚΑ πανελλαδικά καθώς αφορά δεκάδες καταστήματα  που στερούνται προσωπικού καθαριότητας εδώ και πέντε μήνες.

Το τοπικό σωματείο στο οποίο είναι μέλος δεν οργάνωσε ούτε μια επαφή με την υπουργό (εκ των υστέρων έγινε γνωστό ότι είχε στείλει επιστολή) αλλά ούτε μια παρέμβαση κατά την περιοδεία της στο Βόλο  αν και η συνδικαλιστική παράταξη στην οποία συμμετέχει ο σ.  είχε επίμονα ζητήσει από την πλειοψηφία του σωματείου να λάβει απόφαση για την κινητοποίηση των εργαζομένων.

Η παρέμβασή του σ. έγινε στην είσοδο του Δημαρχείου Βόλου όπου κατάφερε να συνομιλήσει με την υπουργό και να της θέσει το καυτό ζήτημα, αν και περικυκλωμένος αρχικά από τους άνδρες της ασφάλειας Βόλου.

Την Δευτέρα 7/5/18 η τοπική εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ (βλ.tο άρθρο παρακάτω) δημοσίευσε εκτενές άρθρο που αναφερόταν στην σχετική παρέμβαση.

Σε έκτακτο ΔΣ στις 7/5/18, η πλειοψηφία του σωματείου του  έθεσε θέμα για την παρέμβαση του σ.  λοιδορώντας ότι ‘πήγε για τις φωτογραφίες” και θα ζητούσε δημοσιογραφικά κασετόφωνα για να μάθει τι ακριβώς ειπώθηκε στην συνομιλία με την υπουργό στην είσοδο του Δημαρχείου.

Η παράταξη στην οποία είναι μέλος τον υπερασπίστηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα αλλά παραμένει εκπληκτικό ότι οι πασοκοδεξιές ηγεσίες που πλειοψηφούν στα σωματεία όλο και περισσότερο μοιάζουν με ανακριτικά γραφεία παρά με όργανα των εργαζομένων.

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ο σ. εξαιτίας της συνδικαλιστικής και πολιτικής του δράσης έχει κληθεί μια φορά σε απολογία κι έχει απειληθεί ακόμα δυο φορές με μηνύσεις από τη πλειοψηφία του ΔΣ. Οι εργαζόμενοι στον ΕΦΚΑ πρέπει να απορρίψουν μεθόδους που είναι απολύτως ξένες στο εργατικό κίνημα.

http://www.eek.gr/index.php/concerninglabor/5624-volos-d-s-ergazomenon-i-anakritiko-grafeio

Ακολουθεί το link της εφημερίδας ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ που αναστάτωσε την πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Διοικητικών Υπαλλήλων ΙΚΑ Μαγνησίας

Λύση στο θέμα της καθαριότητας ζήτησαν από την Εφη Αχτσιόγλου υπάλληλοι του ΕΦΚΑ
Τελευταία ενημέρωση: 2018-05-07, 16:28:27 (ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 7/5/18 σελ.7)

ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ 4-5-18

Αποδέκτης έντονων διαμαρτυριών από αντιπροσωπεία εργαζομένων στον ΕΦΚΑ Βόλου έγινε την περασμένη Παρασκευή η υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου.
Λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει η πολιτική εκδήλωση της ΝΕ του ΣΥΡΙΖΑ, αντιπροσωπεία με υπαλλήλους με επικεφαλής το Γιάννη Χατζηγιάννη, ενημέρωσε την υπουργό για την άθλια κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι διοικητικές υπηρεσίες του ΕΦΚΑ εξαιτίας της έλλειψης καθαριότητας από τις αρχές του χρόνου.
«Το πρόβλημα είναι σοβαρό. Η στάση της διοίκησης είναι αδιανόητη. Δεν είναι δυνατόν να φέρνουμε καθαριστικά από το σπίτι και να κλειδώνουμε τους χώρους υγιεινής προκειμένου να μην προκύψουν προβλήματα με τη δημόσια υγεία» υπογράμμισε ο κ. Χατζηγιάννης απευθυνόμενος στην κ. Αχτσιόγλου και ζήτησε να βρεθεί λύση.
Ο ΕΦΚΑ έχει ξέμεινε… από καθαρίστριες τέλος Δεκεμβρίου του 2017, μόλις έληξε η σύμβαση με τον ιδιώτη εργολάβο. Από τότε μέχρι σήμερα, όπως καταγγέλλουν οι υπάλληλοι τα γραφεία και οι χώροι υγιεινής δεν καθαρίζονται, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία. Προκειμένου μάλιστα να μην δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα, οι χώροι υγιεινής που λειτουργούν για το κοινό έχουν κλειδωθεί… μέχρι νεωτέρας.
Οι εργαζόμενοι στο ΕΚΦΑ έχουν προβεί σε αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις καταγγέλλοντας την διοίκηση για πλήρη αδιαφορία, το πρόβλημα ωστόσο παραμένει.
Αυτό έχει ως συνέπεια, όπως καταγγέλλουν οι συνδικαλιστές «η κατάσταση υγιεινής στους χώρους εργασίας να είναι άθλια, απαράδεκτη αλλά και επικίνδυνη για την υγεία των εργαζόμενων, ενώ η αντιμετώπιση και τα σχόλια από το συναλλασσόμενο κοινό κάθε άλλο παρά κολακευτικά είναι για τη συνολική εικόνα του Οργανισμού.
Η υπουργός Εργασίας δήλωσε ενήμερη για το θέμα και υπογράμμισε ότι ο διαγωνισμός σύντομα θα ολοκληρωθεί προκειμένου να επανέλθει σε ομαλότητα η κατάσταση σε όλες τις περιφερειακές υπηρεσίες.

Απεργία 30 Μάη: όχι στην ταξική προδοσία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

30 Μάη 2018 : Ημέρα Πανεθνικής Δράσης” για τις ανάγκες του κεφαλαίου,

της κυβέρνησης και των Βρυξελλών.

Για 30 Μάη, οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ, αγκαζέ με επαγγελματικούς φορείς κήρυξαν απεργία και “πανεθνική ημέρα δράσης”. Τα χρόνια των μνημονίων όχι λίγες φορές, διάφοροι επαγγελματικοί φορείς συντονίστηκαν με τους αγώνες των εργαζομένων κηρύσσοντας απεργία, προβάλλοντας τα δικά τους αιτήματά.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα μικροαστικά στρώματα συνεθλίβησαν από τη κρίση και τα πιο φτωχά από αυτά βρέθηκαν σε αγώνες και σε ορισμένες περιπτώσεις στο πλευρό της εργατικής τάξης. Όμως μέχρι σήμερα δεν είχε υπάρξει ένα τόσο λεπτομερές μνημόνιο συναντίληψης με επαγγελματικούς φορείς που εκπροσωπούν τους φτωχούς βιοπαλαιστές, όσο η ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου τους εργάτες.

ÃÓÅÅ  ÊÁÔÁËÇØÇ

Kατάληψη της ΓΣΕΕ το 2008

Το υπογεγραμμένο κείμενο δεν είναι η προσχώρηση των μικροαστικών στρωμάτων στο πρόγραμμα της εργατικής τάξης όπως προπαγανδίζει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αλλά το αντίστροφο. Το βασικό συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι για να σωθεί η εργατική τάξη, πρέπει να σωθεί ο καπιταλισμός.

Η απεργία-πανεθνική δράση κηρύσσεται από την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ (Κ.Σ) με την υπογραφή ενός Μνημονίου ταξικής συνεργασίας. Η μόνη υπογραφή που απουσιάζει είναι του ΣΕΒ, ο οποίος για λόγους κύρους και γοήτρου επέτρεψε να υπογράψουν οι πολιτικές σκιές του. (ΓΣΕΒΕ, ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ, ΑΝΩΤΑΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ).

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Το σήμα που ανακάλυψαν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ για το πρόγραμμα ταξικής προδοσίας

κοινωνικη συμμαχια

Το σήμα του υποψήφιου του ΠΑΣΟΚ το 2006 Άρη Γιαννακίδη με τον συνδυασμό ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Το Μνημόνιο συναντίληψης της Κ.Σ. είναι προϊόν της απονομιμοποίησης στη συνείδηση των εργαζομένων των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων (η ΓΣΕΕ μας καλούσε να ψηφίσουμε ΝΑΙ στα Μνημόνια και πρόσφατα η ΑΔΕΔΥ συγκρότησε μνημονιακό προεδρείο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ) που εκφράζεται στην πλήρη τους αδυναμία να γεμίσουν ακόμα και τους χώρους των απεργιακών συγκεντρώσεων. Αυτό το μεγάλο κενό, αποτέλεσμα της χρεοκοπημένης τους πολιτικής, έρχονται να το καλύψουν οι επαγγελματικοί φορείς με ηγεσίες πασοκοδεξιές και με πλήρη υποταγή των εργατικών ταξικών αιτημάτων στην ανόρθωση της καπιταλιστικής ελληνικής οικονομίας.

Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Οι ανάγκες της άρχουσας τάξης δεν εστιάζονται στο να βάλει εκ νέου ο εργαζόμενος πλάτη στο να βγει η χώρα από τη χρεοκοπία και το κεφάλαιο από το διεθνές αδιέξοδο: Σε μια διαρκώς επιδεινούμενη διεθνή αρένα (βλ. Πόλεμος στη Συρία, αποχώρηση Τραμπ από τη συμφωνία με Ιράν, κλιμάκωση εκατέρωθεν της έντασης στο Αιγαίο ή το εθνικιστικό παραλήρημα για την Δημοκρατία της Μακεδονίας), η Κ.Σ. βάζει πρώτο στόχο την ανόρθωση της πατρίδας (να μην ξεχνιόμαστε ότι πρόκειται για την καπιταλιστική πατρίδα των μνημονίων) και συνακόλουθα την υπεράσπισή της σε ενδεχόμενο πολέμου. Κάθε κυβέρνηση για τη διεξαγωγή του πολέμου απαιτεί την συναίνεση της εργατικής τάξης που ποτέ δεν δημιουργείται ως κεραυνός εν αιθρία. Ένα ολόκληρο πλέγμα σχέσεων απαιτείται να δημιουργηθεί ώστε ο πόλεμος να είναι “δίκαιος” για κάθε εμπόλεμη πλευρά. Το πρόγραμμα της Κ.Σ. αποτελεί το πρώτο βήμα της εθνικής, αλλά πάντοτε αστικής ενότητας για την συναίνεση των εργαζομένων στην περίπτωση πολέμου.

Τα αιτήματα της Κ.Σ. και ταξικής συνεργασίας είναι να ξαναστηθεί στα πόδια της η χρεοκοπημένη καπιταλιστική οικονομία με τη βοήθεια των εργαζομένων. Οι ίδιοι να μετριάσουν τις διεκδικήσεις τους αφού πρώτα προέχει η ανόρθωση της καπιταλιστικής οικονομίας.

Η εργατική τάξη και οι ταξικές της οργανώσεις πολιτικές, συνδικαλιστικές, κινήσεις πόλεις και αυτοοργανωμένες συλλογικότητες πρέπει να απορρίψουν το πρόγραμμα ταξικής συνεργασίας και υποταγής στο κεφάλαιο που εμπεριέχει το πρόγραμμα της “εθνικής ενότητας” με το κεφάλαιο για τον πόλεμο.

DSC01452

Το πρόγραμμα της Κ.Σ. είναι το πρόγραμμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την δίκαιη ανάπτυξη, δηλαδή την παραγωγική καπιταλιστική ανασυγκρότηση της οικονομίας και της κοινωνίας που θα διασφαλίζει την κερδοφορία του κεφαλαίου και από την οποία η εργατική τάξη ίσως πάρει κάποιο μερίδιο. Γι αυτό τα εξέχοντα στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν δίστασαν να υπογράψουν την περιβόητη συμμαχία.

Αντιγράφουμε από το Μνημόνιο ταξικής συνεργασίας:

α) “Ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και καινοτομίας με γνώμονα ένα Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο για το μετασχηματισμό του παραγωγικού προτύπου της χώρας”. β) “Κοινωνικό Κράτος που παρέχει δίχτυ ασφαλείας για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας”. γ) “Πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης, που θα ενισχύουν την υγιή επιχειρηματικότητα, τον παραγωγικό σχεδιασμό και το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας”. δ) “Δημόσιο σύγχρονο, αποτελεσματικό, ψηφιακό, αξιοκρατικό, δημοκρατικό και βιώσιμο με σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών και των λειτουργών του. Εξάλειψη των αντιαναπτυξιακών, διαρθρωτικών και γραφειοκρατικών εμποδίων”. ε) “Περιορισμό της εξοντωτικής φορολόγησης και εξάλειψη της δημευτικού χαρακτήρα εισφορολόγησης, με παροχή φορολογικών κινήτρων συνδεδεμένων με την υγιή ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας”. στ) “Πολιτικές αγοράς εργασίας που δεν θα αναπαράγουν την εκμετάλλευση, τη φτώχεια και τον αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων, αλλά αντίθετα θα αναβαθμίζουν το ανθρώπινο δυναμικό και θα συμβάλλουν αποφασιστικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας”. ζ) “Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και εμπέδωση του Κράτους Δικαίου”.

Στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνεται το αίτημα “δραστική καταπολέμηση της ανεργίας, με βιώσιμες (;) θέσεις εργασίας και αξιοπρεπείς όρους και αμοιβές”, “χωρίς λουκέτα και στρατιές ανέργων” αλλά βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να επιβιώσουν οι υγιείς παραγωγικές παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, δηλαδή ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής που σημαίνει την ανάταξη της χρεοκοπημένης χώρας στις πλάτες των εργαζομένων με μισθούς και συντάξεις πείνας, διαρκή ξενιτιά.

Δεν τίθεται ούτε εξ απαλών ονύχων το ζήτημα του χρέους, το ζήτημα των τραπεζών, το ζήτημα της ΕΕ, του ΔΝΤ και των Μνημονίων. Ίσως γιατί στις 20 Αυγούστου, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση θα έχουμε βγει από αυτά!

Όσοι ισχυρίζονται ότι με την απόρριψη της απεργίας και της “Πανεθνικής Ημέρας Δράσης” στις 30 Μάη δεν καλλιεργείται η ενότητα του κινήματος, θα πρέπει να αναρωτηθούν πότε οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις βρέθηκαν επικεφαλής του κινήματος τα τελευταία δέκα χρόνια. Αυτή η άθλια υποταγή τους και η προσχώρησή τους στα Μνημόνια, παρά τις απεργίες που κήρυσσαν κατά καιρούς και ήταν η αναγκαία βαλβίδα εκτόνωσης της οργής, είναι σήμερα η πηγή της κρίσης τους. Η κρίση τους όμως δεν θα ξεπεραστεί με μέτωπα αλά ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ και την έγγραφη προσχώρησή τους στο κυβερνητικό πρόγραμμα των Βρυξελλών. Εκτός αν οι ταξικές δυνάμεις του κινήματος προσχωρήσουν στην “πανεθνική ημέρα δράσης” αλλά με… ταξικά συνθήματα. Δεν πρόκειται για μια απεργία όπως όλες οι προηγούμενες.

Στις 12 Γενάρη, όταν ψηφίζονταν τα νέα προαπαιτούμενα μαζί και ο αντισυνδικαλιστικός νόμος για την απεργία, ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αρνήθηκαν να κηρύξουν απεργία, καθήκον το οποίο ανέλαβε το ΠΑΜΕ, ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων και όποιο σωματείο έβλεπε το διαρκές έγκλημα. Εκ των πραγμάτων δημιουργήθηκε ένα άλλο κέντρο λήψης αποφάσεων για τον απεργιακό αγώνα.

Στην ίδια λογική πρέπει να προχωρήσουμε και σήμερα και καμιά ταξική δύναμη δεν πρέπει να προσχωρήσει στη λογική μιας απεργίας που μας δένει στο άρμα του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων των μνημονίων και αύριο στις ανάγκες του πολέμου.

Η ανάγκη για ένα νέο κέντρο αγώνα είναι απαραίτητο όσο ποτέ. Το ΕΕΚ και στο 16ο συνέδριο του επιμένει στην κατεύθυνση μιας πανελλαδικής συνέλευσης όλων των μαχόμενων εργατικών δυνάμεων για να καθοριστεί ένα ταξικό πρόγραμμα πάλης και άμεσης δράσης. Σε αυτό το καθήκον συμπεριλαμβάνεται πια και το πως θα αποτρέψουμε τον κίνδυνο ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή μας.

12/5/2018

Γιάννης Χατζηγιάννης, Εργαζόμενος ΕΦΚΑ
Νίκος Πελεκούδας, μέλος ΔΣ του ΣΕΦΚ

(δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ)

ΕΑΚ ΕΦΚΑ Mισθωτών Μαγνησίας: Όχι στην καύση σκουπιδιών, όλοι στον αγώνα κατά των Μνημονίων

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ
ΟΧΙ στις κυβερνήσεις των Μνημονίων της κοινωνικής και φυσικής καταστροφής

Η ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ Εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας καλεί όλους/ες τους συναδέλφους/ισες να συμμετάσχουν μαζικά στο συλλαλητήριο που οργανώνει η Επιτροπή Αγώνα κατά της καύσης σκουπιδιών (RDF) από το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ στο Βόλο και τη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής καύσιμου υλικού σκουπιδιών (SRF) από το Δήμο Βόλου.
Τόσο η απόφαση της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ, όσο και η απόφαση του Δήμου Βόλου να φτιάξει εργοστάσιο παραγωγής καύσιμου υλικού από σκουπίδια μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους την στιγμή που η πόλη μας κάνει πρωταθλητισμό στις καρκινικές νόσους, στα καρδιοαγγειακά νοσήματα και τις αναπνευστικές συστηματικές νόσους.
Η υγεία των εργαζομένων και όλων των πολιτών έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από τα Μνημόνια που έσπρωξαν εκατομμύρια στον καιάδα της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Όταν υπεγράφησαν τα πρώτα μνημόνια, που συνεχίζονται απρόσκοπτα μέχρι σήμερα, όλες οι εκθέσεις μας διαφώτιζαν ότι όπου εφαρμόστηκαν τα προγράμματα λιτότητας του ΔΝΤ και πλέον της Ε.Ε , το μέσο προσδόκιμο της ζωής μειώθηκε. Δημόσιες υποδομές ξεπουλήθηκαν στο ιδιωτικό κεφάλαιο και το φυσικό περιβάλλον γνώρισε από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, που άλωσαν τις χώρες αυτές, μια ανείπωτη καταστροφή.
Ο αγώνας κατά της καύσης σκουπιδιών είναι ο αγώνας του λαού μας κατά των Μνημονίων που συνεχίζεται αδιάκοπα εδώ κι οκτώ χρόνια. Είναι ο αγώνας κατά των κυβερνήσεων που τα υπηρετούν και του κεφαλαίου που μέσα από τρόικες ή θεσμούς, ΕΕ & ΔΝΤ, υπαγορεύουν και υπονομεύουν την πορεία της ζωής μας.
Μια ημέρα πριν από το προγραμματισμένο συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών, η Υπουργός Εργασίας επισκέπτεται τον Βόλο, την πόλη της ανεργίας. Χωρίς καμιά ντροπή, μας λανσάρουν τα προγράμματα φτώχειας, ως προγράμματα ….εργασίας. Όπως ακριβώς την καύση σκουπιδιών ως….ανακύκλωση.
Κυβέρνηση, Δημοτική Αρχή, Περιφέρεια, Πολυεθνικές βλάπτουν σοβαρά την υγεία του πληθυσμού!
Μόνο οι εργαζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να λύσουν τα άλυτα προβλήματα του καπιταλισμού, της εκμετάλλευσης, της καταστροφής του περιβάλλοντος.

Να είμαστε όλοι/ες το Σάββατο 5 Μάη, 12πμ στην πλ. Ελευθερίας κάτω από τη σημαία του διαρκούς ταξικού αγώνα χωρίς κανένα συμβιβασμό και καμιά υποχώρηση.

3/5/2018

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας