Απεργία από τα κάτω: 1η Νοέμβρη

Ενάντια στην Κοινωνική Συμμαχία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με το κεφάλαιο να αντιπαρατάξουμε την ενότητα των εργατών και την πλήρη μας ανεξαρτησία από κράτος, κεφάλαιο, συνδικαλιστική γραφειοκρατία.

Ακολουθεί η ανακοίνωση 7 σωματείων.

Nέα ανακοίνωση-κάλεσμα για διακλαδική απεργία οργανωμένη «από τα κάτω» την 1η Νοέμβρη 2018

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Τα σωματεία που υπογράφουμε αυτό το κείμενο έχουμε ξεκινήσει ήδη από τις αρχές του περασμένου Καλοκαιριού μια προσπάθεια για την πραγματοποίηση μιας διακλαδικής απεργίας οργανωμένης «από τα κάτω» την 1η Νοέμβρη. Κύρια αιχμή αυτής της απεργίας επιδιώκουμε να είναι το θέμα των μισθών και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ).

Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι αμείβονται με πολύ χαμηλούς μισθούς, μισθούς που οριακά εξασφαλίζουν την επιβίωση. Εδώ και χρόνια, με τους νόμους των Μνημονίων έχει επιβληθεί κατώτερος μισθός 586 ευρώ μικτά (και για τους νέους κάτω των 25 υποκατώτατος μισθός 511 μικτά). Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΕΓΣΣΕ, κλαδικές, επιχειρησιακές) ουσιαστικά έχουν διαλυθεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις εκεί που υπάρχουν ΣΣΕ, είναι είτε «διακοσμητικές», είτε για να καταγράφουν την εργασιακή χειροτέρευση.Για εμάς τους εργαζόμενους είναι επιτακτικό να δουλεύουμε με μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας και με Συλλογικές Συμβάσεις που θα κατοχυρώνουν και θα διευρύνουν δικαιώματα.

Γιατί διακλαδική απεργία;

– Επειδή είναι ανάγκη να υπάρξει ένα κοινό μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να δημιουργείται με μικρά αλλά σταθερά βήματα ένας πιο μόνιμος διακλαδικός συντονισμός σωματείων οργανωμένος «από τα κάτω».

– Επειδή, για να μπορούμε οι εργαζόμενοι σε ένα εργασιακό χώρο ή σε έναν κλάδο να περιφρουρούμε συλλογικά δικαιώματα και κατακτήσεις και να προβάλουμε τα εργατικά συμφέροντα, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να παλεύουμε από κοινού με εργαζόμενους από άλλους κλάδους και εργασιακούς χώρους και να στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες άλλων κλάδων και εργασιακών χώρων. Μέσα από αυτήν την κοινή συμπόρευση άλλωστε έχουμε τη δυνατότητα να μαθαίνουμε και για τα ιδιαίτερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι σε κάθε κλάδο και να ανταλλάζουμε σκεπτικά και εμπειρίες αγώνα ενάντια στους εργοδότες μας.

– Επειδή την 1η Νοέμβρη πρέπει να ακουστεί η φωνή μας, να βγει η αγανάκτησή μας στο δρόμο, απαιτώντας το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ από την κυβέρνηση το κεφάλαιο και την εργοδοσία: Αυξήσεις στους μισθούς, στα μεροκάματα, στα ωρομίσθια. Δεν μπορούμε να ζήσουμε με εξευτελιστικούς μισθούς, με μισθούς των 500 ευρώ! Δεν μπορούν νέοι εργαζόμενοι να εργάζονται 4ωρο και να αμείβονται με 200 ευρώ το μήνα.

– Επειδή οι νέες ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση για την «επαναφορά» των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τον κατώτατο μισθό είναι μια απάτη και πολύ μακριά από τις ανάγκες μας.

Γιατί απεργία οργανωμένη από τα κάτω;

– Επειδή μόνο η δράση των ίδιων των εργαζομένων και των πρωτοβάθμιων σωματείων τους είναι η ικανή προϋπόθεση για πραγματικό αγώνα. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για λύσεις που θα έρθουν από ειδικούς και σωτήρες. Επειδή ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να οργανώνονται πετυχημένες απεργίες είναι να οργανώνονται από τη βάση των εργαζομένων μέσα από γενικές συνελεύσεις και αυτοοργανωμένες δομές, που θα κάνουν τον κάθε συνάδελφο συμμέτοχο. Επειδή οι πραγματικές απεργίες είναι οι ακηδεμόνευτες, αυτές που υπακούουν στα συμφέροντα και τις ανάγκες των ίδιων των εργαζομένων. Και επειδή πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένες, με ουσιαστική προπαγάνδιση τους στους χώρους δουλειάς, με συζητήσεις και χτίσιμο αγωνιστικών δεσμών με τους συναδέλφους μας και να μην εξαγγέλλονται την τελευταία στιγμή.

– Επειδή, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι μακριά και πέρα από τις αγωνίες και τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας. Η ΓΣΕΕ εδώ και χρόνια επιδίδεται στην αγωνιστική γυμναστική των «ξεκάρφωτων» 24ωρων απεργιών και την τελευταία περίοδο έχει αφεθεί, πιο ξεδιάντροπα από ποτέ, στη γοητεία της «Κοινωνικής Συμμαχίας» με τους εργοδότες. Η συνολική στάση της έχει καταδείξει πλέον στον καθένα ότι δεν έχουμε να περιμένουμε απολύτως τίποτα από αυτήν.

Η διακλαδική απεργία δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι ένα κατασκεύασμα «από τα πάνω». Θα είναι η κοινή δυναμική πολλών κλαδικών και επιχειρησιακών απεργιών οργανωμένων «από τα κάτω».

Καλούμε όλα τα σωματεία του ιδιωτικού τομέα να πλαισιώσουν αυτή την προσπάθεια. Να συνευρεθούμε σε αυτή τη συντονισμένη κίνηση, για κοινή απεργιακή δράση την 1η Νοέμβρη. Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να έχει ξεκινήσει από 7 επιχειρησιακά και κλαδικά σωματεία, αλλά αφορά και πρέπει να αγκαλιαστεί από δεκάδες άλλα.

Καλούμε όλα τα σωματεία, ακόμη και αν δεν θέλουν ή δεν είναι έτοιμα αυτή τη χρονική στιγμή να ενταχθούν στη συντονισμένη προσπάθεια που τα 7 σωματεία συνδιαμορφώνουν, να πάρουν απόφαση και να καλέσουν σε απεργία την 1η Νοέμβρη με το δικό τους πλαίσιο αιτημάτων, με το δικό τους στίγμα, με τους δικούς τους ρυθμούς, με τις δικές τους μορφές δράσης.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να κάνουν δική τους υπόθεση τη διακλαδική απεργία. Να απαιτήσουν από το σωματείο τους να συζητήσει για τη διακλαδική απεργία. Να συμμετέχουν στις διεργασίες, στη γενική συνέλευση όπου θα συζητηθεί και θα αποφασιστεί η συμμετοχή του σωματείου τους στην απεργία την 1η Νοέμβρη.

Σημαντικός σταθμός για όλα τα σωματεία πρέπει να είναι η 1η Νοέμβρη. Όλοι προς τα εκεί κοιτάμε και για την 1η Νοέμβρη δραστηριοποιούμαστε. Η επιτυχία της απεργίας και των δράσεων την 1η Νοέμβρη, θα είναι η καλύτερη παρακαταθήκη για να υπάρξει συνέχεια στο μέλλον στην από κοινού συντονισμένη δράση των σωματείων.

Την 1η Νοέμβρη κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να πάει στη δουλειά. Όλες και όλοι πρέπει να είμαστε απεργοί και να διαδηλώνουμε στο δρόμο. Εκείνη την ημέρα να διαδηλώνουμε έξω από τα γραφεία των εργοδοτικών οργανώσεων και κατόπιν να συγκλίνουμε στο Υπουργείο Εργασίας στη Σταδίου.

Παραθέτουμε ένα πρώτο κείμενο στο οποίο τα 7 σωματεία που πήραμε την πρωτοβουλία για τη διακλαδική απεργία, είχαμε καταγράψει ένα πλαίσιο κοινών αιτημάτων. Βέβαια, το κάθε σωματείο μπορεί να καλέσει στην απεργία προβάλλοντας και τα δικά του ιδιαίτερα ζητήματα. Στο πλαίσιο αυτό, ήδη κάποια από τα σωματεία μας εντάσσουμε στην απεργιακή αυτή προσπάθεια και τις μάχες που δίνουμε στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς μας ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις και τις συνδικαλιστικές διώξεις, ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, τη μάχη για τα βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα και άλλες διεκδικήσεις μας που σχετίζονται με τα εργατικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

το κείμενο:

Να οργανώσουμε από τα κάτω διακλαδική απεργία την Πέμπτη 1 Νοέμβρη 2018

Παλεύουμε για:

– Αυξήσεις στους μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας.

– Κατάργηση της μισθολογικής διάκρισης σε βάρος των νέων σε ηλικία εργαζομένων (υποκατώτατος μισθός για κάτω των 25 ετών).

– Να καταργηθεί η νομοθετική ρύθμιση που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση.

– Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ).

– Επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα, ώστε αυτά τα επίπεδα να αποτελέσουν βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις.

– Κατάργηση των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).

– Επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.

– Μείωση του χρόνου εργασίας.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ!

· Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
· Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
· Σύλλογος Μεταφραστών – Επιμελητών – Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
· Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ)
· Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia Ελλάδος
· Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ)
· Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού (ΣΣΜ)

> ιδιαίτερη σημείωση:

Το κάλεσμά μας απευθύνεται και στους συναδέλφους εργαζόμενους στο Δημόσιο τομέα. Πιστεύουμε ότι μπορεί και πρέπει να υπάρξει μια παράλληλη διαδικασία συνεύρεσης πρωτοβάθμιων σωματείων του Δημοσίου τομέα, ώστε την 1η Νοέμβρη να συναντηθούμε στον δρόμο του απεργιακού αγώνα. Μια τέτοια συνεύρεση, που θα προκύψει μέσα από μια σύσκεψη πρωτοβάθμιων σωματείων του Δημοσίου, θα προβάλει τα γενικότερα εργατικά αιτήματα αλλά και τα ιδιαίτερα ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και παράλληλα θα καλέσει για τη δημιουργία μιας απεργιακής δυναμικής για την 1η Νοέμβρη.

Συνάδελφοι εργαζόμενοι στο Δημόσιο,

η ενότητα και η αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων είναι πεποίθησή μας. Τα προβλήματα που μας ταλανίζουν είναι κοινά. Οι εργοδότες και οι κυβερνώντες θέλουν να μας κρατούν διασπασμένους και χωριστά. Εμείς πρέπει να ενωθούμε στον κοινό αγώνα. Η μνημονιακή λεηλασία μάς έφερε ακόμη πιο κοντά. Και εσείς οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο είδατε δικαιώματά σας και κατακτήσεις σας να αφαιρούνται (μειώσεις μισθών, κόψιμο επιδομάτων, κόψιμο 13ου και 14ου μισθού, επέκταση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, κ.ά.). Μπορούμε και πρέπει να παλέψουμε μαζί. Στην κατεύθυνση οικοδόμησης ενός κοινού αγωνιστικού μετώπου, πάνω από τους ψεύτικους διαχωρισμούς (δημόσιος – ιδιωτικός τομέας), θα βοηθούσε να υπάρξει μια παράλληλη διαδικασία ώστε μπροστά στην 1η Νοέμβρη, την 1η Νοέμβρη και μετά την 1η Νοέμβρη να βαδίσουμε μαζί.

· Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
· Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
· Σύλλογος Μεταφραστών – Επιμελητών – Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
· Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ)
· Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia Ελλάδος
· Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ)
· Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού (ΣΣΜ)

Advertisements

H Μητρότητα στον καπιταλισμό: Το παιδί ή τη δουλειά σου!

Το παιδί ή τη δουλειά σου!
Ἠ τα δυο;

drugs

Μια σημαντική νίκη επιτεύχθηκε από το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις Μ.Κ.Ο. – Σ.Β.Ε.Μ.Κ.Ο.κατά της ΜΚΟ Praksis όταν τον Οκτώβριο του 2017 απέλυσε εργαζόμενη η οποία είχε σύμβαση εργασίας με μπλοκάκι (άρα ασφαλισμένη στον ΟΑΕΕ) και η οποία αφού δέχτηκε να της χορηγήσει τετράμηνη άδεια μητρότητας (χαριστικά όπως λέχθηκε από την ΜΚΟ), όταν η εργαζόμενη και νέα μητέρα επικοινώνησε με τον εργοδότη της προκειμένου να επιστρέψει στην εργασία, της ανακοινώθηκε ότι αυτό δεν ήταν δυνατόν και με συνοπτικές διαδικασίες απολύθηκε.

Η αγωγή της εργαζόμενης σε συνεργασία με το ΣΒΕΜΚΟ οδήγησε στην δικαστική της δικαίωση αφού το δικαστήριο δέχτηκε ότι η εργαζόμενη παρείχε εξαρτημένη εργασία (άρα κακώς είχε σχέση εργασίας με μπλοκάκι και ασφάλιση στον ΟΑΕΕ) κι επομένως, εφόσον η σχέση εργασίας ήταν αορίστου χρόνου ετύγχανε της νομοθεσίας για την προστασία της μητρότητας για 18 μήνες από την ημερομηνία του τοκετού της.
Η προστασία της μητρότητας και η ακυρότητα της απόλυσης αφορά και το διάστημα της κυοφορίας και όχι μόνο το διάστημα μετά τον τοκετό εφόσον η εργαζόμενη παρέχει εξαρτημένη εργασία αορίστου χρόνου ανεξαρτήτως του χρόνου εργασίας (ελαστική εργασία, δηλ. λιγότερες από 40 ώρες και από 5 ημέρες εργασίας εβδομαδιαία).
Από τη νομολογία δεν θεωρείται απόλυση αν η εργαζόμενη έχει σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου η οποία λήγει εντός του προαναφερόμενου διαστήματος και η εργαζόμενη δεν μπορεί να επικαλεστεί ακυρότητα της λήξης της σύμβασης. Πολύ περισσότερο όταν η εργαζόμενη αμείβεται με μπλοκάκι, όπου η σύμβαση περιγράφει την παροχή εργασίας εκτέλεσης ενός έργου. Σε πάμπολλες περιπτώσεις όμως σχέσης εργασίας με μπλοκάκι υποκρύπτεται εργασία εξαρτημένου χαρακτήρα ασφαλίσιμη στο τέως ΙΚΑ (νυν ΕΦΚΑ Μισθωτών). Συνέχεια

Βόλος: Στις 6 Ιούνη, 7μμ στο Ταχυδρομείο δίνουμε Διεθνιστική, Αντιπολεμική Εργατική απάντηση

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ,ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ

6 ΙΟΥΝΗ, 7μμ, ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΒΟΛΟΥ

ΤΣΑ 6-6-2016.jpg

Δεξιοί, ακροδεξιοί, φασίστες και “αγνοί” πολιτιστικοί σύλλογοι, μαζί με το σκοταδιστικό παπαδαριό οργανώνουν σε πανεθνική κλίμακα τη παρέμβασή τους στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τη γείτονα χώρα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Παρατρεχάμενοι της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ προπαγανδίζουν το εθνικιστικό συλλαλητήριο το οποίο αφορά το όνομα, το σύνταγμα και το πως θα αποκαλείται η εθνότητα μιας άλλης χώρας.

Το κήρυγμα αγάπης του Χριστού θα αντικατασταθεί με το κήρυγμα του μίσους, το κήρυγμα του ακραίου εθνικισμού. Μαζί τους αυτή τη φορά ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Πατούλης της ΝΔ που θέλει να πιάσει πρώτο στασίδι και καλεί τους δημάρχους της χώρας να βοηθήσουν να σωθεί, όχι η χώρα από τη χρεοκοπία και τα μνημόνια, την επιτροπεία και τους δανειστές της ΕΕ και του ΔΝΤ αλλά από τον …. σλαβικό κίνδυνο. Συνέχεια

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΘΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ ΣΤΟ 25ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΣΕ-ΙΚΑ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΘΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ
ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ ΣΤΟ 25ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΣΕ-ΙΚΑ

Η επιχείρηση παραπλάνησης των εργαζομένων από την ΑΔΕΔΥ για την “απεργία” στις 30 Μάη πρέπει να αποκαλυφθεί. Η ΑΔΕΔΥ μας ενημερώνει στη σχετική της ανακοίνωση (http://adedy.gr/24vriapergia3052018) για το σύνολο των αιτημάτων για τα οποία γίνεται η “απεργία” αλλά δεν μας εξηγεί τι αφορούν οι παρακάτω είκοσι λέξεις στον πρόλογο του κειμένου της “Οι δέκα φορείς που συγκροτήσαμε την κοινωνική Συμμαχία, προκρίναμε αυτή τη μορφή δράσης ύστερα από επίπονο διάλογο και αμοιβαίες υποχωρήσεις…” .
Οι μυστικές συναντήσεις των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που πήραν τη μορφή ενός μνημονίου συναντίληψης των συνδικαλιστικών οργάνων με τμήματα του κεφαλαίου περιέχονται στο πρόγραμμα της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ.
Ο “επίπονος διάλογος και (οι) αμοιβαίες υποχωρήσεις” συνίστανται στον να μην υπάρχουν στο κείμενο οι λέξεις “Μνημόνιο, Χρέος, ΕΕ, ΔΝΤ, Τράπεζες, Σκάνδαλα, Διαφθορά, Φασισμός, Πόλεμος”. Πιθανόν δεν ενδιαφέρει ποιος θα πληρώσει το Δημόσιο Χρέος που φτάνει το 180% του ΑΕΠ, χρέος που δημιουργήθηκε για τη σωτηρία του ελληνικού καπιταλισμού και των τραπεζών, επιταχύνθηκε στα πλαίσια των ανισομερειών που δημιούργησε η ΕΕ και η παγκοσμιοποίηση των αγορών κεφαλαίου που ανέδυσαν ακροδεξιούς, φασίστες και φέρνουν όλο και πιο κοντά το κίνδυνο του πολέμου. Η ουσία του μνημονίου συναντίληψης είναι ότι για να σωθούν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι , τα φτωχά λαϊκά στρώματα, πρέπει να σωθεί ο καπιταλισμός και όλοι όσοι μας έφεραν σε ελεύθερη πτώση στο γκρεμό της χρεοκοπίας.

Η σκληρή κριτική στις ενέργειες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ έχει οδηγήσει πολλές Ομοσπονδίες να μην εκδώσουν ανακοίνωση για την “απεργία” στις 30 Μάη, διοικήσεις πρωτοβάθμιων σωματείων που πλειοψηφούν οι θιασώτες της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ να μην έχουν κάνει γενικές συνελεύσεις και απλά να μοιράζουν τη χαρτούρα των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Στην πραγματικότητα συμφωνούν μαζί τους αλλά για να περάσει στο απυρόβλητο η αισχρή και προδοτική συμφωνία, προτιμούν να κρυφτούν από πίσω από την ήδη προκηρυχθείσα “απεργία”. Συνέχεια

Αν θέλουμε να πάμε αλλιώς, πρέπει να κάνουμε τα πράγματα αλλιώς. Σε κάθε άλλη περίπτωση, μάλλον κάνουμε τα ίδια.

Σε άρθρο τους ο Παντελής Αυθίνος και η Ζέττα Μελαμπιανάκη (το άρθρο στο https://www.elaliberta.gr) αναφέρονται στο γιατί τα ταξικά συνδικάτα και κατ΄επέκταση η αντικαπιταλιστική κι επαναστατική αριστερά πρέπει να συμμετάσχουν, όπως έχει ήδη κάνει το ΠΑΜΕ (ΚΚΕ) και το ΜΕΤΑ (ΛΑΕ), ενεργητικά στην απεργία-ημέρα πανεθνικής δράσης που κήρυξαν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με τμήματα του κεφαλαίου στις 30 Μάη.

Η επιχειρηματολογία, αν και πλούσια σε στοιχεία που φωτίζει μερικές πλευρές των γεγονότων που οδήγησαν τις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις σε αυτή την απεργία, είναι εξαιρετικά φτωχή σε συμπεράσματα κι επαναλαμβάνει ότι ακριβώς λεγόταν σε όλες τις προηγούμενες απεργίες, όταν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ τις οργάνωναν είτε κάτω από τη πίεση του κινήματος, είτε για τους εθιμοτυπικούς λόγους δικαιολόγησης της ύπαρξής τους.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν αυτή η απεργία εμπεριέχει κάτι καινούργιο ή αποτελεί συνέχεια της προδοσίας που έχει ήδη συντελεστεί και απλά στο κύκλο των προδοσιών προστίθεται το πρόγραμμα της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ που σε τελευταία ανάλυση δεν είναι και τόσο διαφορετικό, όπως λένε οι συγγραφείς, από τη συνυπογραφή του ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ που ήδη ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ έχουν συμφωνήσει με ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕ,ΕΣΕΕ στα πλαίσια της Οικονομικής Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ), εκεί δηλ. όπου οι ξεπουλημένοι συνδικαλιστές γραφειοκράτες μαζί με το κεφάλαιο συναποφασίζουν πότε θα απεργήσουν και πότε δεν θα απεργήσουν. Όμως οι συγγραφείς θα πρέπει να να συμφωνήσουν μαζί μας ότι είναι τελείως διαφορετικό η υπογραφή μιας συμφωνίας και άλλο η κινητοποίηση των μαζών κάτω από τη σημαία της συμφωνίας όπως ακριβώς είναι η διαφορά των εθνικιστικών παραληρημάτων σε εφημερίδες από την πραγματική κινητοποίηση μαζών στα εθνικιστικά συλλαλητήρια και η οργάνωση της πάλης εναντίον τους.
Οι συγγραφείς παρουσιάζουν τη κήρυξη της απεργίας ως αποτέλεσμα των ενδοαστικών αντιθέσεων, τη σύγκρουση στα υψηλά κλιμάκια της άρχουσας τάξης πάνω στο ζήτημα του τέλους των Μνημονίων με τη προληπτική πιστωτική γραμμή ή με μια καθαρή έξοδο, δηλ. ως μια διαμάχη για το ποιος θα ευνοηθεί από τη μια ή την άλλη επιλογή που αναμφίβολα καμιά από τις δυο επιλογές δεν ευνοεί την εργατική τάξη, παρά μόνο στη λογική του μικρότερου κακού, δηλ. μια επιλογή ανάμεσα στη Σκύλα και τη Χάρυβδη. Πρακτικά ισχυρίζονται ότι πρόκειται για μια απεργία με τις ευλογίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την προπαγάνδιση της καθαρής εξόδου που βρίσκει συμμάχους και τα μικροαστικά στρώματα καθώς αναμένουν μια μείωση των φορολογικών βαρών για τη βελτίωση κερδών και εισοδημάτων.
Ὀμως σε αντίθεση με την πρόσκαιρη συμμαχία στην απεργία της 4/1/16 που επισημαίνουν οι συγγραφείς, που κάθε φορέας είχε το δικό του πρόγραμμα, εδώ δεν πρόκειται για μια πρόσκαιρη συμμαχία, έστω αντιμνημονιακού χαρακτήρα αλλά για μια πολιτική συμφωνία σωτηρίας και ανόρθωσης του χρεοκοπημένου καπιταλισμού. Οι συγγραφείς δεν θέλουν να πιστέψουν ή εσκεμμένα αγνοούν ότι η κήρυξη της απεργίας στις 30 Μάη αποσκοπεί στην διάλυση του άτυπου μπλοκ που δημιουργήθηκε μεταξύ ΠΑΜΕ και Πρωτοβάθμιων Σωματείων στις 12/1/18 κατά του αντισυνδικαλιστικού νόμου για την απεργία, συν όλων των άλλων μνημονιακών μέτρων που ψηφίστηκαν την ημέρα εκείνη.

Η 30 Μάη είναι μια προληπτική απεργία για την ανάληψη της πρωτοβουλίας των κινήσεων από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και την αποτροπή δημιουργίας ενός συμπαγούς εργατικού αντικαπιταλιστικού-επαναστατικού μετώπου έξω και πέρα από τα όρια της. Συνέχεια

Απεργία 30 Μάη: Όχι στην απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, όχι στο συνδικαλιστικό φετιχισμό

Η απεργία της 30 Μάη και ο συνδικαλιστικός φετιχισμός

Η απεργία της 30 Μάη δεν εντάσσεται στις καθιερωμένες απεργιακές τουφεκιές των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, σας αυτές που οργάνωναν τα τελευταία 10 χρόνια της κρίσης. Δεν έχουν καμιά βαρύτητα τα αιτήματα που αυτοτελώς προβάλλουν, οικονομικού ή θεσμικού χαρακτήρα. Η πολιτική κατεύθυνση της απεργίας δεν σκοπεύει στην εκτόνωση της συσσωρευμένης οργής, ούτε αποτελεί μια επανεκτίμηση της αποτυχημένης γραμμής τους. Οι πολιτικές επιδιώξεις της απεργίας κρύβονται στο μνημόνιο συναντίληψης των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ με επαγγελματικούς φορείς του κεφαλαίου και των μικροαστικών στρωμάτων, στο πρόγραμμα της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ.

Ὀχι λίγοι συνδικαλιστές επεσήμαναν με ακρίβεια το πρόγραμμα ταξικής συνεργασίας που φέρει τον τίτλο ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ αλλά προβληματίζονται για το τι θα κάνουν την ημέρα της απεργίας: Θα απεργήσουν ή όχι; Τα ερωτήματα και ο προβληματισμός προέρχονται κυρίως από αγωνιστές που συμμετείχαν σε όλες, ακόμα και στις πιο αποτυχημένες, απεργιακές κινητοποιήσεις, όταν ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ δεν κούνησαν το δαχτυλάκι για την επιτυχία τους. Ορισμένοι, όπως και συνολικά το ΠΑΜΕ, σκέφτονται ότι είναι σημαντικό να καταγγείλουμε την ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά απεργώντας να δημιουργήσουμε στο δρόμο έναν ταξικό συσχετισμό δύναμης.
Το ΠΑΜΕ συμμετέχει στην απεργία γιατί οι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ οικειοποιήθηκαν το σύνθημα του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΕ για την Κοινωνική Συμμαχία όπως κάποτε ο Παπανδρέου το σύνθημα της Αλλαγής. Η υιοθέτηση του συνθήματος της πραγματικής Κοινωνικής Συμμαχίας δεν πρόκειται να βοηθήσει το ΠΑΜΕ, όπως δεν βοήθησε και το σύνθημα της Πραγματικής Αλλαγής. Αυτή τη στιγμή, η επίδειξη νομιμοφροσύνης στα κελεύσματα του ΣΕΒ και ΣΙΑ για τη κινητοποίηση της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων κάτω από τη σημαία του κυβερνητικού προγράμματος της δίκαιης ανάπτυξης και τη σημαία της προετοιμασίας του πολέμου δεν είναι η καλύτερη πολιτική συμβουλή ακόμα κι αν το ΠΑΜΕ διαμορφώνει το δικό του μπλοκ και τα δικά του συνθήματα. Συνέχεια

ΔΣ εργαζομένων ή ανακριτικό γραφείο;

ΒΟΛΟΣ: Δ.Σ. Εργαζομένων ή Ανακριτικό Γραφείο;

            Ο σ. Γιάννης Χατζηγιάννης είναι εργαζόμενος στον ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας και την Παρασκευή 4/5/2018 κατάφερε να θέσει το ζήτημα της έλλειψης προσωπικού καθαριότητας στην υπουργό εργασίας Αχτσιόγλου κατά την επίσκεψή της στο Βόλο.  Το ζήτημα είναι γνωστό σε όλους  τους εργαζόμενους και στα συνδικαλιστικά όργανα στον ΕΦΚΑ πανελλαδικά καθώς αφορά δεκάδες καταστήματα  που στερούνται προσωπικού καθαριότητας εδώ και πέντε μήνες.

Το τοπικό σωματείο στο οποίο είναι μέλος δεν οργάνωσε ούτε μια επαφή με την υπουργό (εκ των υστέρων έγινε γνωστό ότι είχε στείλει επιστολή) αλλά ούτε μια παρέμβαση κατά την περιοδεία της στο Βόλο  αν και η συνδικαλιστική παράταξη στην οποία συμμετέχει ο σ.  είχε επίμονα ζητήσει από την πλειοψηφία του σωματείου να λάβει απόφαση για την κινητοποίηση των εργαζομένων.

Η παρέμβασή του σ. έγινε στην είσοδο του Δημαρχείου Βόλου όπου κατάφερε να συνομιλήσει με την υπουργό και να της θέσει το καυτό ζήτημα, αν και περικυκλωμένος αρχικά από τους άνδρες της ασφάλειας Βόλου.

Την Δευτέρα 7/5/18 η τοπική εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ (βλ.tο άρθρο παρακάτω) δημοσίευσε εκτενές άρθρο που αναφερόταν στην σχετική παρέμβαση.

Σε έκτακτο ΔΣ στις 7/5/18, η πλειοψηφία του σωματείου του  έθεσε θέμα για την παρέμβαση του σ.  λοιδορώντας ότι ‘πήγε για τις φωτογραφίες” και θα ζητούσε δημοσιογραφικά κασετόφωνα για να μάθει τι ακριβώς ειπώθηκε στην συνομιλία με την υπουργό στην είσοδο του Δημαρχείου.

Η παράταξη στην οποία είναι μέλος τον υπερασπίστηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα αλλά παραμένει εκπληκτικό ότι οι πασοκοδεξιές ηγεσίες που πλειοψηφούν στα σωματεία όλο και περισσότερο μοιάζουν με ανακριτικά γραφεία παρά με όργανα των εργαζομένων.

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ο σ. εξαιτίας της συνδικαλιστικής και πολιτικής του δράσης έχει κληθεί μια φορά σε απολογία κι έχει απειληθεί ακόμα δυο φορές με μηνύσεις από τη πλειοψηφία του ΔΣ. Οι εργαζόμενοι στον ΕΦΚΑ πρέπει να απορρίψουν μεθόδους που είναι απολύτως ξένες στο εργατικό κίνημα.

http://www.eek.gr/index.php/concerninglabor/5624-volos-d-s-ergazomenon-i-anakritiko-grafeio

Ακολουθεί το link της εφημερίδας ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ που αναστάτωσε την πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Διοικητικών Υπαλλήλων ΙΚΑ Μαγνησίας

Λύση στο θέμα της καθαριότητας ζήτησαν από την Εφη Αχτσιόγλου υπάλληλοι του ΕΦΚΑ
Τελευταία ενημέρωση: 2018-05-07, 16:28:27 (ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 7/5/18 σελ.7)

ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ 4-5-18

Αποδέκτης έντονων διαμαρτυριών από αντιπροσωπεία εργαζομένων στον ΕΦΚΑ Βόλου έγινε την περασμένη Παρασκευή η υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου.
Λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει η πολιτική εκδήλωση της ΝΕ του ΣΥΡΙΖΑ, αντιπροσωπεία με υπαλλήλους με επικεφαλής το Γιάννη Χατζηγιάννη, ενημέρωσε την υπουργό για την άθλια κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι διοικητικές υπηρεσίες του ΕΦΚΑ εξαιτίας της έλλειψης καθαριότητας από τις αρχές του χρόνου.
«Το πρόβλημα είναι σοβαρό. Η στάση της διοίκησης είναι αδιανόητη. Δεν είναι δυνατόν να φέρνουμε καθαριστικά από το σπίτι και να κλειδώνουμε τους χώρους υγιεινής προκειμένου να μην προκύψουν προβλήματα με τη δημόσια υγεία» υπογράμμισε ο κ. Χατζηγιάννης απευθυνόμενος στην κ. Αχτσιόγλου και ζήτησε να βρεθεί λύση.
Ο ΕΦΚΑ έχει ξέμεινε… από καθαρίστριες τέλος Δεκεμβρίου του 2017, μόλις έληξε η σύμβαση με τον ιδιώτη εργολάβο. Από τότε μέχρι σήμερα, όπως καταγγέλλουν οι υπάλληλοι τα γραφεία και οι χώροι υγιεινής δεν καθαρίζονται, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία. Προκειμένου μάλιστα να μην δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα, οι χώροι υγιεινής που λειτουργούν για το κοινό έχουν κλειδωθεί… μέχρι νεωτέρας.
Οι εργαζόμενοι στο ΕΚΦΑ έχουν προβεί σε αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις καταγγέλλοντας την διοίκηση για πλήρη αδιαφορία, το πρόβλημα ωστόσο παραμένει.
Αυτό έχει ως συνέπεια, όπως καταγγέλλουν οι συνδικαλιστές «η κατάσταση υγιεινής στους χώρους εργασίας να είναι άθλια, απαράδεκτη αλλά και επικίνδυνη για την υγεία των εργαζόμενων, ενώ η αντιμετώπιση και τα σχόλια από το συναλλασσόμενο κοινό κάθε άλλο παρά κολακευτικά είναι για τη συνολική εικόνα του Οργανισμού.
Η υπουργός Εργασίας δήλωσε ενήμερη για το θέμα και υπογράμμισε ότι ο διαγωνισμός σύντομα θα ολοκληρωθεί προκειμένου να επανέλθει σε ομαλότητα η κατάσταση σε όλες τις περιφερειακές υπηρεσίες.