Γράμμα: Αυτά που είδα στο Αντί-Μαϊντάν

Παραθέτουμε ένα γράμμα από την μαρξιστική οργάνωση ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ και παραπέμπουμε σε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση που είχε δημοσιευτεί το Δεκέμβρη 2013: http://www.eek.gr/index.php/international/2280-politiki-krisi-stin-oukrania

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ-ΟΔΗΣΣΟ (ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ)

 Αυτά που είδα στο Αντί-Μαϊντάν

Έκανα τη θεωρητική υπόθεση , οτι μετά την νίκη του Μαϊντάν, το κίνημα αντί-Μαϊντάν θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα μαζικό κίνημα, αντικειμενικά εναντίον του αστικού κράτους. Στην Οδησσό την πρώτη του Μάρτη, στο αντί-Μαϊντάν προσήλθαν 7.000 άνθρωποι. Ούτε μια εθνική σημαία της Ουκρανίας δεν είδα. Υπήρχαν σημαίες κόκκινες και σημαίες ρώσικες. Υπήρχαν και λίγες αυτοκρατορικές, υπήρχε και η σημαία της σοβιετικής Ουκρανίας. Πολλοί από αυτούς που κρατούσαν τις κόκκινες, ήρθαν μη οργανωμένοι. Δεν φαινόταν κάποια σύνδεση με το ΚΚ-Ουκρανίας.

 Άνθρωποι διαφόρων ηλικιών , κυρίως της μέσης ηλικίας. Γενικότερα υπήρχε ειρηνική διάθεση, προβοκάτορες και μπάχαλοι δεν εντοπίστηκαν στο πλήθος ούτε ασφαλίτες (Титушки-Τιτούσσκι) ούτε φασίστες του Μπαντέρα (бандерлогi- Μπαντερλόγκι). Οι οργανωτές και οι συμμετέχοντες προέβαλαν αρκετά κοινωνικά αιτήματα τα οποία συνάντησαν θερμή ανταπόκριση , μεταξύ των οποίων η αιρετότητα των δικαστών , η επέκταση της τοπικής αυτοδιοίκησης , η επιστροφή της λεηλατημένης περιουσίας της πόλης και σειρά από άλλα. Οι συμμέτεχοντες έχουν εχθρική στάση και διάθεση εναντίον της κυβέρνησης του Κιέβου και στους συνεργάτες της, όπως βλέπουν επίσης και τους περιφεριακούς διοικητές. Αποδοκίμασαν την περιφεριοποίηση του Τρουχανοβ — του μοναδικού βουλευτή αυτού του κόμματος (ΣτΜ : Partija Regionov — Κομμα των Περιφερειών, κομμα του Γιαννουκόβιτς) που κατόρθωσε να μιλήσει στον κόσμο. Αρνητική στάση είχαν και προς την παρουσία της εκκλησίας — την απειλή της επίσημης ορθόδοξης εκκλησίας, οι παρευρισκόμενοι την αντιμετώπισαν με υγιή αδιαφορία .

  Την ίδια στιγμή , μέρος των διαδηλωτών χαιρέτησε θερμά τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας Μπερκούτ (ΣτΕ: «Χρυσός Αετός» στα ουκρανικά, υπεύθυνες για τις αιματηρές καταστολές των διαδηλώσεων) .

 Στις ομιλίες θέσανε τη σύνθεση των παρόντων προβλημάτων και συχνά ετίθετο η ιδέα της ομοσπονδιοποίησης . Δηλαδή οι διαθέσεις στη σύσκεψη ήταν υπέρ της ανατροπής της τοπικής κυβέρνησης αλλά δεν συνασπίζονταν σε μια πανουκρανική κίνηση κατά των κατακτητών και των συνεργατών τους. Συνέχεια

Η στρατιωτική χούντα έπνιξε στο αίμα τους Αδελφούς Μουσουλμάνους

Αίγυπτος: Ξεπέρασε τους 500 νεκρούς ο αιματηρός απολογισμός των εμφύλιων συγκρούσεων

Στους 525 ανέρχεται πλέον ο αριθμός των νεκρών από βία που σάρωσε χθες την Αίγυπτο, όταν οι δυνάμεις ασφαλείας προχώρησαν σε επιχειρήσεις εκκαθάρισης δύο κεντρικών πλατειών του Καΐρου που τον τελευταίο μήνα τελούσαν υπό κατάληψη από τους οπαδούς των Αδελφών Μουσουλμάνων. Οι τραυματίες σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία έφθασαν τους 3.717.

 

Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι ανεβάζουν ήδη τον αριθμό των νεκρών στους 2.000 και τους τραυματίες στους 10.000 ενώ απηύθυναν κάλεσμα για συμμετοχή σε νέες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, σήμερα. Ηδη έχουν ξεκινήσει οι πρώτες κηδείες, ενώ ο θρήνος αναμένεται να κορυφωθεί αύριο Παρασκευή, επίσημη ημέρα προσευχής, με αποτέλεσμα αρκετοί να εκφράζουν ανησυχίες για νέο ξέσπασμα βίας. Αυτήν την ώρα βρίσκεται σε εξέλιξη πορεία των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αλεξάνδρεια. Συνέχεια

Εάν κινεζοποιηθούμε….

Κίνα: Εργάτες απαγάγουν στελέχη της εταιρείας που εργάζονται

 

china.jpgOι εργάτες έξω από τα γραφεία του εργοστασίου

Περισσότεροι από 200 εργαζόμενοι στο εργοστάσιο Zhongji  Pile στο Χουιζού, στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ, περικύκλωσαν το κτίριο όπου βρίσκονται τα  γραφεία της εταιρείας και ζήτησαν από τα  πέντε στελέχη που ήταν μέσα να τους πληρώσουν.

Οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο Zhongji  Pile, το οποίο κατασκευάζει τσιμεντένιους πασσάλους για γέφυρες, είχαν αρχικά συμφωνήσει να πληρώνονται με τουλάχιστον  RMB 4500 ανά μήνα (περίπου $ 734 σε δολάρια ΗΠΑ). Αργότερα όμως, οι ώρες εργασίας τους κόπηκαν λόγω της ύφεσης, και οι εργάτες δεν είχαν πληρωθεί τους τρεις τελευταίους μήνες. Το χειρότερο είναι ότι οι διαχειριστές δήλωσαν ότι θα πουλήσουν το εργοστάσιο χωρίς την άδεια των εργαζομένων. Αυτό ήταν που τους οδήγησε να αναλάβουν δράση.

Οι εργαζόμενοι έκλεισαν την κεντρική είσοδο του κτιρίου με γραφεία και φρουρούσαν το κτίριο σε ομάδες. Είπαν ότι δεν θα αφήσουν τα στελέχη να φύγουν αν δεν τους πληρώσουν.

Τα πέντε στελέχη βρίσκονται κλεισμένα σε ένα γραφείο στον πέμπτο όροφο. Δοκιμάσαν  να ξεφύγουν με διάφορους τρόπους, αλλά δεν τα κατάφεραν. Δοκίμασαν ακόμη και να επιτεθούν στους  κυβερνητικούς αξιωματούχους που ήρθαν να ελέγξουν την κατάσταση, έτσι ώστε να προκαλέσουν την αστυνομία  να τους πάρει. Συνέχεια

ΑΙΓΥΠΤΟΣ: Το πραξικόπημα έχει προκαταλάβει μια πιθανή επανάσταση από το λαό!

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

Βοναπαρτιστικό πραξικόπημα στην Αίγυπτο!


    Μια πλήρης πολιτική ανάλυση για την αιγυπτιακή επανάσταση από την αρχή της το 2011 μέχρι και σήμερα
   Του SungurSavran ( γ.γ. του DIP, επαναστατικού κόμματος εργαζομένων Τουρκίας, τουρκικού τμήματος της γραμματείας για την επανίδρυση της 4ης Διεθνούς )
   Στην Αίγυπτο, η μάχη για την εξουσία ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα ίσης σχεδόν δυναμικής οδήγησε στην οργάνωση βοναπαρτιστικού πραξικοπήματος από το στρατό. Δεν είναι μόνο το πρόσφατο επεισόδιο της άνευ προηγουμένου συσσώρευσης πληθών κατά εκατομμύρια που βγήκαν στους δρόμους στις 30 Ιουνίου που ώθησε το στρατό να κάνει την κίνησή του. Αυτός ο αγώνας μεταξύ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας της κυβέρνησης του τώρα έκπτωτου πρόεδρου Mohammed Morsi, αφενός, και της αντιπολίτευσης, εκπροσωπούμενη από τον Εθνικό Μέτωπο Σωτηρίας, και πιο πρόσφατα από το κίνημα Tamerod (Rebel), από την άλλη, βρίσκεται  σε εξέλιξη από το τον περασμένο Νοέμβριο. Αυτό είναι, στην πραγματικότητα, το τρίτο κύμα των θεαματικών διαδηλώσεων της αντιπολίτευσης κατά τη διάρκεια κύκλου της αιγυπτιακής επανάστασης που βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Νοέμβριο. Ήταν το Νοέμβριο, στον απόηχο του λεγόμενου συνταγματικού διατάγματος του Morsi, όταν η αντιπολίτευση άρχισε να αμφισβητεί τη νομιμότητα του προέδρου. Αυτό το πρώτο κύμα εξασθένησε, ως αποτέλεσμα της εκλογικής ατμόσφαιρας που δημιουργήθηκε από το δημοψήφισμα για το Σύνταγμα που ορίστηκε για τις 15 Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια, κατά τη δεύτερη επέτειο της επανάστασης (οι Αιγύπτιοι έχουν σηματοδοτήσει τις 25 Ιανουαρίου, ως ημερομηνία έναρξη της επανάστασης,), άρχισε ένα άλλο κύμα που κράτησε σχεδόν για ένα μήνα. Οι τεράστιες διαδηλώσεις της 30ης Ιουνίου και έπειτα, αποτελούν το τρίτο κύμα. Η μοναδικότητα των διαδηλώσεων της 30ης  Ιουνίου έγκειται στο γεγονός ότι, τουλάχιστον στο Κάιρο, τα πλήθη ήταν απλά πάρα πολύ μεγάλα για να συγκριθούν με οτιδήποτε υπήρξε στο παρελθόν: δεν ήταν μόνο στην πλατεία Ταχρίρ, το συμβολικό κέντρο της αιγυπτιακής επανάστασης, πολύ περισσότερο πυκνά τα πλήθη από ό, τι οποιαδήποτε προηγούμενη φορά, σύμφωνα με τον ομόφωνο σχολιασμό όλων των έμπειρων παρατηρητών , αλλά και στο Ittihadiye, την περιοχή γύρω από το προεδρικό μέγαρο στην Heliopolis,  η οποία συγκέντρωσε πλήθη που από μόνα τους θα μπορούσαν να κατατάξουν το περιστατικό στα χρονικά της μαζικής διαμαρτυρίας σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμο! Έτσι, αυτό αποτέλεσε μια τρομερή κίνηση που θα τρόμαζε κάθε κόμμα στην κυβέρνηση και κάθε άρχουσα τάξη! Συνέχεια

ΑΙΓΥΠΤΟΣ: Η επανάσταση είναι διαρκής…

Ένα κείμενο του Γενάρη 2013, επέτειο της 2ης Αιγυπτιακής Επανάστασης σε σχέση με ένα πραξικόπημα των Ενόπλων Δυνάμεων με εκατομμύρια διαδηλωτές στο δρόμο…..

Ο συμβιβασμός των Αδελφών Μουσουλμάνων  με το παλαιό καθεστώς Μουμπάρακ για να αναχαιτιστεί η προλεταριακή επανάσταση έχει διαλυθεί από τη δράση των μαζών. Η έλλειψη ενός επαναστατικού κόμματος αφήνει ακόμα περιθώρια ελιγμών στην άρχουσα τάξη και φυσικά στους ιμπεριαλιστές.

Διακήρυξη της CRFI για τη Δεύτερη Επέτειο της Αιγυπτιακής Επανάστασης

 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ!

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΟΡΣΙ! ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ!

Πριν από δύο χρόνια, μετά την επαναστατική εξέγερση στην Τυνησία τον Δεκέμβριο του 2010 – Ιανουάριο του 2011, στις 25 Ιανουαρίου, ο Αιγυπτιακός λαός εξεγέρθηκε εναντίον της 30χρονης δικτατορίας που εξουσίαζε τη χώρα υπό την σιδηρά πυγμή του Χόσνι Μουμπάρακ. Επί 18 ημέρες μαχόταν για ψωμί, δουλειά, ελευθερία και αξιοπρέπεια. Κατέλαβε την πλατεία Ταχρίρ, αυτήν την πλατεία με το εύστοχο όνομα, «Απελευθέρωση» στα Αραβικά, όνομα που στη συνέχεια αντήχησε σε όλη την υφήλιο συμβολίζοντας την πάλη των μαζών σ’ όλον τον κόσμο. Πάλεψε στη «Μάχη της Καμήλας» εναντίον των πληρωμένων μαχαιροβγαλτών των καθεστώτος, των περιβόητων «Μπαλντατζί». Από τις 7 Φεβρουαρίου και μετά η εργατική τάξη οργάνωσε ένα ισχυρό απεργιακό κίνημα στη βιομηχανία, στις μεταφορές, κατά μήκος της Διώρυγας του Σουέζ και αλλού. Το σύστημα τώρα έπρεπε να θυσιάσει τον δικτάτορα. Ο Μουμπάρακ κατέρρευσε. Έτσι οι Αιγυπτιακές μάζες απέδειξαν στον κόσμο ότι η θέληση και το κουράγιο των απλών ανθρώπων, αν ενωθούν κατά εκατομμύρια, μπορεί να νικήσει και την πιο ισχυρή δικτατορία.

Μετά την Τυνησία που εγκαινίασε την επαναστατική Αραβική Άνοιξη, η Αίγυπτος ήταν αυτή που, εξαιτίας του κεντρικού ρόλου της για όλο τον Αραβικό κόσμο, έδωσε την ώθηση στην επαναστατική παλίρροια, η οποία αγκάλιασε τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, από το Μαρόκο ως την Ιορδανία, το Μπαχρέιν και την Υεμένη και μετατράπηκε σε πηγή έμπνευσης για τα κινήματα που παλεύουν για ψωμί, κοινωνική δικαιοσύνη και ελευθερία ανά τον κόσμο. Η Συντονιστική Επιτροπή για την Eπανίδρυση της Τετάρτης Διεθνούς (ΕΕΤΔ) χαιρετίζει την αφοσίωση, τοκουράγιο και την εμμονή των εργατών, της νεολαίας και των φτωχών αλλά περήφανων Αιγυπτιακών μαζών που ρίχτηκαν στην εκπληκτική πάλη που ανέτρεψε τον Μουμπάρακ και άλλαξε την Ιστορία.

Η Αιγυπτιακή Επανάσταση δεν περιορίζεται σε εκείνες τις 18 Μέρες: ολόκληρο το 2011 αποτέλεσε το θέατρο πολύ ισχυρών μαζικών κινημάτων και πυρετώδους εργατικής δραστηριότητας. Το μαζικό κίνημα είχε ως καθαρό σκοπό του την εξάλειψη της εξουσίας του στρατού. «Γιασκούτ γιασκούτ χουκμ ουλ ασκάρ!» – «Κάτω η στρατιωτική εξουσία!» ήταν το κύριο σύνθημα όλων των διαδηλώσεων και ο Στρατάρχης Τανταβί, επικεφαλής του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου, έχει σήμερα μετατραπεί στο νέο στόχο του κινήματος.

Η εμφάνιση των Λαϊκών Επιτροπών σε εργατικές και λαϊκές γειτονιές μετά την αποχώρηση του Μουμπάρακ αποτελεί ξεκάθαρο σημάδι λαϊκής αυτο-οργάνωσης, δημιουργίας λαϊκών οργάνων πάλης, που ακόμα και στην εμβρυακή μορφή τους, δείχνουν τη δυνατότητα μεταμόρφωσής τους σε αυθεντικά όργανα πάλης των ίδιων των μαζών. Ο αστικός κρατικός μηχανισμός είδε τον κίνδυνο και προσπάθησε, σε μερικές περιπτώσεις πετυχημένα, είτε να ενσωματώσει τις λαϊκές επιτροπές είτε να τις υποβιβάσει σε Μ.Κ.Ο. εξουδετερώνοντας την επαναστατική δυναμική τους. Η αναβίωση και επέκταση των λαϊκών επιτροπών εξαρτάται από τον κεντρικό ρόλο που πρέπει να καταλάβει η ίδια η εργατική τάξη και οι απαιτήσεις της για απόρριψη του νεοφιλελευθερισμού και των δρακόντειων μέτρων του ΔΝΤ, για ψωμί και δουλειά, για αποποίηση του εξωτερικού χρέους, εθνικοποιήσεις χωρίς αποζημίωση και υπό εργατικό έλεγχο όλων των επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιήθηκαν από το καθεστώς κλεπτοκρατίας του Μουμπάρακ. Συνέχεια

Αντωνάκη, πολλά φιλιά από την Ταχρίρ

Ζωντανή μετάδοση τώρα από τις μαζικές διαδηλώσεις στην πλατεία Ταχρίρ από το RT

 

Ορδές διαδηλωτών συγκεντρώνονται στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου για να συμμετάσχουν σε αντικυβερνητική συγκέντρωση που εισέρχεται στη δεύτερη μέρα της. Την Κυριακή υπήρξαν βίαιες συγκρούσεις κατά τις οποίες τουλάχιστον 16 άνθρωποι σκοτώθηκαν ενώ πάνω από 600 τραυματίστηκαν. Το κίνημα Η Tamarod  οι διοργανωτές της διαμαρτυρίας έβγαλαν ανακοίνωση νωρίτερα απαιτώντας από τον Πρόεδρο Morsi να παραιτηθεί μέχρι Τρίτη στις 5 μ.μ., ανακοινώνοντας ότι σε αντίθετη περίπτωση οι διαδηλώσεις και η πολιτική ανυπακοή θα συνεχιστούν σε όλοκληρη την χώρα.

Ζωντανά τώρα από το RT οι διαδηλώσεις στην πλατεία Ταχρίρ

 http://rt.com/on-air/opposition-rally-egypt-morsi/

 

http://omniatv.com/blog/3138-%CE%B6%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AE-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%B6%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B7%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B1%CF%87%CF%81%CE%AF%CF%81-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-rt

ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Now, you are FUCKED

Brazil: «consensus» bursts

In Rio de Janeiro, 100 thousand people occupied Cinelândia and the main avenues to protest against increases of bus fares, stratospheric costs with the Maracanã stadium and repression of manifestations. In Sao Paulo, other one hundred thousand protesters were the answer to the violent repression of the past 13 Thursday on the demonstration against the increases, which left 55 wounded and 150 detainees. The impressive manifestation paulista occupied both sides of the Avenida Faria Lima, the main commercial artery. It received the solidarity of workers and the population in its path, and went to Government House (Palácio dos Bandeirantes), which had to be closed. Curitiba, Belo Horizonte, Maceió, Belém, Salvador, Porto Alegre also had manifestations. In Brasilia, in protest at increases and works at the stadium Mane Garrincha, students and young people occupied the access ramp to the Planalto Palace and then surrounded the National Congress. In Belo Horizonte there was more tan fifty thousand protesters. Repression was violent and left two seriously wounded youngs.

The main columnist for La Folha de Sao Paulo summed up (18/6): «It seemed all so wonderful in the oasis Brazil and, suddenly, we are reliving the manifestations of Plaza Tahir, in Cairo, so suddenly, without warning, without a crescendo. We were all prisoners of the surprise. From paradise, we slip, as a minimum, to a limbo. What is happening in Brazil? «.

Do not you know it yet? Increases in bus fares were the trigger. The Brazilian passages are among the most expensive in the world ($1.50 in São Paulo). And more than that. Today, there are 13.900 transport units, against 14.100 which had in 2004 in Sao Paulo. From 200 thousand daily travels, there is now 193 thousand: more people traveling worth more expensive, in fewer buses and less travels. The repression against the first demonstrations added another ingredient. Young people took to the streets to pop the Brazilian police state, inherited from the dictatorship military, preserved by «neo-Liberals» and perfected by the PT. Youth went to the street to defend their right to expression most elemental. The demonstrations in some capitals took between 10 and 20 thousand people last week. This week they went from 100,000 in the two major cities (São Paulo and Rio de Janeiro) and ranged around of 50 thousand in other cities. O Estado de Sao Paulo published a map of the demonstrations (http://protestosbr.marcogomes.com/).

Protesters in Sao Paulo marched compact and in perfect calm, ended up with a couple of infiltrated small trouble makers anarchist groups, they knew they had all the exploited population on their side. When we were walking in columns to the concentration point (Largo of Pinheiros), people waved from the windows of the buildings, the bus drivers were sounding their horns in solidarity, the same bus passengers applauded from the windows.

The PT (national Government and intendance of Sao Paulo), the PSDB (Government of the State of São Paulo and Minas Gerais) had to go back: last week called the protesters «hooligans» and instructed the police military to suppress with violence. This week, they are already «protesters who used a legitimate right». The police, this Monday, kept a safe distance in São Paulo and was limited to control the routes of passage. There is no clear data about a repression in Rio de Janeiro (Government of the PMDB, which shares the national Government with the PT), which has been violent. Still, there is a general political step back of the national Government and the States against the strength of mobilization, organized by students and young people (Passe Livre movement), which today (Monday) already counted with the organized participation of labor unions, especially of CONLUTAS. The organization of young people is spectacular. At the paulista demonstration, one of every three demonstrators wore a makeshift banner with their anti-Government protest and claims of all kinds.

It is a revolt against living conditions (wages, working conditions, including means of transport, police state and repression in schools, districts and universities). It is a revolt against the complicity and corruption of all bourgeois parties and the PT. It is a revolt against the systematic favors to the great capital of the PT Government. It has placed the PT, party Government (youth of the PT was in demonstrations, even if it is only a political machine) in a rampant crisis. It is already having an impressive international impact, in the most diverse countries. It is the «revolt of the vinegar» (used to combat the effects of the tear gas and moral effect bombs) and is just taking its first steps. Brazil has entered the path marked out by Turkey, Greece and the Arab countries. Its impact in Latin America will be decisive.

Osvaldo Coggiola







Gezi Park evacuated, Istanbul and Turkey explode

Gezi Park evacuated, Istanbul and Turkey explode

Sungur Savran

People stand in silent protest at Taksim Square after a man's silent vigil inspired copycat protests

(photo GURDIAN)

After days of hesitation and negotiation, the government has finally decided to evacuate the Taksim Commune, where thousands camped in Gezi Park and which tens of thousands visited every night. Police attacked Gezi Park yesterday evening and after evacuating it using tear gas and, as a novelty, water cannon apparently supplemented with a special kind of chemical since it burnt the skin of everyone it touched, razed the tents, the infirmary, the kitchens and the library established there to the ground. Συνέχεια

ΤΟΥΡΚΙΑ: C’est une révolte, pas (encore) une revolution!

Την πρώτη ημέρα της Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης, ειδική δημόσια εκδήλωση για την Τουρκία. Το πρόγραμμα εδώ: http://www.eek.gr/

C’est une révolte, pas (encore) une revolution! [1] 

Sungur Savran

kolaj

On May Day 2013, the police poured tonnes of tear gas on tens of thousands of workers and youth in different quarters of Istanbul in order to stop them from approaching Taksim Square. The government had decided that this square , the traditional venue for May Day celebrations and home to daily political actions big and small, was to be shut to demonstrations this year because development work was being done on a massive scale involving huge excavated pits making it dangerous for crowds.  In a ludicrous act, the governor of Istanbul stood atop a mound at the edge of one of those pits to hold a press conference in a desperate attempt to drive home the threat that these pits represented for people. Exactly one month later, on Saturday June 1, the masses protesting against the urban plans behind this development work and against the government itself had captured the square and made it the freest part of Istanbul, or rather of Turkey! The police withdrew that afternoon from Taksim Square to abandon the place to the thronging crowds of protestors unfathomably numbering in the hundreds of thousands! It has now been three days and not one single soul has fallen into the scarecrow pit! The symbolism is striking: This is the biggest defeat for the AKP government and for Prime Minister Tayyip Erdogan ever since the party came to power a decade ago. Συνέχεια

ΒΟΛΟΣ: Μαζική και με παλμό η πορεία αλληλεγγύης

Πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Βόλο η συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης στον εξεγερμένο τουρκικό λαό, με περισσότερους από 500 διαδηλωτές να ξεκινούν από την πλ. Ελευθερίας και να διασχίζουν τους δρόμους της πόλης φέρνοντας το μήνυμα της τουρκικής άνοιξης αλλά και της σθεναρής υποστήριξης στην εξέγερση που συνταρράσει όχι μόνο την Τουρκία αλλά ανησυχεί σφοδρότατα την αντίπερα όχθη του Αντλαντικού, τις ίδιες τις ΗΠΑ.

Στη διαδήλωση συμμετείχαν πολιτικά κόμματα της αριστεράς (και το ΕΕΚ) και πολιτικές συλλογικότητες της πόλης, δείχνοντας ότι παρά τη σχετική νημεμία, μετά την προδομένμη απεργία των καθηγητών, ένα σημαντικό τμήμα της αριστεράς αλλά και του α/α του χώρου παραμένει ενεργό στο δρόμο και προσανατολισμένο στις διεθνείς εξελίξεις που έχει προκαλέσει η χρεοκοπία του καπιταλισμού.

http://www.taxydromos.gr/data/news/13704272191040343520.jpg

Η νεολαία παραμένει στη πρώτη γραμμή του αγώνα καθώς η μαζική ανεργία έχει δείξει ότι η ύπαρξή της είναι ασυμβίβαστη με τον καπιταλισμό.