Χρειαζόμαστε μια διεθνιστική επαναστατική πολιτική οργάνωση

Απόφαση της 4ης Eυρω-Mεσογειακής Eργατικής Συνδιάσκεψης

Nα οργανωθούμε, να αντισταθούμε, να πολεμήσουμε και να νικήσουμε!

Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, μετά από δέκα χρόνια οικονομικής τελμάτωσης, κοινωνικής καταστροφής και πολιτικών σπασμών, συνεχίζεται και οξύνεται χωρίς λύση.

Όλα τα έκτακτα μέτρα που έλαβαν οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, τα ποτάμια ρευστότητας στο καταρρέον χρηματοπιστωτικό σύστημα με ένα τεράστιο κοινωνικό κόστος, κάτω από ένα μόνιμο καθεστώς δρακόντειων «μέτρων λιτότητας» για τις λαϊκές μάζες, έχει αποτύχει να δώσει τέλος στην παγκόσμια ύφεση, την Τρίτη Μεγάλη Ύφεση στην ιστορία του παγκόσμιου καπιταλισμού. Αντιθέτως, έχουν δημιουργηθεί οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες για νέες εκρήξεις.

Η ανικανότητα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος να βρει ως τώρα μια έξοδο από αυτήν την κρίση, καταδεικνύει την προχωρημένη ιστορική παρακμή του και το στρατηγικό του αδιέξοδο μετά την αποτυχία τόσο του κεϋνσιανισμού με την κρίση στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όσο και του νεοφιλελευθερισμού στην περίοδο 2007-2008.

Όλες οι αντιφατικές τάσεις της τελευταίας δεκαετίας έχουν πλέον εντατικοποιηθεί, η διολίσθηση στη βαρβαρότητα, αλλά και η κίνηση των εξαθλιωμένων μαζών στην αναζήτηση μιας διεξόδου από την κρίση μέσω  της αντίστασης,  της εξέγερσης και  της επανάστασης.

Η δομική συστημική κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού αποσυνθέτει τον κοινωνικό ιστό παντού, βυθίζοντας την τεράστια πλειοψηφία της ανθρωπότητας στα δεινά και τη δυστυχία σπρώχνοντας το ίδιο το σύστημα στο χείλος του γκρεμού:

* στρατιές εκατομμυρίων ανέργων και πολλών άλλων εκατομμυρίων σε χαμηλόμισθες «ευέλικτες» σχέσεις εργασίας στην Ευρώπη και την Αμερική·

* ένα ασταμάτητο τσουνάμι απελπισμένων προσφύγων από το Νότο και την Ανατολή προς το Βορρά και τη Δύση, στις πύλες των ιμπεριαλιστικών κέντρων, των κατ’ εξοχήν δημιουργών της δυστυχία τους·

* καθεστωτική κρίση, αποσύνθεση του κοινοβουλευτισμού και στροφή προς  αυταρχικές μορφές  κυριαρχίας, ολοσχερής σχεδόν κατάρρευση των παραδοσιακών κομμάτων «εξουσίας»  της αστικής τάξης, άνοδος της ακροδεξιάς και του φασισμού, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, της ισλαμοφοβίας και του αντισημιτισμού στην Ευρώπη και στην Αμερική και του αντιδραστικού σκοταδιστικού «τακφιρισμού» στη Μέση Ανατολή και την Αφρική·

* ιμπεριαλιστικές στρατιωτικές επεμβάσεις ή πόλεμοι δι’ αντιπροσώπων στη Μέση Ανατολή, στην Ασία, την Αφρική, στις ανατολικές περιοχές των συνόρων της Ευρώπης, με την αντιπαράθεση του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ με τη Ρωσία και την Κίνα που απειλούν να επεκτείνουν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε διεθνές επίπεδο.

Η Αμερική, ως η πιο ισχυρή καπιταλιστική χώρα στον κόσμο, είναι το κέντρο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Η μετά το Brexit Ευρωπαϊκή Ένωση, σε διαδικασία αποσύνθεσης, είναι ένας από τους πλέον ευάλωτους πρωταρχικούς στόχους, μαζί με την Κίνα και το Ιράν, των προσπαθειών του αμερικανικού καπιταλισμού να εξάγει τη δική του κρίση.Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο είναι η υψηλότερη πολιτική εκδήλωση, μέχρι στιγμής, της αποσύνθεσης και της κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος και ένας ισχυρός, απρόβλεπτος παράγοντας επιτάχυνσής της, επίσης. Ο προστατευτισμός, ο οικονομικός εθνικισμός και οι πολιτικές τύπου «Πρώτα η Αμερική», υπό τον Τραμπ, είναι  μέσα στην προσπάθεια να ξεπεραστεί η παρακμή μέσω μιας διεθνούς επίθεσης σε παγκόσμια κλίμακα, διακινδυνεύοντας, μεταξύ άλλων, την εξάρθρωση της παγκόσμιας αγοράς.

Η τρέχουσα καθεστωτική κρίση στις ίδιες τις ΗΠΑ με την άνευ προηγουμένου σύγκρουση μεταξύ της προσωπικής κυριαρχίας της κυβέρνησης Τραμπ και των υπηρεσιών πληροφοριών του κράτους -η χειρότερη πολιτική κρίση μετά το σκάνδαλο του Watergate που θέτει και πάλι ζήτημα καθαίρεσης του Προέδρου- δείχνει μια μεγάλη διάσπαση της άρχουσας τάξης των ΗΠΑ. Η κρίση της πολιτικής εξουσίας συντελείται σε συνθήκες όπου εκατομμύρια λαού κινητοποιούνται ενάντια στον Τραμπ από την πρώτη ημέρα της ορκωμοσίας του, κλιμακώνοντας τα μαζικά κινήματα που γέννησε ήδη η καπιταλιστική κρίση, τα κινήματα Occupy, το Black Lives Matter, ακόμα και η μαζική υποστήριξη στον Μπέρνι Σάντερς πριν από την επαίσχυντη συνθηκολόγησή του στη Συνδιάσκεψη των Δημοκρατικών. Συνέχεια

ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ DITA ΣΤΗΝ ΤΟΥΖΛΑ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ-ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗΣ

Έκκληση προς την Διεθνή Εργατική Κοινότητα

A closed Dita factory is seen in Tuzla

 

ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ DITA ΣΤΗΝ ΤΟΥΖΛΑ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ-ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗΣ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Τούζλα, 16 Απριλίου 2015
Εμείς, οι εργάτες του εργοστασίου καθαριστικών DITA με έδρα την Τούζλα, αντιπαλεύουμε ένα κύμα διεφθαρμένων ιδιωτικοποιήσεων, εκμετάλλευσης και υπεξαίρεσης περουσιακών στοιχείων εργοστασίων, που καταστρέφει την βιομηχανία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.
Εδώ και περισσότερο από δύο χρόνια περιφρουρούμε το εργοστάσιο ασταμάτητα για να το προφυλάξουμε από αφαίρεση μηχανημάτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων.
Η διαδκασία ιδιωτικοποίησης του DITA πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με διεφθαρμένους πολιτικούς, δικαστικούς και τράπεζες, οι οποίες δεν τήρησαν την δέουσα επιμέλεια και παρείχαν τοξικά δάνεια στους νέους ιδιοκτήτες – τα κεφάλαια των οποίων δεν έφτασαν ποτέ στο εργοστάσιο.
Η χώρα μας πάσχει από έλλειψη νομιμότητας: εγκληματικές ελίτ προώθησαν τροπολογίες στον ποινικό κώδικα, με αποτέλεσμα κανένα δικαστήριο να μην μπορεί να δικάσει οικονομικά και εμπορικά εγκλήματα.
Αυτή η νομιμοποιημένη ληστεία μας έχει αφαιρέσει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα: μας χρωστούν πάνω από 40 μηνιαίους μισθούς, πράγμα που μας έχει αφήσει πεινασμένους και εξαθλιωμένους, ενώ αναγκαστήκαμε να παρακολουθούμε μέλη των οικογενειών μας να πεθαίνουν επειδή δεν μπορούμε να καλύψουμε ιατρικά έξοδα.
Τώρα ξεκίνησαν οι διαδικασίες χρεωκοπίας. Είμαστε αποφασισμένοι να διατηρήσουμε την κατάληψη του εργοστασίου και αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε την αρμοδιότητα του συνδίκου που διαχειρίζεται την χρεωκοπία, εκτός αν προστατευτούν τα συμφέροντα των εργατών ή βρεθεί νέα επένδυση για να επανενεργοποιηθεί το εργοστάσιο.
Βρισκόμαστε σε κρίσιμο σημείο. Χωρίς στήριξη εκτός του εργοστασίου είναι πιθανόν ζήτημα ημερών πριν αναγκαστούμε να στήσουμε οδοφράγματα και να αντισταθούμε στην καταστολή των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας.
Απευθύνουμε επείγουσα έκκληση στο διεθνές συνδικαλιστικό κίνημα για ηθική και υλική υποστήριξη.

Οι εργοστασιακοί εργάτες τηςDITA
Emina Busuladžić, Eπικεφαλής της Απεργιακής Επιτροπής
Dževad Mehmedović, Συνδικαλιστικός Εκπρόσωπος του Συνδικάτου Εργατών Εκτός Μετάλλου
Επικοινωνία: busuladzic.emina@gmail.com

http://balkinfo.com/%CE%AD%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD/

Συρία, Αφγανιστάν, Ερυθραία προς Τουρκία, Γιούρα Αλοννήσου και στο κέντρο κράτησης στην Α’ ΒΙΠΕ Βόλου

Μια ζωντανή μαρτυρία για τους 52 μετανάστες που μεταφέρθηκαν από Αλόννησο στο κέντρο κράτησης στην Α’ ΒΙΠΕ Βόλου:

Συρία, Αφγανιστάν, Ερυθραία προς Τουρκία και απο κει Γιούρα Αλοννήσου.
8.00μμ μεταφορά στο λιμάνι του Βόλου «με συμμετοχή  ισχυρών δυνάμεων αστυνομίας, λιμενικού, ειδικών δυνάμεων» *
 
9.30 μμ στις εγκαταστάσεις κέντρου κράτησης – φιλοξενίας μεταναστών βόλου
 
Αποβιβάζεται η πρώτη ομάδα μεταναστών συνοδεία αστυνομικών. Ακολουθούν τμηματικά οι επόμενες ομάδες μέχρι ο αριθμός να ολοκληρωθεί, 52 απο τους οποίους 22 γυναίκες, 20 άνδρες και 10 μικρά παιδιά.
Ανθρώπινα σώματα παγωμένα από ταλαιπωρία και αμηχανία, στοιχίζονται σε σειρά και με δειλά βήματα μπαίνουν στην αιθουσα του λυόμενου κτιρίου.  Τυλίγονται με χοντρά ρούχα, μαντήλες, σκουφιά, αφήνοντας μια λωρίδα προσώπου να αχνοφαίνεται στο σκοτάδι του εξωτερικού χώρου. Μάτια λάμπουν. Μάτια που διασταυρώνονται δειλά μαζί μας σε δευτερόλεπτα. Τόσο λίγο κι όμως τόσο πολύ για να καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον.
Εθελοντές της ομάδας διάσωσης μαγνησίας και  γιατροι του νοσοκομείου βόλου
έχουν ετοιμάσει την κεντρική αιθουσα του κτιρίου και φροντίζουν για την υποδοχή και την  εξέταση τους.
Κρεβάτια στη σειρά,  στρωμένα με τα απαραίτητα.
Παρουσιαζονται ελλείψεις σε κλινοσκεπάσματα, τρόφιμα, αναλώσιμα καθώς και  λειτουργικά – κατασκευαστικά προβλήματα του χώρου.
Το κέντρο έχει αφεθεί … στην καλή θέληση μόνο εθελοντών, αν και  επίσημα είναι στην εποπτεία του υπουργείου δικαιοσύνης – δημόσιας τάξης.
 
Η υποδοχή προσφέρει κι άλλα.. 
Επιτάσσει «πανοπλία» με γάντια, μάσκες, ποδιές και πρώτη εξακρίβωση στοιχείων
 
Είναι μέρος της επιχείρησης «κοκκινο για έμπολα – ύποπτοι τζιχαντιστές «, όπως μεταφέρεται με υπερτιτλους απο τα ΜΜΕ για να συγκαλυφθεί το πραγματικό έγκλημα του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου αλλά και για να υποταχτεί ο ντόπιος πληθυσμός.
Το κεφάλαιο και το κράτος του, έχοντας χρεοκοπήσει, επιστρατεύουν τη βαρβαρότητα, πολέμους, ρατσισμό και φασισμό οδηγώντας ποτάμια ανθρώπων στον αποκλεισμό, την εξαθλίωση,  την προσφυγιά, τη μετανάστευση.
Έμπολα και τζιχαντ είναι τα νέα εργαλεία κοινωνικού ελέγχου των απόκληρων μεταναστών που σε απογνώση καταφεύγουν σε μια Ευρώπη φρούριο, όπου σήμερα ως υπερπροσφορά εμπορευμάτων σε εποχή κρίσης, απλά …….πλεονάζουν.
Γι αυτό, όπως γράφεται, επόμενος σταθμός τους θα ειναι η απέλαση ή ελευθερία με περιοριστικούς όρους! ( άραγε υπάρχει?) ή… μήπως εγκλεισμός σε κάποιο απο τα νέα κέντρα κράτησης – στρατοπεδα συγκέντρωσης και από κει  εκμηδένιση, εξόντωση;
Αυτό το σύστημα πρέπει να συντριβεί από όλη την εργατική τάξη και τα ταξικά αδέρφια μας από άκρη σε άκρη γης. 
Για να χτίσουμε μια κοινωνία  χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, για την πανανθρώπινη κομμουνιστική κοινωνία.
Ε.Μ.
 
* από  εφημερ. ταχυδρόμος και θεσσαλία (12/11/2014)
 

Παλεύουμε με τα όπλα στο χέρι, για τις ζωές μας και τις ζωές των αγαπημένων μας. Δεν έχουμε πουθενά να υποχωρήσουμε – αυτή είναι η πατρίδα μας!

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΑΚΩΡΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΝΤΟΝΕΤΣΚ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Οι ανθρακωρύχοι του Ντόνετσκ στους εργάτες της Ευρώπης:

“βοηθήστε μας να σπάσουμε το προπύργιο του φασισμού στην Ουκρανία”

Πρέπει να σας εξηγήσουμε την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων στο Ντονμπάς. Η πραγματική εικόνα του τι συμβαίνει έχει παρερμηνευθεί ή αποσιωπηθεί από τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Καταλαβαίνουμε ότι ίσως δυσκολεύεστε να εξάγεται τα σωστά συμπεράσματα και, ως εκ τούτου, δηλώνουμε ότι εμείς – οι ανθρακωρύχοι – αναγκαζόμαστε να πολεμήσουμε με τα όπλα στα χέρια μας, για τις ζωές μας – για την επιβίωση μας!

Το συμφέρον μας σε αυτή την σύγκρουση είναι ένα: ο τερματισμός της αιματοχυσίας! Το τέλος του πολέμου θα είναι η δίκη των εγκληματιών πολέμου που τον ξεκίνησαν. Δεν μπορούμε να παραιτηθούμε, καθώς αυτό θα σήμαινε την πλήρη ηθική και φυσική καταστροφή μας! Από την αρχή, το “Euromaidan” ήταν υπό τον έλεγχο της μεγαλοαστικής τάξης: της ουκρανικής ολιγαρχίας και των ξένων αφεντικών της. Τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, έγινε ένα πραξικόπημα στην Ουκρανία με την ενεργό συμμετοχή νεοναζιστικών οργανώσεων. Σε απάντηση σε αυτό, υπήρχε ένα κίνημα διαμαρτυρίας στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας, η οποία αρχικά είχε ήπια συνθήματα όπως η ομοσπονδιοποίηση και τα ρωσικά ως δεύτερη γλώσσα του κράτους. Αυτό έγινε δεκτό με τρομοκρατία.

Στο Donbas, υπάρχει ένας πραγματικός πόλεμος στον οποίο σκοτώνονται οι πολίτες : συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων, των γυναικών και των παιδιών. Σας λένε κατάφωρα ψέματα ότι ο πόλεμος είναι μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας. Δεν είναι έτσι! Ο πόλεμος είναι ανάμεσα στο λαό και μια χούφτα ολιγαρχών, με την υποστήριξη των αρχών της ΕΕ και των ΗΠΑ. Η τραγωδία στην Ουκρανία είναι ότι αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία, κατάφεραν να μολύνουν τους ανθρώπους με φασιστικές ιδέες. Εμείς, οι κάτοικοι του Ντονμπάς, πολεμάμε εναντίον όλων των εκδηλώσεων του ναζισμού και του φασισμού. Παλεύουμε με τα όπλα στο χέρι, για τις ζωές μας και τις ζωές των αγαπημένων μας. Δεν έχουμε πουθενά να υποχωρήσουμε – αυτή είναι η πατρίδα μας! Κάνουμε έκκληση σε εσάς, τους εργάτες των ευρωπαϊκών χωρών, ζητώντας τη βοήθεια και την αλληλεγγύη σας: να μας βοηθήσετε να σπάσουμε το προπύργιο του φασισμού στην Ουκρανία. Αυτό θα είναι η κοινή μας νίκη!

Mikhail Alexeevich Krylov,
εκπρόσωπος του Ανεξάρτητου Συνδικάτου Ανθρακωρύχων του Ντόνετσκ

http://www.eek.gr/index.php/international/2756-mynima-apo-tous-anthrakoryxous-tou-donetsk-stous-ergates-tis-evropis

SOMA: mining with death

Statement of the Revolutionary Workers’ Party (DIP) on the mining catastrophe in the town of Soma

No work-related accident, a true massacre!
Hold to account the murderers of the miners!
Down with the government!
For a general strike until all demands are met!
Tell the people the truth regarding the number of the dead!
An Independent Investigation Commission to bring the causes of the massacre to light!
Stop the de facto state of emergency in Soma!
Arrest immediately the bosses and executives of the criminal mining company!
Nationalise the Soma mine under workers’ control!
Stop privatisations! Renationalise all mines! No private sector to be admitted to mines!

madenci1
The working classes of Turkey are filled with unspeakable grief. We have sacrificed hundreds of sons and brothers on the altar of the voraciousness of capital. The bitter fruits of the policies pursued by the AKP government for over a decade, privatisation, subcontracting, de-unionisation, disregard for workers’ health and occupational safety, the whole orientation of trampling upon all the gains and acquired rights of the working class, are clear for all to see: hundreds of our working class brothers will forever be buried under the earth, where daily they went down in order to win their bread. We are filled with unfathomable grief! We, the Revolutionary Workers’ Party, present our condolences to the people of Soma and, first and foremost, to the families and next of kin of the deceased workers.
This is no coincidence, nor is it destiny. What has happened is very clear: the bosses tied to the AKP government have had their day! This is the kind of epoch we have been going through! Zafer Çağlayan, former Minister of Trade, now out of the cabinet because he has been documented to have received a 250 thousand-dollar Philippe Patek wrist watch as a bribe from a crook that dealt in illicit trading between Iran and Turkey in return for protection, used to tour the world marketing Turkey, bragging “my worker is so docile as to work longer hours than anywhere else for lower wages and to never report sick”! Whether foreign or domestic, all capitalists were shielded energetically from “unnecessary” (!) costs that would eat into their profits. No overtime payment, no social security, the work force divided through the use of a multitude of subcontractors at the workplace, wages thus driven down, no seniority pay, and most important of all, all measures necessary for workers’ health and occupational safety conveniently shelved! This is the basis of the much-vaunted 10 thousand dollars-per-capita GDP! For the bosses to get rich, the workers have to die!
This is no accident! It is the logical conclusion of policies pursued in the most systematic and conscious manner for over a decade, in fact even longer. It is thus work-related murder. And deliberate murder, for that matter. Turkey has been well-documented to be ranking first in Europe and third internationally in the area of work-related “accidents”. We bury every year around a thousand workers to satisfy capital’s greed for profits. If a government does not move a finger to put an end to this situation, then this is deliberate murder! That is why the work-related murder of Soma is properly to be called a massacre!
Despite the rule of a maximum seven and a half-hour work day in underground pits, the workers have explained that they work eleven hours. The reason why the number of workers trapped in the mine has not been possible to determine is because many are employed unregistered. Some of the families waiting for their next of kin to be discovered live in the pit have told our comrades there that they have sons at the age of 15 working there! The fact that the Minister of Energy and Natural Resources has asserted that this particular mine had been subjected to all necessary checks shows that he is acting together with the mine’s bosses to conceal their responsibility in the matter. There is a crime and the risk of a blackening of this crime! Arrest the suspects! Not a few lower level engineers and foremen, but the bosses and the executives! Συνέχεια

ODESSA: THE LAST WARNING

ODESSA: THE LAST WARNING / CALL FOR INTERNATIONAL SOLIDARITY

Stop the Nazis and imperialist intervention!
For a united, independent, socialist Ukraine!

Call for international solidarity

Every May the 9th, after the end of World War II, humanity used to celebrate the defeat of fascism. But after the Black Friday of May the 2nd and the massacre in Odessa, humanity remains shocked to see again Nazi storm troopers burning alive defenseless civilians, arresting and killing all those who tried to escape, singing the national anthem before their corpses.
Let us transform this terrible shock into decisive action!
Any silence is complicity! Even worse, it is a crime. We have to tell loud and clear the truth about the pogrom in Odessa, to defeat the Big Lie already spread by the perpetrators and instigators of the crime, the Nazis of the Right Sector and of Svoboda, their partners in the illegitimate Kiev “government” of pro-Western oligarchs, and above all the imperialist centers in the United States and the European Union assisted by the “mainstream” mass media.
Undoubtedly, when a society in a failed transition like Ukraine implodes and its economy collapses, the situation is complex and full of contradictions, which cannot be dealt with in black and white over-simplifications. Nevertheless, only those who are guilty could try to present the black as white, the victims as criminals, and the Odessa citizens assassinated, in the most atrocious way, by real Nazis of the Right Sector as “pro-Russian fascists or Russian agents”.
This is exactly what the Western Press and TV propaganda tries to do presenting those burned alive as “pro-Russian separatists and nationalists” and the Right Sector storm troopers of May the 2nd as “pro-Ukrainian activists” (see for example the article in the International Herald Tribune of May 5, 2014). Now, the same “citizen activists” according to the Minister of Internal Affairs in Kiev, will replace the local police to impose “law and order”, in other words to terrorize the Odessa population subjugating it to the dictatorship of the masters of Kiev. Already, doctors who tried to help the victims of the pogrom were treated by the “pro-Ukrainian activists” as “dirty Jews”. They were manifesting once more the notorious anti-Semitism of the Banderovites in power, which is particularly vicious against a city like Odessa that used to be a traditional center of Jewish culture honored by the immortal pen of an Isaac Babel. The massacre in Odessa has rightly revived sinister memories of the 1941 pogrom of Jews in Lviv by the Stepan Bandera gangs.
The Odessa pogrom is insolubly tied to the siege of Sloviansk, the executions in Kramatorsk and other cities, the rapid escalation of the military aggression by the Kiev forces using helicopters, tanks, special troops, under the guidance of the US “specialists” in terror warfare against the working class and popular rebellion in Eastern and Southern Ukraine. Συνέχεια

США, НАТО, ЕС, НАЦИСТЫ: РУКИ ПРОЧЬ ОТ НАРОДА УКРАИНЫ!

http://redmed.org/article/us-nato-eu-nazis-hands-people-ukraine-appeal-international-solidarity (η ρώσιμη μετάφραση της διεθνούς έκκλησης)

США, НАТО, ЕС, НАЦИСТЫ: РУКИ ПРОЧЬ ОТ НАРОДА УКРАИНЫ!

ПРИЗЫВ К МЕЖДУНАРОДНОЙ СОЛИДАРНОСТИ

Президент США Обама  и НАТО при поддержке ЕС, взяли курс на войну против пролетарских центров Восточной Украины, приказав своим марионеткам в Киеве направить войска – включая танки и вертолеты – и фашистских штурмовиков из Свободы и Правого сектора на подавление восстания рабочего класса и сопротивления народных масс диктату нелегитимного «временного правительства», состоящего из проимпериалистических олигархов и нацистов.

Накануне развёртывания операций в Киев прибыл глава ЦРУ Джон Бреннан, очевидно, с целью контролировать кампанию военных репрессий против народа, в то время как Белый дом, на пресс-конференции, публично «призвал правительство Украины “продвигаться», чтобы установить «закон и порядок». Им срочно нужен порядок варварского «закона» капиталистических джунглей, чтобы навязать меры социального каннибализма, требуемые МВФ, от Украины  в целях превращения ее фактически в колонию капитала США и ЕС. Συνέχεια

Πένθος για τα θύματα της Οδησσού, του Κραματόρσκ, του Σλαβιάνσκ και του Ντονέτσκ…

Από τους συντρόφους της Ουκρανίας, που θρήνουν και οι ίδιοι θύματα, όταν οι ναζί πυρπόλησαν το κτίριο των συνδικάτων στην Οδησσό.
«3,4,5 Μαΐου 2014
 
Πένθος για τα θύματα
της Οδησσού, του Κραματόρσκ, του Σλαβιάνσκ και του Ντονέτσκ…
μιας άνισης μάχης
ενάντια στον μπαντερικό Ναζισμό που κατευθύνεται από τη χούντα του Κιέβου κάτω από τις οδηγίες της κυβέρνησης των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
Ο φασισμός, και η νεοφιλελεύθερη ουσία του, πρέπει να καταστραφούν!»

 

http://www.eek.gr/index.php/historical/2579-timi-stous-40-nekrous-ergates-tis-odissou
 

Για τη κοινή κάθοδο της επαναστατικής & αντικαπιταλιστικής αριστεράς στις ευρωεκλογές

ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΗΣ 2ΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

[Tο EEK προτείνει στις οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς το παρόν κείμενο της Διακήρυξης της 2ης Εργατικής Ευρωμεσογειακής Συνδιάσκεψης ως βάση συζήτησης για τη συγκρότηση κοινού ψηφοδελτίου για τις Eυρωεκλογές.]

Κάτω τα προγράμματα κοινωνικού κανιβαλισμού της τρόικας!

Διαγραφή του χρέους! Για μια σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση!

Κάτω όλες οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις! Για την εργατική εξουσία!

Κάτω η ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση – για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης!

Εμείς, οι συμμετέχοντες στη 2η Εργατική Ευρωμεσογειακή Συνδιάσκεψη στην Αθήνα, μαχόμενοι εργάτες και κοινωνικοί αγωνιστές, εκπρόσωποι λαϊκών οργανώσεων και κοινωνικών κινημάτων, τόσο στην Ευρώπη, όσο και διεθνώς, καθώς και άλλων δυνάμεων της επαναστατικής Αριστεράς, καταγόμενων από διαφορετικές παραδόσεις, που συμμετέχουμε σε κοινωνικούς αγώνες σήμερα, καλούμε την εργατική τάξη και όλους τους καταπιεσμένους σε μια αποφασιστική αναμέτρηση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου: 

Για να νικήσουμε τα προγράμματα «λιτότητας» και κοινωνικού κανιβαλισμού που επιβλήθηκαν από την τρόικα της ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ και όλες τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις της Ευρώπης, προκειμένου να ανατρέψουμε τις κυβερνήσεις της τρόικας.

Για να διαγραφεί το χρέος στους διεθνείς τοκογλύφους του χρηματιστικού κεφαλαίου.

Για να σπάσουμε αποφασιστικά από την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση, για τη σοσιαλιστική ενοποίηση της ηπείρου κάτω από εργατικές κυβερνήσεις και εργατική εξουσία, ανοίγοντας το δρόμο για μια διεθνιστική σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση.

Επιβεβαιώνουμε εκ νέου τις κύριες εκτιμήσεις του αρχικού Καλέσματος αυτής της Συνδιάσκεψης: 

Η συνεχιζόμενη παγκόσμια καπιταλιστική κρίση είναι τόσο η βάση όσο και η κινητήρια δύναμη της βαρβαρότητας που μας απειλεί. Τα διάφορα «success story» χάρη στη «λιτότητα» -δηλαδή τον κοινωνικό κανιβαλισμό- που επιβλήθηκε από τη μισητή τρόικα των ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ και στα οποία αναφέρονται οι ηγέτες της Ιρλανδίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, δείχνουν μόνο τον κυνισμό των κυρίαρχων τάξεων και των κυβερνήσεών τους. Οι «προοπτικές» για μια «ανάκαμψη χωρίς θέσεις εργασίας», μια αντίφαση στους όρους, δεν μπορούν να ξεγελάσουν κανέναν. Επτά χρόνια τώρα, η πρωτοφανής παγκόσμια κρίση που έχει ξεπεράσει ακόμη και τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930, έχει καταπιεί τον καπιταλιστικό κόσμο. Η Ευρώπη έχει γίνει το επίκεντρο αυτής της κρίσης, βουλιάζοντας σε ένα φαύλο κύκλο υπερχρέωσης και ύφεσης, που παροξύνεται τώρα με αυτό που η Κριστίν Λαγκάρντ, επικεφαλής του ΔΝΤ, αποκάλεσε «δράκο του αποπληθωρισμού».

Η μαζική ανεργία έχει γίνει ένας ατελείωτος εφιάλτης για τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, ενώ όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες, ιδίως στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης, καταρρέουν παταγωδώς. Κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα που κερδήθηκαν από μια μακρά ιστορία σκληρών αγώνων της εργατικής τάξης και όλων των καταπιεσμένων καταστρέφονται. Κοινότητες μεταναστών αντιμετωπίζουν ρατσιστικές διακρίσεις και τις συνεχείς επιθέσεις από την ΕΕ και τις κρατικές αρχές, οι οποίες υποβοηθούνται από τα ενισχυμένα ακροδεξιά κόμματα και τις φασιστικές συμμορίες. Η ΕΕ έχει μετατρέψει την Ευρώπη σε μια «Ευρώπη-Φρούριο» και τη Μεσόγειο σε νεκροταφείο για τους μετανάστες, όπως οι ατελείωτες τραγωδίες στη Λαμπεντούζα (Ιταλία) ή το Φαρμακονήσι (Ελλάδα) αποδεικνύουν. Η καταπίεση κατά των γυναικών κλιμακώνεται, όπως δείχνει νομοθεσία κατά των αμβλώσεων που θεσπίστηκε στην Ισπανία, καθώς και οι διακρίσεις εις βάρος του σεξουαλικού προσανατολισμού, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η καταπίεση όλων των μειονοτήτων.

Σε απάντηση στα δεινά, η κοινωνική αντίσταση εντείνεται και οι μαζικές κινητοποιήσεις αναπτύσσονται, ιδίως στη Νότια Ευρώπη, όπως στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας κυβερνήσεις απονομιμοποιημένες, σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» προκειμένου να κάνουν τους ανθρώπους να πληρώνουν για την χρεοκοπία του καπιταλισμού. Η οξυνόμενη ταξική πάλη βαθαίνει την κρίση του καθεστώτος σε διαφορετικούς βαθμούς και με διαφορετικές μορφές στη μια χώρα μετά την άλλη. Μερικές νίκες όπως στον πρόσφατο αγώνα των λιμενεργατών στην Πορτογαλία ενάντια στην ελαστική εργασία, ή ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της υγείας στην Ισπανία, αλλά και οι παρατεταμένες απεργίες και καταλήψεις στον ελληνικό δημόσιο τομέα, υποδηλώνουν ότι η μαχητική ικανότητα της εργατικής τάξης και των εξαθλιωμένων μαζών απέχει πολύ από το να σπάσει· αντιθέτως, η κοινωνικο-οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε μια πρωτοφανή και ακόμη άλυτη πολιτική κρίση του αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος – μια κρίση πολιτικής εξουσίας.

Το ερώτημα που τίθεται ωμά, δεν είναι τι μπορούν να κάνουν τα αστικά κόμματα στην εξουσία ή οι συνασπισμοί κομμάτων και διορισμένοι «τεχνοκράτες» στην υπηρεσία του καπιταλιστικού συστήματος για να ανοίξουν μια διέξοδο από την κρίση, αλλά ποια κοινωνική δύναμη, ποια τάξη θα είναι σε θέση, παίρνοντας την πολιτική εξουσία, να δώσει ένα τέλος σε αυτήν την απέραντη κοινωνική καταστροφή, με την ανατροπή του χρεοκοπημένου συστήματος, και την αναδιοργάνωση όλης της κοινωνίας σε νέες βάσεις. Η απάντησή μας είναι σαφής: Μόνο η εργατική τάξη, υποστηριζόμενη από όλους τους εκμεταλλευόμενους, τους καταπιεσμένους και κοινωνικά αποκλεισμένους μπορεί να το κάνει αυτό, θέτοντας τις βάσεις του σοσιαλισμού.

Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, που έχει μεταφέρει το επίκεντρό της στην ΕΕ, έχει αποσταθεροποιήσει οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά ολόκληρη την ήπειρο, «από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια». Οξείες αντιθέσεις και αντιφατικές τάσεις εκδηλώνονται.

Στη Δυτική Ευρώπη, από τη μια πλευρά, στην Ισπανία, δύο εκατομμύρια διαδηλωτές της μεγαλειώδους Πορείας για την Αξιοπρέπεια συγκεντρώθηκαν στη Μαδρίτη στις 22 Μαρτίου, απαιτώντας την διαγραφή του χρέους και την ανατροπή όλων των κυβερνήσεων της τρόικας· από την άλλη πλευρά, στη Γαλλία, το ανερχόμενο ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο κερδίζει μια εντυπωσιακή εκλογική νίκη στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, λόγω της μαζικής απόρριψης των καταστροφικών πολιτικών της σοσιαλ-δημοκρατικής / σοσιαλ-φιλελεύθερης κυβέρνησης του Φρανσουά Ολάντ.

Στην Ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τον πρώην Σοβιετικό χώρο, από τη μια πλευρά, στις 5 Φεβρουαρίου 2014, μια εντελώς απροσδόκητη προλεταριακή εξέγερση των εργατών της Τούζλα, κλιμακώθηκε σε μια κανονική μαζική εξέγερση του συνόλου του φτωχού πληθυσμού του προτεκτοράτου της ΕΕ, της Βοσνίας, στην καρδιά των Βαλκανίων, στον εμβληματικό χώρο της τραγωδίας που συντελέστηκε από τον αντιδραστικό εθνικισμό και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην πρώην Γιουγκοσλαβία· από την άλλη πλευρά, η λαϊκή αναταραχή και η κοινωνική απόγνωση στην Ουκρανία, από τον Νοέμβριο του 2013 κι έπειτα, και ιδιαίτερα τους πρώτους μήνες του 2014, χειραγωγήθηκαν από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστές με στόχο να επιβάλουν την ατζέντα τους, τα ανδρείκελα τους και τις φιλο-αμερικανικές, φιλο-ΕΕ και φιλο-γερμανικές ολιγαρχίες, εξίσου διεφθαρμένες με του φιλο-ρώσου Γιανουκόβιτς, χρησιμοποιώντας το κίνημα Ευρώ-Μαϊντάν τις ναζιστικές οργανώσεις «Σβομπόντα» [Ελευθερία], «Πραβίι Σέκτορ» [Δεξιός Τομέας] και άλλους οπαδούς της γενοκτονικής Waffen-SS, ένοπλα τάγματα εφόδου, κληρονόμους των άγριων αντισημιτών συνεργατών του Αδόλφου Χίτλερ και του Στέπαν Μπαντέρα.

 Ουκρανία

 Η Ουκρανία είναι η λυδία λίθος για όλους μας, για όλες τις επαναστατικές δυνάμεις και τα κινήματα χειραφέτησης.

Η ουκρανική οικονομία και κοινωνία, παγιδευμένες σε ένα ιστορικό αδιέξοδο της κρίσης της μετάβασης, έχουν καταρρεύσει. Οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ βυθίστηκαν σε αυτήν την επικίνδυνη άβυσσο αναμένοντας να υποβιβάσουν τη χώρα σε προτεκτοράτο και Νατοϊκή βάση στην πρώτη γραμμή, στα σύνορα της μετα-σοβιετικής Ρωσίας, που βρίσκεται κάτω από τον βοναπαρτισμό του Πούτιν.

Επιβεβαιώνοντας μια παλιά πρόγνωση του Τρότσκι στα τέλη της δεκαετίας του 1920, η πλήρης ενσωμάτωση των χωρών όπου το κεφάλαιο έχει ήδη απαλλοτριωθεί στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία σημαίνει, σε αυτό το ιστορικό στάδιο της εποχής της καπιταλιστικής παρακμής, αποικισμό των χωρών αυτών από το δυτικό ιμπεριαλισμό κάτω από φασιστικά ή ημι-φασιστικά καθεστώτα.

Από το 1991 και μετά, ο Μπρεζίνσκι, καθώς και οι νεο-συντηρητικοί στην αυτοκρατορική προσπάθειά τους για ένα «νέο αμερικανικό αιώνα» απαίτησαν όχι μόνο την περικύκλωση της Ρωσίας, αλλά και τον διαμελισμό της. Οι πόλεμοι της δεκαετίας του 1990 και ο κατακερματισμός της Γιουγκοσλαβίας ήταν η πρόγευση του τι επρόκειτο να συμβεί στην ίδια τη Ρωσία. Από την άλλη πλευρά, η Συνθήκη του Μάαστριχτ και η εισαγωγή του ευρώ από το γάλλο-γερμανικό άξονα της ΕΕ, συνδέθηκε εξ αρχής με το στρατηγικό στόχο της επέκτασης προς την Ανατολή, στον ανταγωνισμό για την ηγεμονία στο μεταψυχροπολεμικό κόσμο.

Τα γεγονότα στην Ουκρανία είναι ένα δραματικό επεισόδιο σε αυτήν την εν εξελίξει διαδικασία της καπιταλιστικής παλινόρθωσης και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Μέχρι τώρα, η διεθνής και ευρωπαϊκή Αριστερά απέτυχαν στο τεστ της Ιστορίας. Όλων των ειδών οι ρεφορμιστές και οι κεντριστές ευθυγραμμίστηκαν άκριτα με το κίνημα Ευρώ-Μαϊντάν και, εντελώς ανίκανοι να διακρίνουν μια επανάσταση από μια αντεπανάσταση, χαιρετίζουν την μεταβίβαση της εξουσίας, διαμέσου του ιμπεριαλισμού, από μια ομάδα ολιγαρχών σε μιαν άλλη σαν… «νίκη της δημοκρατικής επανάσταση» ή και «επέκταση της Αραβικής Άνοιξης»!

Αντιτασσόμαστε αταλάντευτα στη νέα ολιγαρχική κυβέρνηση του Κιέβου που αποτελείται από τα τσιράκια του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ/ΕΕ, όπου, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική Ευρώπη, έξι υπουργικές θέσεις υψίστης σημασίας καταλαμβάνονται από ανοιχτά ναζιστικές δυνάμεις. Ο άγρια αντισημιτικός πογκρομισμός τους, η τρομοκρατία και το εθνοτικό μίσος τους καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τον «δημοκρατικό» δυτικό ιμπεριαλισμό, συμπεριλαμβανομένου του Ισραηλινού Σιωνισμού.

Είμαστε εντελώς αντίθετοι με την προοπτική ενός καταστροφικού πολέμου ανάμεσα στη Ρωσία του βοναπαρτισμού του Πούτιν και μια Ουκρανία, υποβιβασμένη σε προτεκτοράτο του ΔΝΤ και της ΕΕ. Λέμε: όχι σε όλες τις προσαρτήσεις, όχι στο διαμελισμό της Ουκρανίας – για μια ανεξάρτητη, ενωμένη, σοσιαλιστική Ουκρανία! Ειρήνη στους λαούς – όλη η εξουσία στα Εργατικά Συμβούλια!

Στρέφουμε τα πυρά μας εναντίον των αποικιστικών βλέψεων του δυτικού ιμπεριαλισμού από την τρόικα των ΔΝΤ/ΕΕ/ΗΠΑ, ενάντια στο φασισμό, ενάντια στον αντισημιτικό πογκρομισμό (που οι ισραηλινοί Σιωνιστές συγκαλύπτουν), κατά του εθνοτικού μίσους των Μπαντεριστών, και όλων των νέων Μαυροεκατονταρχιτών.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι προσαρμοζόμαστε στο Μεγαλο-ρωσικό εθνικισμό του Πούτιν. Λέμε: Η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία ή οποιεσδήποτε στρατιωτικές μανούβρες στα σύνορά της αποτελούν μόνο χαρτιά διαπραγμάτευσης σε μια γεωπολιτική διαπραγμάτευση της Ρωσίας με τον επιθετικό ιμπεριαλισμό, η οποία θα γυρίσει αργά ή γρήγορα σε βάρος των λαών, τόσο της Ουκρανίας όσο και της Ρωσίας. Δεν μπορούμε να νικήσουμε τον ιμπεριαλισμό με ένα βοναπαρτιστικό καθεστώς που έχει αντικαταστήσει το ΓΚΟΣ-ΠΛΑΝ, τον κρατικό σχεδιασμό, με το ΓΚΟΣ-ΚΛΑΝ, τις κρατικές φατρίες, ισορροπώντας μεταξύ των ολιγαρχών και προωθώντας την καπιταλιστική παλινόρθωση στη Ρωσία και την Ουκρανία. Η επίκληση του έπους και των θυσιών του «Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου» ενάντια στην εισβολή των ορδών του Χίτλερ δεν σημαίνει να ξεχνάμε ότι είχε διεξαχθεί, παρά τη σταλινική γραφειοκρατία, για την υπεράσπιση της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, και όχι του Μεγαλο-ρωσικού εθνικισμού ή για τα προνόμια μιας γραφειοκρατικής ελίτ, η οποία άνοιξε τελικά το δρόμο στην καπιταλιστική παλινόρθωση. Εμείς δεν θα αγωνιστούμε για να υπερασπιστούμε τον πλούτο της νέας «Χρυσής Ορδής» των Ρώσων ολιγαρχών, που είναι εξίσου γκάνγκστερ και εχθροί του λαού όσο οι Ουκρανοί συνάδελφοί τους. Απαιτούμε τη δήμευση των περιουσιών τους, που έχουν κλαπεί από το λαό, την απαλλοτρίωσή τους κάτω από εργατικό έλεγχο μέσω νέων, γνήσιων Σοβιέτ! Μόνο μια σοσιαλιστική επανάσταση και η δύναμη των εργατικών Σοβιέτ, χωρίς γραφειοκράτες, μπορεί να βάλει ένα τέλος στην καπιταλιστική παλινόρθωση, να νικήσει τον ιμπεριαλισμό και να οικοδομήσει, όχι μια ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση, μια φυλακή των λαών στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ούτε μια καπιταλιστική «Ευρασιατική Τελωνειακή Ένωση» των ολιγαρχών, αλλά μια πραγματική, νέα Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, με πλήρη σεβασμό του δικαιώματος της εθνικής αυτοδιάθεσης, στο πλαίσιο των Ενωμένων Σοσιαλιστικών Πολιτειών της Ευρώπης!

 Ανατολική Ευρώπη και Βαλκάνια

 Οι εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν στη 2η Εργατική Ευρωμεσογειακή Συνδιάσκεψη από τους συντρόφους από την Ουγγαρία, την Πολωνία και τη Βουλγαρία έκαναν απολύτως σαφές ότι η πολυ-τραγουδισμένη από τον παγκόσμιο καπιταλισμό «μετάβαση στην οικονομία της αγοράς και τη φιλελεύθερη δημοκρατία» στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια μετά το 1989, ήταν μια κοινωνική καταστροφή και μια ιστορική αποτυχία. Η Ουκρανία ήταν η επιτομή της. Επίσης, παρά τις εθνικές και τοπικές ιδιαιτερότητες, ένα παρόμοιο κοινωνικό τοπίο παρουσιάζεται παντού στην Ανατολική Ευρώπη. Μια διαδικασία γενικευμένης αποβιομηχάνισης· ιδιωτικοποίηση των εθνικοποιημένων βιομηχανιών, που κυριολεκτικά ληστεύτηκαν από τους πρώην γραφειοκράτες που έχουν πια μετατραπεί σε μια διεφθαρμένη ολιγαρχική καπιταλιστική ελίτ, τα περιουσιακά στοιχεία των οποίων πωλήθηκαν και που στη συνέχεια έκλεισαν, καταδικάζοντας τους εργαζόμενους σε μαζική ανεργία· αύξηση του οργανωμένου εγκλήματος, μαφίες που συνδέονται με τις κυβερνώσες ολιγαρχίες· καταστροφή όλων των κοινωνικών υπηρεσιών και του βιοτικού επιπέδου· μαζική εξαθλίωση του πληθυσμού και μαζική μετανάστευση· άνοδος της ακροδεξιάς, εθνικιστικών και φασιστικών οργανώσεων· αναγέννηση του κοινωνικού ριζοσπαστισμού και όξυνση των κοινωνικών αγώνων.

Η εξέγερση στη Βοσνία, όπως προηγούμενα στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Σλοβενία, καθιστούν σαφές ότι βρισκόμαστε σε μια εντελώς νέα φάση. Η φαινομενική «ηρεμία» των τελευταίων δύο δεκαετιών -ηρεμία νεκροταφείου, γεμάτη από ανθρώπινη δυστυχία- έχει σίγουρα διαταραχθεί και η μαχόμενη εργατική τάξη και οι λαϊκές μάζες εμφανίζονται πάλι στην αρένα της Ιστορίας.

Σε αλληλεγγύη με τους αναδυόμενους εργατικούς αγώνες και τα λαϊκά κινήματα στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια, απαιτούμε:

Διακοπή όλων των ιδιωτικοποιήσεων, και την εκ νέου εθνικοποίηση της βιομηχανίας κάτω από εργατικό έλεγχο και εργατική διαχείριση.

Καταπολέμηση της διαφθοράς και της μαφίας, κατάσχοντας όλο τον πλούτο που η διεφθαρμένη ολιγαρχία έχει κλέψει από το λαό, και την τοποθέτησή του κάτω από εργατικό έλεγχο.

Χτίσιμο όλων των μορφών εργατικής και λαϊκής αυτο-οργάνωσης και εργατικών συμβουλίων, χωρίς γραφειοκράτες ή εκπροσώπους των ολιγαρχικών ελίτ, ως όργανα πάλης και όργανα της εξουσίας των εργαζομένων που πρέπει να αντικαταστήσουν τα καθεστώτα της καπιταλιστικής παλινόρθωσης.

Διάλυση των δυνάμεων καταστολής των κυρίαρχων ολιγαρχικών καθεστώτων και όλων των φασιστικών συμμοριών και οργανώσεων· δημιουργία εργατικών ομάδων αυτοάμυνας και λαϊκής πολιτοφυλακής.

Κάτω ο αντιδραστικός εθνικισμός και το εθνοτικό μίσος – για την διεθνιστική αλληλεγγύη και την ενότητα όλων των καταπιεσμένων λαών! Για μια Βαλκανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία!

Διακοπή του αποικισμού της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων από την ιμπεριαλιστική ΕΕ και το ΔΝΤ! Να σπάσουμε από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ! Για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης!

 Ευρωεκλογές 

Οι προσεχείς Ευρωεκλογές τον Μάιο μας δίνουν την ευκαιρία να παρέμβουμε με διάφορους τρόπους και κάτω από διάφορες συνθήκες, σε διάφορες χώρες, με δημόσιες εκδηλώσεις, διανομή μπροσούρων με τα συμπεράσματα και το πρόγραμμα της Συνδιάσκεψής μας, δράσεις αλληλεγγύης, ανεξάρτητα ψηφοδέλτια επαναστατών υποψηφίων κ.λπ., χωρίς αυταπάτες για έναν «δημοκρατικό και προοδευτικό αναπροσανατολισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης» ή «μεταρρύθμιση της ΕΕ και των θεσμικών της οργάνων σε μια κοινωνική και δημοκρατική Ευρώπη» διατηρώντας ανέπαφο το πλαίσιο ενός χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματος, όπως λέει το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Δεσμευόμαστε να ξεκινήσουμε μια πολιτική εκστρατεία για μια επείγουσα επαναστατική διεθνιστική εναλλακτική λύση και σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση· να επεξεργαστούμε και να αγωνιστούμε με ένα πρόγραμμα δράσης στη βάση των εξής βασικών αξόνων:

Για την καταπολέμηση της διεθνούς τοκογλυφίας, της δικτατορίας των «αγορών», των τραπεζών και των χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων, με την διαγραφή ΟΛΟΥ του δημόσιου χρέους που στερεί και συνθλίβει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, και την απαλλοτρίωση των τραπεζών κάτω από εργατικό έλεγχο.

Όλα τα μέτρα «λιτότητας» και κοινωνικού κανιβαλισμού, που επιβάλλονται από την ΕΕ, την ΕΚ, το ΔΝΤ και τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις τους θα πρέπει να διακοπούν αμέσως. Οι καπιταλιστές πρέπει να πληρώσουν για την κρίση του εκμεταλλευτικού τους συστήματος, όχι οι εκμεταλλευόμενοι! Πρέπει να αγωνιστούμε για να επαναφέρουμε τους μισθούς, τις συντάξεις και τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων εκεί που απαιτούν οι κοινωνικές ανάγκες, όχι για τα κέρδη των λίγων.

Ενάντια στη μαζική ανεργία, καλούμε σε αγώνα για την απαγόρευση των απολύσεων, για την κατανομή των ωρών εργασίας μεταξύ όλων των εργαζομένων. Δημόσια έργα υποδομής, τα οποία ούτως ή άλλως είναι ζωτικής σημασίας και επείγουσας ανάγκης, θα πρέπει να αναπτυχθούν για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Οι βαρόνοι της μεγάλης βιομηχανίας πάντα εκβιάζουν τους εργαζόμενους να αποδεχθούν περισσότερες περικοπές των μισθών και των θέσεων εργασίας διαφορετικά θα κλείσουν ή θα «αποκεντρώσουν» τα εργοστάσιά τους στο εξωτερικό· η απάντησή μας θα πρέπει να είναι η κατάληψη όλων των εργοστασίων που κλείνουν ή απολύουν μαζικά εργαζόμενους· η απαλλοτρίωσή τους, χωρίς αποζημίωση, και η επαναλειτουργία τους κάτω από εργατικό έλεγχο και εργατική διαχείριση.

Για μια αποφασιστική πάλη κατά του φασισμού, του ρατσισμού και των διακρίσεων κατά των γυναικών, το σεξουαλικό προσανατολισμό, και κατά όλων των μειονοτήτων! Για την υπεράσπιση των μεταναστών και όλων των κοινοτήτων των καταπιεσμένων! Ίσα δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα από το χρώμα, την εθνοτική καταγωγή ή τη θρησκεία! Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά κινήματα πρέπει να οργανώσουν Εργατικές Πολιτοφυλακές ενάντια στις φασιστικές συμμορίες και την κρατική καταστολή.

Για τη διάλυση του αστικού κρατικού μηχανισμού καταστολής, του ΝΑΤΟ και όλων των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών βάσεων και συμμαχιών – πλήρης αλληλεγγύη σε όλους τους αντι-ιμπεριαλιστικούς αγώνες των καταπιεσμένων εθνών στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Ασία και τη Λατινική Αμερική!

Για όλες τις άμεσες ζωτικές ανάγκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών, η ιαχή μας πρέπει να είναι: Κάτω όλες οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις! Για τις εργατικές κυβερνήσεις και την εργατική εξουσία! Κάτω η Ευρωπαϊκή Ένωση των ιμπεριαλιστών! Για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης!

Προοπτικές

 Εμείς, οι συμμετέχοντες στη 2η Εργατική Ευρω-μεσογειακή Συνδιάσκεψη, δεσμευόμαστε να ενισχύσουμε τους διεθνιστικούς μας δεσμούς, να αναπτύξουμε ένα δίκτυο επαναστατικών οργανώσεων και κοινωνικών κινημάτων χειραφέτησης, καταγόμενων από διαφορετικές πολιτικές παραδόσεις, από όλη την Ευρώπη και πέραν αυτής· να διοργανώσουμε τακτικές συναντήσεις για να συζητήσουμε τις κοινές μας δράσεις και τις προοπτικές ανάπτυξής μας, στο δρόμο για να οικοδομήσουμε την πραγματική διεθνή επαναστατική ηγεσία που η εποχή μας επειγόντως χρειάζεται – τη Διεθνή για την καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση, τον παγκόσμιο Σοσιαλισμό !

 Αθήνα, 30 Μαρτίου 2014

http://2workers-euromed-conference.blogspot.gr/2014/04/2.html

Συνέχεια

Για μια επαναστατική διεθνιστική λύση στη καπιταλιστική καταστροφή

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ 2η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ

H ΕYPΩΠH ΣE KPIΣH

Καλούμε τους μαχόμενους εργάτες, τις λαϊκές οργανώσεις και τα κοινωνικά κινήματα στην Ευρώπη και διεθνώς, που συμμετέχουν στους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα σήμερα, καθώς και τις δυνάμεις της επαναστατικής Αριστεράς από διαφορετικές πολιτικές παραδόσεις, να λάβουν μέρος μαζί μας στην 2η Εργατική Διεθνή Συνδιάσκεψη για την κρίση στην Ευρώπη, για μια διεθνιστική εναλλακτική λύση και μια σοσιαλιστική διέξοδο, που θα πραγματοποιηθεί στις 29 – 30 Μαρτίου 2014, στην Αθήνα.

 Η πρόγνωση της προηγούμενής μας 1ης Εργατικής Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, τον Ιούνιο του 2013, επιβεβαιώθηκε: «Η πραγματικότητα ανατρέπει τους ισχυρισμούς ότι η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί και η κρίση της ευρωζώνης υποχώρησε… Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι τα προγράμματα «λιτότητας» έχουν φθάσει στα πολιτικά τους όρια, και το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο. Παρ’ όλα αυτά, όλες οι κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη συνεχίζουν στην ίδια πορεία κοινωνικής καταστροφής…»

 Η συνεχιζόμενη παγκόσμια καπιταλιστική κρίση είναι η βάση και η κινητήρια δύναμη της βαρβαρότητας που μας απειλεί. Τα διάφορα «success stories» που προβάλλουν οι κυβερνώντες στην Ιρλανδία, την Ελλάδα, την Ισπανία ή την Πορτογαλία, χάρη στην «λιτότητα», δηλαδή τον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιβάλλεται από την μισητή τρόικα το ΕΕ / ΕΚΤ / ΔΝΤ, δείχνουν μόνο τον κυνισμό των κυρίαρχων τάξεων και των κυβερνήσεών τους. «Οι προοπτικές» για μια «ανάκαμψη με ανεργία», μια αντίφαση εν τοις όροις, δεν μπορεί να ξεγελάσουν κανέναν. Για επτά χρόνια τώρα η άνευ προηγουμένου παγκόσμια κρίση, ξεπερνώντας ακόμα και τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930, έχει καταπιεί τον καπιταλιστικό κόσμο. Η Ευρώπη, που έχει γίνει το επίκεντρο της κρίσης βυθιζόμενη σε ένα φαύλο κύκλο υπερχρέωσης και ύφεσης, στενάζει τώρα κάτω από αυτό που η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ αποκάλεσε «δράκο του αποπληθωρισμού».

 Η μαζική ανεργία έχει γίνει ένας ατελείωτος εφιάλτης για τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, ενώ όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες, ιδίως η υγεία και η εκπαίδευση, διαλύονται. Τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα που κερδήθηκαν μέσα από μια μακρά ιστορία σκληρών αγώνων της εργατικής τάξης και όλων των καταπιεσμένων, καταστρέφονται. Οι κοινότητες των μεταναστών αντιμετωπίζουν ρατσιστικές διακρίσεις και συνεχείς επιθέσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κρατικές αρχές, οι οποίες υποβοηθούνται από αναδυόμενα ακροδεξιά κόμματα και φασιστικές συμμορίες. Η ΕΕ έχει μετατρέψει την Ευρώπη σε μια «Ευρώπη Φρούριο» και η Μεσόγειος έγινε νεκροταφείο για τους μετανάστες, όπως αποδεικνύουν οι ασταμάτητες τραγωδίες στη Λαμπεντούζα (Ιταλία) ή στο Φαρμακονήσι (Ελλάδα). Η καταπίεση των γυναικών κλιμακώνεται, όπως δείχνει η νομοθεσία ενάντια στις αμβλώσεις που θεσπίστηκε στην Ισπανία, καθώς επίσης και οι διακρίσεις σε βάρος του σεξουαλικού προσανατολισμού, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η καταπίεση όλων των μειονοτήτων.

 Σε απάντηση, η κοινωνική αντίσταση μεγαλώνει και αναπτύσσονται μαζικές κινητοποιήσεις ιδιαίτερα στη Νότια Ευρώπη, στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας απονομιμοποιημένες κυβερνήσεις, που κηρύσσουν «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» για να κάνουν τους λαούς να πληρώσουν για την πτώχευση του καπιταλισμού. Η οξυνόμενη ταξική πάλη βαθαίνει την καθεστωτική κρίση σε διαφορετικούς βαθμούς και μορφές στη μια χώρα μετά την άλλη. Μερικές νίκες, όπως στον αγώνα των λιμενεργατών στην Πορτογαλία ενάντια στις απολύσεις πρόσφατα, ή ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της υγείας στην Ισπανία, ή στις παρατεταμένες απεργίες και καταλήψεις στο δημόσιο τομέα στην Ελλάδα, φανερώνουν ότι η μαχητική ικανότητα της εργατικής τάξης και των εξαθλιωμένων μαζών κάθε άλλο παρά έχει συντριβεί· αντιθέτως, η κοινωνικο-οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε μια πρωτοφανή και ανεπίλυτη ακόμη πολιτική κρίση του αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος, μια κρίση πολιτικής εξουσίας.

 Το ερώτημα που τίθεται ωμά, δεν είναι ποιό αστικό κόμμα ή συνασπισμός κομμάτων ή διορισμένοι «τεχνοκράτες» στην υπηρεσία του καπιταλιστικού συστήματος θα μπορούσαν να ανοίξουν μια διέξοδο από την κρίση, αλλά ποιά κοινωνική δύναμη, ποιά τάξη, παίρνοντας την πολιτική εξουσία, μπορεί να δώσει ένα τέλος σε αυτή την ατελείωτη κοινωνική καταστροφή, ανατρέποντας το χρεοκοπημένο σύστημα και αναδιοργανώνοντας όλη την κοινωνία σε νέες βάσεις. Η απάντησή μας είναι σαφής: Μόνο η εργατική τάξη υποστηριζόμενη από όλους τους εκμεταλλευόμενους, τους καταπιεζόμενους και κοινωνικά αποκλεισμένους μπορεί να το κάνει αυτό, θεμελιώνοντας τις βάσεις του σοσιαλισμού.

 Η ΕΕ, η Ουκρανία, η Βοσνία και τα Βαλκάνια

Η 1η Εργατική Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη είχε προειδοποιήσει σωστά ότι «οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ προσπαθούν όχι μόνο να επιβάλλουν την κρίση στις πλάτες των ευρωπαϊκών λαϊκών μαζών, αλλά και να την εξάγουν στο εξωτερικό: στην Ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια, τη Ρωσία, καθώς επίσης και στη Μέση Ανατολή μετά την επαναστατική λαϊκή αφύπνιση της Αραβικής Άνοιξης».

 Τα δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία το ξεκαθάρισαν: ολόκληρη η χώρα έχει καταρρεύσει, τσακισμένη από τις ξεδιάντροπη ληστεία του πλούτου της από τις τοπικές ολιγαρχικές κλίκες, και τις φιλοευρωπαϊκές και τις Ρωσόφιλες, σε συμπαιγνία με το παγκόσμιο χρηματιστικό κεφάλαιο, και η ΕΕ και οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ εκμεταλλεύονται την κατάσταση, την κοινωνική απόγνωση και τα δικαιολογημένα παράπονα του λαού, κινητοποιώντας, στο όνομα της «δημοκρατίας», τις ναζιστικές συμμορίες του «Δεξιού Τομέα» και της «Σβομπόντα» για να επιτύχουν τον αποικισμό της Ουκρανίας, καθώς και ολόκληρου του πρώην σοβιετικού χώρου, που ήταν και είναι ο διακηρυγμένος στόχος τους από την κατάρρευση του επονομαζόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού» το 1989-1991. Διόλου τυχαία, οι Financial Times (24/2/2014), η φωνή του Σίτι του Λονδίνου, χαιρετίζει το Ευρω-Μαϊντάν ως το πιο σημαντικό γεγονός «μετά την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ» που «αναγγέλλει την ώρα της Ευρώπης». Η τελευταία άποψη μάλλον αμφισβητείται από την νεοσυντηρητική Υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νιούλαντ με τη χυδαία γλώσσα που χρησιμοποίησε μιλώντας περιφρονητικά για την ΕΕ ενώ έδινε οδηγίες στο τηλέφωνο στον πρέσβη των ΗΠΑ στο Κίεβο, κι η οποία διέρρευσε από τη ρωσική FSB!

 Είναι προφανές ότι οι βίαιοι ανταγωνισμοί μεταξύ των ΗΠΑ, της ΕΕ/Γερμανίας και της Ρωσίας για την νευραλγική γεωπολιτικά Ουκρανία απειλούν να διαμελίσουν αυτή τη χώρα όπως την πρώην Γιουγκοσλαβία, βάζοντας συγχρόνως φωτιά σε μια πυριτιδαποθήκη που μπορεί να ανατινάξει ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Για να νικήσουμε την απειλή είναι επειγόντως αναγκαίος ένας νέος διεθνιστικός προσανατολισμός, ένας πραγματικά επαναστατικός λαϊκός αγώνας εναντίον του δυτικού ιμπεριαλιστικού αποικισμού και εναντίον της υποταγής στο ρωσικό βοναπαρτισμό, μια πάλη για την ανατροπή και την απαλλοτρίωση του πλούτου και της εξουσίας του συνόλου της διεφθαρμένης ολιγαρχίας, για τη συντριβή του φασισμού και των νοσταλγών του Μπαντέρα και του Χίτλερ – για μια ανεξάρτητη, ενωμένη, σοσιαλιστική Ουκρανία κυβερνώμενη από τον ίδιο τον λαό της, από τα εργατικά και αγροτικά Συμβούλια.

Η Ουκρανία δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει μια νέα, κονιορτοποιημένη Γιουγκοσλαβία. Αποτελεί πανουργία της Ιστορίας το γεγονός ότι την ίδια στιγμή, ακριβώς στην καρδιά της πρώην Γιουγκοσλαβίας, στη Βοσνία, μια κατακερματισμένη χώρα που έχει μετατραπεί σε ένα προτεκτοράτο των ΕΕ / ΝΑΤΟ, πεδίο μάχης των άγριων εθνοτικών και θρησκευτικών συγκρούσεων και σφαγών από ανταγωνιστικούς εθνικισμούς υποδαυλισμένους και χειραγωγούμενους από την ΕΕ και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, ξεσπά, τον Φλεβάρη του 2014, μια γνήσια προλεταριακή επαναστατική εξέγερση από τους εργάτες της Τούζλα που εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Μια εξέγερση που στρέφεται τόσο ενάντια σε όλες τις ολιγαρχικές διεφθαρμένες εθνικιστικές κλίκες, όσο κι ενάντια στις ιμπεριαλιστικές συμφωνίες του Ντέιτον, γράφοντας στους τοίχους του Σαράγιεβο, του Μόσταρ και της Μπάνια Λούκα το σύνθημα «Θάνατος στον εθνικισμό και τον ιμπεριαλισμό»! Ο σχηματισμός μορφών λαϊκής αυτο-οργάνωσης και άμεσης δημοκρατίας σε επίπεδο βάσης, όπως στις λαϊκές συνελεύσεις της Τούζλα, του Μοστάρ και του Σαράγιεβο, εκδηλώνουν έντονα την ίδια διεθνή τάση που είχε προηγούμενα στην πλατεία Ταχρίρ, στην Πουέρτα Ντελ Σολ, στην Πλατεία Συντάγματος, στο Πάρκο Ζουκόττι, ή στο Πάρκο Γκεζί στην πλατεία Ταξίμ.

 Οι διαδηλώσεις αλληλεγγύης στο Βελιγράδι της Σερβίας και στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου, δείχνουν σαφώς ότι έχει συντελεστεί μια στροφή στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη και διεθνώς. Δικαίως η Ανακοίνωση για τη Βοσνία που εξέδωσε το Βαλκανικό Σοσιαλιστικό Κέντρο «Κριστιάν Ρακόφσκι» τονίζει: «Έρχόμενη αμέσως μετά την ανατροπή της ρουμανικής κυβέρνησης, μετά τις πολύμηνες αδιάκοπες διαδηλώσεις στη Βουλγαρία, μετά τις μαζικές διαδηλώσεις εναντίον των οικονομικών συνθηκών στη Σλοβενία, μετά την εξέγερση του 2008 και τους βαρυσήμαντους ταξικούς αγώνες του 2010-2013 εναντίον της τρόικας και των διαδοχικών κυβερνήσεων στην Ελλάδα και μετά από τις θεαματικές διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί, μιας αληθινά λαϊκής εξέγερσης στην Τουρκία το περασμένο καλοκαίρι, η εξέγερση στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη αποκτά μια πρόσθετη σημασία. Τα Βαλκάνια βράζουν από επαναστατικό πυρετό. Είναι η εργατική τάξη και η νεολαία αυτής της άτυχης περιοχής που θα επανενώσει το πολυσχιδές φάσμα των λαών σε αυτή τη γεωγραφική περιοχή, με την επαναστατική δράση!».

 Επανέρχεται ξανά το παλιό, αλλά πάντα και τώρα πιο επίκαιρο παρά ποτέ, επαναστατικό σύνθημα: Εμπρός για τη Βαλκανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία!

Η ΕΕ, η Μέση Ανατολή, η Αφρική

Η προσπάθεια της ΕΕ να εξάγει την κρίση της δεν περιορίστηκε στην Ανατολική Ευρώπη, τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και των Βαλκανίων. Μη ξεχνώντας ποτέ το αποικιοκρατικό παρελθόν τους και το νεοαποικιοκρατικό παρόν τους, οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές προσπάθησαν από την πρώτη στιγμή να τορπιλίσουν, να δαμάσουν, να εισβάλλουν και να νικήσουν την επαναστατική επέκταση και εμβάθυνση της «Αραβικής Άνοιξης», χρησιμοποιώντας όλα τα αντεπαναστατικά μέσα, πολεμικές επιθέσεις και στρατιωτικά πραξικοπήματα, όπως στην Αίγυπτο, συνωμοτώντας με όλες τις τοπικές αντιδραστικές δυνάμεις παντού, από την Τυνησία και την Αίγυπτο ως την Υεμένη και το Μπαχρέιν, εξαπλώνοντας το χάος στη Λιβύη και τη Συρία και επεκτείνοντάς το στο Μάλι και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.

 Ο εδώ και δεκαετίες μακροχρόνιος αγώνας των Κούρδων, ενός κατ’ εξοχήν καταπιεσμένου λαού, απέδωσε τώρα μια αχτίδα ελπίδας, με την ανακήρυξη αυτοδιοίκησης στο συριακό τμήμα του Κουρδιστάν ή Δυτικό Κουρδιστάν, που ονομάζεται Ροζάβα (η Δύση) από τους ίδιους τους Κούρδους. Αυτή η νέα οντότητα είναι εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα από την κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση του Μπαρζανί στο Ιράκ, η οποία είναι στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και, πιο πρόσφατα, της αντιδραστικής τουρκικής κυβέρνησης. Οι ιμπεριαλιστές και οι Τούρκοι σύμμαχοί τους προσπαθούν τώρα, με τη βοήθεια του ζηλωτή βοηθού τους Μπαρζανί, να καταπνίξουν εν τη γενέσει αυτή τη ανεξάρτητη απ’ τον ιμπεριαλισμό νέα πατρίδα της αυτοδιάθεσης των Κούρδων.

 Ο ιμπεριαλισμός επίσης ελίσσεται στην Κύπρο για να βάλει χέρι στο νεοανακαλυφθέν εκεί υπεράκτιο φυσικό αέριο και να σταθεροποιήσει την θέση του μέσα από μια «λύση» που θα κάνει το νησί μόνιμο υποχείριο στις ανάγκες του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της ΕΕ συνολικά.

 Αλληλεγγύη με τους καταπιεσμένους λαούς ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους τοπικούς υπαλλήλους του, η αντίθεση σε/ και η πολιτική ανεξαρτησία από όλες τις χρεοκοπημένες κοσμικές ή θρησκευτικές, φιλελεύθερες ή στρατιωτικές εθνικιστικές ελίτ, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία. Το βασικό ζήτημα είναι η εδραίωση και η ενίσχυση από πολιτική, προγραμματική και οργανωτική άποψη μιας επαναστατικής ηγεσίας της εργατικής τάξης, της νεολαίας, της φτωχής αγροτιάς και των φτωχών κατοίκων των πόλεων, για την κοινωνική επανάσταση, την κοινωνική και εθνική χειραφέτηση όλων των καταπιεσμένων και τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδία της Μέσης Ανατολής.

 ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΜΙΑ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ!

 Οι συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης είναι παγκόσμιες, και η απάντησή μας στους κινδύνους θα πρέπει να είναι παγκόσμια και αποφασιστική.

 Όπως σωστά είχε τονίσει η προηγούμενη 1η Εργατική Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψή μας τον Ιούνιο του 2013, χρειάζεται να συζητήσουμε επειγόντως ένα πρόγραμμα έκτακτης ανάγκης για να αντισταθούμε και να νικήσουμε την κοινωνική καταστροφή και να επεξεργαστούμε ένα σχέδιο κοινών δράσεων έξω από τους «συνήθεις» γραφειοκρατικούς μηχανισμούς ελέγχου, να ξεπεράσουμε το πολιτικό κενό, για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική λύση και την οικοδόμηση μιας απολύτως αναγκαίας νέας επαναστατικής ηγεσίας.

 Η διεθνής και η ευρωπαϊκή Αριστερά, ελλείψει προγράμματος, προοπτικής και θέλησης για μια αποφασιστική και ριζοσπαστική ρήξη με τον καπιταλισμό και την ΕΕ, έχει βυθιστεί σε μια αδιάλυτη κρίση, αφήνοντας κενό προς όφελος όλων των ειδών δεξιού λαϊκισμού.

 Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η θεαματική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα έχει φετιχοποιηθεί από την παρούσα απογοητευμένη Αριστερά. Για τις ερχόμενες Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς επέλεξε τον Αλέξη Τσίπρα ως υποψήφιο για την προεδρία του γραφειοκρατικού ιμπεριαλιστικού θεσμού της Κομισιόν. Η πολιτική πλατφόρμα της υποψηφιότητάς του και του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, όπως ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε σε ένα άρθρο στο περιοδικό Νέα Ευρώπη, δεν αφήνει αμφιβολίες για την εξαιρετικά περιορισμένη, ρεφορμιστική μετριοπάθειά της. Προωθεί «μια δημοκρατική και προοδευτική στροφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης» με ένα παρωχημένο νεοκεϋνσιανό πρόγραμμα για την «ανάκαμψη», για «μια γνήσια Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που θα ενεργεί ως δανειστής έσχατης ανάγκης, όχι μόνο για τις τράπεζες, αλλά και για τα κράτη», για τη φορολόγηση (όχι απαλλοτρίωση) του κερδοσκοπικού κεφαλαίου στις υπεράκτιες δραστηριότητές του, κλπ. Με τον πλέον ανιστόρητο και αντιϊστορικό τρόπο, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι το σύνολο του διεθνούς πολιτικού, κοινωνικοοικονομικού πλαισίου έχει αλλάξει, προτείνεται για την επίλυση της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης μια «Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Χρέους», «στηριζόμενη στη Διάσκεψη του Λονδίνου του 1953 για το χρέος της Γερμανίας» και όχι στην απόλυτα αναγκαία κατάργηση του συνόλου του δημόσιου χρέους στους τοκογλύφους του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου.

Εμείς, οργανώσεις και αγωνιστές της επαναστατικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων χειραφέτησης, μπορούμε να επωφεληθούμε της ευκαιρίας των επερχόμενων Ευρωεκλογών για να διεξάγουμε, με διάφορες μορφές, σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, μια διεθνή και διεθνιστική εκστρατεία προωθώντας μια πραγματική, επαναστατική εναλλακτική λύση, μια σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση.

Προτείνουμε για συζήτηση τους ακόλουθους προγραμματικούς άξονες:

-Να παλέψουμε ενάντια στους διεθνείς τοκογλύφους, τη δικτατορία των «αγορών», των τραπεζών και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, για την κατάργηση ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ του δημόσιου χρέους που στερεί και συνθλίβει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, και για την απαλλοτρίωση των τραπεζών κάτω από εργατικό έλεγχο.

-Όλα τα σχέδια «λιτότητας» κοινωνικού κανιβαλισμού, που επιβάλλονται από την ΕΕ, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις πρέπει να σταματήσουν αμέσως. Οι καπιταλιστές να πληρώσουν για την κρίση του εκμεταλλευτικού τους συστήματος, όχι οι εκμεταλλευόμενοι! Πρέπει να αγωνιστούμε για να αποκαταστήσουμε τους μισθούς, τις συντάξεις και τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για τα κέρδη των λίγων.

-Κατά της μαζικής ανεργίας, καλούμε σε αγώνα για την απαγόρευση των απολύσεων, για την κατανομή των ωρών εργασίας μεταξύ όλων των εργαζομένων. Θα πρέπει να σχεδιαστεί η δημιουργία δημόσιων έργων υποδομής, τα οποία ούτως ή άλλως είναι ζωτικής σημασίας και επείγουσα ανάγκη, για νέες θέσεις εργασίας.

-Οι βαρόνοι της μεγάλης βιομηχανίας εκβιάζουν πάντα τους εργαζόμενους να δεχτούν περισσότερες περικοπές μισθών και θέσεων εργασίας, αλλιώς θα κλείσουν ή θα «αποκεντρώσουν» τα εργοστάσιά τους στο εξωτερικό· απάντησή μας πρέπει να είναι η κατάληψη όλων των εργοστασίων που κλείνουν ή απολύουν μαζικά εργαζόμενους, η απαλλοτρίωσή τους χωρίς αποζημίωση κι η επαναλειτουργία τους κάτω από εργατικό έλεγχο και εργατική διαχείριση.

-Για μια αποφασιστική πάλη κατά του φασισμού, του ρατσισμού και των διακρίσεων κατά των γυναικών, του σεξουαλικού προσανατολισμού και όλων των μειονοτήτων! Υπερασπίστε τους μετανάστες και όλες τις κοινότητες των καταπιεσμένων! Ίσα δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από χρώμα, εθνοτική καταγωγή ή θρησκεία! Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά κινήματα θα πρέπει να οργανώσουν Εργατικές Ομάδες Αυτοάμυνας απέναντι στις φασιστικές συμμορίες και την κρατική καταστολή.

-Για τη διάλυση του κρατικού μηχανισμού αστικής καταστολής, του ΝΑΤΟ και όλων των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών βάσεων και συμμαχιών – πλήρη αλληλεγγύη σε όλους τους αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες των καταπιεσμένων εθνών στην Αφρική, Μέση Ανατολή, Ασία και Λατινική Αμερική!

-Για όλες τις άμεσες ζωτικές ανάγκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών, η πολεμική μας κραυγή πρέπει να είναι: Κάτω όλες οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις! Για τις εργατικές κυβερνήσεις και την εργατική εξουσία! Κάτω η Ευρωπαϊκή Ένωση των ιμπεριαλιστών! Για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης!

EEK (Ελλάδα), PCL (Ιταλία), DIP (Τουρκία), MTL (Φινλανδία), PO (Αργεντινή) C.R.F.I.

Βαλκανικό Σοσιαλιστικό Κέντρο «Κριστιάν Ρακόφσκι»

ιστοσελίδα RedMed

 Φεβρουάριος 2014

http://www.eek.gr/index.php/announcements/2431-kalesma-gia-2i-ergatiki-evropaiki-syndiaskepsi

http://redmed.org/article/call-2nd-workers-euro-conference-europe-crisis

Συνέχεια