10 Γενάρη, απεργία & στάση εργασίας: Να στηρίξουμε τις ελπίδες της νέας γενιάς γιατί χωρίς αυτήν δεν υπάρχει ελπίδα.

programma-oaed-5500-diamarturia-balitses-pano-ymath

Να στηρίξουμε τις ελπίδες της νέας γενιάς γιατί χωρίς αυτήν δεν υπάρχει ελπίδα.

Απεργία κήρυξε η ΑΔΕΔΥ στις 10 Γενάρη για να καλύψει τις κινητοποιήσεις που πραγματοποιούν περίπου 3.600 νέοι και νέες που προσλήφθηκαν πριν από ένα χρόνο μέσω του “Ειδικού Προγράμματος Απασχόλησης του ΟΑΕΔ, για 5500 πτυχιούχους ηλικίας 22 – 29 ετών” καθώς το πρόγραμμα λήγει τέλη Γενάρη και το αίτημα παράτασής του έχει απορριφθεί από τη κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Την ίδια ημέρα έχει κηρυχθεί και στάση εργασίας (από 11πμ μέχρι τη λήξη του ωραρίου) για όλους του δημοσίους υπαλλήλους προκειμένου να υποστηριχτεί ο αγώνας της νέας γενιάς για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες.

Εκατοντάδες νέοι/ες εργάζονται στον ΕΦΚΑ (και πολλές άλλες υπηρεσίες του δημοσίου) ήδη από πέρυσι, ένα νευραλγικό οργανισμό ο οποίος βρίσκεται σε μια διαρκή φθίνουσα πορεία στελέχωσης και μια διαρκώς αυξανόμενη μέση ηλικία του μόνιμου προσωπικού. Οι νέοι/ες εργαζόμενοι/ες για τους οποίους απαιτήθηκε αρκετός χρόνος εκπαίδευσης για να ανταποκριθούν στα εργασιακά τους καθήκοντα, έχουν καλύψει επάξια τα τεράστια κενά που άφησε πίσω του το κύμα της μεγάλης φυγής των προηγούμενων μνημονιακών χρόνων. Η μελλοντική τους αντικατάσταση από άλλους μέσω νέου προγράμματος, υποτιμά το γεγονός ότι οι εκκρεμότητες που καλύφθηκαν μέσα σε ένα χρόνο πρόκειται να δημιουργηθούν ξανά φέρνοντας το συνολικό επίπεδο της εργασίας εκεί που ήταν πριν από ένα χρόνο.

Η απελπιστική κατάσταση στον ΕΦΚΑ φαίνεται από το γεγονός ότι είναι ο μοναδικός οργανισμός του δημοσίου του οποίου το προσωπικό εξαιρέθηκε από το σύστημα της κινητικότητας μέχρι και το τέλος του 2020. Οι απελπιστικές συνθήκες εργασίας είχαν οδηγήσει τους εργαζόμενους του ΕΦΚΑ να έχουν την πρωτιά στις αιτήσεις μετακίνησης σε άλλες υπηρεσίες τη στιγμή που χρειαζόταν το έμπειρο προσωπικό για να επιτευχθεί ο μνημονιακός στόχος του υπερταμείου. Από την άλλη πλευρά, η αρνητική διάταξη της εξαίρεσης μας από την κινητικότητα δείχνει και την δύναμη του έχουν οι εργαζόμενοι που ποτέ δεν αξιοποιήθηκε εξαιτίας της πολιτικής προσαρμογής των συνδικαλιστικών μας ηγεσιών στις εκάστοτε μνημονιακές κυβερνήσεις.

Παρά τη στήριξη των απεργιακών κινητοποιήσεων από την ΑΔΕΔΥ, οι Ομοσπονδίες και τα Πρωτοβάθμια σωματεία των Οργανισμών δεν έχουν αγκαλιάσει αυτόν το αγώνα, γεγονός που δείχνει τον επιρρεπή χαρακτήρα των ηγεσιών των συνδικάτων μας να απορρίπτουν στα λόγια την ελαστική εργασία αλλά να μην εγγράφουν τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου σε αυτά και να μην συμμετέχουν στους αγώνες με την δικαιολογία ότι τα προγράμματα πρέπει να λήξουν και να γίνουν μόνιμες προσλήψεις.

Από την άλλη αγνοείται ότι μόνο η έμπρακτη και σθεναρή στήριξη του αγώνα των νέων από τα συνδικάτα μας θα μπορούσε να οδηγήσει τις μνημονιακές κυβερνήσεις σε μια διαδικασία μόνιμων προσλήψεων και όχι ανακύκλωσης της ανεργίας.

Καθώς όμως τα συνδικάτα μας δεν παλεύουν με σχέδιο και τόλμη τις προσλήψεις μέσω της διεκδίκησης της μείωσης του χρόνου εργασίας (χωρίς φυσικά καμιά μείωση μισθού αλλά και επιπρόσθετα με αναπλήρωση όσων έχουμε χάσει), η αναιμική στήριξη του αγώνα της νέας γενιάς οδηγεί στην υποταγή όλων μας στην πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων, στην ανακύκλωση της ανεργίας, εισάγοντας και διευρύνοντας τις νέες ελαστικές μορφές εργασίας που στον ιδιωτικό τομέα οδήγησαν στην διάλυση των σωματείων και στην απαξίωση τους. Για ένα μεγάλο τμήμα εργαζομένων που η ζωή τους έχει μετατραπεί όπως μια πολύ καλή φίλη όρισε τη ζωή της, ως “εργασιακή περιπλάνηση”, από βάουτσερ στην ανεργία, μετά στην επιμόρφωση, από εκεί στην οκτάμηνη ή δωδεκάμηνη εργασία και ξανά στην ανεργία για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα.

Οι άνεργοι, αυτός ο γιγαντιαίος εφεδρικός στρατός του καπιταλισμού αλλά και όσοι εργάζονται με τα 200€ του Άδωνι Γεωργιάδη δείχνουν το μέγεθος της ανισότητας όσων έχουν ένα στοιχειώδες εισόδημα (μισθό, σύνταξη ή επίδομα) και όσους συνέχισαν ασταμάτητα να συσσωρεύουν πλούτη όλη τη περίοδο της πτώχευσης της χώρας.

Η νέα γενιά πρέπει να ζήσει και γι αυτό στεκόμαστε στο πλευρό της.

9/1/2020

Γιάννης Χατζηγιάννης

μέλος της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης

εργαζομένων ΕΦΚΑ Μισθωτών Μαγνησίας.

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s