ΒΟΛΟΣ: Πρωτομαγιά στο Ταχυδρομείο, 10πμ

Να ζήσουμε από τον πλούτο που παράγουμε, τη ζωή που μας αξίζει!

Γεμίσαμε με πρωτομαγιές – πλυντήρια κάθε απίθανου αστού και των πολιτικών δυνάμεων που εκπροσωπούν τα συμφέροντά του! Όλοι αυτοί κάθε πρωτομαγιά μαζί με το αναβάπτισμά τους στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ, τρίβουν τα χέρια τους, νομίζοντας ότι κατάφεραν να ξεπλύνουν ακόμα μία από τις κηλίδες του αίματος των αγώνων των εργατών κι εργατριών του Σικάγο, της Θεσσαλονίκης, του Βόλου της μεταξικής περιόδου του μεσοπολέμου και κάθε άλλης αιματοβαμμένης πρωτομαγιάς και απεργίας της εργατικής τάξης!

Παρατρεχάμενοι συνδικαλιστές της πασοκοδεξιάς, εργοδοτικής και κρατικής ΓΣΕΕ, ταγμένοι στην υπηρεσία του κεφαλαίου, κυβερνητικοί θλιβεροί μασκαράδες του ΣΥΡΙΖΑ, γραβατωμένοι και ξεγραβάτωτοι κρετίνοι που το μόνο για το οποίο παλεύουν είναι να συντριβεί κάθε ελπίδα του κόσμου της εργασίας, καταθέτουν στεφάνια και τολμάνε ακόμα να καπηλεύονται αγώνες στο όνομα της εξόντωσης της σύγχρονης εργατικής τάξης. Κι ενώ ο κόσμος της εργασίας, των επισφαλώς εργαζομένων, των ανέργων, των προσφύγων και μεταναστών, της νεολαίας που ενηλικιώνεται στο ζόφο της εργασιακής περιπλάνησης και των ανεκπλήρωτων ονείρων, στενάζει, η ΓΣΕΕ της διαταξικής «κοινωνικής συμμαχίας», των «αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων» και των προγραμμάτων της Ε.Ε., συνεδριάζει με νόθους και πλαστούς αντιπροσώπους, με την παρουσία εισαγγελικών αρχών και σε κάθε περίπτωση όχι απλά μακριά από τις ανάγκες και την αγωνία των εργαζομένων, αλλά ξεκάθαρα στην υπηρεσία των εργοδοτών και των συμφερόντων τους!

Ο διορισμός προσωρινής διοίκησης στη ΓΣΕΕ από τα αστικά δικαστήρια αποτελεί τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του παλιού μοντέλου συνδικαλισμού. Όλα αυτά δεν αντιμετωπίζονται σαν «παραβάσεις του νόμου» και δεν λύνονται προσφεύγοντας στη δικαιοσύνη (διαδικασία στην οποία συναίνεσε και το ΠΑΜΕ) αλλά με πρωτοβουλίες και δράσεις για τη συγκρότηση ενός ακηδεμόνευτου μαχητικού  εργατικού κινήματος, χωρίς κανέναν όρο συνδιαλλαγής με το κεφάλαιο. Η ανάγκη συγκρότησης ενός εναλλακτικού ταξικού πόλου στο εργατικό κίνημα είναι επιτακτική ανάγκη. Η πάλη μας δεν αρχίζει και τελειώνει στους συσχετισμούς εντός των εντελώς ξεδοντιασμένων ομοσπονδιών και εργατικών κέντρων, αλλά στη συνολική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος με νέα αντικαπιταλιστική, επαναστατική και διεθνιστική βάση για την ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.

Τα πράγματα είναι απλά στη σκακιέρα των κοινωνικών αγώνων! Συνέχεια