Ταξικός αγώνας κατά της καύσης σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ, 16 ΜΑΡΤΗ Προσυγκέντρωση 12 πμ, Κτήριο Παπαστράτου (Θόλος)

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΥΣΗΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ
 16 ΜΑΡΤΗ
Προσυγκέντρωση 12 πμ, Κτήριο Παπαστράτου (Θόλος)
ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟ ΝΕΡΟ.
ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!
Η καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ
Τα δύο τελευταία χρόνια το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ, ιδιοκτησία της πολυεθνικής Lafarge-Holcim καίει σκουπίδια (RDF) με σκοπό την παραγωγή ενέργειας για τη λειτουργία των φούρνων τσιμέντου. Το ίδιο διάστημα ο λαός του Βόλου ύψωσε κραυγή διαμαρτυρίας για τις δραματικές επιπτώσεις της καύσης στο νομό πρωταθλητή του καρκίνου που η βαριά βιομηχανία στις παρυφές της πόλης έρχεται να επιδεινώσει. Ο αγώνας κορυφώθηκε στην διαδήλωση της 5ης Μάη 2018 όταν αποδείχτηκε ότι το εισαγόμενο σκουπιδομάνι, παρά τις διαβεβαιώσεις ήταν εκτός προδιαγραφών, αποκλειστικά πλαστικό!
Οι ευθύνες
Έκτοτε, η πολυεθνική, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η περιφέρεια Θεσσαλίας, τοπάρχες και κυβερνητικού βουλευτές, και η δημοτική αρχή του Βόλου που συνεργάζεται με την ΑΓΕΤ για να γίνει ο αποκλειστικός αγοραστής ελληνικών σκουπιδιών με το εργοστάσιο SRF, προσπαθούν να πείσουν το λαό που αγωνίζεται για την ίδια του τη ζωή ότι η καύση σκουπιδιών είναι “ασφαλής διαδικασία, χωρίς επιπτώσεις, εντός των νόμιμων ορίων εκπομπής ρύπων κι εντελώς αβλαβής”.
Οι μεγαλομέτοχοι της ΑΓΕΤ απαιτούν αύξηση των κερδών τους σε βάρος της υγείας μας και αυτή την απαίτηση υλοποιούν η κυβέρνηση η δημοτική αρχή και η Περιφέρεια. Άλλωστε η κατασκευή εργοστασίου SRF είναι ρητή οδηγία της ΕΕ την οποία ανοιχτά και δημόσια έχουν δηλώσει όλοι τους ότι θα την υπηρετήσουν. Ιστορικά, η ΑΓΕΤ ταλαιπωρεί τους κατοίκους με σοβαρά προβλήματα υγείας και επιβαρύνει το περιβάλλον διαχρονικά, ιδιαίτερα μετά τη γιγάντωση του εργοστασίου στο τέλος της δεκαετίας του ’70 με την εκλυόμενη σκόνη και τα προϊόντα της καύσης. Τώρα, η ρύπανση από τα προϊόντα της καύσης των σκουπιδιών είναι ποιοτικά αναβαθμισμένη και πολύ πιο επικίνδυνη για την υγεία των κατοίκων. Είναι γνωστό ότι η Lafarge Holcim στην οποία ανήκει η ΑΓΕΤ, τον Μάρτιο του 2017 αναγκάστηκε να παραδεχθεί πως χρηματοδότησε τον ISIS μεταξύ του 2013 και του 2014. Η ισοπεδωμένη Συρία θα χρειαστεί πολύ τσιμέντο….
Εξάλλουτο νόμιμο και ασφαλές της διαδικασίας μας το “εγγυάται” η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκεί που τα λόμπυ των καπιταλιστών κανονίζουν τα συμφέροντά τους, τους κανονισμούς και τους τρόπους εκμετάλλευσης ολόκληρου του κόσμου.
Η διαδήλωση της 16 Μάρτη βάζει στο στόχαστρο του αγώνα τους πραγματικούς ενόχους, τους παραθεριστές της Ελβετίας που από τις Άλπεις κοιτάνε τις μετοχές τους να ανεβοκατεβαίνουν ενώ ο λαός στριμώχνεται στα νοσοκομεία για χημειο-ακτινοθεραπείες, αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα. Σε αυτό τον αγώνα καλούμε και τους εργαζόμενους, μόνιμους και εργολαβικούς της ΑΓΕΤ να σταθούν στο πλευρό του αγώνα κατά της καύσης που αφορά όλο το λαό. Οι λύσεις όμως του προβλήματος είναι ταξικές.
Χρεοκοπία και σκουπιδομάνι
Η παγκόσμια κρίση και η χρεοκοπία της χώρας το 2010 μετέτρεψε τα ομόλογα σε σκουπίδια, οι ίδιοι οι άνθρωποι στράφηκαν για αναζήτηση τροφής στα σκουπίδια και αυτοί που πραγματικά κυβερνούν τη χώρα, πολυεθνικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις μας αντιμετωπίζουν ως σκουπίδια. Ακόμα και πριν από την καύση σκουπιδιών η ΑΓΕΤ άπλωνε ένα ντουμάνι καπνό πάνω από ολόκληρη τη πόλη, τα βουνά και τη θάλασσα που εκτεινόταν σε ακτίνα χιλιομέτρων. Η μόλυνση και η υποβάθμιση της ζωής πάνε χέρι-χέρι με την τα μνημόνια και τις επιταγές των δανειστών.
Ο αγώνας ενάντια στην καύση είναι αγώνας για τη ζωή μιας ολόκληρης πόλης κόντρα σε ένα οικονομικό σύστημα που μετατρέπει την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και το περιβάλλον σε πεδίο εκμετάλλευσης και τελικά καταστροφής στο βωμό της αύξησης της κερδοφορίας. Η ΑΓΕΤ δεν καίει απλά σκουπίδια. Ρίχνει στην πυρά αργά και σταθερά τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων, μετατρέποντας τους σε ένα ιδιότυπο καύσιμο στην ατμομηχανή του καπιταλισμού σε συνθήκες ύφεσης και χρεοκοπίας. Οι επιπτώσεις της καύσης αφορούν όλους/ες μας αλλά η λύση του προβλήματος έχει ταξική διάσταση.
Η καύση είναι ταξικό ζήτημα
Η παραγωγική δραστηριότητα όπως οργανώνεται από τα αφεντικά του πλανήτη στέκεται εχθρικά τόσο απέναντι στον άνθρωπο όσο και στη φύση. Όλες οι τεχνολογικές καινοτομίες αντί να υπηρετήσουν τη ζωή, στρέφονται τελικά ενάντια τον εργαζόμενο που παράγει όλο το πλούτο της ανθρωπότητας και μια φούχτα ληστές τον χρησιμοποιούν μόνο για δικό τους όφελος που περνά και από την καταστροφή της φύσης κι ολόκληρων κοινωνιών.
Η ΑΓΕΤ πρέπει να μετεγκατασταθεί ως μη επιτρεπόμενη δραστηριότητα εντός της πόλης. Να απαγορευτεί η καύση σκουπιδιών (ιταλικών ή ελληνικών). Η ΑΓΕΤ, όπως και όλοι οι στρατηγικοί τομείς της οικονομίας πρέπει να κοινωνικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση στο κεφάλαιο και να τεθούν κάτω από εργατικό έλεγχο για να υπηρετήσουν την πλειοψηφία της κοινωνίας.
Η πορεία πάει στην ΑΓΕΤ
Σε αυτές τις συνθήκες η διαδήλωση πρέπει να αποτελέσει κορυφαίο βήμα κλιμάκωσης του αγώνα. Δεν διατρανώνουμε απλά την αντίθεσή μας στην καύση σκουπιδιών. Δε βγαίνουμε στο δρόμο για συμβολικούς λόγους, δεν παλεύουμε να “βάλουμε μυαλό” στους επιχειρηματικούς και θεσμικούς εκφραστές κάποιας υποτιθέμενης “ανορθολογικής διαχείρισης”, ούτε ζητάμε από τους βιομηχάνους πλαστικά αντισταθμιστικά οφέλη. Δεν ψάχνουμε σωτήρες που θα αναλάβουν εργολαβικά την υπεράσπιση της ζωής μας με “περίτεχνους συμβιβασμούς” που θα παντρεύουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών κολοσσών με εκείνα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Διεκδικούμε με μαχητικούς όρους κινήματος το παλλαϊκό αίτημα για την παύση κάθε διαδικασίας καύσης σκουπιδιών να επιβληθεί και να τσακιστεί η συμμαχία εργοδοσίας, κυβέρνησης και τοπικών παραγόντων. Διεκδικούμε να καθορίσουμε το μέλλον των ζωών μας ενάντια σε όσους μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμα υλικά. Για αυτό η διαδήλωση δεν μπορεί να είναι ένας “ανοιξιάτικος περίπατος”, αλλά μια παλλαϊκή διαδήλωση που βασικό της στόχο θα έχει τον αποκλεισμό του εργοστασίου της ΑΓΕΤ, το μπλοκάρισμα των οικονομικών και παραγωγικών της ροών και τελικά την υπονόμευση όλου του σχεδιασμού για την καύση σκουπιδιών στο χώρο του εγκλήματος.
Προσυγκέντρωση των συλλογικοτήτων στο
Κτήριο Παπαστράτου (Πανεπιστήμιο-Θόλος)
Η προσυγκέντρωση των συλλογικοτήτων στο Θόλο υπηρετεί το διακηρυγμένο στόχο να φθάσει η διαδήλωση στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ. Δεν είναι λίγοι που προσπαθούν, κυρίως όσοι θέλουν να διαχειριστούν την οργή του κόσμου ή επιθυμούν να διαπραγματευτούν το ζήτημα της καύσης με ή ακόμα και να “βγάλουν λάδι” τη Lafarge ενημερώνοντας μας πως για τους καρκίνους στο Βόλο φταίει το πότο… Η προστασία των καπιταλιστικών ομίλων (El Dorado, Lafarge, Μάνεσης, Κοπελούζος κτλ) ενώνει όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας, μαζί και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς από την κοινωνική ελίτ της πόλης μας δε θέλει να τα χαλάσει με έναν πολυεθνικό κολοσσό (πόσο μάλλον ο Μητσοτάκης!), γιατί η ΑΓΕΤ έχει “κοινωνικό” εταιρικό πρόγραμμα ευθύνης, κι όπως λέει ο λαός “είναι πολλά τα λεφτά” κι έτσι όλοι ξαφνικά βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο…
Όλοι/ες στη διαδήλωση της 16 Μάρτη
Επιχειρώντας να συμβάλουμε στη κατεύθυνση κλιμάκωσης του αγώνα, με αποτελεσματικά βήματα και μορφές πάλης που να δημιουργούν ένα μαζικό κοινωνικό αγωνιστικό ρεύμα κόντρα στο διαρκή εκβιασμό των επιχειρηματικών συμφερόντων. Στόχος μας είναι να πορευτούμε σε μια μεγάλη κοινή διαδήλωση με όλο τον αγωνιζόμενο λαό, που θα υπερβαίνει τη “διαμαρτυρία του θεαθήναι”, τις ετερογενείς συμμαχίες με “φορείς” που δεν προωθούν τα ταξικά συμφέροντα της εργατικής τάξης. Θέλουμε να συγκροτήσουμε έναν ισχυρό διεκδικητικό ανατρεπτικό πόλο απέναντι στους επιχειρηματικούς κολοσσούς, τα κυβερνητικά κέντρα, τους παράγοντες της τοπικής διοίκησης, τον ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα για μια άλλη κοινωνία χωρίς ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς τη δυσοσμία ενός σάπιου μέχρι το μεδούλι συστήματος.
5/3/2019
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ
(Αυτόνομη Λαϊκή Αγορά, Κατάληψη Ματσάγγου, Κίνηση κατοίκων Πηλίου και Βόλου για το Νερό, Λαϊκή Συνέλευση Αγίου Νεκταρίου, Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου, Χώρος Κινημάτων-Στέκι Μεταναστών, σύντροφοι/ισες)

Ἀμεση χορήγηση αδειών στον Δημήτρη Κουφοντίνα

Άμεση χορήγηση αδειών στον Δημήτρη Κουφοντίνα
Κανένας όμηρος στα χέρια του κράτους

O Δημήτρης Kουφοντίνας, καταδικασμένος σε πολλαπλά ισόβια πληροί όλους τους όρους για την χορήγηση της προβλεπόμενης από το νόμο ολιγοήμερης άδειας από τις φυλακές. Έξι φορές του έχει χορηγηθεί η προβλεπόμενη άδεια και ο ίδιος τήρησε τους όρους αυτής.
Στη νέα του αίτηση που υποβλήθηκε (19/2/19) στις Αγροτικές Φυλακές Βόλου (Κασσαβέτειας) όπου κρατείται, όπως και πριν από την λήψη της πρώτης του άδειας, ο εισαγγελέας του Πειθαρχικού Συμβουλίου της φυλακής διαφώνησε κι έτσι το αίτημά συζητήθηκε την 21/2/19 από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου το οποίο με το βούλευμα 37/2019 απέρριψε το αίτημα για τη χορήγηση αδείας.
Η καινοφανής απόφαση στηρίζεται στην έλλειψη “ μεταμέλειας” αν και αυτό δεν προβλέπεται από το νόμο. Η ομολογία της μεταμέλειας είναι η ανάλογη Δήλωση Μετάνοιας που ζήταγε από όλους τους κομμουνιστές το μετεμφυλιακό αστικό κράτος. Το σκεπτικό της απόφασης δημιουργεί και μια νέα ερμηνεία του Σωφρονιστικού Κώδικα (άρθρο 55), ότι δεν πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις του νόμου γιατί αυτός δεν αναφέρεται ρητά σε πολυ-ισοβίτες!
Η συγκεκριμένη ερμηνεία κλείνει την πόρτα των αδειών που προβλέπει ο νόμος για όλους τους κρατούμενους κι αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο για όλους όσους επικαλούνται ότι οφείλουμε να αγωνιστούμε και να πιάσουμε ξανά το κόκκινο κι επαναστατικό νήμα των αγώνων αν θέλουμε να γλυτώσουμε από τα βάσανα των μνημονίων, του πολέμου, του εθνικισμού και του ρατσισμού.
Η συγκεκριμένη απόφαση τελεί υπό τις ευλογίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που με τις οδηγίες της αμερικάνικης πρεσβείας στα πλαίσια της “ευτυχούς” συνεργασίας τους στον αμυντικό τομέα και στην εξόρυξη πετρελαίου, επιθυμεί να μην ταράξει τα νερά του δεξιού ακροατηρίου, ειδικά ενόψει των τριπλών ή τετραπλών εκλογών του Μαΐου. Η πρόσφατη πολυπληθής μετεγκατάσταση αμερικάνικων στρατευμάτων στην περιοχή του Βόλου (Στεφανοβίκειο, στρατόπεδο Γεωργούλας) δημιουργεί νέες υποχρεώσεις στην κυβέρνηση των yesmen ακόμα κι αν ο Καμμένος δεν είναι στην κυβέρνηση.
Παρά την παρέλευση τόσων ετών από την δίκη και καταδίκη της 17 Νοέμβρη και παρά τα ποικίλα σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια που έχουν υποστεί τα μέλη της (λευκά κελιά, απομόνωση, κτλ.) το αστικό κράτος μέσω του δικαστικού συστήματος διατηρεί άσβεστο το μένος ενάντιά τους. Η 17Ν, όπως αντίστοιχα οι Ερυθρές Ταξιαρχίες στην Ιταλία, διέπραξε το ύψιστο αμάρτημα εναντίον του αστικού κράτους: αμφισβήτησε το αποκλειστικό δικαίωμά του στην ταξική βία – και ως εκ τούτου αυτό στοχεύει στην πλήρη εκμηδένιση της ανθρώπινης υπόστασης των μελών της.
Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα στηρίζει τον αγώνα του Δημήτρη Κουφοντίνα και όλων των πολιτικών κρατουμένων και καλεί το εργατικό και κοινωνικό κίνημα, σωματεία, συλλογικότητες και εργατικές πολιτικές οργανώσεις να συνταχθούν στον αγώνα αυτόν, τόσο για τα άμεσα νόμιμα δικαιώματα των πολιτικών κρατουμένων, όσο και στη γενικότερη πάλη για την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων. Όταν παραβιάζεται το νόμιμο δικαίωμα ενός φυλακισμένου παραβιάζονται τα δικαιώματα των εργατών, των απεργών, του αγωνιζόμενου λαού.

3 Μαρτίου 2019
EPΓATIKO EΠANAΣTATIKO KOMMA (ΕΕΚ)

 

Διαδήλωση κατά της καύσης σκουπιδιών 16 Μάρτη 2019, 12πμ , Πανεπιστήμιο Παπαστράτου

Ομόλογα σκουπίδια, άνθρωποι στα σκουπίδια γιατί να μην καίμε τα σκουπίδια; Ένα ερώτημα για τη φύση του καπιταλισμού, τον καπιταλισμό της φύσης και της ανθρώπινης υπόστασης. Να απαντηθεί στο συλλαλητήριο.
Κάλεσμα των συλλογικοτήτων του Βόλου.
Κάλεσμα συμμετοχής στο παλλαϊκό συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών 

στις 16 Μαρτίου 2019
Προσυγκέντρωση συλλογικοτήτων στις 12:00 στο Θόλο 
 
Εδώ και περίπου 2 χρόνια ο λαός του Βόλου έχει ξεκινήσει έναν τιτάνιο αγώνα ενάντια στην καύση σκουπιδιών. Έναν αγώνα απέναντι στις αντιλαϊκές μεθοδεύσεις και σχεδιασμούς που από κοινού επεξεργάζονται και υλοποιούν ο επιχειρηματικός κολοσσός της Lafarge -Holcim, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και οι τοπικοί παράγοντες της δημοτικής και περιφερειακής αρχής, στη βάση των κατευθύνσεων και οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αγώνας ενάντια στην καύση είναι αγώνας για τη ζωή μιας ολόκληρης πόλης κόντρα σε ένα οικονομικό σύστημα που μετατρέπει την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και το περιβάλλον σε πεδίο εκμετάλλευσης και τελικά καταστροφής στο βωμό της αύξησης της κερδοφορίας. Η ΑΓΕΤ δεν καίει απλά σκουπίδια. Ρίχνει στην πυρά αργά και σταθερά τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων, μετατρέποντας τους σε ένα ιδιότυπο καύσιμο στην ατμομηχανή του καπιταλισμού σε συνθήκες ύφεσης και χρεοκοπίας.
Σε αυτές τις συνθήκες η διαδήλωση που διοργανώνεται στις 16 Μαρτίου πρέπει να αποτελέσει κορυφαίο βήμα κλιμάκωσης του αγώνα. Δεν διατρανώνουμε απλά την αντίθεσή μας στην καύση σκουπιδιών. Δε βγαίνουμε στο δρόμο για συμβολικούς λόγους, δεν παλεύουμε να “βάλουμε μυαλό” στους επιχειρηματικούς και θεσμικούς εκφραστές κάποιας υποτιθέμενης “ανορθολογικής διαχείρισης”, ούτε ψάχνουμε σωτήρες που θα αναλάβουν εργολαβικά την υπεράσπιση των ζωών μας με “περίτεχνους συμβιβασμούς” που θα παντρεύουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών κολοσσών με εκείνα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Διεκδικούμε με μαχητικούς όρους κινήματος το παλλαϊκό αίτημα για την παύση κάθε διαδικασίας καύσης σκουπιδιών να επιβληθεί και να τσακιστεί η συμμαχία εργοδοσίας, κυβέρνησης και τοπικών παραγόντων. Διεκδικούμε να καθορίσουμε το μέλλον των ζωών μας ενάντια σε όσους μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμα υλικά. Για αυτό η διαδήλωση της 16ης Μαρτίου δεν μπορεί να είναι ένας “ανοιξιάτικος περίπατος”, αλλά μια παλλαϊκή διαδήλωση που βασικό της στόχο θα έχει τον αποκλεισμό του εργοστασίου της ΑΓΕΤ, το μπλοκάρισμα των οικονομικών και παραγωγικών της ροών και τελικά την υπονόμευση όλου του σχεδιασμού για την καύση σκουπιδιών στους ίδιους τους χώρους του εγκλήματος.
Ο καθορισμός του δημαρχείου ως τόπο συγκέντρωσης για τη διαδήλωση της 16ης Μάρτη,(5 χιλιόμετρα μακριά από την ΑΓΕΤ…) υπό την πίεση διάφορων θεσμικών κολαούζων σημερινών ή παλιότερων κυβερνητικών σχημάτων, αποτελεί σχεδιασμό που επιδιώκει να μετατρέψει την κινητοποίηση σε ακίνδυνη προεκλογική φιέστα και “πλυντήριο” διάφορων επίδοξων διαχειριστών και διαπραγματευτών με τη Lafarge. Είναι οι ίδιοι που πριν λίγο καιρό προσπάθησαν να “βγάλουν λάδι” τη Lafarge ενημερώνοντας μας πως για τους καρκίνους στο Βόλο φταίει το πότο… Είναι μια προσπάθεια να διατηρηθεί “το πέπλο προστασίας που στοργικά έχουν πλέξει” γύρο από τους καπιταλιστικούς ομίλους (El Doranto, Lafarge, Μάνεσης, Κοπελούζος κτλ) η κυβέρνηση και όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας, ως φορέα σταθερότητας της εξουσίας τους. Κανείς από την κοινωνική ελίτ της πόλης μας δε θέλει να τα χαλάσει με έναν πολυεθνικό κολοσσό, γιατί ο πολυεθνικός όμιλος έχει “κοινωνικό” εταιρικό πρόγραμμα ευθύνης, κι όπως λέει ο λαός “είναι πολλά τα λεφτά” και κάπως έτσι όλοι ξαφνικά βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο…
Η διαδήλωση της 16ης Μαρτίου πρέπει να καταλήξει και θα καταλήξει στην ΑΓΕΤ. Επιχειρώντας να συμβάλουμε σε μια τέτοια κατεύθυνση κλιμάκωσης, με αποτελεσματικά βήματα και μορφές πάλης που να δημιουργούν ένα μαζικό κοινωνικό αγωνιστικό ρεύμα κόντρα στο διαρκή εκβιασμό των επιχειρηματικών συμφερόντων, οι κινηματικές και κοινωνικές συλλογικότητες της πόλης καλούμε σε προσυγκέντρωση στο Θόλο (πανεπιστημιακό συγκρότημα Παπαστράτου) στις 16 Μαρτίου στις 12:00. Στόχος μας είναι να πορευτούμε σε μια μεγάλη κοινή διαδήλωση με όλο τον αγωνιζόμενο λαό, που θα υπερβαίνει τη “διαμαρτυρία του θεαθήναι” την οποία μεθοδεύουν μια σειρά φορέων για να συγκροτήσουμε έναν ισχυρό διεκδικητικό ανατρεπτικό πόλο απέναντι στους επιχειρηματικούς κολοσσούς, τα κυβερνητικά κέντρα και τους παράγοντες της τοπικής διοίκησης. Για εμάς μόνο αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα νικηφόρο σχέδιο.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ (Αυτόνομη Λαϊκή Αγορά, Κατάληψη Ματσάγγου, Κίνηση κατοίκων Πηλίου και Βόλου για το Νερό, Λαϊκή Συνέλευση Αγίου Νεκταρίου, Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου, Στέκι Μεταναστών)