Εθνικιστική τύφλωση ή διεθνιστική διέξοδος;

Εθνικιστική τύφλωση ή διεθνιστική διέξοδος;

του Σάββα Μιχαήλ

Σημειώσεις για την εισήγηση για το Μακεδονικό στην εκδήλωση του ΕΕΚ,

Λοκομοτίβα, 7 Φεβρουαρίου 2018

Λένε ότι ο δρόμος προς την κόλαση στρώνεται από τις καλές προθέσεις. “Τα βαθιά Βαλκάνια” , όμως, όπως έχει γραφεί, “είναι ένα είδος Κόλασης στρωμένης από τις κακές προθέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων1. Πρέπει να προστεθεί: με τις ευλογίες των ντόπιων αρχόντων και προς όφελος όχι μόνο των ξένων προστατών τους αλλά και των δικών τους ληστρικών συμφερόντων.

Η πρόσφατη έξαρση του “Μακεδονικού” με τις νέες διαπραγματεύσεις Αθήνας-Σκοπίων και την πυροδοτημένη από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους εθνικιστική υστερία των συλλαλητηρίων στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, ασφαλώς και ξεκινάει από τις μαύρες προθέσεις των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ να κλείσουν το γρηγορότερο την διαμάχη για το όνομα της γειτονικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας για να την μαντρώσουν τάχιστα στα δικά τους μπουντρούμια.

Τον Ιούλιο 2018 θα τεθεί το θέμα ενσωμάτωσης της πρώην γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και το συντομότερο να αρχίσουν επίσης οι διαδικασίες ένταξής της στην ΕΕ και άρα πρέπει να αρθεί το ελληνικό βέτο του 2008. ΗΠΑ και ΝΑΤΟ θέλουν να ολοκληρώσουν την περικύκλωση της Ρωσίας με βάσεις και να ελέγξουν τις ενεργειακές οδούς από την Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη. Η ΕΕ θέλει να ενεργοποιήσει ξανά την εξάπλωσή της στα δυτικά Βαλκάνια, ενσωματώνοντας μέχρι το 2025, 6 βαλκανικές χώρες από την διαλυμένη πρώην Γιουγκοσλαβία συν την Αλβανία, επιχειρώντας να αντιστρέψει τις διαλυτικές τάσεις της κρίσης και να ασφαλίσει το Φρούριο- Ευρώπη ενάντια στις προσφυγικές ροές από τις χώρες-θύματά της.

Η πρόσφατη εγκαθίδρυση της φιλο-ευρωενωσιακής εύθραυστης κυβέρνησης Ζάεβ στα Σκόπια θεωρήθηκε “παράθυρο ευκαιρίας”. Η αποδεδειγμένα πλέον πειθήνια στην ιμπεριαλιστική τρόϊκα , μετά την συνθηκολόγηση του Ιουλίου 2015, κυβερνώσα ψευτοαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ νόμισε επίσης ότι βρήκε την ευκαιρία και να προωθήσει τις επιδιώξεις της ελληνικής αστικής τάξης “για τον ηγεμονικό ρόλο που της αναλογεί στα Βαλκάνια” (Τσίπρας), να προσπαθήσει να σταθεροποιηθεί καθώς κλυδωνίζεται, δείχνοντας, επικοινωνιακά, ότι “κλείνει προβλήματα χρονίζοντα την ίδια χρονιά που βγάζει την χώρα από τα μνημόνια, στις αγορές” και συνάμα θέλοντας να στριμώξει την παραδοσιακά φιλονατοϊκή και φιλοΕΕ ΝΔ φέρνοντας την σε τριβές με την εθνικιστική της βάση. Ο τακτικισμός της πλάκας έγινε μπούμεραγκ. Συνέχεια

Advertisements