Τα ΕΑΣΑΔΙΑ, για το βιβλίο του Θ. Βογιατζή

Για το βιβλίο του Θανάση Βογιατζή, “Τα ΕΑΣΑΔΙΑ. Μέρες δωσιλογισμού στο Βόλο.”

Ο δημοσιογράφος Θανάσης Βογιατζής παραμένει πιστός στο ρητό του Μίλαν Κούντερα ότι ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη. Με ερωτήματα για το παρόν και το μέλλον υποχρεώνεται να αφοσιωθεί στο παρελθόν των μεγάλων ρηγμάτων και τομών. Εκεί που η ιστορία των κυριάρχων διακόπτεται κι αρχίζει η ιστορία των καταπιεσμένων. Ενάντια στο τετριμμένο εξελικτισμό της σοσιαλδημοκρατίας που πετσόκοψε τον μαρξισμό στα μέτρα του δημοκρατικού κοινοβουλευτικού αγώνα, ο ίδιος στρέφει τη ματιά του στην διακοπή της ιστορικής εξέλιξης η οποία οδηγεί στην καταστροφή.
Μέσα από τη καταστροφή, στο βιβλίο του προβάλλει “το υποκείμενο της ιστορικής γνώσης είναι η ίδια η αγωνιζόμενη τάξη, η καταπιεζόμενη τάξη”, όπως δηλώνει στις Θέσεις για την Ιστορία ο Βάλτερ Μπένγιαμιν. Οι εργάτες του βιομηχανικού Βόλου σηκώνουν μέσα στην φασιστική κατοχή το ανάστημά τους και κινητοποιούνται για να διασφαλίσουν τρόφιμα και όταν βιομήχανοι αναστέλλουν τη λειτουργία των εργοστασίων ή παραβιάζουν τις συμφωνίες χορήγησης τροφίμων (Τσαλαπάτας, Αξελός, βιοτέχνες υποδημάτων) τους συλλαμβάνουν όπως στην περίπτωση του Τσαλαπάτα που τον βάζουν σε καροτσάκι και τον φέρνουν με πομπή έναντι του δικαστηρίου προκειμένου να ανοίξει το εργοστάσιό του και να υλοποιήσει τη συμφωνία για χορήγηση τροφίμων στους εργάτες.
Οι βιομήχανοι και οι τοπικές αρχές μαζί με τους κατακτητές συνασπίζονται για να αντιμετωπίσουν τόσο το αναδυόμενο μαχητικό εργατικό κίνημα, την επέκταση του ΕΑΜ μέσα τη πόλη και του ένοπλου τμήματός του ΕΛΑΣ που με την καθοδήγηση του ΚΚΕ αναπτύσσει εκτεταμένη δραστηριότητα σε επίπεδο διεκδικήσεων, τοπικών μαχών και γίνεται κυρίαρχη δύναμη μέσα στη χώρα όταν τα πολιτικά φαντάσματα του παλαιού αστικού κόσμου κρύβονται ή φεύγουν για να σωθούν. Συνέχεια

Advertisements