Γενική απεργία 14 Δεκέμβρη: όλοι/ες στο δρόμο του αγώνα

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑ-ΛΗΣΤΩΝ, ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ανεξάρτητη Ταξική συγκέντρωση στην απεργία της 14ης Δεκέμβρη στις 10:00 στο Ταχυδρομείο Βόλου

Με “κοινωνικά μερίσματα” φτώχειας και όρκους ότι δεν θα μπει σε πλειστηριασμό η λαϊκή κατοικία, η κυβέρνηση του κοινωνικού σφαγείου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκλεισε την 3η αξιολόγηση. Ετοιμάζεται να βγει (καθ΄υπόδειξη των τραπεζιτών) στις αγορές και διαλαλεί παντού για την οριστική έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο 2018. Τα γεράκια των διεθνών οίκων και οι τροϊκανοί συγχαίρουν τη κυβέρνηση του Αλέξη για τα “θετικά” μέτρα που έχουν ληφθεί και επισημαίνουν διαρκώς ότι η συνταγή της επιτυχίας είναι στις ράγες των μνημονίων. Πλέον των περικοπών σε συντάξεις το 2019 και στο αφορολόγητο το 2020, το 2018 είναι έτος διαρθρωτικών αλλαγών, περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις, κυρίως στην ενέργεια μαζί με τις αναγκαίες ρυθμίσεις στα εργασιακά και κυρίως στο δικαίωμα της απεργίας. Σε αντιστάθμισμα των σκληρών μέτρων η κυβέρνηση ποντάρει σε μια μακροπρόθεσμη λύση του δημοσίου χρέους που εξασφαλίζει τη διαιώνιση της κοινωνικής καταστροφής στον αιώνα τον άπαντα. Χωρίς την πλήρη και μονομερή διαγραφή του χρέους καμιά λύση δεν είναι εφικτή για την κοινωνική πλειοψηφία.

Η απεργία των γραφειοκρατών ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ γίνεται μετά την ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης. Τα επίσημα κυβερνητικά όργανα δεν είχαν σκοπό να δημιουργήσουν κωλύματα. Αν η 24ωρη απεργία γίνεται για να εκτονώσει την εργατική οργή και την πολιτική δυσφορία των εκατομμυρίων, δικός μας αντικειμενικός στόχος είναι να οργανώσουμε την οργή και τη δυσφορία σε δύναμη ανατροπής της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων. Το Εργατικό Κέντρο Βόλου αφού υπονόμευσε κάθε δυνατότητα αγώνα ολόκληρη τη προηγούμενη περίοδο, στενός συνεργάτης των μνημονιακών κυβερνήσεων μιλά ακόμα κατά …των μνημονίων. Καμιά εμπιστοσύνη και συμπόρευση δεν είναι δυνατή με τις χρεοκοπημένες πολιτικές τους.

Η πολιτική ανεξαρτησία του εργατικού κινήματος από το κράτος, τις κυβερνήσεις και την εργοδοτική συνδικαλιστική γραφειοκρατία είναι όρος για την ενότητα του κινήματος. Η ενότητα δεν μπορεί να χτιστεί στο “εθνικό καθήκον” όπως προτάσσουν ορισμένες συνδικαλιστικές δυνάμεις. Το “εθνικό καθήκον” αποτέλεσε πάντα το καθήκον την άρχουσας τάξης, του κεφαλαίου. Οι εργάτες και οι καταπιεσμένοι αναγνωρίζουν μόνο το ταξικό καθήκον που σημαίνει μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση, εθνικισμούς και πολέμους. Συνέχεια

Advertisements