ΕΕΚ: Απόφαση της έκτακτης της εθνικής συνδιάσκεψης πάνω στο ζήτημα των εκλογών

Για μια επαναστατική παρέμβαση στις εκλογές

ΕΕΚ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015

Απόφαση του ΕΕΚ στην Έκτακτη Συνδιάσκεψη

[Την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2014, έγινε Έκτακτη Συνδιάσκεψη του ΕΕΚ ενόψει  των επικείμενων πρόωρων εκλογών. Μετά από πλατιά συζήτηση η πρόταση της Κεντρικής Επιτροπής για αυτόνομη κάθοδο του τροτσκιστικού κόμματος, παρ’ όλους τους ασφυκτικούς περιορισμούς του χρόνου και τους δυσβάστακτους οικονομικούς όρους, ψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία. Η πρόταση εκλογικής συνεργασίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, λόγω των διαφορών που ήδη είχαν εκφραστεί και δημόσια και στη συνάντηση των αντιπροσωπειών και προπαντός λόγω της μονομερούς δημιουργίας τετελεσμένων με τη συμφωνία εκλογικής συμμαχίας μεταξύ ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Πρωτοβουλίας για μια Αριστερή Μετωπική Συμπόρευση, απερρίφθη ομόφωνα.]

1. Η οικονομική χρεoκοπία της χώρας και η κοινωνική διάλυση έχουν αναχθεί σε οξύτατη κρίση πολιτικής εξουσίας. Η καταρρέουσα μνημονιακή κυβέρνηση δεν μπορεί πια να κυβερνήσει και μια διάδοχη κυβέρνηση “με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ” δεν είναι βιώσιμη εναλλακτική λύση ούτε για την άρχουσα τάξη ούτε για τις ίδιες τις λαϊκές μάζες που πιθανόν να την αναδείξουν στις κάλπες.

Η φυγή προς τα εμπρός του Σαμαρά με την απόπειρα τερματισμού του μνημονίου και την κακοστημένη φάρσα του success story κατέληξε σε ιλαροτραγωδία. Η τρόικα, και προπαντός το ίδιο το ΔΝΤ κι ο Σόιμπλε τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια της μνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου απαιτώντας νέα λαοκτόνα μέτρα, επισπεύδοντας έτσι την προεδρική εκλογή και πιθανές πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το τελεσίγραφο είχε σαν τελικό αποδέκτη όχι τον δεξιό πρωθυπουργό που φεύγει αλλά τον αριστερό που έρχεται. Ο κυνικός εκβιασμός της ΕΕ είναι σαφής: ή ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποταχθεί διαψεύδοντας τις λαϊκές προσδοκίες είτε θα συντριβεί από τις “αγορές” για να δοθεί το μήνυμα και στην Ισπανία του Ποδέμος και την Ιρλανδία του Σιν Φαίην.

Από την μεριά της ΕΕ, δεν υπάρχουν περιθώρια συμβιβασμού καθώς βυθίζεται στην ύφεση, την υπερχρέωση, τον αποπληθωρισμό κι η συστημική καπιταλιστική κρίση από την περιφέρεια, τώρα απειλεί τον σκληρό πυρήνα της, την Ιταλία, τη Γαλλία και την ίδια την Γερμανία. Από την άλλη, η μεν δεξιά πολιτική της υποταγής στην τρόικα και το κεφάλαιο ξεπερνάει πια κάθε όριο της λαϊκής αντοχής, η δε πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για μείωση της λιτότητας μέσα από διαπραγμάτευση και συμβιβασμό με την ΕΕ, το ΔΝΤ, το διεθνές και ελληνικό κεφάλαιο, ξεπερνάει τα όριά τους που θέτει η ίδια η επιδεινούμενη κρίση του καπιταλισμού.

Η αντίδραση ετοιμάζεται για την αναμέτρηση, ενισχύοντας τις θέσεις της σε κράτος, παρακράτος, κατασταλτικούς, δικαστικούς, ιδεολογικούς μηχανισμούς και φασιστικές συμμορίες για να μετατρέψει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε “αριστερή παρένθεση” πριν την ακροδεξιά ρεβάνς και την αντεπανάσταση.

Οι επερχόμενες εκλογές είναι αναμφισβήτητα ένα κρίσιμο επεισόδιο στη νέα φάση της ταξικής πάλης. Πάντως, όποιο κι αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα, το σίγουρο είναι ότι δεν θα λύσει αλλά θα οξύνει παραπέρα την κρίση πολιτικής εξουσίας και, τελικά, την κρίση ταξικής κυριαρχίας. Η κυρίαρχη καπιταλιστική τάξη αδυνατεί να βγάλει την κοινωνία από την κρίση του συστήματός της. Μόνον η εργατική τάξη, υποστηριζόμενη από τα λαϊκά στρώματα που η κρίση καταστρέφει, μπορεί να δώσει διέξοδο από την κρίση, οργανώνοντας την έξοδο από το σύστημα, την αστική κυριαρχία και την ιμπεριαλιστική επικυριαρχία, προς τον διεθνή σοσιαλισμό στην περιοχή, στην Ευρώπη, στον κόσμο.

Καθώς στο επίκεντρο βρίσκεται η ίδια η κρίση εξουσίας, το κατεξοχήν ζήτημα της επαναστατικής στρατηγικής, η αναγκαία τακτική στην ταξική πάλη και στην εκλογική μάχη, το μεταβατικό πρόγραμμα, η στάση απέναντι σε χρέος, “λιτότητα” και ΕΕ, τα μέτωπα, οι συμμαχίες κ.λπ. απορρέουν και συνδέονται με αυτήν την θεμελιώδη εκτίμηση.

2. Η επόμενη μάχη δίνεται στο εχθρικό πεδίο του ελεγχόμενου από το κεφάλαιο, τα συστημικά κόμματα και ΜΜΕ κοινοβουλευτισμού που πνίγει την αριστερή και προπαντός την επαναστατική φωνή. Αλλά γίνεται σε συνθήκες προχωρημένης αποσύνθεσης αυτού του αστικού κοινοβουλευτισμού και λαϊκής κατακραυγής.

Η επίσπευση της προεδρικής εκλογής με την αποπνικτική δυσοσμία των σκανδάλων, των “μεταγραφών”, των εξαγορών, των εκβιασμών, του αλληλοχαφιεδισμού, επιτάχυνε τη σήψη του πολιτικού συστήματος. Ξεσκέπασε εντελώς ένα Κοινοβούλιο-ζόμπι που επικυρώνει προειλημμένες αποφάσεις. μέσα σε ένα καθεστώς “έκτακτης ανάγκης”. Στο όνομα της αστικής δημοκρατίας που πεθαίνει, οι κρατούντες, για τις ανάγκες του ταξικού πολέμου, στήνουν φυλακές τύπου Γ όχι απλά για τους κρατουμένους αλλά για την φυλάκιση κάθε αντίστασης, τον εγκλεισμό μιας ολόκληρης κοινωνίας. Οι εκλογές δεν θα ξανανιώσουν τον νεκροζώντανο κοινοβουλευτισμό, όσο κι αν φουντώνουν οι κοινοβουλευτικές αυταπάτες μαζί με την προσδοκία ανάδειξης μέσα από τις κάλπες μιας “αριστερής διακυβέρνησης”.

Οι δρόμοι της ελευθερίας δεν περνούν μέσα από εκλογικές “αυτοδυναμίες” ή κοινοβουλευτικούς συνασπισμούς και συμβιβασμούς αριστερών με κεντροαριστερούς ή και δεξιούς εθνικιστές τύπου ΑΝΕΛΛ αλλά μέσα από την εργατική-λαϊκή αυτοοργάνωση και μαζική πάλη για την εργατική εξουσία, την εξουσία των “από κάτω” ενάντια στην εξουσία των “από πάνω”. Το σύστημα έφτασε στα όριά του άρα πρέπει και μπορεί να ανατραπεί.

3. Η μνημονιακή κυβέρνηση κι η Αξιωματική Αντιπολίτευση διαγκωνίζονται να πείσουν το λαό για το ποιος θα είναι, τον Φεβρουάριο του 2015, “ο πιο αξιόπιστος και αποτελεσματικός διαπραγματευτής με ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ”, τα δεξιά “οικεία πρόσωπα” στον Γιούνκερ, τον Μοσκοβισί και την Μέρκελ ή ο “πιο σκληρός”, ο “αριστερός διαπραγματευτής”. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν υπάρχει περιθώριο πραγματικής διαπραγμάτευσης. Από τη μια, τα φιρμάνια του Βερολίνου, των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον δεν είναι διαπραγματεύσιμα και από την άλλη, η ζωή μας, η ζωή του λαού έφτασε στα όριά της, αν δεν τα έχει ήδη ξεπεράσει και δεν είναι διαπραγματεύσιμη από κανένα.

Δεν διαλέγουμε διαπραγματευτή της ζωής μας! Τα μνημόνια δεν θα τα σκίσει καμιά αστική κυβέρνηση αλλά ο ίδιος ο εργαζόμενος λαός με όπλο την Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας μέχρι την κατάργησή τους και την αλληλένδετη διαγραφή του χρέους στους διεθνείς τοκογλύφους!

Όποιος κι αν εκλεγεί, η μοναδική επιλογή είναι ο ταξικός αγώνας. Αν, το πιθανότερο, ανατραπεί η ετοιμόρροπη Δεξιά, δεν πρέπει να υπάρξει ούτε μέρα ούτε ώρα ανάπαυλας, καμιά ολιγωρία, αδράνεια, αναμονή, ή “περίοδος χάριτος” στη νέα κυβέρνηση. Αμέσως πρέπει να ασκηθεί η ισχύς του λαού με κινητοποιήσεις κάθε μορφής και με αυτο-οργάνωση των δυνάμεών του σε γειτονιές, δημόσιους χώρους, τόπους δουλειάς και σπουδής.. Εάν η υπόθεση της απελευθέρωσης από τα δεινά αφεθεί ή ανατεθεί στα χέρια των “διαπραγματευτών” θα κερδίσει η ντόπια και διεθνής αντίδραση που καραδοκεί και ήδη ετοιμάζει την ρεβάνς. Η νίκη είναι ζήτημα στρατηγικό, ζήτημα οργάνωσης της πάλης για την εξουσία των ίδιων των καταπιεσμένων και κατατρεγμένων, των ανέργων κι εργαζομένων, των φτωχών και νεόφτωχων της μνημονιακής λαίλαπας.

4. Το ΕΕΚ δεν αδιαφορεί ούτε σνομπάρει πολιτικά τις πλατιές λαϊκές μάζες που προσβλέπουν σε μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ για να πάρουν έστω μιαν ανάσα από την μνημονιακή ασφυξία. Δεν κρατάμε στάση ίσων αποστάσεων ούτε ισοπεδώνουμε τις διαφορές Δεξιάς και ΣΥΡΙΖΑ, όπως κάνει το σταλινικό ΚΚΕ. Αφουγκραζόμαστε την λαϊκή αγωνία και είμαστε έτοιμοι για κοινή δράση ενάντια στην τρόικα, το μνημονιακό μπλοκ, την μαυρογαλαζοπράσινη Δεξιά και τον κοινό ταξικό εχθρό.

Αναγνωρίζουμε τους όρους αλλά και τα όρια της μαζικής στροφής προς τα αριστερά που από το 2012 πήρε την μορφή στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ όχι πια σαν δύναμης αντιπολίτευσης και πίεσης στην εξουσία αλλά σαν εναλλακτικής κυβέρνησης της Αριστεράς. Μαζί με τις ελπίδες των πολλών, δεν αγνοούμε τις βλέψεις ορισμένων “πρώην” μνημονιακών, “πρώην” ΠΑΣΟΚων, της “πρώην κυβερνώσας Αριστεράς”, κεντροαριστερών και άλλων λαμογιών που ζητούν στον ΣΥΡΙΖΑ μια κολυμπήθρα για τις δημόσιες αμαρτίες τους και πρόσβαση στην κουτάλα για το μέλι της αστικής εξουσίας. Προπαντός δεν μας διαφεύγουν μηχανισμοί, “επιχειρηματικοί κύκλοι” και πολιτικά πρόσωπα που στο όνομα των “αναγκαίων συμμαχιών μιας κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ” ετοιμάζουν από τώρα τα στενά περιθώρια, πάντα μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα και την ΕΕ, στα οποία θα κινηθεί αύριο μια τέτοια κυβέρνηση ταξικής συνεργασίας.

Ήδη η αποδοχή μιας τέτοιας ταξικής συνεργασίας, που μόνον ενάντια στα συμφέροντα των εργατών και του λαού μπορεί να δράσει, φαίνεται στις δηλώσεις νομιμοφροσύνης της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ για “συνέχεια του Κράτους” σε συνθήκες κρίσης της κρατικής εξουσίας του κεφαλαίου, για παραμονή στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ σε συνθήκες ασφυκτικής ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας και γεωπολιτικών απειλών.

Καλούμε τις δυνάμεις μέσα στην εργατική τάξη, τη νεολαία, τη διανόηση που στηρίζουν ή επενδύουν τις ελπίδες τους στον ΣΥΡΙΖΑ να απαιτήσουν από την ηγεσία του να έρθει σε ρήξη με την αστική τάξη, το πολιτικό της προσωπικό, όλους τους καιροσκόπους και μνηστήρες της εξουσίας. Να έρθει σε ρήξη με την πολιτική αποδοχής της “συνέχειας του Κράτους” και των συμφωνιών του με τον ιμπεριαλισμό, την αντιλαϊκή πολιτική προσαρμογής στον χρεοκοπημένο καπιταλισμό, την ΕΕ, το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ.

Σε κάθε βήμα της λαϊκής βάσης προς αυτήν την κατεύθυνση θα βρεθούμε στο πλευρό της, διατηρώντας την πολιτική μας ανεξαρτησία, την κριτική μας, και προειδοποιώντας ότι οι ρεφορμιστές ηγέτες δεν είναι καθόλου διατεθειμένοι για τέτοιες αναγκαίες ρήξεις. Το δείχνουν ήδη με τις καθησυχαστικές δηλώσεις τους προς το κεφάλαιο και την ΕΕ, με τις πράξεις τους, ιδιαίτερα με το πρόγραμμά τους.

Δεν μπορεί να πάψει η λιτότητα χωρίς μονομερή διαγραφή του χρέους και χωρίς απαλλαγή από τα δεσμά και τους δεσμοφύλακες ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ. Λιτότητα, χρέος και τρόικα είναι τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας και δεν μπορείς να κόψεις το ένα αφήνοντας το άλλο στην θέση του. Το λιγότερο κι από ανεπαρκές “πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης” θέλει να αδειάσει λίγο τον ωκεανό των λαϊκών βασάνων με το κουταλάκι του γλυκού. Κι η υποταγή στη “συνέχεια του κράτους” ανοίγει το δρόμο σε μια τραγωδία τύπου Χιλής.

Για να υπάρξει ψωμί, δουλειά, υγεία, παιδεία, ελευθερία, χρειάζεται ανατροπή και έξοδος από το σύστημα που απειλεί να μας θάψει στα ερείπια της χρεοκοπίας του. Απαιτείται ριζική ανασυγκρότηση της οικονομίας σε νέες κοινωνικές, σοσιαλιστικές βάσεις, με τον σχεδιασμό της σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες, εθνικοποιήσεις των στρατηγικών τομέων, χωρίς αποζημίωση στους μεγαλοκαρχαρίες, κάτω από εργατικό έλεγχο κι εργατική διαχείριση.

Ένα ισχυρό Ενιαίο Μέτωπο όλων των εργατικών και λαϊκών οργανώσεων, κινήσεων, συλλογικοτήτων, όλων των εστιών αντίστασης στην κρίση που υπάρχουν ή πρέπει να δημιουργηθούν και να αναπτυχθούν παραπέρα, όλου του λαού της Αριστεράς και του ανατρεπτικού κινήματος -από το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως το ΕΕΚ, τις άλλες αριστερές οργανώσεις, τους αναρχικούς και τον αντιεξουσιαστικό χώρο- για να συντριβεί η αντίδραση, η ιμπεριαλιστική επικυριαρχία, το αστυνομικό κράτος και το φασιστικό παρακράτος, η κοινωνική σκλαβιά, για να ανοίξει ο δρόμος της καθολικής ανθρώπινης χειραφέτησης που για το ΕΕΚ δεν είναι άλλη από τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό.

5. Η κρίση δεν είναι ελληνική ιδιορρυθμία αλλά παγκόσμια κι επίκεντρο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης είναι η Ευρώπη. Διέξοδος οριστική από την κρίση δεν υπάρχει εάν μείνει στα πλαίσια μιας μόνης χώρας, με εθνική αναδίπλωση και περιχαράκωση. Ο οικονομικός εθνικισμός που προκάλεσε τραγωδίες στον μεσοπόλεμο κι έφερε τον παγκόσμιο πόλεμο ξαναφουντώνει, προπαντός στην ΕΕ, με ακροδεξιό, δεξιό ή και “αριστερό” πρόσημο, λόγω των μέτρων κοινωνικού κανιβαλισμού της ΕΕ και των κυβερνήσεών της. Αν παλιότερα αποδείχτηκε ατελέσφορος και καταστροφικός, σήμερα γίνεται μια αντιδραστική ουτοπία που εγκυμονεί ακόμα μεγαλύτερες καταστροφές. Το ΕΕΚ λέει απερίφραστα: κανένας συμβιβασμός με τον ολέθριο οικονομικό εθνικισμό έστω και με “αριστερό” πρόσημο. Η σωτηρία του λαού απαιτεί μια κοινωνική επανάσταση. Η επαναστατική πάλη μπορεί να αρχίσει στην Ελλάδα ή σε κάποια άλλη χώρα αλλά η νίκη της δεν μπορεί να ολοκληρωθεί παρά σε διεθνή κλίμακα, με τη συνένωση όλων των κοινωνικών ανατρεπτικών αγώνων για την σοσιαλιστική ενοποίηση της περιοχής μας και της Ευρώπης πάνω στα ερείπια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ.

6. Όλες οι ανάγκες, οι ευκαιρίες και οι κίνδυνοι της ιστορικής στιγμής που ζούμε απαιτούν να σφυρηλατηθεί η πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης και να διαφυλαχθεί από νέες Βάρκιζες. Τούτο καθιστά όσο ποτέ απαραίτητη κι επείγουσα την ανεξάρτητη πολιτική παρέμβαση των επαναστατικών δυνάμεων, της επαναστατικής Αριστεράς και του ΕΕΚ στην επικείμενη κρίσιμη για τον λαό εκλογική μάχη.

Μ’ αυτό το σκεπτικό οργανώσαμε στις 15 Δεκεμβρίου στη Νομική Σχολή Αθήνας ανοιχτή συγκέντρωση-συζήτηση με τίτλο “Στο δρόμο του Δεκέμβρη – η επαναστατική απάντηση στην κρίση” παρουσιάζοντας την πρόταση του ΕΕΚ και προσκαλώντας τις άλλες οργανώσεις της εκτός των τειχών Αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανταποκρίθηκε και δύο εκπρόσωποί της, από το ΝΑΡ και το ΣΕΚ, συμμετείχαν και πήραν τον λόγο. Στις 18 Δεκεμβρίου έγινε συνάντηση αντιπροσωπειών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΕΕΚ (βλ. Ανακοίνωση του ΠΓ του ΕΕΚ της 20ης Δεκεμβρίου και το Κοινό Ανακοινωθέν ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΕΕΚ της 22ης Δεκεμβρίου).

Τόσο στην ανοιχτή εκδήλωση όσο και στη συνάντηση των αντιπροσωπειών, πέρα από τη συμφωνία σε επιμέρους προγραμματικά σημεία (όπως είναι η διαγραφή χρέους, οι εθνικοποιήσεις χωρίς αποζημίωση, ο εργατικός έλεγχος), το ΕΕΚ επέμεινε στην προοπτική της εργατικής εξουσίας ως την επαναστατική αντισυστημική απάντηση στην κρίση εξουσίας και σε αντιπαράθεση με την κυβερνητική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και κατηγορηματικά απέρριψε κάθε συμβιβασμό με τον “αριστερό” εθνικισμό και συνεπώς τη σύμπραξη με σχηματισμούς όπως είναι το Σχέδιο Β και η Πρωτοβουλία για μια Αριστερή Μετωπική Συμπόρευση (ΠΑΜΕΣ), η οποία έκανε και εκδηλώσεις με γνωστούς εκπρόσωπους του “αριστερού πατριωτικού ρεύματος” από την ιμπεριαλιστική Γαλλία και Ιταλία.

Δυστυχώς, η πλειοψηφία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με ευθύνη του ΝΑΡ και των ΑΡΑΝ και ΑΡΑΣ (που συμπράττουν και στην ΠΑΜΕΣ), όχι μόνο δεν πήραν υπόψη τους τις κριτικές επισημάνσεις του ΕΕΚ αλλά και υπέγραψαν πανηγυρικά πολιτική-εκλογική συμμαχία με την ΠΑΜΕΣ. Το Σχέδιο Β, που συμμετέχει εξαρχής στην εν λόγω Συμπόρευση και την ώρα που τα “βρίσκανε” με την πλειοψηφία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν έχει κανένα πρόβλημα να προβάλει προκλητικά τον εθνικισμό του και τον δραχμοφετιχισμό του. Μέλη του Σχεδίου Β συνυπογράφουν στις 19 Δεκεμβρίου 2014 (την επομένη της συνάντησης με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ) κοινή δημόσια δήλωση “για την δημιουργία ενός δημοκρατικού πατριωτικού πόλου” με το ΕΠΑΜ του Καζάκη και την “Δραχμή”, την αόρατη δια γυμνού οφθαλμού “κίνηση” του… Κατσανέβα!!

Φυσικά, το ΕΕΚ ποτέ δεν μπορεί να συμπράξει με τέτοιον διασυρμό ακόμα και του ονόματος της επαναστατικής Αριστεράς, με πρόσχημα να κερδηθούν τα ρεύματα που τείνουν να διαφοροποιούνται από τον ρεφορμισμό και στρέφονται προς τα αριστερά”. Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς ότι οι “πατριώτες” της Συμπόρευσης δεν σπάζουν από τον ρεφορμισμό και βρίσκονται σίγουρα στα δεξιά του ΚΚΕ αλλά και δυνάμεων στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ που δεν κρύβουν την κριτική τους στάση.

Χωρίς να κατηγορηθούμε για “επέμβαση στα εσωτερικά” της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με την ευθύνη και το θάρρος μιας συντροφικής σχέσης που συγκροτήθηκε σε κοινούς αγώνες δεκαετιών, καλούμε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και ειδικότερα του ΝΑΡ και της ν. ΚΑ, να επανεξετάσουν και να απορρίψουν την καιροσκοπική αυτή εκλογική -πολιτική συμμαχία και την καταβαράθρωση στον βάλτο του“αριστερού” εθνικισμού.

7. Μέσα στις συγκεκριμένες, εξαιρετικά πιεστικές από πλευράς χρόνου και οικονομικών απαιτήσεων συνθήκες, το ΕΕΚ πρέπει να αναλάβει στους ώμους του την πάλη για την πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης και τον προλεταριακό διεθνισμό και να κατέβει ανεξάρτητο στις εκλογές. Η φωνή του ΕΕΚ πρέπει να γίνει η φωνή της κοινωνικής επανάστασης, φωνή μειοψηφική, έστω, αλλά ασυμβίβαστη κι ανυπόταχτη. Πρέπει να δείξουμε τη μόνη διέξοδο, να συζητήσουμε με τον λαό όσο πιο πλατιά μπορούμε, να τον κινητοποιήσουμε από τώρα για την επαύριο της ορατής ήττας των μνημονιακών, να στρατολογήσουμε και να οργανώσουμε δυνάμεις για την επανάσταση, να εκπαιδεύσουμε και να εκπαιδευτούμε σαν πρωτοπόροι μαχητές γαι τις ιστορικές μάχες που έρχονται. Ο τρόπος ύπαρξης, ο λόγος ύπαρξης του ΕΕΚ είναι η ασίγαστη πάλη για την διεθνή διαρκή επανάσταση κάτω από τους πιο διαφορετικούς, πολλές φορές εξαιρετικά δυσμενείς, όρους, αψηφώντας εμπόδια και αντίπαλους στον δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης και του κομμουνισμού.

Ας τολμήσουμε ξανά, ας δράσουμε αποφασιστικά, ας σηκώσουμε το γάντι της ιστορικής πρόκλησης!

28 Δεκεμβρίου 2014

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ

Η επανάσταση δεν ουτοπία, εκτός αν το όνειρό σου είναι τα ψίχουλα.

Δεν θέλουμε «κάτι». Τα θέλουμε ΟΛΑ!

29_12_14_βολος

ΟΥΤΟΠΙΑ

ΙΑΝΟΣ: Η βία του «πολιτισμένου» καπιταλισμού! Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος

[Δευτ. 29/12, 11.30πμ, δικαστήρια Ευελπίδων] συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες συναδέλφους της Κυριακάτικης απεργίας [ανακοίνωση ΣΥΒΧΑ]

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 29/12
ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΣΤΙΣ 11:30.

ΝΑ ΑΦΕΘΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΟΙ ΕΦΤΑ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ.
ΝΑ ΠΑΥΣΕΙ ΤΩΡΑ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥΣ.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Την Κυριακή 28 Δεκέμβρη η βιτρίνα της κουλτούρας και του πολιτισμού έγινε θρύψαλα. Αποκαλύφθηκε περίτρανα ότι πίσω από αυτή βρίσκεται η πιο στυγνή εργοδοσία, που συμβαδίζει με την κρατική καταστολή και βία. Η απεργία που είχε κηρύξει ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας (μετά την τροπολογία που ψήφισε η Βουλή ως δώρο στις πολυεθνικές και τους μεγάλους ομίλους) συνοδεύτηκε από απεργιακές φρουρές από το πρωί έξω από τα καταστήματα Παπασωτηρίου και Ιανός. Η περιφρούρηση της απεργίας από ένα σωματείο που πάει κόντρα στο ρεύμα, που παλεύει για τα εργατικά δικαιώματα και μέσα στις γιορτές, χάλαγε την εορταστική σούπα που αφεντικά και κυβέρνηση ήθελαν να σερβίρουν. Το χτύπημα της απεργίας των βιβλιοϋπαλλήλων δείχνει τη λύσσα των από πάνω, απέναντι στους από κάτω που παλεύουν για το δίκιο τους και αρνούνται να υποταχθούν.

Από το πρωί η εργοδοσία του Ιανού έδειξε τα δόντια της. Μέσω των διευθυντικών στελεχών -με την κα Λιαποπούλου Μαρία να πρωτοστατεί με πάθος- προσπαθούσαν να δημιουργήσουν ένταση και “επεισόδια”. Αφού αυτό το σχέδιο δεν περπατούσε, με εντολή του αφεντικού τους προχώρησαν σε άλλο επίπεδο. Κάλεσαν την αστυνομία (που σαν έτοιμη από καιρό) παρέταξε τέσσερις διμοιρίες απέναντι στους απεργούς. Ενώ έκαναν ότι διαπραγματεύονται με εκπροσώπους του Συλλόγου μας για την εκτόνωση της κατάστασης, η κα Λιαποπούλου με εντολή του αφεντικού της κατέθεσε μήνυση και τα ΜΑΤ όρμησαν πάνω στους εργαζόμενους για να υπερασπιστούν την “ελεύθερη αγορά”. Η βιαιότητα της επίθεσης που έγινε από δύο σημεία, προσπαθώντας να κάνει “σάντουϊτς” τους εργαζόμενους, δεν κατάφερε να διαλύσει την απεργιακή συγκέντρωση. Για αυτό και οι διμοιρίες των ΜΑΤ άρχισαν να μαζεύουν κόσμο στο σωρό. Έγιναν πέντε προσαγωγές, (οι δύο μάλιστα ήταν πατέρας και γιος που έτυχε να περνούν από το σημείο την ώρα της επίθεσης των ΜΑΤ) εκ των οποίων οι τέσσερις μετατράπηκαν σε συλλήψεις.

Ο κύριος Καρατζάς (γνωστός από την υπόθεση μίζες Τσοχατζόπουλου και καταδικασμένος πρωτόδικα σε έξι χρόνια φυλάκισης) και οι παρατρεχάμενοι-ες του έγραψαν ιστορία. Για πρώτη φορά έγινε επίθεση αστυνομικών δυνάμεων σε βιβλιοπωλείο ενάντια σε απεργούς. Το θράσος του όμως δεν έχει όριο, καθώς, διευθύντριες του Ιανού, οι οποίες μιλούσαν τηλεφωνικά μαζί του, σε επικοινωνία τους με εκπρόσωπο του σωματείου μας, αφού είχε γίνει η βίαιη απώθησή μας και οι πρώτες προσαγωγές, μετέφεραν ότι η εργοδοσία δε θα προχωρούσε από την πλευρά της τη διαδικασία διώξεων με τον όρο ότι το σωματείο θα δεσμευόταν ότι δε θα ασχολούνταν ποτέ ξανά με τον Ιανό! ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΗΘΙΚΟΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΠΛΑΣΜΕΝΟΣ. Τα αφεντικά δίνουν εντολή στο κράτος και την αστυνομία να συλλάβουν εργαζόμενους και μετά χρησιμοποιούν τους συλληφθέντες σαν όμηρους για να εκβιάσουν το σωματείο. Πρακτικές της νύχτας, εκβιασμοί, με τις πλάτες του κράτους για να μπορούν οι εκμεταλλευτές της εργασίας μας να εμφανίζονται σαν άνθρωποι του πολιτισμού.

Όμως στις δυνάμεις καταστολής και στην κυβέρνηση δεν αρκούσαν μόνο αυτά. Έτσι, ενώ είχαν συγκεντρωθεί εργαζόμενοι-ες και αλληλέγγυοι-ες έξω από το 3ο αστυνομικό τμήμα (Ακροπόλεως) για να μάθουν τι θα γίνει με τους συλληφθέντες και για να καταθέσουν μήνυση εκπρόσωποι του Συλλόγου στη διευθύντρια και στο αφεντικό του Ιανού (για εξύβριση, επίθεση και παρεμπόδιση συνδικαλιστικής δράσης), και ενώ μέσα στο τμήμα οι αστυνομικοί κωλυσιεργούσαν (για να δώσουν χρόνο στους κυρίους και τις κυρίες του Ιανού να αποφύγουν το αυτόφωρο;), οι συγκεντρωμένοι έξω δέχθηκαν και πάλι απρόκλητη επίθεση από διμοιρίες των ΜΑΤ που βγήκαν μέσα από στενά. Επιτέθηκαν με μένος όχι μόνο σε διαδηλωτές αλλά και σε περαστικό κόσμο με παιδιά. Μπροστά στη γενική κατακραυγή άρχισαν να πιάνουν συναδέλφους, να τους ρίχνουν κάτω και να τους χτυπούν. Στο τέλος σε τρεις φόρεσαν και χειροπέδες. Όταν μάλιστα τους έβαλαν μέσα στο τμήμα συνέχιζαν να τους χτυπούν και να τους περιφέρουν σαν λάφυρα. Για κακή τους τύχη όμως εκείνη την ώρα παρευρίσκονταν πέρα από τους εκπροσώπους του ΣΥΒΧΑ και δικηγόροι, εκπρόσωποι της ΑΔΕΔΥ, της ΕΙΝΑΠ κλπ. Μπροστά στο χάος που δημιουργήθηκε προσπάθησαν να εκτονώσουν την κατάσταση και μετά από λίγη ώρα στα κρυφά μετέφεραν τους τρεις συλληφθέντες στη ΓΑΔΑ. Εκεί τους φόρτωσαν με 5-6 πλημμελήματα τον καθένα. Οι συγκεντρωμένοι-ες μετά από αυτή την εξέλιξη πέρασαν από τα βιβλιοπωλεία κάνοντας ενημέρωση για όλα όσα είχαν συμβεί πριν και κατέληξαν στη ΓΑΔΑ για να συμπαρασταθούν στους τρεις συλληφθέντες.

Τα σημερινά γεγονότα δείχνουν ξεκάθαρα σε όλους-ες ότι από τη μια μεριά υπάρχει ένας κόσμος αδίστακτος. Είναι ο κόσμος των από πάνω, αφεντικά, κυβέρνηση, κρατικός μηχανισμός, που για να υπερασπιστούν το καθεστώς της εκμετάλλευσης χρησιμοποιούν όλα τα μέσα. Ψηφίζουν νόμους, στέλνουν ΜΑΤ, συλλαμβάνουν, εκβιάζουν…
Η “ελεύθερη αγορά” θέλει σκλαβωμένους ανθρώπους. Με το κέρδος να είναι πάνω από όλα, τσακίζοντας αξίες, πολιτισμό, ανθρώπους. Ο κόσμος των από πάνω όμως πλέον έχει λόγο να φοβάται. Να φοβάται τον αδιαμεσολάβητο ταξικό αγώνα των από κάτω. Αυτό ως σωματείο το ξέραμε, το είδαμε και σήμερα. Όσα έγιναν μας έχουν πεισμώσει ακόμη περισσότερο για να συνεχίσουμε να βαδίζουμε στον ίδιο δρόμο. Αυτό το δρόμο καλούμε και όλα τα σωματεία, τις εργατικές συλλογικότητες, τους εργαζόμενους να βαδίσουμε όλοι-ες μαζί. Για να αλλάξει ο φόβος στρατόπεδο. ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΛΕΞΗ.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 29-12 ΣΤΙΣ 11.30 ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ (ΚΤΙΡΙΟ 16)

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια, 10681, Αθήνα | τηλ: 210-3820537
sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

ΕΛΒΟ: οι παναγοπουλαίοι γραφειοκράτες διαμαρτύρονται και απειλούν τους εργάτες

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΒΟ!

ΕΞΩΔΙΚΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ & ΤΣΑΡΑΜΠΟΥΛΙΔΗΣ

Εδώ και 5 ολόκληρα χρόνια η εργατική τάξη δέχεται μια ανελέητη επίθεση από Κυβέρνηση και Κεφάλαιο, με έναν ορυμαγδό μνημονιακών μέτρων που έχουν καταρρακώσει μισθούς και δικαιώματα και έχουν οδηγήσει εκατομμύρια εργαζόμενους στην ανεργία και την ανέχεια.
Η εργατική τάξη βρέθηκε σχεδόν ανυπεράσπιστη απέναντι σε αυτή την επίθεση καθώς τα επίσημα θεσμοθετημένα συνδικαλιστικά όργανα επέδειξαν παθητικότητα και όσες φορές ήταν αναγκαίο να εμποδίσουν τη κλιμάκωση και μαζικοποίηση των εργατικών αγώνων, υπονόμευσαν προδοτικά τους αγώνες, αρνούμενα να τους κλιμακώσουν δίνοντας τους διαρκή χαρακτηριστικά, περιορίζοντας τον εαυτό τους στην διεξαγωγή αναποτελεσματικών 24ωρων απεργιακών κινητοποιήσεων που οδηγούν στην ήττα και την απογοήτευση. Αντί όμως να απολογηθούν για την κατάσταση απαξίωσης που έχουν οδηγήσει το εργατικό κίνημα, έχουν το θράσος και απειλούν με διώξεις αυτούς που τολμούν να καταδείξουν τις ιδιαίτερες σχέσεις τους με τις κυβερνήσεις που χρεοκόπησαν τη χώρα και τα επιτελεία του κεφαλαίου.
Με εξώδικο που απέστειλαν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Ιωάννης Παναγόπουλος και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Τσαραμπουλίδης, συνεπικουρούμενοι από την προσκείμενη σε ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ πλειοψηφία του Σωματείου Εργαζομένων ΕΛΒΟ, ενάντια στην συνδικαλιστική παράταξη «Πρωτοβουλία για την Ενότητα Εργαζομένων ΕΛΒΟ» και στους εκπροσώπους της, προσπαθούν να αποποιηθούν τις πολιτικές κατηγορίες που αναφέρονται σε προκήρυξη που εκδόθηκε για την απεργιακή κινητοποίηση της 27ης Νοεμβρίου και καταφερόταν ενάντια στους «εργατοπατέρες».

Συγκεκριμένα η ανακοίνωση ανέφερε:
«Για μια ακόμη φορά η Συνδικαλιστική εργατοπατερία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ καλούν τους εργαζόμενους σε απεργία εθιμοτυπικού χαρακτήρα.
Κάθε χρόνο την παραμονή της ψήφισης του προϋπολογισμού με απεργία «τουφεκιά στον αέρα» προσπαθούν να δικαιολογήσουν την ύπαρξη τους και να διαιωνίσουν τα προνόμια τους κοροϊδεύοντας ταυτόχρονα τους εργαζόμενους της χώρας.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου που ψελλίζει ευχές για την αλλαγή πολιτικής, χωρίς να ζητάει την άμεση πτώση της αντιλαϊκής συγκυβέρνησης
Στην Απεργία της 27ης Νοεμβρίου συμμετέχουμε όχι πια σαν ουρές των επαγγελματιών συνδικαλιστών αλλά για να αναδείξουμε το πρόβλημα της ΕΛ.Β.Ο. ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ. […]
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛ.Β.Ο. ή ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ή ΘΑ ΑΝΑΤΕΘΕΙ στους ΑΝΕΠΑΓΓΕΛΤΟΥΣ ΜΕΣΙΤΕΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΗΤΤΗΘΕΙ».

Αυτή την ανακοίνωση εξέλαβαν ως συκοφαντική και υβριστική που προσβάλλει βάναυσα την φήμη τους και την αξιοπιστία τους οι «ηγέτες» του συνδικαλιστικού κινήματος, γι’ αυτό και απαιτούν από τους εργαζόμενους της ΕΛΒΟ να την ανακαλέσουν και να την διαψεύσουν εγγράφως εντός 3ημερών για να μην τους σύρουν στα δικαστήρια.
Αναμφίβολα όποιος έχει και την στοιχειώδη επαφή με το συνδικαλιστικό χώρο γνωρίζει πως η ανακοίνωση της Ενωτικής Πρωτοβουλίας δεν αποτελεί ούτε κάποια καινοτομία, ούτε βέβαια περιγράφει κάτι πέρα από τη ζοφερή πραγματικότητα. Γι’αυτό το λόγο γίνεται εύκολα αντιληπτό πως η έκρηξη των εργατοπατέρων και η σπασμωδική τους αντίδραση κρύβει από πίσω κάποια βαθύτερα αίτια.
Μην ξεχνάμε ότι η ΕΛΒΟ, μια από τις τελευταίες και σημαντικότερες βιομηχανίες της χώρας, που παράγει από λεωφορεία και φορτηγά έως και οχήματα του στρατού, εδώ και έναν σχεδόν χρόνο βρίσκεται σε καθεστώς εκκαθάρισης και οδηγείται με συντονισμένα βήματα στο λουκέτο, παρόλες τις υποσχέσεις της κυβέρνησης και της φιλοκυβερνητικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας περί του αντιθέτου.
Μην ξεχνάμε επίσης πως η ηγεσία τους σωματείου της ΕΛΒΟ ήταν αυτή που έσπευσε να συναντηθεί με τους εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής στην Βουλή (πριν αυτοί προφυλακιστούν) για να ζητήσει υποστήριξη για το ζήτημα του εργοστασίου και υιοθετούσε την αντίληψη των «εσωτερικών εχθρών» στην αμυντική βιομηχανία για όσους διαφωνούσαν με τους χειρισμούς της και τις αντιλήψεις της.
Αυτές τις αντιλήψεις φαίνεται πως ενστερνίζεται ο Παναγόπουλος, η ΓΣΕΕ και το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, γι’ αυτό και προσπαθώντας να βγουν από το αδιέξοδο που βρίσκονται, επιχειρούν να τρομοκρατήσουν με αγωγές και μηνύσεις τους εργαζόμενους που δεν συμβιβάζονται με την λογική της ανεργίας και είναι αποφασισμένοι να αγωνιστούν μαχητικά ενάντια στα σχέδια της Κυβέρνησης για ξεπούλημα του εργοστασίου.
Οι γραφειοκράτες πρέπει να γνωρίζουν πως όσο και να προσπαθούν να το αποτρέψουν οι μέρες που ηγεμόνευαν και χειραγωγούσαν το κίνημα, προς όφελος του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων του, έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Είναι καιρός να παλέψουμε για την δημιουργία Ανεξαρτήτων Κέντρων Αγώνα Εργατών, χωρίς γραφειοκράτες και διαμεσολαβητές, για την οργάνωση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας με στόχο την ανατροπή κάθε αστικής κυβέρνησης και την θεμελίωση της Εργατικής Εξουσίας.

Στη περίπτωση που οι συνδικαλιστές γραφειοκράτες πραγματοποιήσουν την απειλή τους και οι εργάτες συρθούν στα δικαστήρια, πρακτική συνηθισμένη από τους καπιταλιστές, οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές θα έχουν την ευκαιρία να δουν σύσσωμο το εργατικό κίνημα και τις οργανώσεις του να στηρίζουν τους αγωνιστές εργάτες της ΕΛΒΟ.

EΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
Κ.Ο. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
21/12/14

http://eekthes.blogspot.gr/2014/12/blog-post.html

ΑΓΝΟ: ανάπτυξη με πτώχευση και 375 εργάτες στο δρόμο

ΑΓΝΟ: Το προδιαγεγραμμένο τέλος της γαλακτοβιομηχανίας

15:53 | 21 Δεκ. 2014

Η «Κολιός» ανακοίνωσε το κλείσιμο της γαλακτοβιομηχανίας «ΑΓΝΟ», στην οποία εργάζονταν 375 άνθρωποι. Οι εργαζόμενοι αναφέρουν πως η εταιρεία βυθίστηκε στα χρέη, τα οποία «δεν έχει αποδειχθεί πως προέκυψαν», και καταγγέλλουν την ιδιοκτησία της «Κολιός» κατηγορώντας την για μεθόδευση της κατάρρευσης.

«Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ιστορικά σκανδαλώδους εξαγοράς της γαλακτοβιομηχανίας εκ μέρους της ‘Κολιός’ το 2003», αναφέρουν σημειώνοντας πως «κάποιος πήρε αυτή τη γαλακτοβιομηχανία ελεύθερη χρεών και σε λιγότερο από δέκα χρόνια την οδήγησε στην καταστροφή».

Παρουσιάζοντας το ιστορικό της κατάρρευσης οι εργαζόμενοι σε ανακοίνωσή τους επισημαίνουν πως τον Ιούνιο του 2003 η «Κολιός» εξαγόρασε την ΑΓΝΟ Α.Ε. και από τον Αύγουστο 2012 η γαλακτοβιομηχανία άρχισε να μην ανταποκρίνεται στις οικονομικές της υποχρεώσεις έναντι των πιστωτών. Στη συνέχεια υπέβαλε αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 επικαλούμενη έλλειψη ρευστότητας και αδυναμίας αποπληρωμής των υποχρεώσεών της και μέχρι τον Φεβρουάριο 2013, οπότε συζητήθηκε η αίτησή της «προσπαθούσε να πληρώνει επιλεκτικά ορισμένα από τα χρέη της με αποκλειστικό σκοπό να επιτύχει τη συνέχιση της λειτουργίας της και την υποστήριξη εκ μέρους των πιστωτών της αίτησης για υπαγωγή στο άρθρο 99».

«Αυτά όταν η ΑΓΝΟ είχε παύσει κάθε παραγωγική δραστηριότητα από τις 10 Μαρτίου 2013, ενώ η αίτηση πτώχευσης έγινε δεκτή τέλη στα Νοεμβρίου 2013. Μεταξύ ΑΓΝΟ και «Κολιός» υφίσταται μία ιδιότυπη σχέση εξάρτησης, με την ΑΓΝΟ να οφείλει στην ΚΟΛΙΟΣ περισσότερα από 10 εκατ. ευρώ, που είχε φτάσει μέχρι 13,5 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό μεταβαλλόταν με διάφορες εκατέρωθεν καταβολές και συμψηφισμούς που γίνονταν άτυπα και χωρίς διαφάνεια, με μόνο συμβαλλόμενο και για τις δύο εταιρείες τον Νικόλαο Κολιό».

«Δεν προέκυψε καμία απόδειξη για την πραγματική αιτία της οφειλής της ΑΓΝΟ προς την ΚΟΛΙΟΣ», τονίζουν και επισημαίνουν πως «οι μεταβιβάσεις της ΑΓΝΟ προς την ΚΟΛΙΟΣ (οχήματα και χρήση σήματος) πρέπει να ελεγχθούν στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας ως εικονικές. «Από όλα αυτά προκύπτει ότι η διοίκηση της ΚΟΛΙΟΣ και της ΑΓΝΟ ήταν κοινή, όπως κοινή ήταν και η οικονομική διαχείριση, κατά τρόπο που να είναι αδύνατος ο διαχωρισμός των εταιρικών περιουσιών, καθώς οι συναλλαγές των εταιρειών ήταν εντελώς αδιαφανείς και γίνονται με μόνο συμβαλλόμενο μεταξύ των εταιρειών τον ίδιο τον Ν. Κολιό», καταλήγουν.

http://tvxs.gr/news/ellada/agno-prodiagegrammeno-telos-tis-galaktobiomixanias

«Συγκρούσεις πολιτικών ταυτοτήτων μεταξύ μαθητών»

Δευτέρα 22/12/04, 6.00μ.μ, στο χώρο της Λαϊκής Συνέλευσης Α. Νεκταρίου, παρουσίαση εργασίας με θέμα: «Συγκρούσεις πολιτικών ταυτοτήτων μεταξύ μαθητών»

θα παρουσιαστεί από τον Κώστα, μέλος της συνέλευσής μας, εθνογραφική έρευνα/μελέτη περίπτωσης.
Εξετάζονται οι δομές της υποκουλτούρας, το πως σχηματίζονται, αλλά και η σύγκρουσή τους με άλλες αντίθετες υποκουλτούρες.
Εξετάζονται οι πολιτικές ταυτότητες των μαθητών αλλά και κάποιων φοιτητών μέσω συνεντεύξεων αλλά και καθημερινής παρακολούθησης στους χώρους δράσης τους.
Τέλος παρουσιάζονται στοιχεία όπως χρήση ναρκωτικών στους νέους, βία, ρατσιστικά επεισόδια.

ΦΟΡΤΣΑΚΗΣ-ΣΑΜΑΡΑΣ:Τα ΜΑΤ στη σύγκλητο

Όσοι σύντροφοι και συναγωνιστές έχουν ενημέρωση να την στείλουν στο mail ergatisgr@gmail.com

1. Μήνυμα από ΓΜ:

Καλημέρα με κακά νέα:
Πριν από τη συνεδρίαση της Συγκλήτου του ΕΚΠα,  ΜΑΤ μέσα στο χώρο του Πανεπιστημίου, επέμβαση κατά φοιτητών, ένας φοιτητής τραυματίας…
Η Σύγκλητος συνεχίζεται, αρκετοί συγκλητικοί δεν συμμετέχουν.

για την πέραν του Νόμου Δικαιοσύνη

Ο Μαρξ πέραν του Ρουσσώ

Του Σάββα Μιχαήλ

Εισήγηση στο Συνέδριο για τα 100 τεύχη του περιοδικού Θέσεις με τίτλο: Ο Μαρξ σήμερα, 150 χρόνια μετά τα Grundrisse, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, 21-23 Σεπτεμβρίου 2007. Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Θέσεις.

1. Правота – опиум народа! Το Δίκαιο είναι το όπιο του λαού!1
Μια πρόταση που ηχεί σήμερα σαν ακατανόητη παραδοξότητα, μωρία τοις
Έλλησι και σκάνδαλον τοις Ιουδαίοις, μωρία και σκάνδαλο για τους αντεπαναστάτες, τους φιλελεύθερους αλλά και τους αριστερούς δημοκράτες. Όταν πρωτακούστηκε, όμως, από το στόμα του σοβιετικού Reissner, τα θυελλώδη χρόνια αμέσως μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν τέλεια εναρμονισμένη με το απελευθερωτικό κάλεσμα της πρώτης νικηφόρας «εφόδου στον ουρανό». Προανάγγελλε, μέσα στην προοπτική της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης, τον μαρασμό του νόμου, του δικαίου και του κράτους, μαζί με εκείνη των εμπορευματικών-χρηματικών σχέσεων, στη μετάβαση στη πανανθρώπινη αταξική κοινωνία του κομμουνισμού. Η θέση του Ράϊσνερ ομοφωνούσε με την περίφημη εκείνη κριτική του Νόμου και της νομικής σκέψης που θα επεξεργαστεί ο Yevgenyi Pashukanis στη νεαρή σοβιετική Ρωσία, πριν μπει στον κατάλογο των «προδοτών» κι εξοντωθεί από τον διάδοχό του στη θέση του επικεφαλής των σοβιετικών νομικών Vishinsky, παλιού μενσεβίκου, Μεγάλου Ιεροεξεταστή του σταλινισμού και εισαγγελέα στις διαβόητες Δίκες της Μόσχας.
Το Δίκαιο είναι το όπιο του λαού. Παραφράζοντας τον Μαρξ του 1844, κι ακολουθώντας τον στο δρόμο που ανοίγει στο Κεφάλαιο το 1867, για να λύσει το αίνιγμα της εμπορευματικής μορφής ως «κοινωνικού ιερογλυφικού», ο Ράϊσνερ αναζητά κι αυτός, για να διερευνήσει το αίνιγμα του νόμου, μιαν αναλογία «στις ομιχλώδες περιοχές του θρησκευτικού κόσμου»2, στο σύμπαν των φετίχ, εκεί που αλληλοσυνδέονται εμπόρευμα και νόμος.
Κάθε αναλογία έχει και τα όριά της. Αν ο νόμος έχει φετιχιστική λειτουργία και ασκεί ναρκωτική επίδραση ανάλογη με την θρησκεία, αυτό δεν σημαίνει ότι ο νόμος και το Δίκαιο έχουν και τα άλλα γνωρίσματα που βρίσκει η μαρξική ρήση για τη θρησκεία πριν καταλήξει ότι είναι το «όπιο του λαού». Σίγουρα ο νόμος δεν είναι «η καρδιά σε ένα κόσμο χωρίς καρδιά» κι ούτε το Δίκαιο είναι «το πνεύμα σε μιαν εποχή χωρίς πνεύμα»3. Αντίθετα, ο Νόμος περιχαρακώνει και περιφρουρεί το κενό που έχει στη θέση της καρδιάς ο κόσμος της εκμετάλλευσης ενώ το Δίκαιο αιωρείται σαν το εκδικητικό πνεύμα που καθιερώνει το διαρκές κοινωνικό έγκλημα της απομύζησης της υπερεργασίας των άμεσων παραγωγών. Με την επικράτηση του καπιταλισμού γίνεται το μη πνεύμα σε μιαν εποχή όπου «κάθε άγιο βεβηλώνεται»4, καθαγιάζοντας τη βεβήλωση όλων των ανθρώπινων σχέσεων στο βωμό της συσσώρευσης του κεφαλαίου.
Τηρουμένων, πάντως, των αναλογιών, το Δίκαιο είναι το όπιο του λαού. Αν τέτοιες αντιλήψεις για το νόμο και το Δίκαιο φαίνονται βέβηλες σήμερα είναι πρώτα-πρώτα γιατί ενταφιάστηκαν στα ερείπια της Σοβιετικής Ένωσης και του υπαρκτού σταλινισμού. Εκεί, όμως, είχαν ταφή ζωντανές ήδη δεκαετίες πριν, μαζί με τον Πασουκάνις και την ορμή της πρώτης επαναστατικής περιόδου.
Μετά το 1991, οι αναφορές σε Δίκαιο και Νόμο που σβήνουν μαζί με το Κράτος ακούγονται σαν αναχρονιστικές παραφωνίες ενώ φαίνεται να επανέρχεται στον χαοτικό μεταψυχροπολεμικό κόσμο ένα «Φυσικό Δίκαιο χωρίς Φύση», για να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση του Ernst Bloch.5 Σ’ αυτό καταφεύγουν αναζητώντας νομιμοποίηση οι πιο διαφορετικές, αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες δυνάμεις, η κάθε μια με τον δικό της τρόπο. Πέρα από την (εν πολλοίς φαιδρή) αντιπαράθεση μιας «χομπσιανής» Αμερικής και μας «καντιανής» Ευρώπης6, ιδεολογία όλων των ιμπεριαλιστικών πολέμων που σε μια αδιάκοπη σειρά διαδέχτηκαν τον Ψυχρό Πόλεμο, από την Γιουγκοσλαβία ως το Αφγανιστάν και το Ιράκ, αποτελεί η τελετουργική επίκληση των «οικουμενικών δικαιωμάτων του ανθρώπου». Γίνεται βάναυση χρήση ενός «Φυσικού Δικαίου» στο οποίο έχει καταστεί κενή αφαίρεση, μαζί με την όποια οντολογική θεμελίωση στη Φύση, το ίδιο το ιστορικό περιεχόμενο του φυσικού δικαίου σε όλες τις εκδοχές του συμπεριλαμβανομένης και εκείνης του Hobbes. Συνέχεια

ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ: στην ασφάλεια καλείται συνδικαλιστής για την επιστράτευση

Οχι στην ποινικοποίηση των συνδικαλιστικών αγώνων

Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ καταγγέλλει την κλήση του εκπροσώπου των εργαζομένων στο ΔΣ της ΔΕΗ συναδέλφου Νίκου Φωτόπουλου στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής ( Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας ) στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης επειδή τον περασμένο Ιούλιο κατά την ανακοίνωση της πολιτικής επιστράτευσης των εργαζομένων στη ΔΕΗ είχε καλέσει, σκίζοντας το φύλλο πορείας, τους συναδέλφους του να αντισταθούν στην επιστράτευση και να μην υποκύψουν στον εκβιασμό.

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ επιστρατεύτηκαν στις 4 Ιουλίου παρά το γεγονός ότι καμία από τις αναγκαίες προϋποθέσεις, δηλαδή πολέμου ή επιστράτευσης, αντιμετώπισης επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, δεν συνέτρεχε για την επιστράτευση του προσωπικού της ΔΕΗ, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή από κανέναν εργαζόμενο στην ΔΕΗ η άσκηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της απεργίας.

Όπως η κυβέρνηση οφείλει, σεβόμενη το Σύνταγμα, να μην ποινικοποιεί τους συνδικαλιστικούς αγώνες με τον ίδιο τρόπο δεν μπορεί να ποινικοποιεί και τις αντίθετες προς αυτήν διαφορετικές θέσεις.

http://genop.gr/%CE%BF%CF%87%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B9/

Τα καθάρματα χτύπησαν ξανά ενάντια στις καθαρίστριες

ΒΟΛΟΣ

Απόπειρα χειροδικίας καταγγέλλουν καθαρίστριες …

Από φερόμενο ως εκπρόσωπο του πρώην εργολάβου. Από 500 μέχρι 2.500 οι οφειλές

ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ


Απόπειρα χειροδικίας καταγγέλλουν οι καθαρίστριες του Νοσοκομείου Βόλου, καθώς μετά την τριμερή σήμερα στην Επιθεώρηση Εργασίας, όπου φερόμενος ως εκπρόσωπος του πρώην εργολάβου, που τους οφείλει και χρήματα, προσπάθησε σύμφωνα με τις ίδιες, να χειροδικήσει σε βάρος του μέλους της Διοίκησης του Σωματείου Δέσποινας Κουρτέση. Οι καθαρίστριες καταγγέλλουν ότι με τη νέα σύμβαση καθαριότητας που υπογράφηκε για το Νοσοκομείο Βόλου, οι μισές (15 τον αριθμό) απολύθηκαν ήδη.

Οι απολυμένες καθαρίστριες του Νοσοκομείου Βόλου και το Σωματείο πήγαν σήμερα στην Επιθεώρηση Εργασίας όπου είχε προγραμματιστεί τριμερής συνάντηση για τις τρεις απολυμένες με την προηγούμενη εταιρία.

Σύμφωνα με το μέλος της Διοίκησης του Σωματείου Δέσποινα Κουρτέση, πήγε κάποιος ως εκπρόσωπος του πρώην εργολάβου, μπήκε στην Επιθεώρηση και έκλεισε την πόρτα, ενώ ήταν με τον προϊστάμενο.
«Εγώ άνοιξα την πόρτα και ζήτησα να μιλήσουν και οι εργαζόμενες. Μου απάντησε «φύγε από δω μωρή, βρωμιάρα, αλήτισσα», επιχείρησε να με χαστουκίσει, αλλά τον έσπρωξα, επενέβησαν οι άλλοι και γλίτωσα το ξύλο», δήλωσε η κα Κουρτέση.

«Εμείς οι βρωμιάρες όμως τους καθαρίζουμε και οι ίδιοι τα οικονομάνε», ανέφερε . Το μέλος της Διοίκησης του Σωματείου τόνισε ότι επειδή πρόκειται για καθαρίστριες δεν σημαίνει ότι πρέπει να τις εκμεταλλεύονται ούτε να δουλεύουν «μαύρα», αφού υπέγραφαν για τέσσερις ώρες και εργάζονταν οκτώ.

«Η Επιθεώρηση Εργασίας δεν αναγνωρίζει τίποτα, λέει ότι τα χρήματα αυτά ήταν μαύρα και ας μην υπογράφατε», δήλωναν αγανακτισμένες οι καθαρίστριες.
Σύμφωνα με τις απολυμένες ο πρώην εργολάβος καθαριότητας του Νοσοκομείου οφείλει σε κάθε μια καθαρίστρια, ποσό από 500 μέχρι και 2.500 €.

Οι μισές μένουν απολύονται
Για σήμερα οι καθαρίστριες είχαν προγραμματίσει 24ωρη απεργία για τις εργαζόμενες στο Νοσοκομείο, αλλά δεν έγινε, όπως κατήγγειλαν, διότι «μέσα στη νύχτα καλέστηκε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρο, με τον διοικητή του Νοσοκομείου και την εταιρία και κάλεσαν τηλεφωνικά τις εργαζόμενες καθαρίστριες ποιες ήθελαν να εργαστούν, αφού υπογράφηκε η νέα σύμβαση με τον εργολάβο».

Η Δέσποινα Κουρτέση δήλωσε ότι «ο πρόεδρος του ΕΚΒ δεν κάλεσε το Σωματείο και καμία εργαζόμενη, πήγε μόνος του, τα βρήκαν μεταξύ τους και σύμφωνα με τη νέα σύμβαση μένουν εκτός εργασίας οι μισές καθαρίστριες 15 τον αριθμό». Μάλιστα ανέφερε ότι υπάρχει έγκυος καθαρίστρια που δεν την ξαναπροσέλαβε ο νέος εργολάβος και μια άλλη που είχε άδεια γιατρού και απολύθηκε.

Οι καθαρίστριες ανέφεραν ότι είχαν επικοινωνία με τον διοικητή του Νοσοκομείου που τους είπε ότι δεν αναλαμβάνει ευθύνη, γιατί τα κανονίζει ο εργολάβος. Είπε ότι κάλεσε τον θεσμό, που είναι το Εργατικό Κέντρο. «Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 15 απολυμένες καθαρίστριες και γι’ αυτό ευθύνεται και το Εργατικό Κέντρο Βόλου», δήλωσε η κα Κουρτέση.

Το Σωματείο Καθαριστριών δηλώνει ότι θα συνεχίσει να παλεύει για να προσληφθούν και οι άλλες 15 καθαρίστριες και θα αγωνιστεί για να μπουν καθαρίστριες αορίστου χρόνου στα Νοσοκομεία, τα Πανεπιστήμια και τα σχολεία.

«Πεταχτήκαμε στο δρόμο»
Η Αλεξάνδρα Ακριτίδου, εκ των απολυμένων καθαριστριών από το Νοσοκομείο, τόνισε ότι χθες ενημερώθηκε ότι από τις 00.01 ξεκίνησε η νέα εργολαβία, ενώ τόνισε ότι «ενημερώθηκαν κάποιες τηλεφωνικά ότι συνεχίζουν και οι υπόλοιπες πεταχτήκαμε στο δρόμο, ενώ υπάρχουν οικογένειες που πρέπει να ζήσουν».

Όπως ανέφερε, είναι μια δύσκολη δουλειά που δεν την κάνει ο καθένας.«Επειδή είμαστε καθαρίστριες δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε σπουδάσει, δεν έχουμε κάποια αξία και κάποιο λόγο σ’ αυτή τη ζωή και δεν πρέπει να μας φέρονται έτσι», ήταν η δήλωση της κας Ακριτίδου.

http://magnesianews.gr/volos/%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%AF.html