ΒΟΛΟΣ: ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ-ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

υγεια_5_14_νεκταριος_mikro gia net

 

»Ασφαλισμένοι κι ανασφάλιστοι, απασφαλίζουμε αυτούς που καταστρέφουν τη ζωή μας. Παλεύουμε για δημόσια – δωρεάν υγεία για όλους !»

3.5 εκατομμύρια ανασφάλιστοι, 2 εκατομμύρια άνεργοι και επισφαλώς εργαζόμενοι είναι το successstory της σημερινής κυβέρνησης και των νεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών ΕΕ και ΔΝΤ που αυτή εκπροσωπεί.

Αποκλεισμένοι από το δημόσιο σύστημα υγείας, άνθρωποι πεθαίνουν έξω από τις πόρτες των νοσοκομείων, επαληθεύοντας με φασιστικούς και απάνθρωπους όρους, το γνωμικό που λένε τα γερόντια μεταξύ τους, «αν δεν έχεις λεφτά, τέλειωσες»!

Ένα προμελετημένο εγκληματικό σχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και με ψηφίσματα έκτακτης ανάγκης, όπως τα εκτρωματικά ΠΕΔΥ και το πρόσφατο Πολυνομοσχέδιο. Οι  διατάξεις τους ορίζουν τη διάλυση κάθε δημόσιου αγαθού – δικαιώματος.

Διαθεσιμότητα, κινητικότητα, απολύσεις, κατάργηση τμημάτων σε κέντρα πρωτοβάθμιας φροντίδας, νοσοκομεία, ΕΟΠΠΥ, αλλά και κλείσιμο ψυχιατρείων και δομών ψυχικής υγείας, είναι οι άμεσοι στόχοι του κυβερνητικού “σχεδιασμού”, οδηγώντας στην ανεργία, εξαθλίωση και κοινωνικό αποκλεισμό από την απαραίτητη πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και άλλα αγαθά.

Απέναντι στη βάρβαρη επίθεση του κράτους και στο σχέδιο της ταξικής γενοκτονίας, οργανώνουμε τις συλλογικές μας αντιστάσεις.

Καλούμε τους εργαζόμενους, ανέργους, ασφαλισμένους, ανασφάλιστους, γιατρούς και υγειονομικό προσωπικό, να ενώσουμε τη φωνή μας και τη δράση μας, για τη συνδιαμόρφωση των επόμενων βημάτων μας, σε ανοιχτή συνέλευση-εκδήλωση, για ένα μέτωπο αγώνα για την υγεία και τη δημιουργία δικτύου προστασίας ανασφάλιστων ασθενών.

Απαιτούμε δημόσια υγεία σε όλο τον πληθυσμό, χωρίς την άδεια διοικητών, φασιστών υπουργών και ανεκδιήγητων πρωθυπουργών.

Δεν υπερασπιζόμαστε απλά τα δημόσια κοινωνικά αγαθά αλλά την ίδια μας τη ΖΩΗ.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

 ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

PLEXACO: η Επίσχεση εργασίας την εποχή της κρίσης

Επίσχεση εργασίας την εποχή της κρίσης.
Το παράδειγμα της PLEXACO

Αντί Προλόγου
Τον Ιούλιο του 2012 και ενώ οι εργαζόμενοι της PLEXACO βρίσκονταν σε επίσχεση εργασίας, ένας εξ αυτών επισκέφτηκε δικηγόρο-εργατολόγο στην Αθήνα. Ο εργαζόμενος μόλις είχε περιγράψει στον δικηγόρο το γενικό πλαίσιο των γεγονότων και είχε αρχίσει να εξιστορεί τα φλέγοντα ζητήματα των ημερών εκείνων όταν αυτός τον διέκοψε λέγοντας «εάν ακούσετε για επενδυτές που ζητάνε μειώσεις μισθών 20%, μειώσεις προσωπικού 10% και μερικό κούρεμα των δεδουλευμένων τότε να ανησυχείτε». Έκπληκτος ο εργαζόμενος του απάντησε «αυτά ακριβώς μας λέει ο πρόεδρος του σωματείου ότι ζητάει ο εργοδότης στις συναντήσεις διοίκησης και εργαζομένων, ως προαπαιτούμενα των επενδυτών». Η απάντηση του δικηγόρου «τότε πρέπει να τρέξετε».

Το παιγνίδι με τον επενδυτή
Όπως εξήγησε ο δικηγόρος στον εργαζόμενο με τη μέθοδο αυτή, τον υποτιθέμενο δηλαδή επενδυτή και τις απαιτήσεις του, οι εργοδότες κερδίζουν χρόνο και πολλές φορές διασπούν το μέτωπο των εργαζομένων, καθώς οι εργαζόμενοι εγκλωβίζονται σε μια διελκυστίνδα απόψεων και διαφωνιών για τη στάση που πρέπει να κρατήσουν έναντι αυτών των απαιτήσεων.
Επενδυτές οι εργαζόμενοι της PLEXACO δεν έχουν δει έως σήμερα, όπως δεν είχαν δει τα δυόμιση χρόνια πριν την επίσχεση που η εταιρεία καθυστερούσε τις πληρωμές. Από τότε ο εργοδότης τους, για να κατευνάσει την αγανάκτησή τους αφού παρόλο που η εταιρία δεν προλάβαινε λόγω που όγκου τους να εκτελέσει τις παραγγελίες αυτοί παρέμεναν απλήρωτοι, αλλά και την ανησυχία τους για το μέλλον, μιλούσε για επενδυτές που θα έφερναν λεφτά και θα απογείωναν την εταιρία. Κάποιος ο οποίος εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος επίδοξου επενδυτή τον Ιούνιο του 2012 ήταν γνωστό λαμόγιο που παρείχε τέτοιου είδους υπηρεσίας σε αδίστακτους επιχειρηματίες. Συνέχεια

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2014

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΜΑΗ // Ρόζα Λούξεμπουργκ

1may_2014_3

Η απελευθερωτική σκέψη, να εισαχθεί μια προλεταριακή ημέρα γιορτής σαν μέσο για την κατάκτηση της οκτάωρης εργάσιμης ημέρας, προέκυψε για πρώτη φορά στην Αυστραλία. Οι εργάτες εκεί, αποφάσισαν ήδη το 1856, να διοργανώσουν μια ημέρα πλήρους εργασιακής ανάπαυσης, συνδεδεμένης με συγκεντρώσεις και διασκεδάσεις, σαν εκδήλωση για χάρη της οκτάωρης εργάσιμης ημέρας. Ημέρα γι΄ αυτή τη γιορτή ορίστηκε η 21η του Απρίλη. Στην αρχή οι αυστραλοί εργάτες είχαν σκεφτεί μια μόνο εκδήλωση για το έτος 1856. Ήδη όμως αυτή η πρώτη γιορτή, άσκησε μια τόσο ισχυρή εντύπωση στις προλεταριακές μάζες της Αυστραλίας, επέδρασε τόσο ενθαρρυντικά και προπαγανδιστικά, που αποφασίστηκε η γιορτή αυτή να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Συνέχεια