ΟΛΜΕ: Κραυγές για αγώνα όσων δεν θέλησαν ποτέ ν΄αγωνιστούν.

Το νεφελώδες κι ανασφαλές τοπίο που έχει δημιουργήσει η ίδια η ΟΛΜΕ δεν μπορεί να διαλυθεί με κραυγές για αγώνα όσων δεν θέλησαν ποτέ ν΄αγωνιστούν.

Ο καθένας γνωρίζει ότι σε μια κρίσιμη μάχη απαιτείται η μέγιστη συσσώρευση δυνάμεων. Όμως κάθε τέτοιο πλεονέκτημα έναντι του ταξικού εχθρού απαιτεί μια αποφασισμένη ηγεσία. Όταν διατάσσονται οι δυνάμεις, η μεγαλύτερη προδοσία είναι οι επικεφαλείς του πολέμου, να βουτάνε τους χάρτες, τις πυξίδες και να εγκαταλείπουν το πεδίο της μάχης. Γιατί αυτό έγινε όταν 20.000 καθηγητές ψήφιζαν απεργία για να σπάσει η επιστράτευση μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Σε αυτό το πρωτοφανές κύμα των συνελεύσεων, η ΟΛΜΕ, τα ΔΣ των τοπικών ΕΛΜΕ, οι πρόεδροί της και οι φαρισαίοι της, είδαν «απείθαρχα παιδιά» του γυμνασίου και του λυκείου όντας οι ίδιοι οι προφέσορες του συνδικαλιστικού κινήματος.

Έτσι, όπως και στο αστικό κοινοβούλιο που ψηφίζεις μια κυβέρνηση για καλύτερα και σου βγαίνει χειρότερα, έτσι και στις συνελεύσεις των καθηγητών ψηφίστηκε ΝΑΙ στην απεργία για να βγεί ΟΧΙ από τους φοβισμένους συνδικαλιστές γραφειοκράτες που ξέρουν να μηνύουν τη κυβέρνηση αλλά όχι να διεξάγουν ένα ταξικό αγώνα. Ο μεγαλύτερος φόβος τους αποδείχτηκε όχι η επιστράτευση, που ήξεραν πως να την αντιμετωπίσουν (πειθαρχώντας) αλλά οι χιλιάδες «νεοσύλλεκτοι»  καθηγητές που απείλησαν την ίδια τους την ύπαρξη, δηλ. όταν αντιλήφθηκαν ότι το σπάσιμο της επιστράτευσης σημαίνει και πτώση της κυβέρνησης.

Το τίμημα της προδοσίας είναι οι χιλιάδες απολύσεις στα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, οι χιλιάδες μαθητές που θα ψάχνουν να βρούν από Σεπτέμβρη τη σχολή τους ή οι χιλιάδες μετακινήσεις και απολύσεις  εντός κι εκτός εκπαίδευσης.

Στο κλίμα αυτό, η κατάληψη της Βθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας αποφασίστηκε το πρωινό της 15/7, σε συνέλευση στο προαύλιο του Μουρτζούκου. Η απόφαση ήταν να διατηρηθεί η κατάληψη μέχρι και σήμερα (22/7), ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων τοποθέτησης για τη νέα χρονιά.

Οι αγωνιστικές κορώνες της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας, της ίδιας που ζητούσε να ψηφιστεί η απεργία και ταυτόχρονα ψήφιζε λευκό για να μην γίνει, μετατράπηκαν σε διαμαρτυρία όταν στην τοποθέτησή μου αναφέρθηκα στο τίμημα της μη απεργίας. Η φράση που ακούστηκε από συνδικαλιστή που θίχτηκε, «αυτά είναι περασμένα», είναι μάλλον για τους αφελείς, έτσι ώστε το ίδιο έγκλημα να μπορεί να επαναληφθεί.

Η πρόταση το κτίριο να μείνει κατειλλημένο (που ακούστηκε και από πολλούς άλλους καθηγητές) και να απορριφθούν τα πολιτικά happennings που πρότεινε το ΔΣ της ΕΛΜΕ, αντιμετώπισε μάλλον την οργή όσων απελπισμένα ήθελαν να μεταφέρουν το κέντρο δράσης αλλού…..σε πλατείες και χωριά. Η πρόταση για δημιουργία επιτροπής αγώνα της κατάληψης ώστε το κτίριο να γίνει κέντρο αγώνα των καθηγητών, με ευθύνη όσων απολύθηκαν (κατ΄ευφημισμό σε κινητικότητα) απορρίφθηκε όχι μόνο από τους γραφειοκράτες συνδικαλιστές αλλά και από εκπρόσωπο του ΠΑΜΕ δασκάλων που χαιρέτησε την εκδήλωση κι έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης με το αιτιολογικό «υπάρχει ΔΣ». Αλλά ποιο ΔΣ;

Το τίμημα της μη υιοθέτησης των προτάσεων μας ήταν το σπάσιμο της κατάληψης της Βθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας την επομένη το πρωί (ημέρα της γενικής απεργίας 16/7) όταν δεκάδες καθηγητές υπό συνταξιοδότηση εμφανίστηκαν στο κτίριο Μουρτζούκου ζητώντας να καταθέσουν τις αιτήσεις συνταξιοδότησης. Δεν χρειάζεται κανείς να υποθέσει ότι η εμφάνιση όλων μαζί καταρρίπτει οποιοδήποτε στατιστικό μοντέλο, της στατιστικής κατανομής εμφάνισης στο χρόνο και επισημαίνει μια οργανωμένη προσπάθεια να σπάσει η κατάληψη. Ως δια μαγείας, το ΔΣ του σωματείου εμφανίστηκε ο ειρηνοποιός. Ο σκοπός όμως επετεύχθει, η κατάληψη έσπασε και τα πολιτικά happennings μπορούν να συνεχιστούν μέχρι την επόμενη κρίσιμη στιγμή.

DSC00152

Ποια είναι αυτή;  Η πρόσφατη ανακοίνωση της ΟΛΜΕ μας ενημερώνει ότι είναι η 1η Σεπτέμβρη, αρκεί αν γίνουν κάποια πράγματα:

* Να γίνει συντονισμός με άλλες Ομοσπονδίες (όπως αυτές που κινητοποιήθηκαν στην ΕΡΤ;)

* Να δημιουργηθούν Κέντρα Αγώνα (σπάζοντας τις καταλήψεις;) με σωματεία, συλλογικότητες, γονείς, μαθητές. Η νέα γενιά όμως επέκρινε στην απογευματινή συνέλευση της 15/7 που οργάνωσε η ΕΛΜΕ τις προσπάθειες διευθυντών και καθηγητών του ΕΠΑΛ να τρομοκρατήσουν του μαθητές που από πέρυσι το χειμώνα προσπαθούσαν να αγωνιστούν ενάντια στην έλλειψη καθηγητών και την εγκατάλειψη των ΕΠΑΛ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μαθητές αποβλήθηκαν προληπτικά ως υποκινητές αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Η φωνή των μαθητών ήταν ξεκάθαρη: «Αντί να μας στηρίξετε και να μας διδάξετε πως να αγωνιστούμε, μας στριμώχνατε με αποβολές.» Επιπλέον, τα Κέντρα Αγώνα απαιτούν μια νέα οργανωτική διάσταση που ξεπερνούν τα όρια της ΟΛΜΕ ή των σωματείων που πιθανόν να συμφωνήσουν σε κοινή δράση. Το πολιτικό πρόγραμμα της ΟΛΜΕ όπως κι άλλων υπό συντονισμό Ομοσπονδιών είναι …να τους σταματήσουμε, προφανώς με κάποιο μαγικός είδος φρένου αν και προς το πραρόν το μόνο που φρενάρεται είναι οι κινητοποιήσεις! (όπως το γεγονός ότι δεν έγινε καμιά απεργία όταν η τρικομματική κυβέρνηση διαλυόταν και το ΣτΕ αποφάσιζε τι θα γίνει με την ΕΡΤ).

* Η ΟΛΜΕ καλεί να δημιουργηθούν επιτροπές αγώνα παντού. Της διέφυγε φυσικά να δημιουργηθούν επιτροπές αγώνα και απεργιακές επιτροπές στις συνελεύσεις που αποφασίστηκε το σπάσιμο της επιστράτευσης. Επιπλέον, ζητά οι επιτροπές αγώνα να δημιουργηθούν με ευθύνη των ΔΣ και όχι των συνελεύσεων. Ο καθένας γνωρίζει ότι η υπαγωγή των επιτροπών αγώνα στα ΔΣ δημιουργεί ένα πολιτικό έλεγχο στη δράση τους κι επί της ουσίας διευρύνεται «αγωνιστικά» ο έλεγχος της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που διατηρεί το μονοπώλιο πότε να σπάει μια απεργία ή μια κατάληψη.

* Τέλος η ΟΛΜΕ μιλάει με φόντο το σπάσιμο της Γενικής Απεργίας Διαρκείας που αποφάσισαν 20.000 καθηγητές, για «μαζικό, συντονισμένο, παρατεταμένο αγώνα». Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Μηνύσεις, μηνύσεις, μηνύσεις……

Καμιά εμπιστοσύνη στους συνδικαλιστές γραφειοκράτες, την ηττοπαθή κοινοβουλευτική αριστερά, των αναλογικών ή κοινών προεδρείων (αλά ΕΙΝΑΠ).

Εκείνο που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι:

  • Ταξικές ηγεσίες μέσα στα σωματεία μας που να έχει αποδειχτεί στη φωτιά της μάχης ότι δεν πρόκειται να το βάλουν στα πόδια και νάχουν μια επαναστατική στρατηγική.
  • Κέντρα Αγώνα ανεξάρτητα από το κράτος, την εργοδοσία και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των μελλοντικών υπουργών
  • Επιτροπές αγώνα από τα κάτω, με αιρετούς κι ανακλητούς ανά πάσα στιγμή αντιπροσώπους με ευθύνη των γενικών συνελεύσεων ή όσων μάχονται.
  • Συντονισμός όχι για να τους…σταματήσουμε αλλά για να τους ανατρέψουμε (τότε μάλλον θα τους σταματήσουμε).
  • Να πάρουμε στα χέρια μας χάρτες, πυξίδες και να καθαρίσουμε τις γραμμές μας από τους προδότες που δουλεύουν χέρι χέρι με το Σαμαρά και το Βενιζέλο.
  • Μόνο τότε ο αγώνας μπορεί να γίνει Πολιτικός και Διαρκείας για την ανατροπή του κράτους τους, της δημοκρατίας τους, των φασιστών τους, των σταγονιδίων τους και των ματαζήδων τους. Δεν ζητάμε φρεναρίσματα, ζητάμε όλη την πολιτική εξουσία για να αποφασίσουμε για τη ζωή μας.
  • Μόνο τότε το χρέος μπορεί μονομερώς να διαγραφεί, να μοιραστεί ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος εργασίας σε όλους, μαζί με όλα τα ταξικά αδέλφια μας που εξεγείρονται από το Χάσμπι, τη Βραζιλία, την Αίγυπτο, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τη Τουρκία.
  • Για μια κοινωνία χωρίς ταξική καταπίεση, εκμετάλλευση κι ανισότητες που λέγεται κομμουνισμός και που προβμματίζει περισσότερο τους καπιταλιστές (μια κοινωνική επανάσταση σε όλη την Ευρώπη…) απ΄ότι την «πρωτοπόρα» αριστερά, είτε του σταλινικού παρελθόντος, είτε την αριστερά των λαϊκών μετώπων και του Πινοσέτ.

Γιάννης Χατζηγιάννης

μέλος της πρωτΑΚΑΕ

http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/

Παρακάτω η «αγωνιστική» πρόταση της ΟΛΜΕ…..

18-07-2013 Συνεχίζουμε τους Αγώνες μας

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ 

 

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους, γονείς, μαθητές, που σε ολόκληρη την Ελλάδα, έδωσαν τη μάχη για την απόκρουση της επίθεσης που έχουν εξαπολύσει Κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ, για την αποτροπή της ψήφισης του ν/σχ, που οξύνει τις επιπτώσεις της κρίσης πάνω στους εργαζόμενους, στο λαό.

Για πρώτη φορά, μετά από ένα σχεδόν αιώνα, προχωράνε σε διαθεσιμότητες – απολύσεις μονίμων δημοσίων υπαλλήλων.

Καταργούν ότι έχει απομείνει από τα δικαιώματα  των εργαζομένων και τα μέτρα προστασίας της εργασίας, τις συλλογικές συμβάσεις και τις κατώτατες αμοιβές. Διαλύουν δημόσιες υπηρεσίες, καταργούν δυναμικούς τομείς της δημόσιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και τους εκχωρούν στη ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία, επιχειρούν τη συνολική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης και την προσαρμογή της στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων.

Η επίθεση Κυβέρνησης – Τρόικας περνάει τώρα σε νέα φάση. Το ίδιο και ο δικός μας αγώνας.  Ενώνουμε τις δυνάμεις μας, συσπειρώνουμε τους εργαζόμενους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, απαντάμε άμεσα στις προσπάθειες εφαρμογής των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων.

Προετοιμάζουμε τους μεγάλους αγώνες του Σεπτεμβρίου.

–  Καλούμε τις ΕΛΜΕ όλης της χώρας να συνεχίσουν τις πολύμορφες κινητοποιήσεις τους. Να δημιουργήσουν σε κάθε περιοχή «κέντρα αγώνα»,  σε συνεργασία με σωματεία, φορείς και συλλογικότητες των περιοχών, με τους φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας (συλλόγους πρωτοβάθμιας, ενώσεις και ομοσπονδίες γονέων, μαθητές, φοιτητές). Δημιουργούμε επιτροπές αγώνα μετά από απόφαση των ΔΣ των ΕΛΜΕ.

Ιδιαίτερα να συσπειρώσουμε τους συναδέλφους μας που τίθενται σε διαθεσιμότητα, τους αναπληρωτές που είναι απολυμένοι, τους σχολικούς φύλακες που απολύονται. Τους μαθητές των ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ που δεν θα βρίσκουν σχολείο, όλους τους μαθητές μας. Δηλώνουμε ότι θα παλέψουμε να μη  απουσιάζει κανείς από  τα σχολεία μας την 1η του Σεπτέμβρη.

  –  Τη Δευτέρα 22/7, ημέρα που ξεκινάει η διαθεσιμότητα, καλούμε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και άλλες παρεμβάσεις σε όλες τις περιοχές, ανάλογα με τις δυνατότητες των τοπικών ενώσεων.

Στην Αθήνα, καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, την Δευτέρα 22/7, ώρα 12, στα γραφεία της ΟΛΜΕ (Ερμού & Κορνάρου 2, Σύνταγμα).

  –   Το ΔΣ της ΟΛΜΕ, καλεί τις ομοσπονδίες των κλάδων που βρίσκονται σε κινητοποίηση αυτή την περίοδο, αλλά και όλες τις ομοσπονδίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, σε συνάντηση για να οργανωθεί από κοινού ο αγώνας ενάντια στις διαθεσιμότητες – απολύσεις αλλά και συνολικά ενάντια στην πολιτική της Κυβέρνησης  – Τρόικας. Προτείνουμε η συνάντηση να γίνει την Τετάρτη 24/7 στις 7μμ στα γραφεία της ΟΛΜΕ.

  –   Το ΔΣ της ΟΛΜΕ, θεωρώντας ότι η βασική κατεύθυνση του αγώνα μας είναι η συνδικαλιστική – πολιτική αντιπαράθεση με τις εξοντωτικές πολιτικές της κυβέρνησης και ότι η λύση θα δοθεί σε πολιτικό επίπεδο, διερευνά όλες τις δυνατότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν από το κίνημα (νομικές και άλλες), ώστε να παρεμποδιστεί η εφαρμογή του νόμου με κάθε τρόπο (για το θέμα αυτό θα υπάρξει νεότερη ανακοίνωση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ τις επόμενες ημέρες).

Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Μπορούμε με τον μαζικό, συντονισμένο, παρατεταμένο αγώνα να τους σταματήσουμε.

 ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΘΗΤΗΣ,

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

http://olme-attik.att.sch.gr/new/?p=5576

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s