Για το νέο βιβλίο του Θ. Βογιατζή: «Αυτά που πήρε ο άνεμος και σκόρπισε μακριά»

 Για το νέο βιβλίο του Θ. Βογιατζή

«Αυτά που πήρε ο άνεμος και σκόρπισε μακριά»

Layout 1

 

Ο O μαχόμενος δημοσιογράφος Θανάσης Βογιατζής παρουσίασε πριν λίγες ημέρες το νέο του βιβλίο «Αυτά που πήρε ο άνεμος και σκόρπισε μακριά».

Όχι από σύμπτωση, το βιβλίο «Όταν τους ιδώμεν όλους υπό το πέλμα μας…..» κυκλοφόρησε τις φλεγόμενες μέρες της εξέγερσης του Δεκέμβρη 2008 και το πρόσφατο, λίγες ημέρες αφού οι εκπρόσωποι του ευρωπαϊκού κεφαλαίου (Γιούνκερ) αναφωνούσαν ότι οι παρούσες συνθήκες στην Ευρώπη (ύφεση και ανεργία των νέων) οδηγούν σε κοινωνική εξέγερση και επανάσταση.

Το βιβλίο του περιέχει πλήθος μαρτυριών (γραπτών ή προφορικών) όσων αγωνίστηκαν μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ από το 1941-1949, δημοσιευμάτων εφημερίδων του νόμιμου κατοχικού τύπου που αποτυπώνουν το ζόφο της κατοχής με τη γενικευμένη έλλειψη αγαθών, τον υπερπληθωρισμό και τους μαυραγορίτες, τη δράση των στρατευμάτων κατοχής αλλά και των πιστών τους δοσίλογων, κουκουλοφόρων και καταδοτών ΕΕΕ, ΕΣΑΔΙΤΩΝ που συνεργάστηκαν αγαστά με τους φασίστες κατακτητές, των θανάτων και των εκτελέσεων. Υπάρχουν αναφορές για τη συγκρότηση των κομματικών πυρήνων του ΚΚΕ που είχαν διαλυθεί από τις φυλακές και τις εξορίες του μεταξικού καθεστώτος, την οργάνωση των πρώτων αντάρτικων ομάδων και όλες τις πολύπλευρες μορφές αντίστασης ενός δεινοπαθούντος αλλά ένοπλου λαού με τις αμέτρητες θυσίες για τη λευτεριά και την ελπίδα της εφόδου στον ουρανό. Ο συγγραφέας ακολουθεί τον αγωνιζόμενο λαό από τη πρώτη μέρα της κατοχής μέχρι την ημέρα της παράδοσης και της συντριβής.

Ο συγγραφέας δεν κρίνει στο βιβλίο του τις πολιτικές αποφάσεις της ηγεσίας κατά τη περίοδο της κοινωνικής επανάστασης στην Ελλάδα, την υπαγωγή του ΕΛΑΣ στο στρατηγείο της Μέσης Ανατολής και τη περιφορά των άγγλων πρακτόρων στα βουνά του Πηλίου, την αυτοδιάλυση της Κομμουνιστικής 3ης Διεθνούς το 1943 που γίνεται αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των κομμουνιστών, της Ο.Π.Λ.Α, της Βάρκιζας ή της δολοφονίας του Άρη. Σε ορισμένα σημεία παραθέτει την επίσημη κριτική του ΚΚΕ. Σκοπός όμως του συγγραφέα δεν είναι να πείσει για την ορθότητα της κριτικής. Έτσι κι αλλιώς, ο  αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να ανατρέξει σε πλήθος ιστορικών πηγών και μελετών.

Με τη καπιταλιστική κρίση να έχει χτυπήσει κόκκινο, τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής να περπατάνε ανάμεσά μας, ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού στην ανεργία και τη φτώχια όπως και τότε. Στην πραγματικότητα ο συγγραφέας αναρωτιέται αν «Αυτά που πήρε ο άνεμος και σκόρπισε μακριά», στο ζων παρελθόν, το πνεύμα, η θέληση της αντίστασης και της εξέγερσης που παραδόθηκε στη Βάρκιζα χωρίς μάχη στους νέους επικυρίαρχους και τσακίστηκε αργότερα στα στρατοδικεία και στις εκτελέσεις, στις φυλακές, στις εξορίες, με τις βόμβες του Εθνικού Στρατού στο Γράμμο και το Βίτσι, αυτά που πήρε ο άνεμος, όνειρα κι ελπίδες, τάχει σκορπίσει στο μέλλον. Υπάρχουν σήμερα σε ένα γόνιμο έδαφος για ν΄ανθίσουνε ή περιπλανώνται σε μια άνυδρη ιστορική έρημο καταδικασμένα να ηττηθούν ξανά;  Συνέχεια