Και εγένετο φως: Ένα Κράτος ανεξάρτητο από τις κοινωνικές τάξεις!

Και εγένετο φως: Ένα Κράτος ανεξάρτητο από τις κοινωνικές τάξεις!

 Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί προσδοκούν σε μια ενότητα των αριστερών πολιτικών κομμάτων προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κοινωνική καταστροφή που φέρνει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση.

Με την ίδια προσδοκία ένα σημαντικό τμήμα του εργαζόμενου, άνεργου πληθυσμού και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων είδε στις δυο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις μια άμεση πολιτική διέξοδο στο σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ για μια «αριστερή κυβέρνηση» μέσω της ενότητας της αριστεράς.

Οι ανεπιθύμητες για το κεφάλαιο ελληνικές εκλογές αποφασίστηκαν κάτω από τη πίεση της 12ης Φλεβάρη και την απειλή μιας ανοικτής εξέγερσης των μαζών αλλά δεν έλυσαν στο ελάχιστο κανένα από τα υπαρκτά προβλήματα.

Γι αυτό ο πολιτικός προβληματισμός για κοινή δράση της αριστεράς σε ένα συμφωνημένο πρόγραμμα συνεχίζεται κι έτσι στο άρθρο του ο ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της ISKRA (*) παρουσιάζει με αρκετή αγωνία, ένα «πρωτόλειο», όπως το ονομάζει, σχέδιο προγράμματος που αν τα κόμματα της αριστεράς παρακάμψουν το ζήτημα του ευρώ, της ΟΝΕ-ΕΕ ή τέλος πάντων το αφήσουν για διευθέτηση αργότερα κι ανάλογα με τις εξελίξεις της τύχης της καπιταλιστικής Ευρώπης, πιθανότατα θα μπορούσε να γίνει ένα κοινό πρόγραμμα ενότητας της αριστεράς.

Προφανώς, η σμίκρυνση των διαφορών στα ευρωπαϊκά θέματα δεν αφορά τις δυνάμεις της αριστεράς που αναφέρονται (αν και με αρκετή μονομέρεια και ελλειμματικά) στο ζήτημα της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και την ΟΝΕ-ΕΕ αλλά προφανώς στο ΣΥΡΙΖΑ (ή κάποιες από τις δυνάμεις του) που διαβλέπουν ότι η «προϊούσα φθορά της ευρωζώνης» και η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, είναι ένα σενάριο εξαιρετικά πιθανό, ανεξάρτητο από τους όρκους πίστης στο ευρώ  αλλά υποταγμένο στις ανάγκες του  ευρωπαϊκού χρηματιστηριακού κεφαλαίου  για την «τελική λύση» της φερεγγυότητας του ευρωπαϊκού δημόσιου χρέους που είναι ένας από τους θεμέλιους λίθους της αρχιτεκτονικής του ευρώ.

Όμως πριν κανείς διακρίνει τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις των αριστερών κομμάτων πάνω στο ζήτημα της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας θα πρέπει να καθαρίσει, εκ των προτέρων, στο ζήτημα του προτεινόμενου προγράμματος (που είναι ένα δημοκρατικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης της εθνικής αλλά πάντοτε καπιταλιστικής οικονομίας), την ταξική φύση του κράτους.

Πάνω σε αυτό το κομβικό ζήτημα τα πράγματα περιπλέκονται καθώς προτείνεται  η κυβέρνηση της αριστεράς να προχωρήσει στην «Αναδιαμόρφωση του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα ώστε να λειτουργήσει αποτελεσματικά και αποδοτικά με απόλυτη αξιοκρατία, υπεύθυνη εργασία και πλήρη ανεξαρτησία από ιδιωτικά συμφέροντα και πελατειακές σχέσεις.»  (σσ. υπογράμμιση δική μας).

Δεν χρειάζεται να έχει κανείς γνώσεις, ειδικά στη σημερινή εποχή απογύμνωσης της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ως μορφή της δικτατορίας του χρηματιστικού κεφαλαίου ότι το Κράτος είναι μια «ειδική δύναμη περιορισμού» της υπόδουλης τάξης. Δεν υπάρχει ούτε λαϊκό, ούτε ελεύθερο, ούτε ανεξάρτητο κράτος.

Η «κατάκτηση» του αστικού κράτους μέσω της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας των αριστερών κομμάτων που ονειρεύονται την «ανεξαρτησία» του, προορίζεται να δώσει στο κράτος έναν ανύπαρκτο ιστορικά ρόλο αλλά εξαιρετικά δημοφιλή στα μάτια της μικροαστικής τάξης δηλ. του ρόλου του υπέρτατου συμφιλιωτή των τάξεων.

Ενώ όμως η εικόνα, εξαιτίας της κρίσης και της αυξανόμενης καταστολής, αποδομείται στα μάτια των μαζών και βλέπουν το κράτος όπως είναι, ως κράτος των τραπεζιτών και του χρηματιστικού κεφαλαίου, που εκφράζεται και με το επαναλαμβανόμενο σύνθημα ότι «η χούντα δε τελείωσε το 73», υπενθυμίζοντας με κάποιο τρόπο τη κοινή αποστολή των διαφορετικών μορφών συστηματικής καταπίεσης του κεφαλαίου μέσω του κράτους που ανάλογα με τις ανάγκες του είτε καταργεί την αστική δημοκρατία με την ωμή βία, είτε την αναγορεύει μέσω του κοινοβουλευτισμού σε υπέρτατη αξία, η αριστερά αναγορεύει ως καθήκον της να γυαλιστεί το σκουριασμένο κουτί της αστικής της δημοκρατίας.

Συσκοτίζοντας το ζήτημα της κατάκτησης της πολιτικής εξουσίας της εργατικής τάξης δια μέσου της διάλυσης, της συντριβής, της καταστροφής του αστικού κράτους και της αντικατάστασής του από το προλεταριακό κράτος (που σβήνει) των εργατικών συμβουλίων ως μοναδική προϋπόθεση της καλυτέρευσης των συνθηκών ζωής των μαζών, εκείνο που προκρίνεται είναι η «κατάκτηση» του υπάρχοντος κράτους. Η «νέα» θεωρία περί ανεξαρτησίας του κράτους μέσω μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης της αριστεράς βρίσκει και μια υπερασπιστική γραμμή που ενισχύεται και από τη σταλινική παραποίηση της μαρξιστικής θεωρίας του κράτους μέσω της αντίληψης ότι σοσιαλισμός σημαίνει…περισσότερο κράτος.Όμως στις δυο περιπτώσεις εκείνο που αποκηρύσσεται είναι η προλεταριακή επανάσταση.

Έτσι η «ελάχιστη και συνεκτική προγραμματική βάση» έχει ως βασική προϋπόθεση το σεβασμό στην Πραγματική Δημοκρατία των αστών, η οποία μπορεί να δίνει όρκους πίστης στην Άμεση Δημοκρατία των πλατειών (πολλές κομματικές συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ μετεκλογικά ανακοινώνονται ως Ανοικτές Λαϊκές Συνελεύσεις) αλλά δεν έχει καμιά πρόθεση να καταργήσει τη Δημοκρατία των από πάνω με επαναστατικά μέσα, δηλ. να συντρίψει το αστικό κράτος.

Η εφεύρεση της «ανεξαρτησίας» του κράτους από τις κοινωνικές τάξεις εναρμονίζεται με την μικροαστική ουτοπία ενός κράτους που στέκεται πάνω από τις τάξεις και τις διευθύνει αλλά δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι όλες αυτές οι αντιλήψεις οδήγησαν στο παρελθόν και θα οδηγήσουν στο μέλλον στην προδοσία των συμφερόντων των αγωνιζομένων μαζών.

(*) http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=9016:aristera-enothta&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s