Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΧΗΜΕΙΟΥ (16/12/1979)

Από blogger http://kanali.wordpress.com/2010/12/22/nyxtatouxhmeioy/ που σχολίασε τα γεγονότα του Βόλου και περιγράφει τα γεγονότα του Χημείου.

Για να μην ξεχνάνε οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…….

22 Δεκεμβρίου, 2010

16/12/1979 Η νύχτα του Χημείου

Το Χημικό Αθήνας ήταν η πρώτη σχολή που ξεκίνησε τον χορό των καταλήψεων την 4η Δεκέμβρη του 1979 και αποφάσισε κατάληψη όπως είχα ξαναγράψει εδώ.

Η γραμμή τότε της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια συνοψιζόταν κάτω από το σύνθημα “πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα” αλλά στην ουσία ήταν μια προσπάθεια συνδιαχείρισης των πανεπιστημίων με τους καθηγητές και το τότε κατεστημένο, οπότε στην πράξη η ουσία τελείωνε στο πρώτο κομμάτι του συνθήματος δλδ “πρώτοι στα μαθήματα“.  Η ΚΝΕ με την συνδικαλιστική της παράταξη στις πανεπιστημιακές σχολές την Πανσπουδαστική (ΠΣΚ) κρατούσαν μια άκρως συντηρητική στάση και πρότεινε σαν μορφή ζωής τον συντηρητισμό στις προσωπικές σχέσεις αλλά και στις μορφές πολιτικής πάλης. Έτσι κυκλοφορούσε στις σχολές φυλλάδια που παρότρυνε τους νεολαίους να μην ξενυχτούν αλλά να γυρίζουν νωρίς στο σπίτι τους το βράδυ, να μην δημιουργούν εφήμερες ερωτικές σχέσεις αλλά μόνο σοβαρές και μόνιμες που να έχουν “καλό σκοπό”…

Αφού περιέγραψα την κοινωνική διαπαιδαγώγηση του τότε Κνίτη είναι εύκολο να καταλάβουμε πόσο δύσκολο ήταν να συμμετάσχει ένα τέτοιο πολιτικό υποκείμενο σε μια διαδικασία κατάληψης πανεπιστημίου. Φάνηκε αυτό στην κατάληψη στο παράρτημα της Πάτρας και αμέσως μετά ένα χρόνο, το 1979, στις πανελλαδικές καταλήψεις όπου η ΠΣΚ ήταν εχθρική, ενάντια στις καταλήψεις, ενάντια σε κάθε μορφή μαζικής κινητοποίησης. Στις συνελεύσεις προσπαθούσε να καταστείλει την αγανάκτηση του φοιτητόκοσμου και να στρέψει το ενδιαφέρον τους στα προγράμματα σπουδών και την συνδιαχείριση.
Το 1979 όμως δεν μπόρεσε πλέον να κρατήσει το ποτάμι που ξεκίνησε σαν ρυάκι από το Χημικό Αθήνας και στη συνέχεια εξελίχτηκε σε ορμητικό χείμαρρο που τα παρέσυρε όλα στο διάβα του.

Να επαναλάβω ποιά ήταν η κατάσταση το 1979 στο φοιτητικό κίνημα και ειδικά στο Χημικό Αθήνας, που έχει ενδιαφέρον γι’ αυτό το κείμενο. Το είχα γράψει πριν ένα περίπου χρόνο στις 22 Οκτωβρίου 2009, στο άρθρο μου “Η άγρια φυλή του Χημικού” :

.

Η άγρια φυλή του Χημικού 

“…   Ο Νόμος 815 είναι ο μόνος ψηφισμένος νόμος του Ελληνικού κράτους που έχει καταργηθεί και τυπικά και ουσιαστικά. Είναι πολλοί οι νόμοι που στην πράξη έχουν γίνει ανενεργοί. Αλλά ο ν. 815 καταργήθηκε και μάλιστα απο τον ίδιο άνθρωπο που τον  εισηγήθηκε, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (θείο), με τον πλέον δημόσιο τρόπο στην τηλεόραση σε πανελλαδικό διάγγελμα.

Η κατάργηση του ν. 815 έγινε μετά από έντονους φοιτητικούς αγώνες και καταλήψεις που κράτησαν πολύ καιρό.  Ειδικά, οι συνελεύσεις και κινητοποιήσεις είχαν ξεκινήσει ένα χρόνο πριν και οι καταλήψεις ξεκίνησαν την Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 1979 και τελείωσαν την Πέμπτη 3 Γενάρη 1980 που ο Καραμανλής ταπεινωμένος ανακοινώνει από την τηλεόραση την απόσυρση του 815 και ζητάει «διάλογο» για την Παιδεία. Το «πεζοδρόμιο», οι καταλήψεις, η Αριστερά του κινήματος, είχαν νικήσει.

Μια άλλη φορά θα κάνω μια εκτενή αναφορά για τις καταλήψεις ή ίσως καταφέρω κάτι καλύτερο απο μια εκτενή αναφορά.

Σήμερα θέλω να γράψω δυο λόγια για τους Χημικούς


Εκτός από τις γνωστές παρατάξεις δλδ Πανσπουδαστική, ΠΑΣΠ, ΔΑΠ, Ρηγάδες, Β’ Πανελλαδική, ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, στο Χημικό υπήρχε και μία με πολιτικά ανεξάρτητους φοιτητές, η ΑΚΙΧ (Ανεξάρτητη ΚΙνηση Χημικού).

Από την μία οι Πανσπουδαστική, ΠΑΣΠ, ΔΑΠ και Ρηγάδες, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να σταματήσουν την κατάληψη από την άλλη οι άλλες είχαν αταλάντευτη γραμμή για κατάληψη.

Ήταν πολύ σημαντικό που η κατάληψη των Χημικών μπόρεσε και κράτησε. Την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου, όπως είπα, άρχισε η κατάληψη του Χημικού, ακολουθεί η Πολυτεχνική Ξάνθης (5/12), το Γεωλογικό (7/12), το Φυσικό (10/12). Μέχρι να μπει στην κατάληψη το Φυσικό οι πιέσεις της ΠΑΣΠ και της ΠΣΚ στις συνελεύσεις του Χημικού ήταν αφόρητες. Ακόμη, για πρώτη φορά από την μεταπολίτευση, εμφανίστηκε και συνδικαλιστής της ΔΑΠ και συμμάχησαν μαζί του. Τέτοια ξεφτίλα. Το Χημικό όμως κράτησε και στη συνέχεια μπήκαν στις καταλήψεις οι Πολιτικοί Μηχανικοί του ΕΜΠ. Η δική μου εκτίμηση ήταν (και είναι) οτι αν το Χημικό δεν κράταγε αυτήν την πρώτη εβδομάδα, οι καταλήψεις θα κατέρρεαν και αυτό γιατί το Χημικό ήταν εκείνη την στιγμή ο πιο δυνατός κρίκος στην αλυσίδα που άρχισε να δημιουργείται.

Κομβικό σημείο ήταν η είσοδος στις σχολές υπό κατάληψη της Νομικής Αθήνας (11/12). Μετά απο αυτό πλέον το ποτάμι δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω.
Εκείνο το βράδυ (11/12/1979) βρέθηκα για λίγο στην Ελευθεροτυπία, για να δώσω κάποιες φωτογραφίες και ακούω τον Γιώργο Βότση από ένα γραφείο να πειράζει συναδέλφους του λέγοντας «έπεσε και το κάστρο, έπεσε.!!!», γιατί στη Νομική μέχρι εκείνη την συνέλευση ήταν απόλυτα κυρίαρχος η Πανσπουδαστική. Μετά την Νομική τίποτε δεν μπορούσε να είναι όπως πριν. Ακόμη και οι οργανωμένες ομάδες της ΚΝΕ (τα διάσημα τότε ΚΝΑΤ) που το βράδυ της Τρίτης 16 Δεκεμβρίου εισβάλλουν στο Χημείο οπλισμένες με κράνη και λοστάρια και επιχειρούν να σπάσουν τις καταλήψεις των Χημικών-Φυσικών δεν κατάφεραν τίποτα. Μετά από σκληρή σύγκρουση (με 15 τραυματίες) κατορθώνουν στρατιωτικά να ελέγξουν το κτίριο. Όμως πολιτικά, είναι πανωλεθρία: την επόμενη το πρωί υποχρεώνονται να το εγκαταλείψουν.
Το ξημέρωμα της Τετάρτης 17 Δεκεμβρίου βρίσκει το Χημείο (και το Φυσικείο) έρημο από τους εισβολείς, εμένα σε ένα σπίτι εκεί κοντά με σοβαρή διάσειση, τον Σπύρο Ψύχα μόνο του στα σκαλιά της οδού Ναυαρίνου έξω από το Χημείο να φυλάει το κτήριο, ενώ όλοι οι Κνίτες έχουν εξαφανιστεί απ’ όλες τις σχολές της Αθήνας.    …”

 

Αυτή ήταν η πολιτική εικόνα όπως την είχα περιγράψει.  Όμως ίσως να έχουν αξία σήμερα οι προσωπικές αναφορές για εκείνο το βράδυ. Όποιος μου στείλει την εμπειρία του θα την ανεβάσω. Επίσης, επειδή έχω διαβάσει ότι παλαβό θέλεις για εκείνο το βράδυ, καλό είναι αυτοί που το έζησαν να γράψουν την μαρτυρία τους. Ο Φώλιας, ο Χρυσόγελος, η Δώρα, ο Τσιρώνης, ο Ψύχας, ο Γαλάτης και όλοι οι άλλοι πρέπει να αφήσουν την μαρτυρία τους.

 

 

.

Η νύχτα του Χημείου.  Μια προσωπική εμπειρία.

Είχε βραδιάσει και ήμουν με μια παρέα Χημικούς στον πρώτο όροφο του Χημείου, στο δωμάτιο του συλλόγου Χημικών που χρησιμοποιούσε για γραφείο το ”Συντονιστικό Κατάληψης” του τμήματος. Εκεί ήταν και ο ραδιοφωνικός σταθμός της κατάληψης και επειδή είχα βάλει στο μάτι την εκφωνήτρια και μέλος του συντονιστικού, όλο εκεί τριγύρω με έβρισκες.

Κάποια στιγμή ήρθε ο Γιάννης Τσιρώνης και μας είπε ότι από την μεριά του Φυσικού “σφάζονται αναρχικοί με Κνίτες”.  Μας φάνηκε παράξενο γιατί ναι μεν αναρχικοί ήταν μέσα στην κατάληψη από την πρώτη μέρα, Κνίτες όμως είχαμε να δούμε καιρό μέσα στο κτήριο και ειδικά το βράδυ. Οι αναρχικοί ήταν ενεργό στοιχείο της κατάληψης, κοιμόντουσαν μέσα, έπαιζαν μουσική με τις κιθάρες τους, συμμετείχαν στις συζητήσεις, δεν ενοχλούσαν καθόλου, συντάσσονταν με τις αποφάσεις των συντονιστικών κατάληψης και γενικά ήταν μια χαρά ενταγμένοι στη διαδικασία. Οι Κνίτες, όχι βέβαια ότι μας στεναχωρούσε, ερχόντουσαν μόνο για τις συνελεύσεις, μετρούσαν τα χάλια τους και έφευγαν.

Ανησύχησα γιατί μας είπε ο Γιάννης οτι υπάρχουν και τραυματισμένοι Κνίτες.

Επειδή με γνώριζαν οι Κνίτες της ΦΜΣ αλλά και με τους αναρχικούς είχα πάντα καλές σχέσεις και έκανα παρέα με πολλούς στα Εξάρχεια, σκέφτηκα ό,τι έπρεπε να πάω να δω αν μπορούσα να βοηθήσω σε κάτι.

Πέρασα από το αμφιθέατρο στο Φυσικείο και κατέβηκα στο ισόγειο. Εκεί η κατάσταση ήταν περίεργη. Είδα φοιτητές της ΦΜΣ,  Β’ Πανελλαδική, ΟΠΑ, ΑΑΣΠΕ, αναρχικούς κλπ όπως άλλως τε κάθε βράδυ. Το περίεργο υπήρχε στο υπόγειο, εκεί στο κυλικείο, όπου ήταν γεμάτο Κνίτες, φοιτητές και εργάτες, από όλη την Αθήνα. Περιέργως πάρα πολλά άτομα, γενικά άγνωστες και εξωφοιτητικές φάτσες. Ανάμεσά τους πολύ λίγοι φοιτητές της ΦΜΣ ξεχώριζαν σαν το γάλα μεσ’ τη μύγα.

Κατέβηκα προσεκτικά στο υπόγειο γιατί τα σκαλιά ήταν βρεγμένα με κόλλα για αφίσες και γλιστρούσαν. Πλησίασα τους Κνίτες και τους είπα ότι  είμαι εκεί εκ μέρους της συντονιστικής κατάληψης του Χημικού και αν υπάρχουν τραυματισμένοι να τους πάρω μαζί μου. Η πρώτη σειρά είχε άτομα αφιονισμένα, άγνωστα σε μένα που μου φώναζαν : “Ναι! Υπάρχουν πολλοί βαριά τραυματισμένοι. Θα υπάρξουν και νεκροί. Φύγε!!!” 
Από πίσω τους μερικοί γνωστοί μου, ανάμεσά τους και ο Γιώργος,  φώναζαν το όνομά μου ( φαντάζομαι, για να τους ακούει η πρώτη σειρά και να μην εκτραπεί) και με προέτρεπαν, σίγουρα καλοπροαίρετα, να φύγω και μάλιστα, όπως μου έλεγαν, γρήγορα. Δεν τους πήρα στα σοβαρά και τους παρακάλεσα να μου δώσουν αν έχουν κάποιον τραυματία. Τα άτομα της πρώτης σειράς, που μάλλον έμοιαζαν καθοδηγητές και αρχηγοί της επιχείρησης, με δούλευαν ότι υπάρχουν πολλοί, ψέματα όπως αποδείχτηκε τις επόμενες ώρες και μέρες, αλλά δεν μου τους δίνουν και ταυτόχρονα με απειλούσαν. Ενώ εγώ ήμουν εκεί, με κίνδυνο για μένα, δεν με σεβάστηκε ο “καθοδηγητής” αλλά έκανε ότι ήξερε καλύτερα να κάνει : προπαγάνδα.

Αυτό το ψέμα, δηλαδή ότι φοιτητές Κνίτες κινδύνεψαν εκείνο το βράδυ και ήρθαν οι της ΕΣΑΚ να τους σώσουν είναι ένα τεράστιο ψέμα που το ανακάλυψαν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Κανένα βράδυ από την αρχή της κατάληψης δεν έβλεπες κανένα Κνίτη στον χώρο της κατάληψης, εκτός αν υπήρχε συνέλευση σχολής που ερχόντουσαν με σκοπό να καταψηφίσουν την κατάληψη. Όπως έγραψα πάλι στην αρχή, οι Κνίτες ερχόντουσαν για την συνέλευση έχαναν και έφευγαν.

Δεν έμεινα εκεί πολύ ώρα, ίσως πέντε με δέκα λεπτά, και αφού είδα ότι δεν βγάζω άκρη, αποφάσισα να γυρίσω στην παρέα μου στο Χημείο. Ανέβηκα την μικρή σκάλα που πάει από το κυλικείο στο ισόγειο και μετά ανέβηκα την μεγάλη σκάλα που πάει στον ημιώροφο.

Μόλις πάτησα στο κεφαλόσκαλο του ημιωρόφου ξαφνικά έπεσαν πάνω μου μια ορδή από Κνίτες που πετάχτηκε από το πουθενά ουρλιάζοντας με άναρθρες πολεμικές κραυγές. Ήταν η ομάδα Μαλάμη που κρατούσε λοστάρια στα χέρια της και σιδεροσωλήνες. Άρχισαν να με κτυπούν παντού, στο σώμα, στα χέρια και στο κεφάλι. Δεν σταμάτησαν να με κτυπούν παρ’ όλο που έπεσα κάτω. Μετά λιποθύμησα. Συνήλθα μετά από λίγο(;) στο ισόγειο(!) δίπλα από την κεντρική πόρτα του Φυσικείου, όπου μάλλον είχα κατρακυλήσει αναίσθητος όλα τα σκαλιά από τον ημιώροφο. Σηκώθηκα. Γύρω μου Κνίτες με καδρόνια έτρεχαν φωνάζοντας. Ανάμεσά τους αναγνώρισα ένα δύο από το Μαθηματικό.

Βγήκα, ανάμεσά τους, από την είσοδο, κατέβηκα τα σκαλιά και πήγα στο Χημείο γύρω γύρω από του εξωτερικούς δρόμους. Ανέβηκα στο δωμάτιο του συλλόγου. Από την έκπληξη της παρέας όταν με είδαν κατάλαβα ότι μου είχε ανοίξει το κεφάλι και έτρεχαν αίματα. Κάθισα σε ένα πάγκο. Εκείνη ήταν μάλλον η στιγμή που αποφάσισε η “εκφωνήτρια” να ασχοληθεί με τις πληγές μου και μαζί μου για μερικά από τα επόμενα χρόνια. Θυμάμαι, επίσης την φίλη μου την Σπυρουλιώ να προσπαθεί να μου σταματήσει το αίμα πιέζοντας γάζες στο ανοιγμένο μου κεφάλι.

Απ’ έξω ακούγονταν οι ορδές των σοσιαλφασιστών να τα σπάνε. Δεν τόλμησαν να μπούνε στο δωμάτιο του συντονιστικού. Γνώριζαν ότι μπορεί στρατιωτικά να είχαν κερδίσει αλλά πολιτικά ήταν οι χαμένοι, γι’ αυτό αφού ξέσκισαν όλες τις αφίσες και τα πανό, έσπασαν τα τραπεζάκια και ξέσκισαν τους υπνόσακους και ότι άλλο χρησιμοποιούσαν οι φοιτητές της κατάληψης, έφυγαν και κρύφτηκαν για πολλές μέρες στα σπίτια τους. 

Η επόμενη μέρα που ξημέρωσε βρήκε τον Σπύρο Ψύχα στα σκαλάκια της εισόδου του Χημείου να φυλάει “σκοπιά”, εμένα με διάσειση σε κάποιο σπίτι στα Εξάρχεια και τους Κνίτες κρυμμένους μακριά από τις σχολές.  

Στη συνέχεια ανέκδοτες φωτογραφίες που τράβηξα στο Χημείο της επόμενες ημέρες από την σοσιαλφασιστική επιδρομή των ΚΝΑΤ.

 

Αυτήν την πόρτα έσπασαν τα ΚΝΑΤ για να μπουν στην κατάληψη

 

Εικόνες καταστροφής μετά το πέρασμα των ΚΝΑΤ

 

 

 

 

 

Πηγαδάκια τις επόμενες ημέρες έξω από τις σχολές

 

Κνίτης που πήγε την άλλη μέρα στη σχολή.
Οι συνδικαλιστές τον γλύτωσαν την τελευταία στιγμή από τα χέρια των φοιτητών.

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Υλικό από ταμπλό του ΚΚΕ(μ-λ) και της ΠΠΣΠ

 

 

 

 

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s