Τελικά υπάρχουν νόμοι στην Ελλάδα σήμερα; «Ναι, μόνο οι δικοί τους, γι αυτό πρέπει να τους ανατρέψουμε»

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΑ-ΚΟΡΙΝΘΟΣ-ΠΑΤΡΑ-ΠΥΡΓΟΣ-ΤΣΑΚΩΝΑ

«Η ΓΑΛΑΡΙΑ»

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παναγοπούλα 8/12/2010

 Σήμερα 8 Δεκέμβρη 2010 είχαμε άλλη μια απόλυση συναδέλφου για λόγους εκδικητικούς. Μια απόλυση πέρα για πέρα άδικη και παράνομη.

Ο συνάδελφος χειριστής ιδρυτικό μέλος του Σωματείου μας, απολύθηκε γιατί συμμετείχε σε όλες τις κινητοποιήσεις έχοντας πολύπλευρη δράση.

Αυτό σήμερα θεωρείται αδίκημα. Η εργοδοσία προχώρησε σε απόλυση γιατί ο συνάδελφος θέλησε να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του ως χειριστής.

Απολύθηκε γιατί  αρνήθηκε να δουλέψει ως «ελαστικός εργαζόμενος» Συνέχεια

Ο κοινωνικός ρόλος των ΜΜΜ είναι αδιαμφισβήτητος και αδιαπραγμάτευτος

ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Φτάνουμε στο τέλος του χρόνου και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία θυμήθηκε να κινητοποιηθεί, να κάνει συντονιστικά και να βροντοφωνάξει πως θα αγωνιστεί μέχρι τέλους (;), ενάντια στα σχέδια-αποφάσεις που έχουν πάρει οι κυβερνώντες. Η επίθεση όμως στις αστικές συγκοινωνίες είναι γνωστή στους κύκλους των εργατοπατέρων και φανερή στα μάτια μας εδώ και αρκετούς μήνες. Η απολύσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Μετρό ήταν μονάχα η αρχή. Η συρρίκνωση των μισθών μας, η χειροτέρευση των εργασιακών μας σχέσεων, η υποβάθμιση των μέσων μαζικής μεταφοράς και η αρπαγή ακόμα μεγαλύτερου μέρους του εισοδήματος των επιβατών είναι η συνέχεια. Επομένως δεν μπορούμε να αφήσουμε τον αγώνα που γίνεται, ή θα έπρεπε να γίνει, στα χέρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Τα κονκλάβια των εργατοπατέρων είναι αυτά που μας έφτασαν σε αυτό το σημείο. Έχει έρθει η ώρα να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, με πρωτοβουλίες εργαζομένων, με απεργιακές επιτροπές κτλ.

Ο κοινωνικός ρόλος των ΜΜΜ είναι αδιαμφισβήτητος και αδιαπραγμάτευτος, για αυτό το λόγο  θα πρέπει τόσο τα αιτήματά μας όσο και η δράση μας, να εκφράζουν αυτή τη διαπίστωση. Επειδή λοιπόν οι συγκοινωνίες είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα δεν μπορεί, ακόμα και εντός καπιταλιστικού συστήματος, να επικρατεί η λογική της επίτευξης κέρδους για αυτούς τους οργανισμούς. Για να μπορέσουμε να κάνουμε έναν αγώνα με προοπτική νίκης είναι αναγκαίο να απενεργοποιήσουμε τον κοινωνικό αυτοματισμό, να παλέψουμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους, πραγματοποιώντας δράσεις που θα δείξουν πως το σύνθημα «Η υπόθεση των συγκοινωνιών είναι υπόθεση όλων μας» το εννοούμε και θα υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο, το δικαίωμα όλων των εργαζομένων για ελεύθερη μετακίνηση, επικοινωνία και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Γι’ αυτό το λόγο, εμείς προτείνουμε να εφαρμοστεί σε μέρες απεργίας ελεύθερη μετακίνηση για όλους. Σε μια περίοδο μάλιστα σαν τη σημερινή είναι απαραίτητο να επιδιώξουμε την κατάργηση του εισιτηρίου, καθώς, ας το πούμε άλλη μια φορά, η μετακίνηση είναι δικαίωμα και όχι εμπόρευμα. Συνέχεια