KONTI: το ΟΧΙ των εργατών μετάλλου

Το ΟΧΙ των εργατών της ΚΟΝΤΙ

  Μετά τον ΚΑΝΑΚΗ, τη ΒΙΟΣΩΛ, τη ΜΕΤΚΑ, τον Κιολεϊδη, δεκάδες μικρές βιοτεχνίες του μετάλλου, η εταιρεία ΚΟΝΤΙ, θυγατρική του παγκόσμιου παραγωγού χάλυβα ArcelorMittal, αποφάσισε να μετατρέψει την επιχείρηση σε μικρομάγαζο, θέτοντας όλο το προσωπικό σε τρίμηνη διαθεσιμότητα (2+1 μήνες), εκβιάζοντας με 60 απολύσεις ή λουκέτο του εργοστασίου.

Κοινή συνισταμένη, παρά τους επί μέρους ιδιαίτερους λόγους, η παγκόσμια οικονομική κρίση που καθορίζει τις εξελίξεις σε κάθε χώρα. Η δημοσιονομική κατάρρευση και χρεοκοπία του ελληνικού καπιταλισμού επιδεινώνει δραματικά όλες τις εξελίξεις, μεταφέροντας άμεσα τη χρεοκοπία στο ίδιο το κράτος και σε κάθε επιχείρηση με μια γιγαντιαία επιχείρηση κοινωνικής καταστροφής.

Η εργατική τάξη είτε θα αντιμετωπίσει τα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα με τη δικιά της ανεξάρτητη πολιτική, είτε θα δεθεί στο άρμα της καπιταλιστικής καταστροφής.

Οι αγώνες που διεξάγονται σήμερα, διάσπαρτοι σε όλη τη χώρα, αντιμετωπίζουν το βασικό πρόβλημα ότι τα παλιά συνδικαλιστικά όπλα δεν επαρκούν, καμία άσκηση «πίεσης» δεν ανατρέπει το μνημόνιο, τις απολύσεις, τις διαθεσιμότητες, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τα λουκέτα, την υποβάθμιση της ζωής εκατομμυρίων εργατών, ούτε καν οι χιλιάδες απεργοί της 5ης του Μάη έξω από τη βουλή. Συνέχεια

Στους εργάτες της ΚΟΝΤΙ: Όλοι μαζί μπορούμε να τους σταματήσουμε και να τους ανατρέψουμε!

Προς τους εργαζόμενους στην εταιρεία ΚΟΝΤΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΑΛΥΒΟΣ (Ομίλου ArcelorMittal)

 Συνάδελφοι,

    Για άλλη μια φορά οι μεγάλοι όμιλοι μας δείχνουν τα νύχια τους. Μας αποδεικνύουν στην πράξη πως όταν τελειώσει το πάρτι τους, καλούν τους εργαζόμενους να πληρώσουν τα έξοδα.

Αυτό που συμβαίνει στο εργοστάσιο της ΚΟΝΤΙ στο Βόλο, είναι ένα από τα πολλά που γίνονται σε όλοι την Ελλάδα αλλά και σε όλων τον κόσμο. Όταν τα κέρδη τους δεν επαρκούν, πρέπει να μειώσουν τις αμοιβές τους οι εργαζόμενοι. Όταν έχουν υπερκέρδη δεν δίνουν τίποτα, χρειάζονται για τις δύσκολες στιγμές, μας λένε! Μόνο που όταν έρχονται οι δύσκολες στιγμές, οι εργαζόμενοι είναι εκείνοι που είναι στημένοι στο τοίχο. Και απαιτούν από τους εργαζόμενους να τους υποδείξουν ποιοι θ’ απολυθούν, ως «κουκουλοφόροι».

Το εργατικό κίνημα πρέπει όχι απλός να τους σταματήσει αλλά όλους αυτούς τους τεχνοκράτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, βιομηχάνους και τραπεζικούς να τους τοποθετήσει στον «τοίχο». Συνέχεια