Για τις επιτροπές ταξικής αλληλεγγύης: μια πρόταση και μια συνεισφορά στη συζήτηση

Μια συνεισφορά στη συζήτηση για την πρόταση του Σωτήρη Παπαδημητρίου μέλους του ΔΣ του ΕΚ Λιβαδειάς ( Στοιχηματίζουν στην κατάρρευση του καπιταλισμού με γκανιάν την Ελλάδα, σχετικά με τις επιτροπές ταξικής αλληλεγγύης:   http://www.anexartitoi.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=420:2010-04-23-03-40-00&catid=15:2009-08-19-21-38-11 )

Ποιος πιστεύει σήμερα ότι μπορούν να αποσυρθούν τα μέτρα, χωρίς να «αποσυρθούν» οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου (ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΛΑΟΣ), χωρίς να γίνει μια ανοικτή μάχη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου με σκοπό την ένωση της Ευρώπης κάτω από τη σημαία του ευρωπαϊκού προλεταριάτου ή χωρίς ένα πραγματικό πόλεμο με το ΔΝΤ, του διεθνείς ληστές και τοκογλύφους. 

Αυτό απαιτεί να προταχθεί στις επόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις το επαναστατικό πρόγραμμα της εργατικής τάξης και όχι της κυβέρνησης, της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Κι όμως οι περισσότερες συνδικαλιστικές ηγεσίες πιστεύουν ότι «το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον». Ο αστικοποιημένος συνδικαλισμός, ο εργοδοτικός υποτακτισμός πολλών σωματείων εμποδίζουν με κάθε δυνατό τρόπο είτε με τη καλλιέργεια της ηττοπάθειας είτε με την ανοικτή απεργοσπασία την ενεργητική πάλη της εργατικής τάξης και τη δυνατότητα ενός ανεξάρτητου πολιτικού ρόλου. Τα περισσότερα σωματεία αλλά και εργατικά κέντρα με τελειότερη έκφραση τη κρατικοδίατη ΓΣΕΕ (προθάλαμος βουλευτικών αξιωμάτων) έχουν μετατραπεί στους μηχανισμούς μεταβίβασης των εντολών του ΔΝΤ, της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεών τους.

Απαιτείται τέτοια εργατική δράση, ίδια σε ενεργητικότητα με την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008,  ως τη μόνη εναλλακτική δραστηριότητα ενάντια στη σαλαμοποίηση των εργατικών αγώνων με 24ωρες ανά 15ήμερο απεργιακές κινητοποιήσεις. Το ζήτημα της γενικής πολιτικής απεργίας απαιτε’ί τη θεωρητική και οργανωτική συγκρότηση του εργατικού κινήματος.

Η οργάνωση επιτροπών αγώνα εργατικής ταξικής αλληλεγγύης απαιτείται να έχουν ένα διπλό σκοπό: Από τη μια πλευρά οφείλουν να  υποστηρίξουν κάθε μεμονωμένη εργατική πάλη για να διατηρηθούν οι εργατικές κατακτήσεις εκεί όπου χρειάζεται μια πλατύτερη συγκέντρωση δυνάμεων, τη στιγμή που οι επίσημες συνδικαλιστικές ηγεσίες αρνούνται να τις συγκεντρώσουν, είτε γιατί η παρουσία των οργανωμένων συνδικαλιστικών δυνάμεων δεν είναι εκ των πραγμάτων επαρκής για να διεξαχθεί ο εργατικός αγώνας. Μια δεύτερη πλευρά εξαιρετικά πιο σημαντική σε συνθήκες γενικευμένης κατάρρευσης και αποδόμησης των εργασιακών αλλά κυρίως των κοινωνικών σχέσεων που υποστηρίζουν μεχρι στιγμής με ένα συνεκτικό μηχανισμό την εργατική οικογένεια (ένα μοίρασμα θα λέγαμε της φτώχιας μεταξύ φίλων και συγγενών) είναι να προβάλλουν τη δυνατότητα οργάνωσης της ζωής της εργατικής τάξης σε καθημερινό επίπεδο χωρίς τους κλέφτες, τους λωποδύτες και τους τοκογλύφους.

Ας μη ξεχνάμε ότι αυτή αποδόμηση δημιουργεί μια καθολική αστάθεια η οποία πρέπει να απαντηθεί από τις επιτροπές με πρακτικό τρόπο: στάση πληρωμών έναντι των τραπεζών, μπλοκάρισμα έκδοσης δικαστικών αποφάσεων κατάσχεσης, διαγραφή χρεών προς τρίτους, στάση πληρωμών για ρεύμα, τηλέφωνο με παράλληλη απαίτηση διατήρησης των παροχών για ανέργους ή αδυνατούντες να πληρώσουν, πιστώσεις για επισιτισμό από τις μεγάλες αλυσίδες τροφίμων για κάθε εργατική οικογένεια και επιβολή του μέτρου, διατήρηση της παραγωγικής διαδικασίας όπου διακόπτεται κλπ.

Παράλληλα, καθώς η κρίση ενοποιεί τα αιτήματα και τη διαφορετικότητα πάνω στην οποία βασίστηκε η οργάνωση του συνδικαλιστικού κινήματος, οι επιτροπές πρέπει να ενώνουν όλα τα διασπασμένα από το κεφάλαιο στρώματα της εργατικής τάξης που τώρα έχουν κοινή μοίρα, δημόσιους και ιδιωτικούς, μόνιμους, συμβασιούχους και εργολαβικούς, με σύμβαση ή με μπλοκάκι, εργαζόμενους και άνεργους, οργανωμένους σε συνδικάτα και ανοργάνωτους, φτωχά μικροαστικά στρώματα που συνθλίβονται από τη κρίση, εργάτες και αγρότες.

Μόνο οι αγώνες που θα έχουν ένα προσανατολισμό για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και ολόκληρης της κοινωνίας από τα δεσμά του κεφαλαίου έχουν σήμερα την πιθανότητα να κερδίσουν.

Κάθε άλλη πρόταση υποτάσσει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης στα συμφέροντα του κεφαλαίου.

ΓΠ

Μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Εργαζομένων-Ανέργων (Μαγνησία)

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ: Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕ

Θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι γνωρίζαμε μέχρι χτες….

κι αυτοί να ξεχάσουν ότι έχουν δει μέχρι σήμερα….

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ: Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ

Το Σωματείο έχει κηρύξει απεργία στις 3,4&5 Μάη ( http://www.facebook.com/group.php?gid=246896891744). Διαβάστε την επιστολή:

ΓΟΝΕΙΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ,

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!

 Μια φορά κι έναν καιρό…

Πήρα το πτυχίο μου και θέλησα να γίνω εκπαιδευτικός…

..μου είπαν «έλα δώσε ασεπ… δε φτάνει το πτυχίο».

Διάβασα, Προσπάθησα, Ήμουν Επιτυχών, αλλά δεν ήμουν διοριστέος..

Κι έτσι, έγινα αναπληρωτής ή ωρομίσθιος εκπαιδευτικός (για να καλύψω «έκτακτες» ανάγκες…)

…ή μπορεί να μην έδωσα ασεπ και με το πτυχίο μου να ξεκίνησα την σταδιοδρομία μου ως «λαμπρός ημιαπασχολούμενος εκπαιδευτικός», σύμφωνα με τους νόμους, την παλαιότητα του πτυχίου μου και σε κάθε περίπτωση από την πόρτα.. κι όχι από το παράθυρο όπως διατείνονται κάποιοι…)

και 2,3,4,5,6,7,8,9,……. ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΥΠΤΩ «έκτακτες» ΑΝΑΓΚΕΣ.. ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.. ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ! Συνέχεια